Nieuwe avonturen
Uiteraard hebben we in de afgelopen maanden niet stilgezeten. We hebben enkele hele leuke avonturen beleefd en ook nieuwe mensen leren kennen. Ik begin gewoon even bij het begin.
Dagje zuidelijke Corbières
Omdat de minibus al maanden heeft stilgestaan, moesten we een dagje plannen om hem weer eens aan het rollen te krijgen. Dit jaar zetten we hem weer meerdere keren in, dus moet de bus in een goede conditie zijn. We kozen voor een dagje zuidelijke Corbière, waar we bijna nooit komen. Via Arques en de Col du Paradis reden we het achterland in. We hadden een schitterende lentedag.
Hieronder staat Peter bij onze minibus. Hij rijdt nog steeds als een trein! ;-)
Laroque de Fa, met zijn oude Romeinse aquaduct.
De ruine van Padern.
We reden ook nog even naar Cucugnan, waar we normaal altijd alleen eten. Nu wandelden we eens door naar de oude molen.
We lieten Queribus links liggen...
En Peyrepertuse rechts...
Wat een heerlijke dag. Die hadden we gewoon even nodig!
Heen en weer naar Axat
Maar liefst 20 x mag ik naar de fysiotherapeut voor mijn schouder. Dus dat is twee maal per week (soms maar 1 x) naar Axat. Dan kom je dus langs de 'Bearabout', de rotonde met de bronzen beertjes...
...en de kloof van Pierre Lys, waar ik nu eens op mijn gemakje foto's van kon maken.
Prachtig he? Vroeger moesten we, als we naar de dokter gingen, over die drukke ringbaan in Tilburg. Twee totaal verschillende werelden.
Babar is er nog steeds. Ik heb af en toe wel een paar mooie plaatjes van hem kunnen maken. Hij groeit niet zo heel veel maar staat erg hoog op zijn poten. Nou ja, in dit geval ligt hij, maar je kunt het op de foto hieronder goed zien.
Hij is erg lief. Nog steeds stoeien we met elkaar zonder dat hij zijn nageltjes gebruikt, hij gaat braaf zitten als ik het vraag, doet nog steeds de high five, en o wat houdt hij van een strak ritme. Iedere avond als ik heb afgewassen komt hij bij me op schoot liggen op de bank. En zo af en toe moet ie even kijken wat hij in zijn bakje krijgt... ;-)
De prachtige lentedagen die we al hebben gehad, hebben ons erg naar de tuin getrokken. We hebben hard gewerkt o.a. in de bostuin en Peter heeft na 9 jaar dan eindelijk de schuur opgeruimd. We kwamen van alles tegen. Altijd leuk! Hier wat plaatjes van de lentemomentjes in februari.
Bijzondere gasten
In februari kregen we vrienden over die tijdelijk in onze gite trokken. Natuurlijk doet de boiler het dan op die dag niet en gaat de kachel stuk, maar 10 minuten voordat ze aankwamen hadden we een reservekachel op gang en Peter had een omleiding gemaakt zodat ook de boiler weer kon opladen. Onze gasten zijn de eerste de beste niet. Het gaat om schrijver Tim Wallace-Murphy en zijn kersverse vrouw Cyndi. Tim is een goede vriend van ons en ze waren op huizenjacht hier in de streek. Binnen enkele weken hadden ze al een huis gevonden voor een ongelofelijke prijs. Wat een bofkonten!
Hieronder zijn ze op visite. Babar laat trots zijn high five zien in ruil voor een snoepje.
Ook onze vriend Patrick uit Canada is definitief naar Frankrijk gekomen om hier te wonen. Hij bezoekt ons regelmatig en enkele weken geleden gingen we met hem een wandeling doen die vanuit het dorp naar de kloof leidt. Schitterend om te doen.
Hieronder Patrick, die enorm liep te genieten. Heerlijk. :)
Tussen de mooie dagen door kwam er ook heel even een storing over en meteen kon je zien op welke hoogte de regen in sneeuw was veranderd, gewoon door even naar buiten te kijken. Ik schat op 500 meter. :)
Bijzondere lunch
Om ons even uit de sleur te trekken (het zijn gewoon heel stressvolle tijden) heeft een goede vriendin ons uitgenodigd te gaan eten bij het chique Domaine Gayda vlakbij Limoux. Uiteraard heb ik direct ja gezegd, want eten bij Domaine Gayda is echt zeer bijzonder. Eigenlijk hoef ik niet zo heel veel te vertellen in woorden, dus ik vertel het even in foto's... ;-)
Hier hoefde ik niet zoveel aan toe te voegen denk ik he? ;-) Het was ontzettend lekker. Als je dan zoals ik een streng dieet hebt en toch magere gerechten kan pakken die een smaakexplosie veroorzaken, dan ben ik heel erg gelukkig hoor! ;-)
Hieronder de hond van onze vriendin, een schat van een beest, genaamd Gordon.
Het is echt ongelofelijk hoeveel lieve vrienden we hebben. Mensen die je gewoon uit je dalletje willen trekken. Het geeft gewoon zo'n warm gevoel van binnen...
Tuinieren, schrijven en visites
Uiteraard ben ik tussendoor ook nog aan het schrijven. Mijn tweede boek is al een eind op gang, ik ben nu bezig aan hoofdstuk 10. Het heeft met oud-Egyptische geheimen te maken en heb ook al ideetjes voor de kaft. Ik laat het wel weer doorlezen door Engelstaligen, maar heb nu wel een veel betere discipline ontwikkeld. Daarom gaat het schrijven (ook door het herhaaldelijk herlezen) wat langzamer dan ik had gepland. Ik hoop het boek in de herfst te kunnen uitgeven. Als Babar me tenminste laat doorwerken... Zodra ik aan tafel of op de bank wil gaan researchen en notities wil maken of proefuitdraaien wil doorlezen gaat ie er gewoon bovenop zitten. ;-)
Op visite bij twee andere lieve vrienden in Lapradelle was een feestje! Wat heerlijk om ze weer te zien en uiteraard heb ik weer lekker kunnen knuffelen met de hondjes Wietske en Zusje. Hieronder een foto waarop Zusje met haar twee voorpoten mijn hand vasthoudt. Wat lief he!
Ook vond ik het leuk om weer eens als vanouds te gaan tuinieren. Snoeien, harken (ik kan het weer een beetje nu), opruimen en natuurlijk ook heel erg genieten van de bloesem en de lentezon. Ook Babar is dan helemaal in zijn element. Hij denkt dan dat hij een luipaard is of een tijger en besluipt niet alleen mij, maar bespioneert ook de vissers die weer langs de oever komen aanlopen, op zoek naar het perfecte visplekje.
Op een zonnige middag kwamen Tim en Cyndi even iets drinken. We hebben toen besloten om een excursiereis door de Languedoc te gaan organiseren die in september dit jaar zal moeten gaan plaatsvinden. Hierover straks meer...
Tim Wallace-Murphy is geen kleine jongen. Tim (op de foto hieronder rechts) is de echte Tempeliers- en Graal-expert uit de Da Vinci Code (gespeeld door Ian McKellen in de film). In het midden staat Henry Lincoln, de man die Dan Brown inspireerde, en links Tim's lieve vrouw Cyndi. Ik heb deze foto genomen begin maart in Rennes-le-Chateau, waar we even heerlijk hebben kunnen bijpraten.
Het grootste onderwerp bleef toch onze tragedie met de niet betalende klant, waar de hele streek schande over spreekt. Je kunt het zelfs aan Henry's gezicht goed zien, hoe boos hij is op deze Amerikaanse schrijfster. Desalniettemin hebben we een leuke ontmoeting gehad en hebben we ook heel erg gelachen. :)
Hieronder de Tour Magdala met lentebloesem.
Tim en Peter bij de offersteen op de Belvedere.
Uitzicht op de Pyreneeën vanaf de parking.
De dag erop weer heel erg genieten van een superwarme dag, bijna 25 graden in de schaduw. Babar kreeg er praatjes van. Hij begint soms echt terug te praten. Nu zal het zoiets geweest zijn als "je staat in mijn uitzicht!" of zo... ;-)
Hier is hij aan de wandel door de bostuin.
En toen kreeg ik een flinke verkoudheid te pakken. Toch maar even ontsmetten...
Wat sfeerplaatjes...
De bostuin...
En weer slapen...
Naar Camon, Mirepoix en Vals
We zijn vorige week nog een dagje weggeweest met Tim en Cyndi in verband met de voorbereidingen van onze excursiereis door de Languedoc. We hebben zo ontzettend genoten van deze schitterende dag!
Ons eerste bezoek was aan Camon, waar de abdij was omgetoverd in een luxe Bed & Breakfast, die nu helaas gesloten was. Maar, plots liepen we tegen de eigenaar omhoog, die ons uitnodigde eens binnen te komen kijken. Wat was dat schitterend! We genoten van de prachtige kamers en de meubels, maar vonden ook een hele bijzondere muurschildering van Athena met Pan. Of, was het Johannes de Doper? (let op de wijsvinger). Dit wordt ook wel de 'John Gesture" genoemd en verwijst in dat geval naar Johannes de Doper. Of zijn hoofd op de schaal. Er werden enkele eeuwen geleden enorm veel dubbele betekenissen in kunst verwerkt.
Daarna even koffiedrinken, wandelen en lunchen in het mooie middeleeuwse Mirepoix.
Op naar Vals voor een bezoek aan de grotkerk. Altijd prachtig om te zijn. Tim was daar zo in zijn element! Geweldig!
Cyndi en ik namen een foto van elkaar toen we door de mooie natuurlijke ingang door de rots klommen.
Op de terugweg reden we van Mirepoix naar Lavelanet, en dat was zo ongelofelijk mooi met die bergen recht voor ons uit! En dan plots doemde Montségur op, als de Ark van Noach op de berg. Het was helaas niet te fotograferen (ik zat ook achterin) maar dat vergeet ik nooit meer.
Derde week van maart
Met af en toe een kleine dip hadden we toch echt een ongelofelijke late winter en vroege lente hier in Occitanië. We hebben al vaak buiten zitten eten, of zitten thee drinken...
En een bijen, vlinders, vogels, zingende merels en roodborstjes, vinken en mezen, lijsters, hamerende spechten en andere vreemde vogels... (een hop! Die zie je bijna niet hier!)
Peter heeft nu ook voor de eerste keer overal moeten maaien.
Nieuwe look!
En gisteren was het dan zover, we mochten op Les Labadous worden geknipt door de ervaren Muriel Bell, styliste van een enorme lijst filmsterren en genomineerd voor meerdere awards. Zij heeft mijn saaie kapsel, dat ik al meer dan 20 jaar heb, wat meer naar de zomermode van 2014 getrokken. Ook Peter heeft ze geknipt. Na drie maanden hadden we wel een beurt nodig. Grijns... ;-)
Heel bijzonder allemaal. Merci he Joke voor de gastvrijheid en de heeeeerlijke babbel, wat een avonturen heb je weer meegemaakt! Superwarme knuffel! xox
Excursiereis door de Languedoc
Zoals ik al had verklapt, hebben we een excursiereis georganiseerd met Tim Wallace-Murphy en mijzelf op de bus. Ik vind het een hele eer om met hem samen te mogen werken, want dit is een schrijver met 13 boeken op zijn naam waaronder enkele best-sellers. Hij is expert op alle zaken mystiek, Graal, Tempeliers en nog vele andere onderwerpen en wordt om de haverklap uitgenodigd om te komen praten op Vrijmetselaarsbijeenkomsten over de hele wereld. Dus is Peter de bus gaan bestellen en ik het hotel. Ook heb ik een reisschema opgesteld met Tim, die ik heb uitgewerkt. We zijn tot een prijsafspraak gekomen en hebben de hele boel op een webpagina gezet. Dit is de link: http://thelureofthelanguedoc.blogspot.com
We hopen dat deze reis zal doorgaan, want de inkomsten hiervan hebben we kei- en keihard nodig. Dus mocht je iemand weten die hierin zou kunnen zijn geïnteresseerd, zegt het voort! Alvast superbedankt! :)
Tot zover onze laatste avonturen hier in Occitanië. De komende maanden gaat het er even om spannen, maar we hebben wel vaker in dit soort tijden gezeten. Het sleutelwoord is altijd doorzetten, en dat doen we dan ook. Zeker omdat we een aanvraag hebben gehad om volgend jaar de reis van de New York Times Bestselling author Steve Berry (o.a. Erfenis van de Tempeliers) te gaan uitvoeren en nog enkele andere, hele bijzondere reizen met hele bijzondere mensen.
We gaan ervoor!
Warme knuffels en dikke pakkerds vanuit de zuidelijke Languedoc! xox
