We begonnen onze reis op zondag 14 november, en de eerste 6 uur verliepen voorspoedig. Na een paar uur rijden was er een prachtig ochtendgloren...
Daarna veranderde het landschap van de Lot en de Dordogne in pastelkleuren toen de zon zich met de mist mengde. Het was een prima eerste deel van de lange autorit. Maar helaas, bij Parijs schoten we een lange file in, en ook bij Lille was er file. Op de grens met België begon het te hozen, en op de grens met Nederland was er wederom een file door grenscontrole. We kwamen na 15 uur rijden pas op onze honk in Liempde aan, helemaal op. We hebben dan ook besloten dit niet meer met de auto te doen.
We hebben maandag wat boodschapjes gedaan in het leuke St. Oedenrode, en genoten van het boerenland met de prachtige oude boerderijen onderweg. We zagen zelfs een ooievaar en een witte reiger, spechten, ganzen, en uiteraard de Lakenvelder koeien van onze gastheer en gastvrouw van De Hopbel, Dick en Marina.
Dinsdagochtend vertrok Peter al vroeg richting Groningen. Ik bleef achter want om half 9 stond Lenie voor de deur. Lenie en ik zouden namelijk vandaag naar Dordrecht gaan om onze ouders te bezoeken. Het was keigezellig. We hadden tompoezen van de warme bakker, meegebracht door vriendin/schoonmaakster Annemieke. Ook trokken we een fles Blanquette open, die pa nog had liggen. Het was echt een feestje!
Lenie liet haar schitterende foto's zien die ze in Nieuw Zeeland had genomen, met prachtige kustlijnen, een watertuin en dolfijnen! En pa draaide een oud, recentelijk op de kop getikt filmpje uit 1939 waar zijn ouders en zus nog op staan! Dat was heel bijzonder! Bewegende beelden uit die tijd zijn schaars, en dit was echt uniek om te zien.
Woensdag moesten we door grote vermoeidheid even wat plannen wijzigen, dus namen we die dag even rust. Op donderdag reden Peter en ik samen nog naar Dordrecht. We zijn 's middags nog even met zijn allen naar de kerstshow geweest van tuincentrum Pap, hartstikke leuk natuurlijk! Het was veel te kort, maar we hebben heel erg genoten.
Ondertussen waren onze lieve vrienden Joop en Annemarie die donderdagmiddag naar de Hopbel gereden, en toen wij om 6 uur daar aankwamen rook het naar lekker eten en was het zo gezellig! Het was een heerlijk weerzien natuurlijk, en omdat we 2 slaapkamers hadden, konden ze ook blijven slapen!
De volgende ochtend vertrok Peter naar zijn zus Mieke, terwijl Joop, Annemarie en ik van een lekker ontbijtje genoten en een wandelingetje maakten door het mooie landschap. Ze reden rond twee uur weer naar Den Haag terug. Die middag heb ik lekker verse soep gemaakt zodat Peter lekker kon aanschuiven toen hij terug kwam van zijn zus.
Op zaterdag reden we al vroeg naar Nieuwegein, voor een heerlijk weerzien met mijn broer en schoonzus en hun kinderen. Mijn zus Lenie kwam ook, en ik kon dan eindelijk de kleine Mike in mijn armen houden!
Deze kleine heeft een oud zieltje. Ik heb het gevoel dat hij belangrijke dingen gaat doen in zijn leven. Maar vandaag had hij last van buikkrampjes, de arme schat...
Van links naar rechts, mijn broer Piet, schoonzus Sjoukje en hun jongste zoon Jeroen met zoontje Mike.
Ik wil ook bijzonder graag van deze gelegenheid gebruik maken om mijn familie even in het zonnetje te zetten. De liefde, warmte en ongelofelijke steun die ze ons altijd geven, maakt me trots en dankbaar dat ik zo'n familie heb. Iedereen staat altijd klaar, en je komt altijd in een warm bad bij een weerzien. Duizend maal dank voor alles, ik hou heel veel van jullie!!
Op de terugweg reden we voor de verandering langs St. Cirque Lapopie, een dorp met een grote kerk dat in een schitterend gebied ligt.
Een prachtig gebied, de Lot!
Het zit er weer op, en het was me een weekje wel. We zijn nu weer volop aan de gang, alles opruimen, wasjes draaien, mailtjes beantwoorden, reizen voor 2011 voorbereiden, websites afmaken... affijn, back to work dus! Ach ja, en Smudge ligt weer voor mijn toetsenbord te spinnen... zolang ze maar van het toetsenbord afbhhfggv52fh hdhdhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh ijft... zei ik...
;)-
Warme knuffels, dikke pakkerds!!!
