Petebeeldjes

Ons durpke heeft vrijwel overal de houtkachels en haarden weer aan, de lucht is op windstille dagen vervuld met de geur van brandend hout. Het heeft hier niet zoveel gesneeuwd als in Nederland, en de weersverwachting met de Kerst is maar liefst 16 graden. Toch is het Kerstgevoel duidelijk aanwezig. Niet zozeer door de constante lawine van kerstliedjes op Sky Radio, of door de winterse sferen in de natuur. Maar vooral door de mensen om ons heen.

Een waar gebeurd Kerstverhaal
Zo was er het Engelen Heiligdom in Alet-les-Bains. Jarenlang hebben Lorrie en Eugene geknokt voor hun paradijs in de bergen boven Alet, waar de schilderijen van de Engelen pronkten in een speciaal daarvoor ingericht zalencomplex. Waar de tuinen een serene sfeer hadden om iedere bezoeker te betoveren. Maar het is er niet meer. Want de landheer bleek een echte Scrooge te zijn.

Ze konden door de recessie twee maanden hun afbetaling aan de landheer niet betalen. Dus moesten ze eruit. Met alleen een koffertje, want dat stond in de contracten. Uiteraard zijn ze direct een rechtzaak begonnen tegen deze onredelijke clausule waarvan ze geeneens afwisten, omdat de contracten nooit juist vertaald zijn tijdens het tekenen. De rechtzaak hebben ze gelukkig voor een groot deel gewonnen, maar ze wilden geen minuut langer als noodzakelijk meer in dat huis wonen, onder het juk van landheer Scrooge en zijn bizar hoge maandlasten. Ze hebben gewerkt als paarden om alles leeg te ruimen, alle beelden uit de tuinen te halen, en toen de verhuizing voor de deur stond, kwamen ze hulp te kort.

Direct zijn wij en nog enkele vrienden twee dagen gaan helpen. De tweede dag ook onze buurtjes van Rodeo Raft! Met alle auto's, aanhangers en busjes die we konden inzetten zijn hun spullen naar een tijdelijke huurwoning in Limoux vervoerd, en de beelden en Ionische zuilen van het Engelenheiligdom verhuisd naar onze achtertuin ter bewaring. Het zijn nu dus tijdelijk onze "petebeeldjes" geworden. We hebben alles gegeven wat we konden, om ze te helpen verhuizen en het landhuis boven Alet schoon achter te laten. Landhuis. Dus we waren niet zomaar klaar. Maar het is gelukt! Met alle hulp bij elkaar!!!

Iedereen heeft de dagen erna met de tong op de grond op de bank gelegen. Keikapot, maar voldaan! Ik had nog wat rijpe peulen van de wisteria die over de pergola's hing, geplukt, om die te zaaien in het vroege voorjaar. Ze hebben zoveel moeten achterlaten, niet alleen herinneringen, maar ook al hun arbeid, planten en bomen, etc. Het Engelenproject heeft enorme verliezen geleden door deze gebeurtenis, en we hopen dat ze in de toekomst weer snel een nieuw, beter Heiligdom kunnen vinden om met hun gezin en de Engelen van Lorrie te wonen. Woensdagmiddag zien we elkaar weer in Limoux, om nog even bij te praten en ze zoveel mogelijk te steunen. Met veel hartepijn moeten ze overigens ook een nieuw huis vinden voor een lief klein poesje en een mooie kat, dus liefhebbers die in de buurt wonen, geef gerust een gil!

Hun webshop werkt nog wel gewoon, dus kan iedereen die interesse heeft in bijvoorbeeld kaarsen, schilderijen of andere producten van Lorrie's Engelen, nog steeds via hun website bestellen.

Dieven!
De andere ochtend word ik vroeg wakker van herrie in de keuken. Ik maakte Peter wakker en die is gewapend met een zgn. "ploertendoder" direct gaan kijken. Met heel veel bravoer opende hij de deuren maar we zagen niemand. Er leek ook niets te zijn verstoord, of weggehaald. En toen zagen we ze liggen...

De geklapte peulen van de wisteria... over de keukenvloer, op en achter de kastjes, de kruidenpotjes en de magnetron, overal! Met hartslag 230 begonnen we te lachen. Even uitblazen hoor!!! Wat een mop!!!

Uitzending Via Vacance bekend!
Op 14 februari is het zover, rond half 5 op RTL 4 komt de uitzending van Via Vacance France waarin ik af en toe te zien ben als gids met Pauline de Wilde, in Carcassonne. De aflevering wordt de week erop herhaald, in de ochtend op RTL4, op zondag 21 februari. Ik herinner iedereen er wel aan nog, vlak van te voren!

Nieuwe website
Ik moet er nog wel wat aan opplussen, maar hij is klaar, mijn nieuwe privé website: PanOccitania.com! Het is een samenvoeging van twee oude websites, languedocvakantie.nl en zuid-frankrijk.eu, die komend jaar gaan verdwijnen. Altijd wel spannend, de lancering van een nieuwe website. Mochten jullie nog iets zien dat niet goed overkomt, foutjes, etc. dan hoor ik het graag! Alvast bedankt!

Snelle link naar mijn reproducties: Klik hier.
Snelle link naar onze begeleide gidstochten: Klik hier.

Dankwoord
Graag willen Peter en ik iedereen van harte bedanken die ons op welk gebied dan ook heeft gesteund, geholpen, de gite (zie foto rechts) heeft geboekt, etc. Dat stellen wij enorm op prijs! Dankzij deze steun hebben wij de mogelijkheid om weer een jaar door te gaan hier in het prachtige Occitanië. Doorgaan ook, met hier in de streek een overkoepelend orgaan te creëren waarvan alle mensen die hier in het toerisme zitten, kunnen profiteren. Sociaal zakendoen en samenwerking is wat wij hier voor elkaar willen krijgen. Ondanks de idyllische reputatie van Zuid-Frankrijk en de mooie omgeving hier, is de streek zeer arm en zijn er amper sociale wetten. Iedereen moet hier keihard werken. Met onze kennis en ondernemingslust willen wij proberen om de streek een beetje te helpen om vooruit te komen. We zullen ons in 2010 met nog meer kracht gaan inzetten hiervoor.

Plannen 2010
Volgend jaar is vooral een verrassing, een cadeautje. Een heel nieuw jaar om ons bedrijf verder uit te bouwen, en er staan enkele gesprekken met instanties op het programma. Ook staan er enkele geplande tours op het programma deze winter, we hebben al 15 weken verhuur van de gite op de kalender staan, we zijn begin januari een hele week oppasouders van de hond Wilfrid (zie foto) en we hebben een enorme kluslijst aan ons eigen domeintje, zoals beitsen, kitten, tuinieren, etc. (jippiejajajippiejippiejee). Binnenkort starten de voorbereidende werkzaamheden aan een nieuwe website voor een van onze klanten, er is een optionele bestelling voor 2 reproducties binnen en een optie op een paar tours in maart/april. Kortom, we gaan ervoor!!

Oudejaarsboodschap
Zo aan het eind van het jaar ga je altijd een beetje terugkijken, balans opmaken, en je hebt hoop op mooie dingen in het nieuwe jaar. Je wenst de mooiste dingen toe aan iedereen die je kent, je krijgt kaarten van oude bekenden, vrienden, familie... het is een periode waarin je ook stilletjes naar binnen treedt, om te contempleren, of gewoon even de stilte op te zoeken. Zoals op dit Blog te lezen was, hebben Peter en ik een behoorlijk enerverend jaar achter de rug. In deze decembermaand hopen we even pas op de plaats te maken, even bijkomen, even rust.

En zo rond de Winterzonne-wende is ook de natuur naar binnen getreden, in afwachting van de terugkeer van de zon, die op 21 december opnieuw is herboren om iedere dag weer sterker te worden.

De hoop die wij koesteren, voor onze omgeving, onszelf, en de wereld, is als een knop in de winter, in stille afwachting van warmte, licht en lente. Zo visualiseer ik de wereld als een knop, waarbij de warme zon een alchemie veroorzaakt die nieuw leven creëert. Ook visualiseer ik een wereld die oplicht van geluk, van vrede, van liefde, van troost en vooruitgang in het menselijk bewustzijn.

Laat er Licht, Leven en Liefde zijn en laten we dit uitstralen naar buiten toe. Liefde, vriendelijkheid of een glimlach overwint alles, ontdooit het hardste ijs. Er is geen kamer meer donker zodra er licht in schijnt. Licht, de Zon, overwint alles. Sol Invictus.

En dat, lieve allemaal, is mijn Oudejaarsboodschap.
Peter en ik wensen jullie een gezellige, liefdevolle Kerst toe.
Tot in het Nieuwe Jaar, met de aller- allerbeste wensen voor iedereen!