Tussenstand

Goeiesmiddags allemoal!
Allereerst wil ik iedereen heel erg hartelijk bedanken, voor alle leuke reacties op mijn tv-debuut op RTL4! De Amaretto is in nog intact! Haha! Heb je de aflevering gemist? Dan kun je links in het menu onder "mijn websites" op "Aflevering Via Vacance" klikken om het alsnog te zien. Het is door het eerste kwartier van het programma heen gemonteerd.

Niet lang daarna kwam er alweer een tweede vraag voor een televisie uitzending, dit keer voor medewerking aan een documentaire over Rennes-le-Chateau! Natuurlijk heb ik ja gezegd, want naast het feit dat het altijd goed is voor onze p.r., is het ook belangrijk dat RLC weer eens in de media komt, en daarmee dus ook deze regio! Of het doorgaat weten we nog niet, ze zitten nog in de onderzoeksfase, dus duimen he!! :)

De restauratie van de Tour Magdala in Rennes-le-Chateau is bijna klaar, men heeft net als bij de toren van Pisa een metalen band om de toren bevestigd, en van alles vervangen dat vervangen moest worden zoals het plafond.

Iemand die we nog extra in het zonnetje willen zetten is Ankie Nolen, schrijfster van o.a. "Land der Katharen", die binnenkort weer met een nieuw boek uitkomt over deze streek en de geschiedenis van de Katharen. Ze woont slechts 1 dorpje verderop, en omdat we nog lang niet zijn uitgepraat, waren we eind februari nog een avondje bij haar op visite.


Waarom in het zonnetje? Omdat zij heel fanatiek bezig is om het culturele erfgoed van het oude Occitanië - en dan met name de Kathaarse geschiedenis - te bewaren en te promoten. We herkennen onszelf in zoveel dingen waar zij voor staat! Daarom een warme knuffel voor haar inzet, haar energie en haar toewijding! Haar boek kun je overal kopen, o.a. ook online. Vul "Ankie Nolen" in bij auteurs, bij bijvoorbeeld Bol.com of Bruna.nl, en je ziet meteen wat ze heeft geschreven (Nederlandstalig).
Zodra haar nieuwe boek uit is, zal ik alle info doorgeven in deze Blog.

Toen wij in 2005 ons huis in Belvianes kochten, was alles heel erg verwaarloosd. De tuinen met name, waarvan o.a. de diverse laurierhagen gewoon waren doorgegroeid tot onmogelijke lengtes en breedtes. We hebben door de jaren heen wel wat bijgesnoeid, zover onze kennis en gereedschappen toelieten, maar het werd nu wel tijd om een vakman in te roepen. Je weet hoe het gaat, een vriend van een vriend is inderdaad tuinman en daar kwam Nico om ons te helpen de ergste haag, die bij de gite, onder handen te nemen. In record tempo was het opgelost en we hebben weer een schitterende haag! Ineens kunnen we zo de kloof in kijken.


Gaaf!... Maar nu mijn klovenzalf nog terugvinden...


Nico en Peter in actie.


Onze oprijlaan. Nu nog wat rotzooi opruimen en dan is alles weer netjes!

En dan nu: (trompetgeschal en trommels)....
Tatatatatataaaaaaaaaaaaaaa... Met trots presenteren we onze nieuwe catalogus!!

Nederlandse versie: KLIK HIER.

Er is dus ook een Engelse versie uit. Meteen heb ik ik weet niet hoeveel mailtjes gestuurd naar eventuele potentiele klanten. We hebben goeie hoop dat het aantrekken van de economie, onze promotie activiteiten en reclame, onze profilering en websites die aantrekken, ons een goed seizoen zullen gaan opleveren.

Onze eerstvolgende klanten zijn een internationaal gezelschap van 34 mensen die op Magdalena reis zijn in Frankrijk, en 17 maart aankomen in Couiza voor een verblijf van 5 nachten in het kasteelhotel Les Ducs de Joyeuse. We hebben voor 6 dagen een touringcar geregeld, en ik ga dus 3 dagen gidsen naar Rennes-le-Chateau, Rennes-les-Bains, Montsegur, Carcassonne en de grotten van Cabrespine. Op 2 van die 3 dagen hebben we ook de lunches geregeld in de restaurants "en route". Een hele organisatie dus, maar wel weer een goeie ervaring! Ik ben nu mijn teksten aan het doornemen, zodat alles voor elkaar gaat komen. In mijn volgende Blog hoop ik jullie verslag te kunnen doen!

Verder word ik oudtante... poh. Oudtante klinkt... oud! Mijn neef Jeroen en zijn kersverse vrouw Froukje zijn beiden in verwachting van hun eerste kleintje. Dat wil dus zeggen dat mijn ouders overgrootouders worden en mijn broer en schoonzus opa en oma!! Het is ontzettend gaaf, maar even wennen... hahahaha!! We wensen de gelukkigen heel veel succes en gezondheid toe!!!

Nu zet ik de spagetti op, en daarna rijden we naar de twee restaurantjes om de aantallen, de dieten en vegetariërs door te geven. Daarna rijden we naar de busmaatschappij om het definitieve programma met de tijden door te geven. Dit weekend zullen we waarschijnlijk alle afgeknipte takken en bladafval gaan opruimen bij de geschoren haag. Afgelopen week heb ik het ijzeren schuifhek bij de gite nog in de zwarte hammerite gezet, hij is nu mooi zwart en ziet er weer als nieuw uit!


Onze kluslijst is nog heel groot, we wachten alleen nog op mooi weer om het houtwerk in de beits te zetten. Het is hier namelijk Jantje lacht - Jantje huilt weer. Buitje, zonnetje. Beetje fris soms nog, te fris en te vochtig om te beitsen.

Tot zover onze tussenstand, tot de volgende Blog! Een heel fijn weekend allemaal!!

Hemel en Aarde

Goeiesmorges allemaal,

De kop is eraf. Noord-Europa heeft het behoorlijk te verduren gehad deze winter, sneeuw, ijs, gladheid, zout op, kapotte wegen, lange files, grote griep- en verkoudheids-gevallen, valgevallen, botsgevallen en nog meer glij- en slipwerk. Ook hier in het "zwoele" zuiden hebben we een koudere winter gehad, dan normaal. Er is flink wat sneeuw gevallen, dat ook langer bleef liggen. Ook hier is er niet echt op gerekend. Peter kwam met ons toetoetje amper de helling op om de weg op te komen. Maar André, de man van de gemeente die eigenlijk ons manusje van alles is, van bomen snoeien tot afval opruimen, grofvuil ophalen en andere zaken, heeft het na 1 x vragen direct opgelost, zodat we weer gemakkelijk de weg op konden rijden.

En dat was nodig, want op 15 januari hadden we een tour. Een dagtocht Rennes-le-Chateau met Lastours als afsluiter, geboekt door een bijzondere Nederlandse vrouw die research deed naar het verleden. Gelukkig zonder sneeuw, maar wat was het koud! Het waterige zonnetje gaf de dag echter een heerlijke sfeer! We zagen meteen hoe de Tour Magdala in de steigers stond en hoe men druk bezig was om de nodige reparaties te doen, zodat het in het zomerseizoen de vele bezoekers weer kan dragen.

Wat ook bijzonder was, was de afsluiter in Lastours. Lastours zijn de ruïnes van de kastelen van Cabaret in de Montagne Noire. De meesten van jullie weten nog wel dat we in de Montagne Noire tussen 2000 en 2005 een huis hadden, dus het bezoek aan Lastours was ook heel nostalgisch. De ondergaande zon van januari kleurde het landschap in een bijzondere, gouden gloed. Op de terugweg genoten we van het in rood gehulde silhouet van de besneeuwde Pyreneeën.

Zoals je links al kunt zien, zit ik tegenwoordig ook actief op Facebook! Heel bijzonder! Ik heb mijn eerste kikkerhartje gehad en een paar hartverwarmende welkomsberichtjes van oude schrijversvrienden. Wel grappig allemaal...

De hemel werkt op bijzondere wijze. Het leert je om te vertrouwen, dat je wordt gedragen. Net toen het water ons aan de lippen kwam, belde er een Australische dame op vanuit Egypte, die op doorreis naar Engeland een verblijf van 5 nachten zocht in de Languedoc op haar Maria Magdalena pelgrimstocht, die ze samen met haar vriendin Karen deed. Ze wilden ook een dagtocht boeken en zowel opgehaald worden in Carcassonne als weggebracht worden naar Perpignan. Joechei! Kwam dat effe goed uit! Dus wij de gite klaarmaken en de dagtocht organiseren. Ik heb zelfs even B&B gespeeld toen ze de dag erop ontbijt bijboekten, omdat ze nog geen boodschappen hadden kunnen doen. En wat een bijzondere mensen waren het! Beiden astroloog, met klassen en al en zelfs beroemd in Australië! Het was een boeiende dag, toen we de omgeving verkenden en ze genoten van de natuur en de oude Keltische Cromlech.

We besloten de dag met een bezoek aan de ruïnes van de bijenhuisjes van Coustaussa, overblijfselen van de stenen hutjes waar de vroegste Christelijke gemeente van de omgeving zich bevond. De stenen huisjes zijn gebouwd naar voorbeeld van de Esseense bijenkorfhuisjes in Carmel, met de deur min of meer op het zuiden gericht. In dit geval, zuidelijk en richting Rennes-le-Chateau kijkend. De ruines staan aan de rand van de zogenaamde Tempelvallei, en vlakbij het oude astronomische draaipunt van de Pech Cardou, hetgeen bij de oude Essenen belangrijk moet zijn geweest als sterrenwacht. Ik legde de dames ook meteen uit hoe men aan de term bijenkorf huisjes kwam. Dat had o.a. te maken met de vorm van het bouwwerk en de gemeenschap die als een bijenvolkje leefde, en omdat de Essenen "bijen" werden genoemd. Op de foto: Ashtara, astrologe en Maria Magdalena fan, en zoals je ziet, helemaal blij!

Peter kwam vervolgens aanzetten met 2 van de duizenden fragmenten van enkele inmiddels compleet vergane bijenkorfhuisjes, om mee te nemen als souvenir. Ik dacht, he, da's een mooi idee! Je pakt het van een enorme stapel dus doe je er geen schade mee. Dus ik buk me en pak de eerste de beste steen die me aanspreekt. En toen zag ik wat eronder zat. Een opgedroogde, gekrompen oude bijenkorf...



Zaterdag 23 januari kwam Nicolas de Léon lunchen bij ons. Rennes-le-Chateau liefhebbers kennen hem allemaal wel. Hij werkt bij de VVV in Alet-les-Bains en is vice-voorzitter van APARC, de stichting waar wij inmiddels dus alweer uit zijn. We hebben hem zijn eigen pagina op internet gegeven, omdat hij ook als gids te huur is. Hij mocht zijn eigen tekst typen op mijn toetsenbord, dat enorm verschilt met het Franse. Dus hij wilde typen en keek, en keek, en riep 'ah merde', toen hij snapte dat ie er iets langer over zou doen als thuis op zijn eigen toetsenbord. Ach ja, het verschil tussen qwerty en azerty... Wel lachen!

Toen de Australische dames weer waren vertrokken (Peter moest midden in de nacht op om ze om half zeven op het station van Perpignan in de trein te helpen) en de gite weer schoon was, konden we heeeeel even uitpuffen. Maandagmiddag om 2 uur had ik een voetreflex massage (martel-massage kun je het beter noemen) bij mijn vriendin Karen, die mijn rugpijn probeert te verzachten door reflexpunten te bewerken. Ze is gediplomeerd en behandelt me al enkele jaren voor mijn M.E., rug- en maagklachten. Daar tegenover houden we haar wesbites bij.

Om kwart over 4 stond Ankie Nolen voor de deur, voor een kennismakingsborrel. Wie is nou weer Ankie Nolen, zou je je afvragen. Nou, er is dus een mooi boek op de markt, genaamd Het Land der Katharen, dat ik o.a. als naslagwerk gebruik, en zij woont dus een dorp verderop. Afgezien van het feit dat ze ook wel eens gidst en we natuurlijk veel interesses delen, is het alleen maar leuk om eens kennis te maken. Nou, we hebben kennis gemaakt hoor! Om 8 uur ben ik toch maar wat pannekoekjes gaan bakken en om 11 uur ging ze naar huis, nadat we dus onophoudelijk aan het babbelen waren geslagen. Wat hadden we elkaar veel te vertellen!! En wat een bijzondere vrouw weer! Toen ze weg ging zei ze; "ik vond het heel gezellig, maar wat ik minder vond waren die lange... pijnlijke stiltes..." Fantastisch, ik hou zo van mensen met humor!

Donderdag 28 januari kregen we bezoek van mensen met een gigantische Lexus 4x4, die hun kleine yorkshire terrier met ons kennis wilde laten maken, en eens wilden kijken of ze hun kindje in april een paar nachtjes zouden kunnen laten overblijven als zij op visite gaan bij vrienden in Spanje. We hebben immers een Holiday Home for Dogs, nietwaar? Wat een schatten weer, en die kleine vent, Sparky, was weer een karakter op pootjes. Ze hebben hem definitief ingeboekt voor eind april, 2 nachtjes. Ik ben benieuwd. Hij is nogal een mama kindje...

Daarna weer druk druk met boekjes maken, websites verbeteren, promotie maken, e-mailtjes schrijven en tussendoor wat adem happen tijdens welverdiende rustpauzes. Ineens liep er een vreemde hond door de tuin. Ik er achteraan. Maar hij liet zich niet vangen. Ik moest hem in een hoek van de tuin in het nauw drijven en toen kon ik hem bij zijn halsband mee naar huis nemen.

Buurpoes Smudge, die op de bank lag (zie foto, helemaal van de wereld), eiste direct dat ze via de achterdeur naar buiten werd gelaten, en liep met een dikke staart weg, waarna ze op de schutting achter het zwembad-vlonder is gaan zitten. De hond had een halsband met een telefoonnummer, en Peter belde op. Het was de geitenkaasboer! In Belvianes! Bilbo was al 2 dagen weg en zijn andere 2 honden ook. Hij was zo blij dat ie Bilbo weer had! Normaal jagen ze hem van het erf af, vertelde de man. Als er weer nieuwe kaas wordt gemaakt, zal hij aan ons denken, zei hij. En met een olijke toet liepen hij en zijn hond Bilbo naar huis.

Dinsdag 2 februari stonden Elvire en Andy Andrews op de klep, om te praten over een nieuwe website voor hun gite en chambre d'hôte en haar gidstochten (mysteries, natuur- en aardkrachten in Engels en Frans). Dus ik maar weer direct aan de slag gegaan en een leuk ontwerp gemaakt dat bij haar past. Ze is nu druk bezig om de inhoud te schrijven in 2 talen en dan kan ik de site afmaken en online zetten.

Dan denk je meteen, ha, weer geld in het laatje, maar de zaken gaan hier net zoals bij het Kleine Huis op de Prairie, de dokter wordt in appels betaald omdat de zieke geen geld heeft. We werken hier bijna letterlijk voor peanuts, omdat de sector tourisme de l'Aude erg arm is. Maar zodra iedereen goed op internet kan worden gevonden, hetgeen wij dus stimuleren, zal dat gaan veranderen. We zetten Hemel en Aarde in beweging, om iedereen in het gebied te kunnen helpen, als is het voor een appel en een ei. Als het toerisme hier eenmaal goed wordt gepromoot (en daarbij is internet een absolute must), dan heeft iedereen daar baat bij en gaat de economie hier ook vooruit. Daarom is het fijn dat er op 15 februari een bijeenkomst is in het gebouw van de Conseil Général in Carcassonne, waarop we zijn uitgenodigd, en waar we onze ideeën en plannen hopen te kunnen bespreken.

Ondertussen heb ik bij SunFrance, dus de VVV van dit deel van Frankrijk, aandacht kunnen krijgen voor onze Rennes-le-Chateau dagtochten. Klik hier om naar de pagina in kwestie te gaan.

Vrijdagochtend ontving ik een mailtje van Power Places Tours, een van de grotere touroperators in de States die naar krachtplaatsen gaat. Ze willen me als gids voor enkele dagen inhuren in maart, tijdens hun Maria Magdalena Tour. Het is een groep van ca. 30 mensen, internationaal gezelschap, een echte uitdaging dus! Ik heb natuurlijk ja gezegd. We regelen ook de bus tijdens deze tochten. Kicken hoor! Het is mijn eerste grote groep. Maar ik heb er zin an! Ze wisten me maar toch te vinden en wisten ook al wie ik was en wat ik aan kennis had en waren ervan overtuigd dat ik de juiste kwalificaties had. En dat is fantastisch natuurlijk! Ik zal mijn uiterste best doen, want deze job hebben we zo hard nodig!

Om 11 uur diezelfde vrijdagochtend stond Wilfrid weer voor de deur voor een nachtje of 4, 5. De witte briard is kind aan huis onderhand en ik heb natuurlijk ook zijn BLOG weer bijgewerkt. Minder is het weer momenteel. Hij komt terug van de wandeling met vieze modder aan zijn poten en buik maar hij tilt, heel geduldig, alle 4 zijn pootjes (op willekeurige volgorde) op, zodat ik alles rustig kan schoonmaken. Knap hoor, voor een hond die ze van de straat hebben gehaald. Willy is echt een prachtvent!

Komende maandag heb ik weer een voetmartelmassage (echt anders kan ik het niet noemen, grijns) bij Karen en loop ik daarna weer een paar dagen op wolken. Peter is druk bezig om twee website klanten te helpen om hun website aan te passen en ik ga weer een nieuw filmpje maken voor de rafting maatschappij Sudrafting, we hebben ongelofelijk mooie, professionele foto's gehad om te gebruiken en in mijn volgende Blog zal ik alle resultaten die ik hierboven heb genoemd, zeker laten zien! Het is een fantastische kans voor ons, om bekendheid te krijgen door ons werk, want de directeur van Sudrafting kent vrijwel iedereen in de streek en is het roerend met ons eens dat er meer moet worden ondernomen om het toerisme in betere banen te leiden en de economie en infrastructuur in de haute Vallée en de rest van Occitanië te verbeteren. Het sleutelwoord is samenwerken, een grote groep vormen en zo gewicht in de schaal leggen. We doen ons best! Al is het met een appel en een ei!

Ondanks de krappe port'monnee beleven we hier het ene na het andere avontuur en zijn de toevaligheden alles behalve toevallig meer. Er komen bijzondere mensen op ons pad, en er gebeuren dingen (zoals die bijenkorf op de steen van een ingestort bijenkorfhuisje) die ons vaak achter ons hoofd doen krabben. Ik krijg advies over zelfgenezing van astrologe Ashtara, hetgeen me bijzonder boeide en ik direct in praktijk bracht, en de eerste de beste les van mijn Amorc studie die ik opensla gaat exact over dat advies. Toevallig? Welnee... er is meer tussen Hemel en Aarde...

Op 14 februari, Valentijnsdag, om half 5 naar RTL4 kijken dus he? Via Vacance, c'est moi à Carcassonne!

Tot de volgende keer!

Gelukkig Nieuwjaar!

Gelukkig Nieuwjaar allemaal! Moge geluk ende gezondheid op uwen kopjes nederdalen en het fortuin in uwen buideltjes rinkelen... We zijn het nieuwe jaar ingegaan met onze eerste klant, Wilfrid Ashbury, de witte briard. We hebben nu ook een hondenblog! Zo houden we de baasjes op de hoogte tijdens het verblijf van hun hond bij ons.

Onze feestdagen waren zeer bijzonder. Op Tweede Kerstdag hadden we onverwachts toch nog een weekje de gite verhuurd, dit keer aan onze lieve vrienden Erik en Sandra, die op de valreep toch maar niet in het kleine hokje in Rennes-les-Bains wilden blijven, dat ze oorspronkelijk hadden gehuurd, omdat ze er in de buurt wandelingen wilden maken. Gelukkig was alles netjes en konden ze toch nog een weekje genieten, en wat hadden we een mooi weer!! Veel zon, en niet zo koud. We zijn zondag nog naar de Occitaanse markt in Esperaza geweest, waar we een Franse vriend tegen het lijf liepen, die ons uitnodigde voor de lunch. Wat ontzettend lief! Dus wij daarheen om te lunchen. Kip met friet en salade, en Marokkaanse groentenschotel voor mij. Als hij bij ons komt krijgt hij Chinees-Indisch. Grijns...

Oudejaarsdag was leuk, gezellig en dikmakend. Het was heerlijk warm, meer dan 20 graden in de schaduw op ons terras, en dat betekende natuurlijk dat tijdens het oliebollen bakken alle deuren open konden. Het werden heerlijke bollen, en ook de ananananananasflappen waren niet te versmaden. Godzijdank is dit maar 1 x per jaar!

We hadden ook allemaal lekkere hapjes, hatsjikidee!! Erik en Sandra kwamen o.a. met kabouter-mutsjes, waar wij dus nog nooit van hadden gehoord. Ik had nog gezegd, dat er veel in de bossen bij Puylaurens zaten, want een van de gasten van de gite had er een gezien toen we daar een beetje melig door de bossen liepen op zoek naar een gaaf doorkijkje naar het kasteel. Ach ja...

Op Oudejaars-avond hebben we met zijn viertjes een lampion naar de hemel gezonden. Het was net, alsof er een nieuwe ster bij was gekomen. Zo mooi! En wat hadden we mazzel, want het weer sloeg rond kwart voor 1 radikaal om, storm en regen, en de week erop trad de winter in, brrrrr.....

Voor Wilfrid was de sneeuw dus helemaal het einde. Hij werd compleet gestoord! Renne renne renne, en happen naar de vlokken en in de sneeuw... Er is dan ook behoorlijk veel gevallen en het is heel bijzonder wel hoor, voor deze streek, dat we zoveel sneeuw hebben. Het is rond het vriespunt en gisteren was er zelfs een sneeuwstorm!

Maar het geeft wel weer hele mooie plaatjes.






Net kwam Peter helemaal enthousiast mijn kantoortje ingerend. Op 23 maart openen ze een Kentuckie Fried Chicken in Carcassonne!!! Joechei! Nou. Na al die jaren KFC gemist te hebben, letterlijk en figuurlijk, is dat dus wel heel goed nieuws voor onze Peer! Ha!

Twee vrienden van ons, Philip Gardiner en Corjan de Raaf, werken samen aan een film genaamd The Stone. De opnames beginnen binnenkort. Succes Corjan!!



Om mijn nieuwe website PanOccitania.com te promoten, heb ik wallpaper, een banner en een filmpje online gezet. Het filmpje heb ik ook geupload naar YouTube:



Ik hoop, dat ik hiermee mensen kan lokken, het is hier zo'n fantastische streek! Echt perfect voor vakanties, voor ieder wat wils! Mocht iemand kunnen helpen met het promoten van PanOccitania, onze excursies, onze gite en website service, er is promotiemateriaal beschikbaar, dus stuur me gerust een mailtje! Alvast bedankt!

Interesse in het huren van onze vakantiewoning? Klik hier.

Ook Vakantiewereld.nl heb ik weer bijgewerkt, je kunt veilig bij de touroperator een vakantie boeken, en online via de website bladeren en een keuze maken. Er staat veel informatie op de site. Veel surfplezier en vakantie voorpret toegewenst!!

Snelle link naar mijn reproducties: Klik hier. Voor de Rennes-le-Chateau liefhebbers, er staan een paar nieuwe bij!! Grinnik....

Morgen nemen we afscheid van Wilfrid, die door zijn baasjes weer wordt opgehaald. Dan zal heel voorzichtig de poes van de buren, Smudge, haar kopje wel weer laten zien. Aanstaande vrijdag hebben we een tour Rennes-le-Chateau. We halen het nog net, omdat het domein in februari voor reparaties dicht gaat, en de Magdala toren is nu al gesloten voor renovatie. Het is goed dat men aan de slag gaat nu, er moest hoognodig wat aan gebeuren. Alles brokkelde af waar je bij stond. En omdat het domein van historische waarde is, en een grote toeristische trekpleister, moet het voor bezoekers wel veilig blijven. Het is dat we zelf geen geld hebben anders hadden we zeker geholpen. Dat is wat we het meeste missen, met die crisis van ons. Dat we niet meer gul kunnen zijn...

Het is tijd om een lekker kopje thee te zetten. We gooien nog een houtblok op het vuur en kruipen op de bank, lekker even zondag vieren... vijven... zessen...

Tot de volgende keer! Heel veel liefs en warme knuffels uit een wit Occitanië!

Petebeeldjes

Ons durpke heeft vrijwel overal de houtkachels en haarden weer aan, de lucht is op windstille dagen vervuld met de geur van brandend hout. Het heeft hier niet zoveel gesneeuwd als in Nederland, en de weersverwachting met de Kerst is maar liefst 16 graden. Toch is het Kerstgevoel duidelijk aanwezig. Niet zozeer door de constante lawine van kerstliedjes op Sky Radio, of door de winterse sferen in de natuur. Maar vooral door de mensen om ons heen.

Een waar gebeurd Kerstverhaal
Zo was er het Engelen Heiligdom in Alet-les-Bains. Jarenlang hebben Lorrie en Eugene geknokt voor hun paradijs in de bergen boven Alet, waar de schilderijen van de Engelen pronkten in een speciaal daarvoor ingericht zalencomplex. Waar de tuinen een serene sfeer hadden om iedere bezoeker te betoveren. Maar het is er niet meer. Want de landheer bleek een echte Scrooge te zijn.

Ze konden door de recessie twee maanden hun afbetaling aan de landheer niet betalen. Dus moesten ze eruit. Met alleen een koffertje, want dat stond in de contracten. Uiteraard zijn ze direct een rechtzaak begonnen tegen deze onredelijke clausule waarvan ze geeneens afwisten, omdat de contracten nooit juist vertaald zijn tijdens het tekenen. De rechtzaak hebben ze gelukkig voor een groot deel gewonnen, maar ze wilden geen minuut langer als noodzakelijk meer in dat huis wonen, onder het juk van landheer Scrooge en zijn bizar hoge maandlasten. Ze hebben gewerkt als paarden om alles leeg te ruimen, alle beelden uit de tuinen te halen, en toen de verhuizing voor de deur stond, kwamen ze hulp te kort.

Direct zijn wij en nog enkele vrienden twee dagen gaan helpen. De tweede dag ook onze buurtjes van Rodeo Raft! Met alle auto's, aanhangers en busjes die we konden inzetten zijn hun spullen naar een tijdelijke huurwoning in Limoux vervoerd, en de beelden en Ionische zuilen van het Engelenheiligdom verhuisd naar onze achtertuin ter bewaring. Het zijn nu dus tijdelijk onze "petebeeldjes" geworden. We hebben alles gegeven wat we konden, om ze te helpen verhuizen en het landhuis boven Alet schoon achter te laten. Landhuis. Dus we waren niet zomaar klaar. Maar het is gelukt! Met alle hulp bij elkaar!!!

Iedereen heeft de dagen erna met de tong op de grond op de bank gelegen. Keikapot, maar voldaan! Ik had nog wat rijpe peulen van de wisteria die over de pergola's hing, geplukt, om die te zaaien in het vroege voorjaar. Ze hebben zoveel moeten achterlaten, niet alleen herinneringen, maar ook al hun arbeid, planten en bomen, etc. Het Engelenproject heeft enorme verliezen geleden door deze gebeurtenis, en we hopen dat ze in de toekomst weer snel een nieuw, beter Heiligdom kunnen vinden om met hun gezin en de Engelen van Lorrie te wonen. Woensdagmiddag zien we elkaar weer in Limoux, om nog even bij te praten en ze zoveel mogelijk te steunen. Met veel hartepijn moeten ze overigens ook een nieuw huis vinden voor een lief klein poesje en een mooie kat, dus liefhebbers die in de buurt wonen, geef gerust een gil!

Hun webshop werkt nog wel gewoon, dus kan iedereen die interesse heeft in bijvoorbeeld kaarsen, schilderijen of andere producten van Lorrie's Engelen, nog steeds via hun website bestellen.

Dieven!
De andere ochtend word ik vroeg wakker van herrie in de keuken. Ik maakte Peter wakker en die is gewapend met een zgn. "ploertendoder" direct gaan kijken. Met heel veel bravoer opende hij de deuren maar we zagen niemand. Er leek ook niets te zijn verstoord, of weggehaald. En toen zagen we ze liggen...

De geklapte peulen van de wisteria... over de keukenvloer, op en achter de kastjes, de kruidenpotjes en de magnetron, overal! Met hartslag 230 begonnen we te lachen. Even uitblazen hoor!!! Wat een mop!!!

Uitzending Via Vacance bekend!
Op 14 februari is het zover, rond half 5 op RTL 4 komt de uitzending van Via Vacance France waarin ik af en toe te zien ben als gids met Pauline de Wilde, in Carcassonne. De aflevering wordt de week erop herhaald, in de ochtend op RTL4, op zondag 21 februari. Ik herinner iedereen er wel aan nog, vlak van te voren!

Nieuwe website
Ik moet er nog wel wat aan opplussen, maar hij is klaar, mijn nieuwe privé website: PanOccitania.com! Het is een samenvoeging van twee oude websites, languedocvakantie.nl en zuid-frankrijk.eu, die komend jaar gaan verdwijnen. Altijd wel spannend, de lancering van een nieuwe website. Mochten jullie nog iets zien dat niet goed overkomt, foutjes, etc. dan hoor ik het graag! Alvast bedankt!

Snelle link naar mijn reproducties: Klik hier.
Snelle link naar onze begeleide gidstochten: Klik hier.

Dankwoord
Graag willen Peter en ik iedereen van harte bedanken die ons op welk gebied dan ook heeft gesteund, geholpen, de gite (zie foto rechts) heeft geboekt, etc. Dat stellen wij enorm op prijs! Dankzij deze steun hebben wij de mogelijkheid om weer een jaar door te gaan hier in het prachtige Occitanië. Doorgaan ook, met hier in de streek een overkoepelend orgaan te creëren waarvan alle mensen die hier in het toerisme zitten, kunnen profiteren. Sociaal zakendoen en samenwerking is wat wij hier voor elkaar willen krijgen. Ondanks de idyllische reputatie van Zuid-Frankrijk en de mooie omgeving hier, is de streek zeer arm en zijn er amper sociale wetten. Iedereen moet hier keihard werken. Met onze kennis en ondernemingslust willen wij proberen om de streek een beetje te helpen om vooruit te komen. We zullen ons in 2010 met nog meer kracht gaan inzetten hiervoor.

Plannen 2010
Volgend jaar is vooral een verrassing, een cadeautje. Een heel nieuw jaar om ons bedrijf verder uit te bouwen, en er staan enkele gesprekken met instanties op het programma. Ook staan er enkele geplande tours op het programma deze winter, we hebben al 15 weken verhuur van de gite op de kalender staan, we zijn begin januari een hele week oppasouders van de hond Wilfrid (zie foto) en we hebben een enorme kluslijst aan ons eigen domeintje, zoals beitsen, kitten, tuinieren, etc. (jippiejajajippiejippiejee). Binnenkort starten de voorbereidende werkzaamheden aan een nieuwe website voor een van onze klanten, er is een optionele bestelling voor 2 reproducties binnen en een optie op een paar tours in maart/april. Kortom, we gaan ervoor!!

Oudejaarsboodschap
Zo aan het eind van het jaar ga je altijd een beetje terugkijken, balans opmaken, en je hebt hoop op mooie dingen in het nieuwe jaar. Je wenst de mooiste dingen toe aan iedereen die je kent, je krijgt kaarten van oude bekenden, vrienden, familie... het is een periode waarin je ook stilletjes naar binnen treedt, om te contempleren, of gewoon even de stilte op te zoeken. Zoals op dit Blog te lezen was, hebben Peter en ik een behoorlijk enerverend jaar achter de rug. In deze decembermaand hopen we even pas op de plaats te maken, even bijkomen, even rust.

En zo rond de Winterzonne-wende is ook de natuur naar binnen getreden, in afwachting van de terugkeer van de zon, die op 21 december opnieuw is herboren om iedere dag weer sterker te worden.

De hoop die wij koesteren, voor onze omgeving, onszelf, en de wereld, is als een knop in de winter, in stille afwachting van warmte, licht en lente. Zo visualiseer ik de wereld als een knop, waarbij de warme zon een alchemie veroorzaakt die nieuw leven creëert. Ook visualiseer ik een wereld die oplicht van geluk, van vrede, van liefde, van troost en vooruitgang in het menselijk bewustzijn.

Laat er Licht, Leven en Liefde zijn en laten we dit uitstralen naar buiten toe. Liefde, vriendelijkheid of een glimlach overwint alles, ontdooit het hardste ijs. Er is geen kamer meer donker zodra er licht in schijnt. Licht, de Zon, overwint alles. Sol Invictus.

En dat, lieve allemaal, is mijn Oudejaarsboodschap.
Peter en ik wensen jullie een gezellige, liefdevolle Kerst toe.
Tot in het Nieuwe Jaar, met de aller- allerbeste wensen voor iedereen!

De kat van ome Willem

is op reis geweest....

En je klikt een keer met je vingers en poef, je zit weer thuis achter de computer een Blog entree te schrijven. Wat ging dat snel! Op 10 november reden we via Millau (die grote brug weet je wel?) en Clermont Ferrand naar Parijs, waar we twee dagen een soort van kerkepad liepen. Dit had vooral te maken met research voor mijn boek dat ik nog steeds aan het schrijven ben (als ik er tijd voor heb, dus een 10-jarenplan, grijns). Ik heb een spannende achtervolging kunnen uitdenken en diverse zaken kunnen onderzoeken die te maken hebben met de rode draad die door het boek loopt. Hartstikke leuk natuurlijk! Vooral, als je bijna 15 jaar met een mysterie bezig bent, daarvoor o.a. gebruik maakt van de symboliek van een wereldberoemd schilderij, en dan voor het eerst oog in oog staat met het origineel in het Louvre (zie foto boven)! Top!

Naast het Louvre (we zijn nu officieel 2 centimeter korter) bezochten we de St. Sulpice, waar ons kerkepad officieel begon. De Notre Dame en de Sacre Coeur mochten natuurlijk ook niet ontbreken. We hebben twee mooie dagen gehad in Parijs, die we afsloten met een tochtje per boot over de Seine. We hadden het verdiend! Letterlijk en figuurlijk! Met dank aan de onverwachte laatste boekingen van onze gite Le Conte du Graal.

Vrijdag 13 november reden we van Parijs naar oost-Brabant, naar Bospark De Bikkels in Vlierden, waar we incheckten in een heel goedkoop stenen huisje dat perfect was, als het schoon was geweest en lekkere bedden had. De omgeving was fantastisch! Veel bos, stilte, het rook super naar hars en dennennaalden, en we hadden eekhoorntjes en allerlei vogels van bonte spechten tot godweetwatjes. Heerlijk! We dachten, dit wordt feest.

Maar de week Nederland beleefden we als volgt. Rije rije rije door het opgebroken wegennet tussen oost en west, die zien, daar heen, weer 2 uur trug. Boodschapjes doen (o.a. Kruidvat, gekennetwel), visite, en weer anderhalf uur trug. Alleen zondag en maandag waren redelijk rustig, en dan moest ik die maandagochtend nog naar de tandarts ook! Vulling vervangen. Boehoe!

Maar wat een leuke tandarts daar in Deurne! Met een half uur stond ik weer buiten. Poh! Dat was sneller dan toen ik naar binnen moest. Nee geen zenuwen of zo, het ziekenhuis waar de tandarts zat, stond nergens aangegeven dus reden we verkeerd, zagen het ziekenhuis rechts van de weg liggen en kwamen dus te laat aan. En eer dat die lift dan komt om naar de 5de etage te gaan! Rolstoelen erin, nog een erbij gepropt, wacht hou die lift vast! Nog een erbij. Stoppen op de eerste. De ene erin, de andere eruit. Tergend langzaam gingen die liftdeuren dicht. Op de derde moest de rolstoel die achterin stond eruit, dus iedereen eruit, andere rolstoel erin, heeeeel langzaam weer die deuren dicht. Veel te laat stond ik op de 5de etage en ik zag dus een lange gang met allemaal dichte deuren en heeeeele kleine plaatjes erop met de naam van de arts die er achter dat deurtje zijn praktijk had. Gelukkig liep net de assistente naar buiten om me te roepen. Poeh! Een boze geïrriteerde tandarts moet je niet hebben he! Maar het was een schat. Aanrader voor mensen die bang zijn voor de tandarts. Zoals ik...

We vonden het super om familie en vrienden weer terug te zien, en ook op de 60ste verjaardag van mijn broer te zijn, maar vonden het erg jammer dat we geen tijd hebben gehad om naar een aantal andere vrienden en familieleden te gaan, waaronder onze oude buurtjes Ruud en Lies. Deze twee kanjers hebben ons tijdens de verhuizing zo fantastisch geholpen! We hadden ze graag weer gezien, maar, dat komt misschien in april wel weer goed. In april bouwen we echter nog meer rustige dagen in, want toen we thuis kwamen waren we in plaats van uitgerust, compleet uitgeput. En dat is dus niet de bedoeling van een vakantie. Op de foto: Het Louvre. Mijn arme rug...

Een van de hoogtepuntjes voor mij was het Jubileum Convent van de AMORC in Noordwijkerhout op 14 november. Peter en ik waren erbij en ook daar zagen we weer een hoop lieve vrienden terug! Het was een boeiende dag, en vooral ik heb er intens van genoten en er veel kracht door opgedaan.

Om nog even terug te komen op Parijs: wat ik ook heel erg mooi en indrukwekkend vond, waren twee speciale vogels, een raaf en een duif. Allereerst trok een duif, die in de poort van de St. Germain des Prés zat, mijn aandacht. Zij liet me op bijzondere wijze een Green Man zien die verstopt zat op een van de uitgehouwen pilaren. De Groene Man of Pan is een studie-object van mij en belichaamt vooral de natuurkracht in de materie (en is daardoor verbonden aan de lente, maar ook aan herders en hoeders). En wat denk je van deze raaf, die keurig netjes bleef stilzitten, zelfs toen ik er nog geen meter vanaf stond om er een foto van te maken. Hij was compleet op zijn gemak in de schaduw van de Sacre Coeur.

En wat hebben we geboft met het weer! We waren nog niet terug naar huis of het begint in Nederland te stormen en te regenen, we reden onderweg naar het zuiden rakelings langs hoosbuien die we nét niet over ons heen kregen! We hebben ze, soms, geschampt. Zoals bij Luik en later nog iets zuidelijker. Zodra we in de Languedoc arriveerden waren alle wolken weg, de zon stond superlaag en de Pyreneeën vormden in hun silhouet een schitterend welkomspanorama tegen de oranjerode lucht. We waren weer thuis.

De afgelopen week hebben we hard gewerkt. Peter aan diverse rompslomp rondom de oude zaak in Nederland, ik aan websites en het aanbieden van reproducties van mijn werk (ik heb er 1 ("Love") verkocht aan mijn zus Lenie, super, dikke kus!). Verder was ik 4 dagen het wasvrouwtje. Grijns. Nu is alles weer opgeruimd en netjes, en dit weekend zet ik lekker de boom (jaja, hier vieren ze toch geen Sinterklaas...) en morgen begin ik aan de kerstkaarten/mailing. Die gaan dan 1 december op de post of in de mail. Dan is da moei beurt.

Eind dit jaar kom ik nog terug met een laatste Blog entree van 2009. Hale vale plusear en vooral Liefde tijdens deze bijzondere feestmaand! Want Liefde is Alles. Liefde is dieper, hoger, machtiger. Liefde verslaat de Tijd. Daarom; laat de feestmaand vooral een maand van Liefde zijn.

Heel veel Liefs,

Anneke***

Alweer november!

Hallo allemaal! Hebben jullie een leuke Halloween gehad? Het sfeertje zat er hier goed in. Volle maan, mistige nachten en 's nachts hoorde ik zelfs een bosuil... Spooooky!! Hier hebben de Fransen weer volop chrysanten op de kerkhoven neergezet. Alle kerkhoven zijn nu één groot kleurenspel van bordeauxrood en geel. Het is nog steeds zwoel.

Hopelijk gaat het met jullie allemaal goed. Hier draait alles en gaat het zijn gangetje. Drukke tijden worden nu ingeruild voor periodes van klussen en afwerken, vooral rond onze vakantiewoning moet er het e.e.a. worden geklust. Beitswerk, verfwerk, het hekwerk moet in de metaallak, en er moet het e.e.a. worden opgeplust. Voor volgend jaar staan er alweer 7 weken geboekt, dat belooft veel goeds!

Onze laatste gasten waren echte schatten weer. Ik ben met hen 2 x op een tour geweest. Een tour rondom het enigma van Rennes-le-Chateau, en een tour naar de Galamus kloof en de Fenouillet. We hebben allemaal ontzettend genoten en boften met mooi weer, vooral die middag in het Galamus klooster was magisch. Dan zit je dus in een rotsklooster, vrij stilletjes met niet zoveel bezoekers, in het zonnetje op de binnenplaats een drankje te drinken en het enige wat je ziet is schitterende natuur. Het klooster hangt namelijk aan de rotswand in een kloof...

Ondertussen heeft Peter 6 kuub hout verwerkt voor de houtkachel, en er een prachtige stapel van gemaakt onder de kap van de achterkant van de gite. We kunnen weer even vooruit! Ondanks de voorspellingen dat deze winter niet zo koud zal zijn, spelen we dit jaar toch maar even op veilig. En er gaat niets boven een lekker vuurtje als het buiten guur en koud is...!

Op 22 oktober was niet alleen mijn schoonzus Sjoukje jarig (nogmaals van harte!), ook Peter en ik hadden iets te vieren. We waren toen namelijk precies 14 jaar bij elkaar. Ondanks het slechte weer (toen troffen we het helaas niet) genoten we van een mooie tocht door de Aspre naar Castelnou, een pittoresk dorpje midden in de natuur! We bezochten het 10de eeuwse kasteel dat het dorp domineert en na de lunch in Thuir reden we via de Col de Jau terug. Wat een prachtige herfstkleuren! We hebben heel erg genoten van dit mooie uitstapje!

En gisteren hebben we voor het eerst weer een keertje gewandeld, na bijna 2 weken achter de computer te hebben gezeten in verband met het bouwen van de website voor het Engelenheiligdom (en stijf dat we waren!). Het was leuk om weer eens een ander pad te verkennen, waardoor we weer een heel ander uitzicht op Belvianes hadden! Altijd leuk natuurlijk!


Lorrie's Angels!
De nieuwe website voor het Engelenheiligdom bij Alet-les-Bains staat online, inclusief webshop! Ze hebben schitterende producten met engelen, echte unieke kunstwerken. Die kun je nu ook online kopen (ideetje voor de kerst?) en geheel veilig via PayPal natuurlijk. Dit was ons laatste website project voordat we op vakantie gaan naar het noorden. Lorrie en Eugene zijn inmiddels vrienden van ons geworden. De engel die hiernaast te zien is, heet "Going Home" (naar huis). Prachtig he?

We hebben het samen met Lorrie, Eugene en hun jongste dochtertje Molly gevierd, met taart, en later met toastjes en Blanquette! Het was een feestelijke gebeurtenis want ook zij hebben zware tijden achter de rug en proberen met de relancering van hun website en webshop een nieuwe periode in te luiden. Spannend is ook dat hun artikelen binnenkort in de USA worden gelanceerd! Dus we hebben even geproost op een mooie toekomst!


(De rivier de Aude, net om de hoek)

Paris, here we come!
Dankzij de fooienpot konden we nu twee daagjes Parijs aan onze gebruikelijke Nederland-trip vastplakken. Wat hebben we daar zin in! We lopen niet echt de gebruikelijke zaken af, maar richten ons op onderzoek voor mijn thriller, waar ik nog steeds mee bezig ben. Het schrijfwerk heeft wel een ruim half jaar 'on hold' gestaan, want ik had er echt geen tijd voor. Maar de wintermaanden zijn uitermate geschikt om weer wat hoofdstukjes, karakters en plaatsen uit te diepen. Een deel van het boek speelt zich in Parijs af en daarvoor bezoeken we op 11 en 12 november een aantal bezienswaardigheden waar mijn hoofdrolspelers een paar spannende momenten zullen beleven. Daarbij kan ik meteen het nuttige met het aangename combineren, want tijdens het bezoek aan de bezienswaardigheden zal ik ook nog wat persoonlijke research doen, rondom een theorie waar ik dit jaar mee bezig ben geweest. Zal ik aanknopingspunten vinden? Spannend hoor...!

Onze week in Nederland is vooral gericht op familiebezoek en wat verplichte zaken zoals wat boodschapjes en wat zakelijke afspraken. En natuurlijk het AMORC Jubileumconvent! Ook mijn broer Piet wordt 60 en daar moeten we dus bij zijn! Voor het eerst hebben we echter ook enkele dagen kunnen inbouwen, waarin we onszelf rust geven. Want wat hebben we dat nodig! Peter en ik zijn allebei vrijwel uitgeput. De waslijsten met werkzaamheden is iedere dag groot. We zijn nu precies 2 jaar aan het knokken. Nu komt het erop aan, dat we het moeten volhouden. En, vertrouwen hebben, dat we ook de komende twee jaar zullen doorkomen. De crisis heeft ook ons geen goed gedaan en wij hebben net als zovelen ook veel pech gehad. We hopen dus op nieuwe opdrachten voor boekjes, websites, tours, honden voor onze Holiday Home for Dogs en een goed seizoen voor onze gite in 2010!

Hoe kun je ons steunen?
Op onderstaande manieren kun je ons steunen, zodat wij niet alleen hier kunnen blijven, maar ook ons werk hier in de streek kunnen voortzetten. Klik hier voor meer informatie over ons werk in de Languedoc-Roussillon.

Mochten enkelen onder jullie volgend jaar deze kant opkomen, kijk dan op www.le-conte-du-graal.com voor alle details rondom onze gite.

Wil er iemand een tour door de omgeving, of een website laten maken? Kijk dan op onze Barinca website voor alle details en mogelijkheden.

Wanneer jullie online je vakantie wilt boeken, kijk dan op onze website www.vakantiewereld.nl voor de leukste tips en alle mogelijkheden. Je kunt zonder zorgen online je vakantie vastleggen!

Vertel het door aan vrienden, familie en collega's! Heel erg bedankt alvast!!

En tenslotte...
Ik heb nog geen datum van de tv uitzendingen van Via Vacance van RTL4 binnen, maar alles is gemonteerd en ligt klaar voor de periode januari t/m maart 2010. Zodra ik de datum weet, zal ik hem doorgeven!

Begin december ben ik er weer met onze avonturen in Parijs en Nederland! Poh... dan is het alweer Sinterklaas!! Tempus Fugit!

Heel veel liefs!!