Het jaar is moe en begint op zijn einde te komen. Ook wij zijn moe. Op een heldere ochtend wilden we even er tussenuit, naar Lavelanet, waar we altijd alleen maar doorheen rijden maar nog nooit zijn gestopt. Even de brocante bezoeken bijvoorbeeld...
En eens kijken wat voor winkeltjes er zijn. Niet veel, maar we vonden wel een interessant wapenschild van de stad.
Het was zo koud, dat we al voor de middag weer terug reden naar huis. Onderweg genoten we wel van het prachtige landschap.
Visite!
Altijd gezellig! Dit keer kwam Jaap Rameijer van Les Labadous op bezoek. We genoten van de nasi lunch en een mooie wandeling over een stukje van de oude Camino, die achter Cavirac loopt.
Ook Joke en Franklin van Les Labadous en de prachtige brocante & tea room Renaissance in Quillan (aan de Grand Rue, aanrader!) zijn de week erop op visite geweest. Peter en ik zijn erg ontroerd door de warme vriendschap en steun die wij van hen mochten ervaren, in een periode waarin wij voor de verandering maar weer eens door het oog van de naald moeten gaan. Maar daarover later meer...
Sfeertje maken
Wat er ook gebeurt ~ en dat is het hele jaar door mijn motto al geweest ~ focus altijd op de leuke dingen en maak het gezellig. Dus kwamen ook dit jaar de kerstspullen tevoorschijn en heb ik, luisterend naar kerstliedjes op de achtergrond, ons boompje opgetuigd en de kamer opgeleukt.
Kom maar op met die feestdagen, wij zijn er klaar voor!
Wonen en leven in Occitanië
Occitanië, het diepe zuiden van Frankrijk, waar de natuur van de Pyreneeën een schitterende achtergrond vormt voor de vele historische overblijfselen; herinneringen aan het rijke verleden van het gebied. Het is een trekpleister geworden voor mensen die op een soort zoektocht zijn. Het hele jaar door komen er bezoekers uit alle hoeken van de wereld en enkele honderden per jaar huren mij in als gids. Soms komen er groepen, vaak met een leider die of spiritueel bezig is, of schrijver is. Het zijn in ieder geval bezoekers in alle vormen en maten en uit allerlei kringen, met allerlei achtergronden en wensen.
Van alle bezoekers wordt echter verwacht dat zij zich gedragen tegenover de mensen die hier wonen en werken. Occitanië behoort tot de armste gebieden van Europa. Iedereen hier werkt keihard om net te kunnen rondkomen. Het is landelijk en op zijn Frans, dus geen Amerikaanse supertoiletten of luxe 5 sterrenhotels met airco. Over het algemeen gedraagt iedereen zich prima. Maar er zitten er tussen...
Tot hier en niet verder
Peter en ik kunnen ontzettend lang vriendelijk blijven. We hebben enorm veel geduld en begrip voor verwende mensen die hier een beetje lopen te tobben en te zeuren. Maar wat zou jij nou doen, als je drie jaar lang vol overgave hebt gewerkt voor een veeleisende klant, grote bedragen hebt moeten voorschieten, vele reizen tot tevredenheid hebt uitgevoerd en die klant vertikt het om de laatste naheffing van meer dan 21.000 euro te betalen? Het wordt nog erger. Deze persoon, waarvoor Peter zich uit de naad heeft gewerkt, heeft Peter en mij op sociale netwerken door het slijk gehaald nadat ze ons bedreigingen en beschuldigingen naar het hoofd heeft gegooid en stopt nu d'r hoofd in het zand. Ze weet namelijk dondersgoed dat het vrijwel onmogelijk is om als Europees bedrijf een Amerikaanse klant voor de rechter te slepen. We hebben vol goede hoop een jaar lang vriendelijk aan haar gevraagd om toch dat bedrag nog te betalen, maar ze geeft al maanden geen antwoord meer. En omdat onze boekhouding niet klopt ivm de niet betaalde rekening, hebben we aan de bel moeten trekken bij de Franse overheid voor juridische assistentie en alle mogelijke hulp om ons door de komende winter te kunnen trekken. Hiervoor moesten we vorige week naar Carcassonne en hebben we goede gesprekken gehad met de juridische afdeling van de Kamer van Koophandel.
Alhoewel we alles proberen dat mogelijk is, zullen we waarschijnlijk ons geld wel kwijt zijn, maar de Franse staat verwacht van een bedrijf dat je alles probeert wat mogelijk is om het geld toch nog te kunnen innen. Daarbij is iedereen gealarmeerd door de situatie. Men weet maar al te goed dat een klant die weigert een grote rekening te betalen, een ondernemer de kop kan kosten en het mag dan ook niet nog eens gebeuren. Het is nu iedereen dan ook volslagen duidelijk dat we hier te maken hebben met een lelijke tegenstander, die alleen maar aan zichzelf denkt.
Voorbeeldje. Deze klant, een wereldberoemde schrijfster, heeft een restaurant in Catalonië compleet kapot gemaakt op TripAdvisor omdat de boontjes en de service niet naar madams zin waren. Deze zelfde beroemde schrijfster is echter beroemd geworden omdat ze boeken heeft geschreven die zouden gaan over het ware Christendom en het erfgoed van Maria Magdalena. Maar overal waar ze komt laat ze een spoor van ellende achter. Ze maakt andere schrijvers af op haar sociale netwerk, haalt uit naar mensen die met haar samenwerken zodra ze met hen klaar is en stuurt dreigmailtjes met bizarre beschuldigingen naar mensen die niet doen wat ze zegt. Iemand weigerde haar bijvoorbeeld mij te ontvrienden op Facebook en kreeg een heftige haat mail over zich heen. Ze was zo overstuur! Een andere vriendin werd beschuldigd van het verpesten van een deal op een huis, terwijl zij daar helemaal niets mee te maken had. Ze werd voor van alles en nog wat uitgemaakt. Mijn vriendin heeft toen zo gehuild. Wat deze schrijfster niet wil beseffen, is, dat zulk gedrag hier niet wordt getolereerd.
Het is echt tot hier en niet verder. Ze is niet langer welkom in Occitanië en we kunnen alleen maar mensen waarschuwen nooit met haar in zee te gaan en op geen enkele manier zaken met haar te doen. Ons gevecht is nog niet voorbij, maar een ding hebben we wel geleerd. Dat deze streek zijn inwoners niet vergeet, onze ware vrienden voor ons klaar staan in tijden van nood en dat de staat achter zijn bedrijven staat. Wij kunnen geen kant op; niet naar Nederland, we kunnen elkaar geeneens kerstcadeautjes geven dit jaar, maar wij gaan in ieder geval het nieuwe jaar in met een schoon geweten. We maken er een gezellige kerst en oud op nieuw van en blijven lekker thuis. We skypen wel met onze familie en knuffelen wel met het mooiste geschenk van dit jaar, Babar. We kruipen misschien door het oog van de naald dit jaar, maar we laten ons zeer zeker niet naaien! ;-)
Kerstmarkt in Carcassonne
Hij was nog maar net opgezet, de kerstmarkt in Carcassonne, toen wij er waren vorige week. Altijd een leuk sfeertje! :)
Ik heb sinds jaren weer eens een pretzel op. Zonder suiker. Af en toe even zondigen, met mate, mag wel he? ;-)
Andere huisarts
Ach en dan denk je, je hebt alles wel gehad. Maar helaas de lat ligt erg hoog dit jaar. Een jaar geleden had ik het al, slijmbeursontsteking in mijn rechterschouder. Omdat ik het in 2011 links al had gehad, herkende ik het direct, maar onze huisarts vond het niet noodzakelijk er iets aan te doen. We kregen het druk en mijn schouder werd erger. Maar nog steeds wilde de dokter er niets aan doen. Peter kreeg een verhoogde suikerwaarde in zijn bloed en de huisarts deed niet veel dan een voorzichtig pilletje erbij. Ook zijn te hoge bloeddruk werd met homeopathische korreltjes aangepakt. Dat hielp allemaal niets, maar veel meer wilde de dokter niet doen. We hoorden toen veel goeds over een huisarts in Axat en besloten, zodra we de mogelijkheid hadden, om over te stappen. Mijn schouder werd steeds erger en ook kreeg ik steeds meer last van mijn alvleesklier. Ik viel steeds meer af omdat ik bijna niets meer kon eten en al ben ik fysiek best sterk, echt lekker voel ik me niet. Uiteindelijk zijn we enkele weken geleden er dan eindelijk aan toegekomen definitief over te stappen naar de andere huisarts.
Terwijl Peter direct op andere medicijnen werd gezet, moest ik bloed laten prikken en röntgenfoto's laten maken. Inderdaad, een veel te hoge waarde van mijn alvleesklier en een joekel van een kalkafzetting in mijn schoudergewricht, dat zelfs helemaal uit de kom was gedrukt door de zwelling en massa. De doktoren in het ziekenhuis en de huisarts waren erg geschrokken. Aha, nu snappen ze pas hoeveel pijn ik heb! Ik kreeg meteen een injectie in mijn schouder, maar het is nog lang niet over. Voor mijn alvleesklier moet ik volgend jaar naar een specialist in Perpignan om uit te zoeken wat ik precies heb en wat er aan gedaan kan worden. Inmiddels sta ik op 56 kilo door het zware dieet dat ik moet volgen om mijn alvleesklier te ontlasten. Maar ik ben ervan overtuigd dat alles goed gaat komen. Toen ik echter net die spuit in mijn schouder had gehad, was ik daar helemaal niet zo lekker van en dan is het zo vertederend als een huisdier je dan steunt met extra lief te zijn. Alsof hij het voelde...
Lief he? :)
Grote kleine dingen
Mijn moeder ligt heel vaak in het ziekenhuis de laatste tijd. Ze gaat achteruit, knapt dan weer wat op, gaat naar huis en krijgt dan weer een nieuw probleem, of een oud probleem opnieuw. Ik heb er vreselijk veel verdriet van, want ze zitten allemaal zo ver weg. Mijn zus Lenie is de grote 'roter familias' op dit moment. Zij houdt mij en mijn broer op de hoogte en bezoekt zo vaak het kan mijn ouders in Dordrecht. Hopelijk is ze nog voor de feestdagen weer thuis... We duimen zo!!
Je gaat toch anders kijken. Alles gaat er door mijn handen. Oude foto albums, videos, je haalt herinneringen op en om niet te nostalgisch te worden leid ik mezelf regelmatig af door me te concentreren op leuke en mooie dingen. Lekkere theetjes drinken, gezellige muziek luisteren en soms ook gewoon even helemaal niets doen. Ik heb onze logeerkamer omgetoverd tot relaxruimte waar ik me in stilte kan terugtrekken en kan studeren en schrijven, want ik ben wel van plan dat tweede boek te schrijven. Ik heb zelfs plannen voor een trilogie, maar ik heb geen haast. Ik wil genieten van de grote kleine dingen om me heen, om er kracht uit te putten... De kleine dingen worden groot.
De eerste zonnestralen op de bedding van de ijskoude bergrivier die door onze tuin stroomt...
De vulkanen aan de andere kant van de vallei. Je ziet hier goed hoe de vorst op het gras door de warme zon snel wordt ontdooid...
Ons huisje in de bevroren ochtend...
En ons menneke die een bron van plezier en liefde in ons leven is. :)
Zou hij weten dat hij in een hondenmandje slaapt? ;-)
Bizar jaar
Tja, 2013 is een bizar jaar geweest. De hereniging van oude vrienden, het maken van nieuwe... Ik kan nog steeds niet geloven dat ik een kerstkaart heb gehad van Adrien Brody's moeder, een geweldig mooi begin van 2013.
En dan mijn USA avontuur in februari/maart, van Pacific tot Atlantic, mogelijk dankzij de opbrengst van mijn boek White Lie en ter promotie van niet alleen het boek, maar ook deze streek...
Santa Monica Beach, LA
Universal Studios
Nevada Desert
Live TV talk show in Las Vegas
New York, New York
En al die klanten dit jaar die naar deze streek kwamen, al die gidstochten, al die groepen. Op stap met bekende en wereldberoemde mensen, waaronder Jean en Alex Trebek (Jeopardy) de beroemdste gameshowhost van Amerika).
Het is een populaire streek. Niet voor niets is Katharenland op de lijst terechtgekomen van de 20 meest geliefde reisbestemmingen voor 2014 van National Geographic's reismagazine!
En omdat ik zin had in een geintje, hier een JibJab filmpje waarin Peter en ik racen tegen Johnny Depp, Adrien Brody en Pierce Brosnan. Altijd blijven lachen! ;-)
Ja. Het was een bijzonder jaar, waarin we niet alleen veel over ons heen hebben gekregen maar ook veel moois hebben beleefd. Wat ikzelf heel gaaf vind, is, dat ik heb mogen meepraten met enkele grote jongens in de filmwereld. Ik ben zelfs benaderd door professionals die me echt wilden helpen met goeie adviezen en ik ben gecomplimenteerd om mijn doorzettingsvermogen door een belangrijke producer bij MGM. Ook heb ik weer een nieuwe geïnteresseerde producer gevonden, die serieus gaat kijken naar de mogelijkheden voor een film. Maar wat ik nog veel belangrijker vind, is het feit dat ik ook dit jaar weer veel mensen met mijn boek en mijn gidstochten heb kunnen inspireren. Mensen uit alle hoeken van de wereld. Misschien wel meer mensen dan ik ooit zou hebben verwacht...
Peter en ik wensen jullie een heerlijke kersttijd toe! Dat 2014 een fantastisch jaar mag worden met veel mooie momenten, gezondheid en liefde. Extra warme knuffels en dikke pakkerds vanuit het diepe Franse zuiden!
Foto credits: Jaap Rameijer. Bedankt Jaap, voor deze schitterende foto! xox :)
