En je klikt een keer met je vingers en poef, je zit weer thuis achter de computer een Blog entree te schrijven. Wat ging dat snel! Op 10 november reden we via Millau (die grote brug weet je wel?) en Clermont Ferrand naar Parijs, waar we twee dagen een soort van kerkepad liepen. Dit had vooral te maken met research voor mijn boek dat ik nog steeds aan het schrijven ben (als ik er tijd voor heb, dus een 10-jarenplan, grijns). Ik heb een spannende achtervolging kunnen uitdenken en diverse zaken kunnen onderzoeken die te maken hebben met de rode draad die door het boek loopt. Hartstikke leuk natuurlijk! Vooral, als je bijna 15 jaar met een mysterie bezig bent, daarvoor o.a. gebruik maakt van de symboliek van een wereldberoemd schilderij, en dan voor het eerst oog in oog staat met het origineel in het Louvre (zie foto boven)! Top!
Naast het Louvre (we zijn nu officieel 2 centimeter korter) bezochten we de St. Sulpice, waar ons kerkepad officieel begon. De Notre Dame en de Sacre Coeur mochten natuurlijk ook niet ontbreken. We hebben twee mooie dagen gehad in Parijs, die we afsloten met een tochtje per boot over de Seine. We hadden het verdiend! Letterlijk en figuurlijk! Met dank aan de onverwachte laatste boekingen van onze gite Le Conte du Graal.
Vrijdag 13 november reden we van Parijs naar oost-Brabant, naar Bospark De Bikkels in Vlierden, waar we incheckten in een heel goedkoop stenen huisje dat perfect was, als het schoon was geweest en lekkere bedden had. De omgeving was fantastisch! Veel bos, stilte, het rook super naar hars en dennennaalden, en we hadden eekhoorntjes en allerlei vogels van bonte spechten tot godweetwatjes. Heerlijk! We dachten, dit wordt feest.Maar de week Nederland beleefden we als volgt. Rije rije rije door het opgebroken wegennet tussen oost en west, die zien, daar heen, weer 2 uur trug. Boodschapjes doen (o.a. Kruidvat, gekennetwel), visite, en weer anderhalf uur trug. Alleen zondag en maandag waren redelijk rustig, en dan moest ik die maandagochtend nog naar de tandarts ook! Vulling vervangen. Boehoe!
Maar wat een leuke tandarts daar in Deurne! Met een half uur stond ik weer buiten. Poh! Dat was sneller dan toen ik naar binnen moest. Nee geen zenuwen of zo, het ziekenhuis waar de tandarts zat, stond nergens aangegeven dus reden we verkeerd, zagen het ziekenhuis rechts van de weg liggen en kwamen dus te laat aan. En eer dat die lift dan komt om naar de 5de etage te gaan! Rolstoelen erin, nog een erbij gepropt, wacht hou die lift vast! Nog een erbij. Stoppen op de eerste. De ene erin, de andere eruit. Tergend langzaam gingen die liftdeuren dicht. Op de derde moest de rolstoel die achterin stond eruit, dus iedereen eruit, andere rolstoel erin, heeeeel langzaam weer die deuren dicht. Veel te laat stond ik op de 5de etage en ik zag dus een lange gang met allemaal dichte deuren en heeeeele kleine plaatjes erop met de naam van de arts die er achter dat deurtje zijn praktijk had. Gelukkig liep net de assistente naar buiten om me te roepen. Poeh! Een boze geïrriteerde tandarts moet je niet hebben he! Maar het was een schat. Aanrader voor mensen die bang zijn voor de tandarts. Zoals ik...
We vonden het super om familie en vrienden weer terug te zien, en ook op de 60ste verjaardag van mijn broer te zijn, maar vonden het erg jammer dat we geen tijd hebben gehad om naar een aantal andere vrienden en familieleden te gaan, waaronder onze oude buurtjes Ruud en Lies. Deze twee kanjers hebben ons tijdens de verhuizing zo fantastisch geholpen! We hadden ze graag weer gezien, maar, dat komt misschien in april wel weer goed. In april bouwen we echter nog meer rustige dagen in, want toen we thuis kwamen waren we in plaats van uitgerust, compleet uitgeput. En dat is dus niet de bedoeling van een vakantie. Op de foto: Het Louvre. Mijn arme rug...Een van de hoogtepuntjes voor mij was het Jubileum Convent van de AMORC in Noordwijkerhout op 14 november. Peter en ik waren erbij en ook daar zagen we weer een hoop lieve vrienden terug! Het was een boeiende dag, en vooral ik heb er intens van genoten en er veel kracht door opgedaan.
Om nog even terug te komen op Parijs: wat ik ook heel erg mooi en indrukwekkend vond, waren twee speciale vogels, een raaf en een duif. Allereerst trok een duif, die in de poort van de St. Germain des Prés zat, mijn aandacht. Zij liet me op bijzondere wijze een Green Man zien die verstopt zat op een van de uitgehouwen pilaren. De Groene Man of Pan is een studie-object van mij en belichaamt vooral de natuurkracht in de materie (en is daardoor verbonden aan de lente, maar ook aan herders en hoeders). En wat denk je van deze raaf, die keurig netjes bleef stilzitten, zelfs toen ik er nog geen meter vanaf stond om er een foto van te maken. Hij was compleet op zijn gemak in de schaduw van de Sacre Coeur.
En wat hebben we geboft met het weer! We waren nog niet terug naar huis of het begint in Nederland te stormen en te regenen, we reden onderweg naar het zuiden rakelings langs hoosbuien die we nét niet over ons heen kregen! We hebben ze, soms, geschampt. Zoals bij Luik en later nog iets zuidelijker. Zodra we in de Languedoc arriveerden waren alle wolken weg, de zon stond superlaag en de Pyreneeën vormden in hun silhouet een schitterend welkomspanorama tegen de oranjerode lucht. We waren weer thuis.
De afgelopen week hebben we hard gewerkt. Peter aan diverse rompslomp rondom de oude zaak in Nederland, ik aan websites en het aanbieden van reproducties van mijn werk (ik heb er 1 ("Love") verkocht aan mijn zus Lenie, super, dikke kus!). Verder was ik 4 dagen het wasvrouwtje. Grijns. Nu is alles weer opgeruimd en netjes, en dit weekend zet ik lekker de boom (jaja, hier vieren ze toch geen Sinterklaas...) en morgen begin ik aan de kerstkaarten/mailing. Die gaan dan 1 december op de post of in de mail. Dan is da moei beurt.Eind dit jaar kom ik nog terug met een laatste Blog entree van 2009. Hale vale plusear en vooral Liefde tijdens deze bijzondere feestmaand! Want Liefde is Alles. Liefde is dieper, hoger, machtiger. Liefde verslaat de Tijd. Daarom; laat de feestmaand vooral een maand van Liefde zijn.
Heel veel Liefs,
Anneke***
Geen opmerkingen:
Een reactie posten