woensdag 29 oktober 2008

Nieuwe avonturen

Er zijn weer nieuwe avonturen in Les Contes de l'Aude. Allereerst heb ik beloofd, dat ik een foto zou plaatsen van het Heilig Hart beeld, als het klaar was. Bij deze:



Kijk, en waarom heeft dit beeld voor ons nu een grote betekenis? Omdat het Heilig Hart voor de Graal staat, en we zitten hier immers midden in het Land van de Graal? De Graal, die door de Katharen werd bewaakt? De Graal, die staat voor Liefde. Otto Rahn vertelde het prachtig in zijn boek over de Kruistocht tegen de Graal in 1933, toen hij kind aan huis was in Occitanië (Languedoc-Roussillon & Midi-Pyrénées): Het was de Kerk van AMOR (Liefde) tegen de Kerk van ROMA (de RKK). Ik kan over dit onderwerp boeken schrijven. Volgend jaar is het precies 800 jaar geleden, dat de noordelijke legers Occitanië binnenvielen en binnen 2 eeuwen waren er een miljoen mensen over de kling gejaagd of op de brandstapel gestorven. De bizarre oorlog van de christenen tegen de christenen. Hopelijk heeft de mens er een les van geleerd.

Dit Heilige Hart beeld symboliseert voor ons al het Goede, dat de stichter van het christendom ons heeft proberen te leren 2000 jaar geleden. Liefde, verdraagzaamheid, genegenheid, acceptatie zonder oordeel, en de leer van de Hermetica. De Hermetica, die aan de bron staat van de Graal. Want de Graal symboliseert immers het Hart.

Er is een grote band tussen Occitanië en deze Grote Meester Jezus of Oshu, want de Occitanen probeerden zijn oorspronkelijke leer vast te houden. Er is tevens een grote band tussen de geschiedenis van Rennes-le-Chateau en deze Occitaanse Erfenis. Sinds Henry Lincoln samen met Baigent en Leigh de Bijbel van Rennes-le-Chateau: "Heilig Bloed, Heilige Graal" heeft uitgebracht, dat in diverse documentaires op o.a. Discovery Channell onder de aandacht werd gebracht van de rest van de wereld, kwam Rennes-le-Chateau vaak in het nieuws en inspireerde zelfs Dan Brown om zijn Da Vinci Code bestseller te schrijven. Rennes-le-Chateau is dan ook flink bezocht, honderden duizenden mensen per jaar bezoeken het dorpje. Ongelofelijk!

Na vele jaren van bezoekersvoetjes, aangebrachte veranderingen en vernielingen, zijn er diverse dingen in Rennes enorm aan renovatie toe. Dat kost kapitalen, en dit is niet zo gemakkelijk door een klein dorp op te brengen. Daarom is er een tijdje terug een stichting opgericht, APARC, om wereldwijd geld in te zamelen zodat de meest dringende restauraties deze winter nog kunnen worden uitgevoerd. Peter en ik hebben voor hen de website gemaakt en online gezet:

www.aparc-rennes-le-chateau.com

Afgelopen zaterdag werd de website tijdens een Top vergadering in Rennes-le-Chateau gepresenteerd. Ook Henry Lincoln was hierbij aanwezig:



Het ziet er melig uit, en dat was het ook. Na de vergadering hebben we erg gelachen. Dat komt vooral, omdat er zoveel enthousiasme is. De oprichter van APARC, Jean-Luc Robin, overleed heel plotseling in maart dit jaar, en iedereen is gewoon maandenlang kapot hiervan geweest. Nu we op 4 oktober hebben besloten om door te gaan met de stichting, is er weer hoop. Er is weer enthousiasme. En dat is goed.

Onze lieve vrienden Maggie en Simonne hebben vorige week in onze gite gelogeerd. We hebben dagtochtjes gemaakt en prachtige dingen beleefd. Echt een week om nooit meer te vergeten!!! Een week waarin de overheerlijke pecanbroodjes van de bakker in Couiza, de mysterieuze omgeving, de prachtige natuur en de bijzondere ontmoetingen en belevenissen centraal staan.

Vanmorgen hebben we twee honden te logeren gekregen, die zondag weer vertrekken. De Engelse eigenaars moesten naar Ierland en konden ze niet meenemen. Daar wij een Holiday Home for Dogs hebben, konden ze bij ons logeren. Ik heb mezelf in de logeerkamer geïnstalleerd zodat de honden op het tweede bed kunnen en ik ze in de gaten kan houden. Wel weer gezellig, die snuitjes om je heen, en die kwispelstaartjes. Ze zijn erg lief!

Peter rijdt nu weer in de witte C15 diesel, want onze eigen auto staat alweer bij de garage. De computer had een black-out, en hopelijk hebben we onze C3 weer terug voordat we naar Nederlanden rijden, want dat staat op de 16de november gepland. Het was wel heel bijzonder, want de dag nadat de auto er mee op hield, zouden we er de bergen mee in gaan met Maggie en Simonne. Veronderstel, dat de auto er ergens in the middle of nowhere op een berghelling mee had opgehouden. Nee, de auto hield er op 40 meter van de garage in Quillan mee op. Dankjewel beschermengel!!!

Afin, we kregen de auto die zaterdag wel heel even op gang nog, maar toen Peter 's maandags naar Limoux wilde, om hem bij de Citroën garage te laten uitlezen, hield de auto er onderweg mee toch mee op. Niet ergens onderweg op een stuk door de heuvels, nee, wéér 10 meter van de garage in Quillan. Het was ongelofelijk!!! Peter kon hem nog net de garage in rollen, waar hij later met de takelwagen werd opgehaald om naar Carcassonne te worden gebracht. Peter wilde net zich gaan voorbereiden op het uurtje lopen terug naar Belvianes, toen de buurman voorbij kwam. Kon ie meteen meerijden. DAT IS TOCH ONGELOFELIJK!! Nogmaals, dankjewel beschermengel!!!

Gelukkig was de oude witte Citroën C15 nog niet verkocht, dus hebben we hem nu even in gebruik als reserve wagen. Peter is nu boodschapjes doen. Ik heb net de honden geïnstalleerd, de houtkachel schoongemaakt en klaargemaakt zodat straks de vlam erin kan als het te fris wordt. Tja, het is weer die tijd van het jaar!



Prachtig he? Maar pas vanaf gisteren is het weer slechter geworden, met regen en wind, nu is het even droog, maar het is echt kachelweer nu. Maar wel gezellig!!

We zijn momenteel werkzaam aan een nieuwe website voor Carl Nielsen, de componist, in opdracht van een grote bewonderaar uit Glasgow. Die zal hopelijk rond de jaarwisseling online gaan. Ook zijn we begonnen aan de nieuwe website voor de Aude & Ariège Flyer, een soort van nieuwsbrief en gouden gids ineen, voor de buitenlanders (met name Engelsen) in deze streek. En uiteraard zijn we nog steeds bezig met het aanpassen en bijwerken van de website voor APARC, want die is nog niet compleet. Ik wacht nu op nieuwe teksten en gegevens om verder te gaan. Druk dus, maar dat is goed.

Ook voor SRC Cultuurvakanties gaan we de boekjes vernieuwen in samenwerking met deze touroperator. Hiervoor zullen we in de week in november ook naar Groningen gaan voor een vergadering. Het zal een drukke week worden!! Ha!

Nog even buitenlands nieuws, grijns: de single van Peter Hofman is nu definitief uit, en ziet er leuk uit, klinkt goed! Ben erg benieuwd hoe de single het gaat doen! Succes Peter!!!



Sterkte voor Linda uit Tilburg, haar eerste Chemo-behandeling zit erop, en nog 4 te gaan. YOU GO GIRL!!

Terwijl mijn neef Erwin dus lekker eventjes naar de Niagara watervallen en Toronto is geweest, hebben mijn broer Piet en zus Lenie, schoonzus Sjoukje en mijn twee andere neven Ronald en Jeroen met zijn vijfjes een avontuur in Egypte, Sinaï en Jordanië beleefd! Geweldig! Stoer hoor!! Thee drinken bij de bedoeïenen in de Sinaï, wandelen door een Canyon, op een kameel rijden, in bewaakte kolonne naar de Rode Zee, overnachten in een tent in de woestijn... prachtig allemaal! Maar wel weer heel fijn dat iedereen weer heelhuids is thuisgekomen. Ik ben zo benieuwd naar de foto's!!

Succes ook aan Willem en Corrie uit Tilburg, die ook een huis in Frankrijk aan het opknappen zijn, spannende avonturen in een schitterend gebied in het noordoosten, we hopen het snel een keer van dichtbij te kunnen bekijken!!!

En Jac Kuster uit Tilburg wensen we van harte beterschap toe!!!

Ik ga nu de houtkachel opstoken, de temperatuur binnen is nu gezakt naar 17 graden. Da's mij te gortig. De hondjes liggen nog steeds op de bank te slapen, en ik denk dat ik er ook voor vandaag lekker mee stop. We hebben hele zware weken achter de rug en er staan er nog een boel voor de deur. We hebben van Topic Travel die onze gite verhuurt tijdens een bliksembezoek van 4 mensen van de reserveringsafdeling gehoord, dat we alleen maar positieve reacties van onze gasten hebben gehad, en er zijn ook al 6 weken verhuurd voor volgend jaar!! Gaaf he? Moet ook!! De plek is te mooi voor zo'n gezellig huisje om leeg te staan.

Tot de volgende keer, waarschijnlijk begin december! Warme knuffels!

maandag 6 oktober 2008

Herinneringen

Zo aan het einde van het jaar komen de herinneringen weer naar boven. Je gaat opruimen en er komen foto's of andere artikelen tevoorschijn, die een glimlach op je gezicht toveren. Maar in deze Blog wil ik ook graag een aantal andere mensen in het zonnetje zetten, die herinneringen hebben, of herinneringen gaan krijgen...

Herinneringen van twee keien!

Nu staan er dit jaar 2 mensen in het zonnetje. Pa en ma Koremans zijn dit jaar namelijk 60 jaar getrouwd!! Speciaal daarvoor hebben we een filmpje gemaakt, een soort virtuele wandeling door hun huwelijksjaren (voor zover de foto voorraad strekte uiteraard). Voor degenen die dit nog niet weten, ik heb dus een broer en een zus, Piet (1949) en Lenie (1955). Ik ben de derde peuter die in 1966 om een hoekje kwam kijken.

Mijn pa en ma hebben een hoop meegemaakt, en ik ben apetrots op ze. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik me geen betere ouders had kunnen wensen, en ook heel erg blij ben met zo'n kanjer van een broer die zich enorm heeft ingezet (en nog) voor de gedupeerden van de aandelen lease, en met een zus met een gouden hart, waar ik zielsveel van hou. Maar dat mijn ouders in 2008 nog hun 60-jarig huwelijksfeest zouden vieren, dat hadden we alleen maar kunnen dromen. Dus we heffen het glas op twee keien, met diepe dankbaarheid en respect! IK MIS JULLIE! Nog even aftellen, in november zien we elkaar weer!

Pa en Ma Koremans, 60 jaar bij elkaar!

Stelletje avonturisten...

Graag willen Peter en ik Lenie, Piet, Sjoukje, Ronald en Jeroen een fantastische vakantie toewensen. Deze avonturiers gaan namelijk naar Egypte, de Sinaï en Jordanië!! Gaaf he? Deze droomreis zal hopelijk fantastische herinneringen schenken! Jullie weten het he, nooit geen "hat hat hat" zeggen als je op een kameel zit, en hou je vast want ze gaan niet door de knieën maar door de ellebogen als ze gaan zitten! Geniet met volle teugen!!

Ook wensen we Erwin veel plezier in The States en succes met schrijven! Deze oudste zoon van mijn broer zit alleen maar een paar maanden in Hollywood hoor, niks bijzonders.. grinnik...

Dat was toen en dit is nu

Ook wil ik nog iemand in het zonnetje zetten. Peter Hofman staat op het punt een singeltje uit te brengen en ik ben dus apetrots op hem, voor zijn doorzettingsvermogen en omdat hij de muziek zo trouw is gebleven.

1988:



We traden op samen, en zongen oude Bee Gees liedjes. Dat was toen. Maar niet alleen ik schreef eigen songs, ook Peter Hofman schreef een aantal hele goeie songs, en hij klinkt beter dan ooit! Kijk maar eens op zijn website:

www.peterhofmansongs.com

Peter zet hem op! Heel veel succes! Toi toi duim duim!

Muzikale herinneringen

Mensen die dus nog niet zo erg veel van mij weten, zitten nu denk ik even van, opgetreden? Liedjes schrijven? Grinnik. Ik zal het uitleggen. Ik was heel jong toen ik mijn eerste gitaar kreeg. Na wat oefenwerk en accoorden onder de knie krijgen, begon ik mijn eigen liedjes te schrijven. Ik heb er in 5 jaar tijd zo'n 53 geschreven, waarvan het grootste deel niet aan te horen is. Maar er zijn mensen, zelfs nu nog, die een paar liedjes heel erg leuk vinden. Tussen deze liedjes zitten er drie, die ik wil plaatsen.

Klik hier om naar deze fragmenten te luisteren op een hiervoor speciaal aangemaakte pagina over muzikale herinneringen uit de 80-ger jaren.

Doorzettingsvermogen

En last but not least een hartverwarmende knuffel en een hart onder de riem aan Linda uit Tilburg voor de moedige keuze om voor chemo te gaan, na een heel zwaar jaar achter de rug te hebben in verband met borstkanker. Zet hem op! Iedereen is trots op je! Je gaat hier doorkomen! Heel veel liefs van Peter en mij!!

Het is wat allemaal

En zo zien we allemaal, met herinneringen, met de dingen die nog komen gaan, het leven is een vreemde achtbaan met plotselinge scherpe bochten, soms ga je over de kop, soms maak je een spectaculaire afdaling, maar wat een prachtig uitzicht vanaf het hoogste punt! Het leven is, armen omhoog en gaan met die banaan! Iedere dag die je goed hebt afgesloten is er 1, die niemand meer kan afpakken! Hou vast die mooie herinneringen, maar in de toekomst, armen omhoog en let it be...

Warme knuffels!

zondag 5 oktober 2008

Spannende tijden

Lieve allemaal,

Hier weer een update in de chronieken van Les Contes de l'Aude. De zomer zit er weer op, en we kijken terug op een succesvol seizoen met onze gite, Le Conte du Graal. De vakantiewoning is 19 weken verhuurd geweest en er staat in december nog 1 week op aanvraag, dus met 20 weken zitten we bij de meest succesvolle vakantiewoningen van de Languedoc, en dat hadden we in ons eerste jaar zeker niet verwacht! Het gastenboek staat vol leuke teksten en we hopen dat we volgend jaar veel repeaters gaan krijgen, maar ook veel nieuwe gasten die het prachtige gebied hier willen ontdekken. Volgend jaar is het namelijk 800 jaar geleden, dat de Katharenkruistocht begon (1209) en dat wordt hier ruimschoots herdacht.

In het kader van, "die Katharenkastelen hadden we nog niet beklommen", hebben we op een mooie september zaterdag de ruïnes van Queribus en Peyrepertuse beklommen. Hieronder een aantal plaatjes van deze dag.






Iedereen die mij goed kent weet dat ik dus vreselijk veel hoogtevrees heb. Vind je me niet heeeeel erg dapper hier? Okay, mijn knieën knikten wat, en ik was blij toen de foto genomen was, maar het is een feit dat hoe vaker je zoiets doet, hoe makkelijker het wordt! Deze foto is genomen op Peyrepertuse, het bovenkasteel. Het is echt een van de mooiste kastelen van de streek en de ligging is spectaculair!!

Hier nog wat plaatjes van de tuin en de kipp'n van de bur'n. Ze zitten vaker bij ons dan in hun eigen ren... ach ja..





Alhoewel het kouder begint te worden, is het wederom schitterend weer vandaag. Morgen en overmorgen zou het wel eens 27 graden kunnen worden. Dat is mooi, want ik wil de tuin winterklaar maken, en met 2600 m2 is dat niet ff snel gedaan. Eergisteren hebben we de appelboom geplant die we van Piet en Sjouk hebben gekregen als huwelijkscadeau (nogmaals heel erg bedankt!!), een Golden Delicious. Toen hebben we het gras gemaaid in de parktuin (waar de fruitbomen staan, een gele pruim, een peer, een amandel, druiven, een granaatappel, twee vijgen en een enorme kers) en van de amandeloogst heb ik spijs gemaakt die ik vanavond in de vriezer zet, voor kerstmis. Dan bak ik een kerstbrood met rozijnen en spijs en poedersuiker. Wel gaaf hoor, om zelf dingen te maken!!

In het kader van "Redt Rennes-le-Chateau van de Ondergang" hebben we gisteren een vergadering gehad met de stichting die bovenstaande wil waarmaken. In de stichting zit niemand minder dan Henry Lincoln, de schrijver van vele boeken over het enigma van Rennes-le-Chateau en tevens de inspirator voor de Da Vinci Code. Het was een heerlijk weerzien, en hij is weer begonnen met een nieuw boek! Dat is mooi!

Hier staan we dan allemaal. De hele groep van Aparc. Als je goed kijkt, zie je mij als tweede van links staan en Peter iets meer naar het midden achter. De grote grijze geitenbreier vooraan is de nieuwe president en rechts van hem in de grijsblauwe jas, Henry Lincoln. Het was heel bijzonder om erbij te mogen zijn, onze inzet wordt ook enorm op prijs gesteld. Wat er nu dus gaat gebeuren is het opstellen van een plan de campagne om te voorkomen dat monumenten in Rennes-le-Chateau, zoals de wereldberoemde Tour Magdala, in verval geraken en moeten sluiten. Het dorpje trekt namelijk honderden duizenden toeristen over de hele wereld per jaar, en daar profiteert de economie van de streek natuurlijk van. Het is en blijft een van de armste provincies van Frankrijk, tot dat men de toeristische infrastructuur eindelijk eens kan verbeteren en er over het hele jaar verspreid meer toeristen komen. Ook daarop hopen wij, omdat wij natuurlijk ook 50% inkomsten uit het toerisme moeten halen om te kunnen rondkomen.

Maar goed, om een lang verhaal kort te maken, gisteren was een groot succes en we hebben ook veel plezier gehad alle kennissen en vrienden weer te ontmoeten.

We hebben eindelijk ons antieke Heilig Hart beeld kunnen opzetten met hulp van Erik (bedankt Erik!!) en vandaag ga ik aan de slag om de achtergrond in de grondverf te zetten, want nu staat het beeld tegen twee formicaplaten aan en dat is geen gezicht. Maar als dat eenmaal af is, zet ik een mooie foto op dit Blog van het eindresultaat!

Over een kleine twee weken hebben we diverse malen honden voor onze hondenopvang. Keigezellig dus! En Maggie en Simonne komen een lang weekend logeren! Ook daar kijken we enorm naar uit!

Op de achtergrond horen we af en toe mensen hout zagen voor de winter. Nog even, en ook bij ons gaat de kachel weer aan. Gezellig, een houtkachel, maar het is wel werk! Iedere ochtend schoonmaken, stapelen, en dan na vier of vijf uur 's middags afhankelijk van de temperatuur gaat de fik erin. Dan heb ik de taak om de boel bij te houden, want Peter valt dus regelmatig in slaap 's avonds. Grijns...

We hebben in de bostuin al wel stapels sprokkelhout, groot en klein, en een kleine 2 kuub stookhout onder het afdakje liggen. Nu nog 3 kuub bijbestellen en we kunnen de hele winter stoken. Hartstikke gezellig!! Ons jaarverbruik is nog geen derde van wat we in Nederland moesten betalen, deels door het mooie weer hier, deels omdat we hier goedkoop hout kunnen stoken dat zo uit de bergwouden komt. Uitdunningshout en speciaal hout dat gecontroleerd wordt gebruikt om de veroudering van de bossen te voorkomen (en de erosie tegen te gaan). Er wonen hier niet zoveel mensen dus dat is goed bij te houden.

Tot het volgende Blogbericht!! En nog bedankt voor alle leuke reacties!