RaaaarrrrrHet was schitterend mooi weer in de laatste helft van april en begin mei. Op sommige dagen was het tegen de dertig graden! En dat kwam mooi uit, want we hadden veel buitenklusjes zoals de tuin en het opzetten van de gazebo bij de gite, etc. We hebben tomaten geplant net als vorig jaar, want dat was ons prima bevallen. De zon deed zijn best en omdat we biologisch werken met ons fruit en de tomaten, en dus niet sproeien tegen ziektes of insecten, zijn de tomaatjes en ons fruit overheerlijk en 100% veilig om zo van de boom of de struik te eten. Het enige dat we na de warme periode tegen elkaar zeiden is, "zullen we se aanders wa woater gev'n." En dat, lieve mensen, hadden we beter niet kunnen zeggen.
Er brak direct een lange week aan van regen, regen en nog eens regen. Maar goed, we zouden dinsdag 4 mei met Ankie Nolen naar Carcassonne en Lastours gaan om wat afspraken te maken met een hotel en twee restaurants voor de Katharenreis in september. En zo reden we dinsdagochtend om half 11 nietsvermoedend richting Carcassonne. Bij Couiza schoten we in een sneeuwbui. Een SNEEUWBUI? Ja! Een sneeuwbui! De daken werden wit, de bergen werden wit, de auto's die afkomstig waren uit iets hogere gebieden hadden soms een laag van bijna 10 cm op het dak en de motorkap liggen! Op 4 mei meneer! En KOUD! De buitentermometer in de auto schoot op 1 graad en gaf risico voor gladheid aan! In de harde wind en de sneeuwstorm liepen we naar de adressen die we zouden bezoeken. We ervaarden het als half komisch half tragisch en zijn gelukkig nog met positieve resultaten huiswaarts gekeerd. Peter moest op de terugweg vreselijk nodig... stoppen bij de Kentucky's Fried Chicken... zucht...
Dit was iets hoger, in de vallei was het alleen poedersneeuw en dikke regen.
Wat nog erger is, er zaten lieve mensen in de gite, onze eerste gasten van dit seizoen, en die hebben natuurlijk weer eens blote pech met het weer! Niet alleen het weer zit tegen, maar door hevige sneeuwval in de bergen is tijdelijk de elektriciteit uitgevallen en konden de kachels en de lichten niet aan, alle restaurants en winkels waren gesloten, en daar zaten ze dan toen we terugkwamen, met de jassen aan in een donker huisje. Achossie! Meteen heeft Peter razend snel het oliekacheltje bij hen geplaatst. Hij had het kacheltje net gevuld en aangestoken, toen de elektriciteit weer aan schoot! Poh! Nee, normaal is het niet, sneeuw en kou in mei. Normaal pompen we nu het opblaasbadje op en lopen we in t-shirts te genieten van de zon, net als eind april. Daar worje toch prehisterisch van!
En nee, het ligt niet aan de as van de vulkaan, zeggen ze...
Prehisterisch
Er was eens een schrijver, die zich jaren lang heeft toegelegd op interessante research. De geheimen van de piramides, de zoektocht naar de Ark des Verbonds, Atlantis en nog veel meer. De grote mysteriën van de wereld boeien hem enorm en hij is inmiddels dan ook een van de beroemdste schrijvers/researchers ter wereld. Maar, nu heeft hij zich toegelegd op het schrijven van een avonturenboek, een soort thriller dus, een verhaal. Het verhaal speelt zich gedeeltelijk af in de grotten van de Ariège, dus, niet zo ver van ons vandaan. Zijn eerste deel, Entangled, is inmiddels in de winkels te koop (nu nog even alleen in het Engels maar er komen vertalingen aan).
Hij schrijft nu driftig aan het tweede deel, Entangled II. Voor het geval hij ineens een vastloper heeft, en hij dus tijd heeft om deze kant op te komen voor een uitgebreid grottenbezoek, heeft hij ons in de arm genomen voor meerdere tours naar de grotten van de Ariège en uiteraard een daggie Rennes-le-Chateau!
Wat Graham Hancock, de schrijver in kwestie, niet weet, is dat ik al vele jaren fan ben van zijn research, en hij mij (ook bij mijn huidige boek dat nog steeds niet af is) altijd enorm heeft geïnspireerd! Heel erg kicken dus! Maar dat het een hele lieve man is, daar ben ik van overtuigd, want kijk eens wat er ineens in de brievenbus lag:
Ontzettend lief!! Het is een "book plate" om in een van zijn boeken te plakken. Entangled I is inmiddels al door lieve vrienden in de UK voor mij aangekocht, en daarin zal ik hem plakken.
Voor het geval hij ineens groen licht geeft en een vliegtuig boekt (dus als die idiote as een keer de andere kant op drijft), hebben we al wel wat voorwerk gedaan en enkele grotten bezocht, om eens te kijken of we iets kunnen regelen, een privé rondleiding of zo. We waren zelf nog nooit in Niaux en La Vache geweest, dus dat deden we vorige week. Dat was een heel interessante dag! Vanuit Tarascon-sur-Ariège zijn er meerdere grotten te bezichtigen, waarvan Niaux met zijn prehistorische tekeningen, de beroemdste is.
Na een smal weggetje kom je bij de indrukwekkende ingang. Met een gids ga je vervolgens de grot in (maximum 20 personen per keer). Allereerst loop je met een lamp door de onverlichte grot over een ruw geërodeerde vloer. Wurmend door enkele nauwe doorgangen loop je stiekem diep de berg in. Hier en daar wordt er gestopt om iets te laten zien, en uiteindelijk kom je dus in de grote ronde zaal waar de grottekeningen te zien zijn. Alle zaklampen moeten uit. De gids schijnt dan vanuit het aardedonker op de rotswand met 1 enkele lamp. Opeens sta je oog in oog met tekeningen van dieren uit het Cro Magnon tijdperk, dat ook wel het Magdalenien wordt genoemd naar een plaats in de Dordogne waar voor het eerst vondsten uit die periode werden gedaan. Dus dan hebben we het over 13.000 jaar oude tekeningen! Fantastisch!
Dit is mijn favoriet:
Na de lunch reden we naar de vlakbij gelegen grot La Vache, geen tekeningen maar wel de grot waar een enorme hoeveelheid voorwerpen is gevonden, een woongrot dus. Hartstikke interessant!
We wilden nog naar Bedeilhac maar de rondleiding was al begonnen, dus die en Maz d'Azil staan nog op het programma voor een volgende dagtocht. Of Graham Hancock nu wel of niet deze kant op komt, we moesten zowiezo de grotten eens bekijken, ze stonden namelijk al een tijdje op onze wenslijst. Het was een interessante excursie!
Slakkenbevalling
And now for something completely different. We hebben dus een compostbak, waar ik ook nog wel eens slakken in deponeer, die aan mijn plantjes zitten te kauwen. Ze helpen de compostbak een beetje en ik kan die beestjes nu eenmaal niet doodmaken. Op een morgen opende ik de compostbak om er wat uitgebloeide bloemen in te gooien, toen ik het volgende aanschouwde:
Tja, het zijn er 10 geworden, en we hebben ze allemaal namen gegeven. Sluske, Sliske, Slors, Slimmie, Slumdog, Slot, Slobber, Slalali, Slalala en Sloompje. De laatste zit er nu nog...
Ademhalen?
Naast het enthousiast promoten van de Katharen rondreis, onze services en tours op alle mogelijke gebieden, de start van een nieuw gite seizoen, het 2 x per week maaien en strimmen, reisboekjes maken en het doorwerken aan de websites voor de klanten, is er eindelijk ook iets meer tijd voor iets meer rust. We plannen tevens een paar dagtochtjes in, die we eventueel weer in de tours kunnen bijvoegen. En, sinds lange tijd draai ik weer eens af en toe een paar oude BeeGees nummers, en ineens kreeg ik een mailtje dat mia amigo Robin Gibb op 31 augustus in de Heineken Music Hall een concert zal geven. Een enthousiast mailtje, "I'm coming to Amsterdam!" Hartstikke leuk natuurlijk, maar daar kan ik nu dus even niet naartoe. Dat is midden in het seizoen en in de drukte. Aaaarrchh... Om prehisterisch van te worden! But, I will be there in Spirit! Grijns...
WOII
Robin Gibb is trouwens flink bezig om de piloten uit de Tweede Wereldoorlog, die in vergetelheid zijn geraakt, even terug in het zonnetje te zetten. "De crews van de Britse bommenwerpers (Bomber Command) mogen worden beschouwd als helden van de Tweede Wereldoorlog, maar hun daden worden overschaduwd door dramatische gebeurtenissen zoals het bombardementen van de Duitse stad Dresden. Een klein groepje veteranen was enkele weken geleden in Nederland om aandacht te vragen voor al het goede werk dat Bomber Command verrichtte, samen met hun wereldberoemde beschermheer: Robin Gibb, zanger van de BeeGees".
Eigenlijk best mooi! Klik hier om dit interview / programma terug te kijken.
Een tijdje terug heeft hij hiervoor nog een plaatje opgenomen met diverse artiesten:
Het is trouwens de laatste tijd ook weer "In den Soete Inval" hier, lokale vrienden die toevallig in de buurt zijn of naar Perpignan moesten, en even een kwartiertje komen bijkleppen. Dat is hartstikke leuk natuurlijk! Mochten jullie ook plannen hebben om deze kant op te komen, bel of mail echter eerst even, want we zijn vaak weg, we hebben regelmatig klanten aan huis, etc. De zomermaanden (van begin mei tot eind september) zijn erg druk voor ons, en we moeten het ook van deze drukte hebben. Merci voor jullie begrip!! :)
Sinds een paar maanden zit er een wild bruin konijntje in onze tuin. Ach, we hebben hem maar Pjotr genoemd. Hij heeft het zo naar zijn zin! Huppelen en snuffelen. Een echt schatje. Als ik er een foto van kan maken, dan staat ie in mijn volgende Blog!
Atoetaleur en abjentoo met de nieuwste developma! Doedoei!
