Snoepwinkel

Heerlijk he, als je plotseling mee kunt naar een plek waar je al zo vaak naartoe had willen gaan. Dit keer bezochten Peter, Ankie Nolen en ik de panfluitist Christian Koenig in Ussat/Ornolac. Hij heeft het oude huisje van Antonin Gadal samen met twee Nederlanders aangekocht, waarna zij het vakkundig hebben gerenoveerd en dus van de ondergang hebben gered. Antonin Gadal was een grote vriend van Onzen Otto (Otto Rahn). Samen waren ze graag de talloze grotten in de omgeving aan het verkennen en bestudeerden ze de mystiek. Christian heeft op de bovenverdieping van het huisje van Gadal een klein museum en een bibliotheek gecreëerd.

Het was bijzonder, want Otto was hier regelmatig te gast in de late twintiger en vroege dertiger jaren van de 20ste eeuw. En dan zit je daar in dat zelfde huisje over Otto te praten, en over Rozekruisers en mystiek, met bijzondere mensen... heerlijk!

Het was een heerlijke dag, en we gaan zeker een keer terug en dan bezoeken we een bijzondere grot...

Mazzel
Soms heb je wel eens mazzel. Mazzel dat een gevestigde wereldberoemde auteur je wilt helpen met een onderwerp voor je boek, waarna je dan eindigt met de zin: "als je eens in de buurt bent, dan geef een gil he?" Met in het achterhoofd natuurlijk "dat doet ie toch niet..." Maar hij deed het wel. Maandag kreeg ik op mijn mobieltje een telefoontje van Tim Wallace-Murphy dat we van harte welkom waren in zijn hotel. Hij was neergestreken in Quillan met een filmploeg van, jawel, Discovery Channel. Dinsdag zouden er namelijk opnames worden gemaakt in Rennes-le-Château, waarbij Tim zou worden geinterviewd. Het was een onderdeel van een special die in de nabije toekomst dus op Discovery Channel zou worden uitgezonden. Peter en ik hebben ons klaargemaakt en zijn naar het hotel gereden, waar we een heerlijke avond hadden met de 81 jarige schrijver.

We hebben hem en zijn vriend Michael vergezeld aan tafel en urenlang zitten kletsen over wat ons boeit. Een halve eeuw geleden maakte hij samen met Peter O'Toole de straten onveilig tijdens regelmatige kroegentochten. Hij is begonnen als arts, daarna schrijver en psycholoog. De hele wereld reist hij af en hij heeft minimaal 12 boeken geschreven. Dit jaar alleen al is hij 4 x de oceaan overgevlogen, en morgen vliegt hij naar Amsterdam voor een lezing voor een Vrijmetselaarsloge. Expert op het gebied van Tempeliers en Graallegenden, en dus een goede vangst voor een special voor Discovery Channel.

Wat bleek echter, het filmteam reisde met een bus, en die bus kon dus niet in het dorp zelf komen. Dus heeft Peter aangeboden te helpen met alle apparatuur door onze mini bus in te zetten. Ze waren dolblij!

Inmiddels heb ik een door een New Yorkse TV Story Producer geschreven perspagina voor mijn boek White Lie, en heb ik even mijn kans waargenomen door een afdruk ervan af te geven aan de team leider. De presentator heeft daarna direct mijn gegevens doorgegeven naar Los Angeles waar hun hoofdkwartier zit. Er is interesse in een special over de onderwerpen van mijn boek en ze vroegen dus of ik met Peter dinsdag mee kon komen. Dan konden we eens verder babbelen...

Zo gezegd zo gedaan. We moesten al om 8 uur 's morgens in Rennes-le-Château zijn, op de busdraaiplaats. Daar hebben we alle materiaal (en dat was niet weinig!!) overgeladen in de mini bus en Peter manouvreerde de bus behendig door de smalle hoofdstraat naar de parkeerplaats voor de Villa Bethania/La Madeleine kerk, waar we konden uitladen. Het duurde 90 minuten voor alles was geinstalleerd en Tim en ik hebben heerlijk staan kletsen in de museumwinkel over bloedlijnen, gralen, tempeliers en verboden geschiedenis.

De kerk was die dag volop in het licht door een stuk of 6 grote filmlampen. Heel bijzonder!

Tim rookte nogal veel. Het was heel bijzonder als hij tussendoor naar buiten was geweest en hij kwam dan weer door de houten kerkdeuren naar binnen toe in een zonnestraal, voorafgaand door een prachtig verlichte rookwolk...

Er werden diverse interviews gedaan, en na de lunch, die Peter had geregeld maar Discovery heeft betaald, volgde er een lang interview voorin de kerk.

En na een lange dag reden we met een deel van het materiaal weer terug naar het hotel met enkele leden van het team, waaronder de presentator en de cameramensen. Ik heb de kans gepakt om zoveel mogelijk over White Lie te vertellen en er is grote interesse ontstaan bij de presentator, die mijn details goed heeft opgeborgen.

Ook voor Peter was het een bijzondere dag. Hij heeft het vervoer en de lunch verzorgd, hij was de 'bodyguard' om te zorgen dat er geen toeristen de kerk in kwamen tijdens de opnames, en hij heeft Tim het Geheime Kamertje van Saunière en de begraafplaats - normaal verboden voor publiek - kunnen tonen. Al met al een zeer vruchtbare dag, en inmiddels weet Discovery Channel heel goed dat Barinca voor de logistiek hier onontbeerlijk is. ;)

Tim zat vandaag alweer lekker met me te Skypen, wat een heerlijke man, en wat een energie! Wat een wijsheid en kennis heeft hij, en wat heerlijk om deze man te hebben mogen toevoegen tot onze vriendenkring. Voor mij was maandagavond en dinsdag een bijzondere ervaring. Ik mocht een kijkje nemen achter de schermen van Discovery Channel, en voelde me als een kind in een snoepwinkel...

Hieronder mijn videoverslag. ;)



Tot de volgende Blog!! Warme knuffels, dikke pakkerds!

POW WOW

Nu dan echt de herfst zijn intrede heeft gedaan in het Land van Oc, en we voor het eerst de houtkachel hebben aangemaakt, begint het tot ons door te dringen dat het alweer bijna november is. Wat hebben we een gigantisch jaar gehad en het is nog geeneens voorbij, want er gaat nog veel gebeuren de komende twee maanden. De vermoeidheid kun je wel aan ons aflezen. We hebben ons wezenloos gewerkt. Maar alles is gelukt en we hebben veel succes gehad, zowel met de drie reizen van Kathleen McGowan, als met de AMORC reis. Voor volgend jaar staan er al weer 2 definitief en 3 in optie, waaronder een enorme reis van 2 weken door de Provence en Catalonië, Spanje. Vooral Peter is er druk mee, met de voorbereidingen en de berekeningen...

Even wat terugblikjes:

Wat leuk! Joop en Annemarie staan er ook op! Ik sta hier net mijn vlaggetje op te rollen, voordat ik begin met de geschiedenis van Rhedae. We staan hier namelijk op de Belvedere van Rennes-le-Chäteau, een van de bezienswaardigheden tijdens de reis.

Hieronder onze chauffeur Benoit, die we op 9 van de 10 excursiedagen hebben gehad. Een vakkundige chauffeur, maar inmiddels ook een vriend. Op de tweede foto staan we op de parking bij het kasteeltje van Arques.

Tijdens de reis Sacred France III, op de dag Arques-Galamus, heb ik in het rotskerkje van Galamus nog het originele "Onze Vader" in het Aramees gezongen, hetgeen blijkbaar toch heel veel indruk op mensen heeft gemaakt. Het Abwoen is dan ook heel erg mooi. Hopelijk heb ik binnenkort de filmopnames ervan en kan ik het filmpje delen.

Tijdens deze tourdag met Kathleen en Philip heb ik voorin gezeten in de bus, en onderstaande foto gemaakt in de achteruitkijkspiegel, van zowel Kathleen terwijl ze zit te praten in de microfoon, als van Philip, en aan elkaar gemonteerd. Wel lachen...

Op de terugweg... Het panorama is zo gaaf voorin een luxe touringcar!!

Kathleen zet haar handtekening in het exemplaar van haar "Het Medici Mysterie" voor mijn zus Lenie.

Altijd leuk als je eigen boek ook goed wordt verkocht! Hier in de museumwinkel van het domein in Rennes-le-Chäteau...

De afscheidsavond van Sacred France III in het hotel was zeer bijzonder. Het was eigenlijk eerder de afsluiter van drie reizen; Sacred France I, II en III. Peter heeft die avond zoveel veren gehad, dat hij dagenlang niet meer kon zitten. Heerlijk he? Hij heeft ook een prachige ketting gehad van een van de deelnemers van de derde reis. Een soort amulet van Nieuw-Zeelands Jade. Al zijn moeite en werk werd zo op prijs gesteld, en dat is een fantastisch gevoel!

Naar Montsegur
Het was heel gezellig met Erik en Sandra, tijdens hun verblijf in onze gite in oktober. We hebben onze mini bus nog kunnen inwijden tijdens een tochtje naar Montsegur met Tibor, Reynhold, Erik, Sandra, Peter en ik. Hieronder Erik, die het zwaard uit de steen wilde trekken bij de winkel van Esclarmonde...

We zijn ook nog even wat wezen drinken met filmmaker Richard Stanley en screenwriter Scarlett Amaris, heul gezellig....

Na een mooie rit zagen we Montségur ook eens van een andere kant:

Pow Pow?
Ondertussen zitten Jean-Bob en ik heel druk te werken aan de tweede editie van "White Lie". Deze wordt volgende week naar de drukker gestuurd en ge-upload naar Amazon & Barnes & Noble (USA) om opnieuw te worden uitgegeven. Hij krijgt dan een nieuw isbn-nummer en ik ben van plan om het boek flink te gaan promoten in de States. Een grote droom is een tv talk show in New York, en laat ik nou net iemand hebben gevonden die mij daar een beetje mee kan helpen! Ik heb een press kit moeten samenstellen, en die wordt nu ge-edit door een tv producer in New York. Als alles lukt, kunnen we een dezer maanden twee tickets boeken naar New York! Spannend hoor!!!

Maar het kan nog gekker. Ik heb iemand ontmoet, een regisseur / screenwriter die 'toevallig' bij een filmmaatschappij werkt in Stockholm, Zweden, met een producer, San, die haar hele leven in de Hollywood kring heeft gewerkt. Zijn naam is Niklas.

Hij is helemaal enthousiast over het verhaal van "White Lie" en ziet er een film in, dus hij heeft San gevraagd een keertje met mij te praten. Vanmorgen was het zover en heb ik een uurtje zitten praten met een echte filmproducente in Stockholm, en wat is ze enthousiast!!! Niklas en Laura (New York) gaan het script schrijven (dat is dus heul veul werk he), en binnenkort hebben we hier onze eerste vergadering over, in Stockholm of New York. In de filmwereld heet dat een "pow wow". En weet je wie San heeeeeel graag de rol van Otto Rahn wil laten spelen?

Drie maal raden...

Ik kan alleen maar zeggen, ik hou jullie op de hoogte!!!

Warme knuffels, dikke pakkerds!!

***

Pokkedepokkede

Allereerst wil ik beginnen met een artikel over mijn broer uit de krant. Ik ben trots op hem, dat snap je wel. Onbevreesd de wereld instappen om het onrecht te bestrijden. Petje af....

Klik op het plaatje om het artikel te lezen.

Met mijn ouders gaat het naar omstandigheden vrij goed! En mijn zus heeft een nieuwe baan! Van harte gefeliciteerd! Samen met een aantal vrienden vliegt ze binnenkort naar New York om de Marathon bij te wonen, waar twee vrienden aan meedoen! Hale vale plusear he!!! ;)

Onze buren (rafters) doen mee met de wereldkampioenschappen in Costa Rica:

... en twee vrienden van ons (Richard Stanley en Scarlett Amaris) zitten in Sitges (Spanje) om hun film te promoten (The Mother of Toads) die veel aandacht trekt tijdens de tour van de Theatre Bizarre. De film gaat binnenkort ook in New York in première.

Dit jaar is enorm heftig, er gebeurt zoveel met zoveel mensen om ons heen, en met onszelf... wat een jaar!! Pokkedepokkede!!!

Nagezonden foto's Mystiek Occitanië
Hieronder enkele plaatjes van de Mystiek Occitanië reis, die ik later nog heb binnengekregen. Ik verwacht er nog wel een paar, dus het kan zijn dat er in een volgende Blog nog een paar foto's verschijnen.

Verzamelen in Carcassonne voor het bezoek aan het kasteel.

Onderweg naar het rotsklooster van Galamus.

Weer twee tours!
Nog twee dagen een groep van 13 Amerikaanse vrouwen op Magdalena pelgrimstocht!

In discussie over historische mogelijkheden...

Het waren twee zware dagen, maar ook hier had ik weer de mazzel dat ze alle 13 mijn boek wilden kopen, en zo zat ik aan het einde van dag 1 dus 13 boeken te signeren bij de voordeur, nadat ze me hadden afgezet. Lachuuuu!!!!

Praatje in de rotskerk van Galamus. Daarna heb ik achter het altaar het traditionele oude Onze Vader in het Aramees gezongen, de versie die in de Middeleeuwen vanuit de Languedoc is overgeleverd via de Franciscanen, en deze behoort tot de meest betrouwbare versies die hoogstwaarschijnlijk door Jezus zelf in deze uitvoering werd gebracht. Voor mij was het een hele eer om in dit kerkje het "Abwoen" te mogen zingen. Toen ik weer opkeek, zat het kerkje inmiddels helemaal vol, met staande mensen achterin en een uitpuilend balkon. Ik kreeg er kippevel van, zeker toen ik opmerkte dat er enkelen zaten te huilen. Je kon een speld horen vallen, toen ik het gebed uitlegde. Alsof de mensen er echt helemaal klaar voor waren. Ik ben dankbaar toegeknikt door onder meer Franse bezoekers en een Boeddhistische vrouw (hier op de foto in het oranje). Pas ruim een kwartier later kwamen de eerste mensen het kerkje uit om zich bij me te voegen op het binnenpleintje voor een drankje. Het was echt heel, heel bijzonder!

Onder handen
Wat heb ik een mazzel!! Mijn boek White Lie is maar op 1 punt afgekraakt, en dat is op de taal. Ik ben Nederlandse en het boek heb ik in het Engels geschreven. Er is weliswaar een editor overheen geweest maar geen professionele, en er stonden nog zat fouten in, die vooral door Engelstalige lezers werden ontdekt. Onze goede vriend Jean-Bob heeft toen aangeboden om het boek te editen. Hij heeft Engels gestudeerd op universitair niveau en toen zijn eerste gereviseerde hoofdstukken binnenkwamen, was ik zo ongelofelijk blij!! Want dit was perfect, dit was geweldig!! Ik voelde me net weer een leerling op school bij Engelse les. Het kwam weer allemaal terug! De grammatica, de zinsopbouw, want tja, tenslotte ben ik maar een amateur.

Dankzij Jean-Bob's geweldige en enorm geapprecieerde inzet en kennis, zal ik het boek in november opnieuw gaan uitbrengen. Alle sales staan nu op stop, tot dat het boek opnieuw wordt ge-upload cq gedrukt. Als alles klaar is, zal ik een nieuwe launch gaan houden, een nieuw marketing plan gaan opstellen en het boek naar allerlei adressen gaan sturen voor reviews en mogelijke vertalingen. Maar wat heb ik een GAVE REACTIES gehad!!!! Helemaal te gek!!!

Ademhalen aan de kust
Ik zat er een paar weken geleden helemaal doorheen. Ik liep bijna letterlijk op mijn tandvlees. Dit is wel een heel heftig jaar hoor! En met ME erbij komt het dan neer op een uitputtingsslag. Daarom had Peter me 4 nachtjes in een hotel geboekt in Argeles-Plage, lekker even in mijn uppie, want Peter is geen strandmens. Ik heb 3 volle dagen genoten van zee, zon, een hond die kwam spelen en de vissen die rondom mijn voeten zwommen in het kraakheldere water! Ook hoorde ik nog een dolfijn in de verte roepen, waarna de hond het water niet meer in durfde. Hmmm... Ben ook maar wat dichter bij het strand gebleven toen!

Vanaf mijn hotelkamer, gaaf he?

Peter haalde me vrijdag weer op, en we hebben er even een dagje Collioure aan vastgeplakt. Dat was heel fijn! Maar eh, ik had me onderhand toch weer inspiratie voor een vervolg op White Lie!!! Belachelijk, waar komt het toch allemaal vandaan?

Aan het eind van de middag werd de wind wat fris en heb ik mijn vestje aangetrokken. Maar wat een fantastische mazzel heb ik gehad, dat ik nog 3 dagen strand had met 27 graden en zon, en een heerlijke watertemperatuur! Wat heb ik genoten!

En nu ben ik dus samen met Jean-Bob het boek aan het reviseren. Dankjewel lieve Jean-Bob voor je inzet, je tijd, je energie, je enthousiasme en je vriendschap!!! Ik zal dit nooit vergeten!!!

Peter is nu in Toulouse met Kathleen McGowan en Philip Coppens, die vorige maand zijn getrouwd! Ik heb Kathleen net even aan de telefoon gehad. De derde Sacred France Tour vind immers deze komende week plaats en er komt op dit moment weer een groep aan op de luchthaven voor de bekende excursiereis van 1 week. Peter als reisleider en Kathleen en Philip als gidsen. Ik ben op 1 dag na lekker thuis, dat is, als er niets toevallig tussenkomt, want iedere dag gebeurt er wel wat, er is zoveel beweging dit jaar, dat het niet meer bij te houden is!
Hoogstwaarschijnlijk ga ik in december naar Nederland voor een kort bezoek aan Leeuwarden en Dordrecht. In Leeuwarden ga ik, als alles goed is, een duet opnemen met Peter Hofman in een soundstudio, en daar kijk ik echt heel erg naar uit!! Dat is lang geleden!! Ik mag mijn stembanden wel eens gaan oprekken! Lalalalalalalaaaaaaaaaaaaaaaa..... Kuch, hoest...

Peter Hofman in de studio.

Ik wacht nog steeds op info over Minneapolis, dit is weer zo'n organisator met een dikke sigaar in zijn hoofd, die alles last minute doet en iedereen doet het nog ook. Ik wacht wel af.

Maar eerst even een dagje stappen met panfluitist Christian Koenig, Film maker Richard Stanley, screen writer en esoterische gids Scarlett Amaris en schrijfster Ankie Nolen (vers nieuw uitgebracht boek over Katharenland!), plus een week lang hele lieve vrienden in onze gite, waar we enorm naar uitkijken. Dan volgt er een uurtje gidsen in Rennes-le-Château voor een grote groep Engelsen op de 29ste oktober, een interview met mij in Coustaussa door een Amerikaanse mevrouw op 6 november, een weekendje met zanger Corjan (zie video hieronder) half november en daarna pas zou Minneapolis aan de beurt zijn. Dus ik heb nog wel even...!

Corjan's "Lost Without You" :)



Gaaf he? Ik heb zoveel gave vrienden, ik kan iedereen wel fijnknuf-felen! ;)

Shortest.Film.Ever!
Hahaha ik heb het voor elkaar, mijn kortste filmpje ooit!!! Iedereen loopt enorm weg met onze chauffeur op de touringcar, mr. Benoit. De gasten van de Kathleen tour noemden hem Daniel Craig en neuriën steeds de James Bond tune, dus heb ik hem maar even op YouTube gezet voor onze groepsreizigers!

Ennnnnn hieeerrrr is ie dannnn:



Lachen he? Ik heb er hele leuke reacties op gehad van de gasten van de vorige Kathleen tours, van Kathleen zelf en van de groepsleden die nu aankomen. Ze mogen in hun handen knijpen, want we hebben mr Benoit gereserveerd voor maar liefst 6 dagen, maandag t/m zaterdag! De busmaatschappij waarmee we samenwerken lag helemaal in een deuk toen ze het filmpje zagen!

Donderdag ga ik een dagje mee met de groep, want Kathleen wil dolgraag dat ik "Abwoen" in Galamus zing, dus donderdag middag zal ik weer in het rotskerkje zingen in het Aramees!

Maison en France
Hou de Maison en France in de gaten (oktober of november, artikeltje "Mystiek Occitanië, meer dan alleen Rennes-le-Château") over Peter en mij! Gaaf he? Met dank aan Ankie Nolen! ;)

Gastenboekbijdrage
We hebben blauw gelegen toen we van de vorige gasten het volgende verhaal vonden in ons gastenboek. Voor de liefhebbers heb ik het onderaan dit Blog geplakt, want het is nogal wat!! Pokkedepokkede!!!

Tot de volgende keer, met vast weer volop meer avonturen! Warme knuffels, dikke pakkerds!

Gastenboekbijdrage fam. van der Wijk
17-9 2011 – 1-10 2011
Lieve Anneke en Peter,
Na het lezen van al het levende proza van onze voorgangers zou je in een ondeugende tegendraadse bui bijna in de verleiding komen om eens uit een ander vaatje te tappen. Maar al na een paar dagen kom je tot het besef dat voor een klaag- of moppertirade een behoorlijke duim onontbeerlijk is. Op zich geen probleem, en evenmin zou zo’n verhaal daarmee op deze plek uit de toon vallen, immers, de Graal queeste en legenden wekken eveneens de indruk hun oorsprong te vinden in dat lichaamsdeel.

We zouden op die manier echter jullie, het huisje, de tuin en de omgeving onrecht aandoen. En dat kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn. We beperkten ons zodoende maar tot non-fictie.

Onze ervaring laat zich kort en bondig samenvatten: het was twee weken lang een feest om hier te zijn en we hebben van elk uur genoten. Het huisje is knus en ligt in een adembenemend mooie natuur. Aan alles is te merken dat het de vakantieganger aan niets mag ontbreken. In de met veel zorg samengestelde opsomming van te maken uitstapjes staan vele nuttige tips waarvan we dankbaar gebruik gemaakt hebben. We hebben in de fijne tuin veel plezier beleefd aan ontbijt in het zonnetje, de koolwitjes, de merel, de salamandertjes en de eigenzinnige lapjeskat die op gezette tijden in lome tred langs kwam paraderen en die besloten had ons geen blik waardig te keuren.

Valt er dan geen enkele kritische noot te kraken? Wel degelijk!

De complete uitrusting van de gite is in dit gastenboel veelvuldig geroemd, maar hier past toch enige nuancering. Onze zoektocht naar een telescoop, een rijmwoordenboek en een lasbril bleek vergeefs. Evenmin is relevante literatuur over stollingsverschijnselen in grijs gietijzer aanwezig. Maar wat we het meest hebben gemist is het ware verhaal van de Graal. In een alleraardigst boekje van Sangreet Duchane zijn o.a. twee Graallegenden te lezen. In één daarvan figureert de tovenaar Merlijn. Dan weet je wel hoe laat het is. Daarom volgt hierna, als dank voor een fantastische vakantie aan onze gastvrije verhuurders integraal ;), het echte verhaal.

Groeten van Wilfred en Bep van der Wijk, Zuidland.

Belvianes-et-Cavirac, 20-09-2011

De Heilige Graal

Het begin van het verhaal neemt ons mee naar het laatste avondmaal. Tot de genodigden behoorde Pegasus. Een Griek van Goddelijke afkomst met een mythologische staat van dienst. Half mens, half paard en ook nog eens in het bezit van een vliegbrevet. Ach, godenzonen onder elkaar, u kent dat wel. Dit aspect is in vrijwel alle Graalvertellingen onderbelicht gebleven. Misschien waren de Grieken destijds al even impopulair als op dit moment. We dwalen af. Pegasus had zijn vriend Yeti beloofd voor hem een souvenir van dit uitstapje mee te nemen. Onder het eten was zijn oog gevallen op de Graal waaruit de gastheer dronk, en na het dessert tijdens de afwas had Pegasus kans gezien het object achterover te drukken. Direct hierna nam Pegasus afscheid van het gezelschap – hij wilde Pasen bui zijn vriend doorbrengen en koos het luchtruim.

Doordat een grapjas de wegwijzer “Himalaya” een halve slag had gedraaid, was Pegasus al een geruime tijd op weg in de verkeerde richting – hij beschikte niet over een TomTom – toen boven Lourdes Maria Magdalena aan hem verscheen, die hem in noordelijke richting dirigeerde.

Tijdens het avondmaal had Pegasus Maria Magdalena leren kennen als een integere dame met zeden van een behoorlijk soortelijk gewicht. Een vrouw van zware zeden zeg maar. Pegasus aarzelde dan ook geen moment om zijn koers noordwaarts bij te stellen.

De aerodynamica leert ons dat een Graal in de bek van een vliegende viervoeter niet bijdraagt aan een geringe luchtweerstand. Bovendien was het tijdens Pegasus’ vlucht allengs kouder geworden en zo kon het gebeuren dat Pegasus uitgeput en al klappertandend het kleinood boven het Meer van Loch Ness los moest laten.

Sindsdien waakt het gelijknamige monster over de Graal als een leeuwin over haar welpen. Het Schotse spreekwoord: “Een Graal in de bek van een bles komt niet verder dan Loch Ness” herinnert nog aan deze gebeurtenis.

De weergegeven gang van zaken doet vermoeden dat MM bewust sturing heeft gegeven aan deze gang van zaken. Het blijft gissen wat de reden hiervan precies geweest is. Misschien omdat zij wist dat haar partner meer op had met water, waarop het immers heerlijk wandelen was, dan met besneeuwde berghellingen. We weten het niet.

MM heeft er, zo lijkt het, aan bijgedragen dat de Heilige Graal niet is terechtgekomen in een bitterkoude uithoek van de wereld, maar in Schotland, waar een ware Maria Magdalena-verering het gevolg van dit alles was.
De lettercombinatie MM komt in vele Schotse termen voor. Voorbeelden hiervan zijn: Gammcash, rocemmead en stommer, woorden waarvan de betekenis ons nu even niet te binnen wil schieten.

Bij archeologische opgravingen in de buurt van Loch Ness is een stenen fundering van een villa genaamd Yamma Damma Doo gevonden. Ook daar zien we weer die wonderlijke lettercombinatie MM. We weten dit omdat in een stenen tablet met spijkerschrift naar dit huis wordt verwezen door een persoon die zich achter de initialen FF verschuilt.

Boze tongen beweren dat we hier te maken hebben met Fred Flintstone en dat de combinatie MM een gevolg is van een recentelijk aangemeten nieuw kunstgebit waardoor de articulatie nog niet helemaal je dát was. Dat zou dan betekenen dat Fred zijn tijdelijke spraakgebrek fonetisch in steen timmerde, iets wat wij niet waarschijnlijk achten.

Hoe het verder met Pegasus is gegaan vermeldt de historie niet. Yeti jaagt sinds Pegasus niet kwam opdagen en hij naar zijn souvenir kon fluiten uit pure frustratie een ieder die hij tegenkomt de stuipen op het lijf en dankt hieraan zijn bijnaam De Verschrikkelijke Sneeuwman.

NB:
Een anagram van Heilige Graal is ‘Liege Galighar’, hetgeen in Zuidlands dialect zoveel betekent als:
Liegen alsof het…
Inderdaad…

BT-155-WE

Daar zijn we weer met de laatste avonturen, en wat hebben we weer veel beleefd! Waar te beginnen? In de week voor de Grote Drukte werd ik door pianist David Bailey geattendeerd op een nieuwe geneeswijze die ook ME (dat vermoeidheidsgedoe waar ik al sinds Pfeiffer last van heb) aan kan pakken. Een collega van Johan Boswinkel, Karoline van Hout, is met haar Chiren therapie incl. machine neergestreken in Les Labadous om een zwaar zieke man te helpen, maar neemt ook af en toe extra patienten aan. Misschien moest ik er eens mee gaan praten. Glen reed direct de Mercedes voor en we gingen diezelfde middag nog naar Les Labadous. Het zag er interessant uit en ik besloot het erop te wagen.

Na 3 behandelingen zijn er inderdaad een aantal symptomen aan het vertrekken. Ik heb geen leesbril meer nodig, mijn stofwisseling is stukken beter, en ik heb 8 hele zware dagen achter elkaar gehad zonder in te storten. Ook heb ik niet meer zoveel last van fel licht. Vanmorgen had ik mijn 4de en (voorlopig even) laatste behandeling en dan zou ik me over enkele weken een stuk fitter moeten voelen. Ik ben erg benieuwd!! Hieronder met de uitvinder, Johan Boswinkel, en therapeute Karoline van Hout in Rennes-le-Chateau (Karoline heeft me behandeld).

Meer info over de Chiren: Klik hier.

White Lie Booklaunch, 3 september Rennes-le-Château
Dit was een bijzondere dag, waarop we de Book Launch van mijn boek White Lie vierden. Mijn zus Lenie was speciaal overgevlogen om erbij te kunnen zijn, en dat vond ik fantastisch!

De dag begon heel druk, veel vrienden kwamen langs, maar ook kopers en 'fans' die met je op de foto willen. Ik heb aardig verkocht en veel handtekeningen gezet, maar het mooiste was het bij elkaar zijn van zoveel vrienden, die je niet vergeten zijn! Een hele stoot mailtjes en facebook messages van mensen die niet konden komen maar me toch veel succes wensten, was ook hartverwarmend! De eigenaars van de Jardin de Marie, het restaurant in Rennes-le-Château, waren ontzettend lief en hebben ons enorm geholpen met de tafels en de promotieborden en de promo poster.

Ik heb hier wat foto's onder elkaar gezet, we hebben het allemaal te druk gehad om echt veel foto's te maken, maar je krijgt hier wel een beetje beeld:

Met vrienden en gasten!

Val Wineyard heeft onderstaande foto gemaakt, het was haar idee om Peter boven het bord uit te laten kijken. Lachen he?

Mensen die het boek al uit hadden waren zo enthousiast! Heerlijk!

Even lunchen! Aan de tafel: Alistair, Ankie Nolen, Lenie en ik.

Onderstaande foto heeft Jaap Rameijer gemaakt, wel leuk geworden! Merci Jaap! (P.s. Jaap heeft ook een nieuw boek geschreven; Jamie on his Cloud). Succes he Jaap!

Schrijfster Val Wineyard heeft een leuke review geschreven over White Lie op haar website: klik hier of klik op het plaatje voor een leesbare versie.

Mijn Amazon pagina: Klik hier.

Mystiek Occitanie - 4 t/m 11 september
Een dag na mijn Book Launch kwamen de deelnemers aan van de excursiereis "Mystiek Occitanië", die Peter en ik speciaal voor de Amorc hebben georganiseerd. De welkomstmaaltijd was ontzettend gezellig, Lenie was er ook nog bij en heeft die mooie foto gemaakt van John met zijn paella!

Het zou een prachtige week worden met veel zon, boeiende gesprekken, prachtige bezoeken, indrukwekkende momenten. Ik zal deze week dan ook nooit vergeten! Ik heb nog van niemand foto's gehad, en heb zelf maar een paar foto's gemaakt, maar hieronder alvast een paar souvenirs van de tour week.

Maandag zijn we naar Carcassonne en St. Hilaire geweest, en dinsdag begonnen we bij Lorrie en Eugene in hun nieuwe Engelen Heiligdom in Alet-les-Bains, waarna we Alet zelf bezochten. Na de lunch reden we naar de Notre Dame de Marceille met zijn mystieke en mysterieuze symboliek.

Bij de ND de Marceille (Limoux)

We besloten de dag met een wijnproeverij. Woensdagochtend reden we naar de grotten van Bedeilhac, waar we een privé rondleiding hadden, afgestemd op onze groep. Het was zeer bijzonder, de twee momenten van stilte bij de heilige bron en later in het donker, 1 kilometer diep in de aarde.

Bij de grotten van Bedeilhac

Woensdagmiddag reden we naar Montségur, waar het grootste deel van de groep de pog beklom waarop het kasteel ligt. Met enkele anderen bleef ik beneden in het dorp, waar we een winkel, het museum en de kerk bezochten, waar we weer van alles vonden aan symboliek. Nog even naar het uitzicht punt en daarna zou de hele groep elkaar weer ontmoeten in de tuin van de auberge. Ik had in de bus ivm de link Otto Rahn-Montségur al zoveel verteld over Richard Stanley, die filmmaker die ruim 10 jaar geleden een docu over Otto Rahn had gemaakt, en de bijzondere manier waarop we elkaar hebben ontmoet in maart tijdens het schrijven van mijn boek, dat het enkele mensen nieuwsgierig maakte, dus ik had op hun verzoek Richard en zijn vriendin Scarlett uitgenodigd om wat te komen drinken. Dat was super gezellig natuurlijk. Richard en Scarlett zitten nu in Duitsland, waar hun nieuwste film "The Mother of Toads" deze week in première gaat.

Donderdag bezochten we Rhedae, oftewel de twee Rennes.

Lunch in Rennes-le-Château

Fontaines des Amours, Rennes-les-Bains

Vrijdag, de 9de dag van de 9de maand, beklommen we eerst Puilaurens, een van de katharenkastelen van de Aude, waar Henry een foto van mij maakte.

Na een lekkere lunch reden we naar het rotsklooster van Galamus om een bezoek te brengen aan de zeer mystieke plek waar het klooster van Antonius van de Woestijn ligt.

Voor Joop was het een enorme prestatie om naar het rotsklooster te klimmen via de trappen aan de achterkant. En daarom, lieve mensen, mocht hij de klok luiden! ;)

Zaterdag bezochten we Arques en Villerouge-Termenes, en de prachtige tocht terug met zijn indrukwekkende wolkenluchten boven de bergen was adembenemend. De week ging veel te snel, het waren bijzondere momenten met bijzondere mensen. Het was een week om nooit meer te vergeten! Ik hoop binnenkort dus nog wat foto's te mogen ontvangen van enkele deelnemers, en ik zal die dan binnenkort nog in deel 2 van dit blog met jullie delen.

Heb ik weer
Hehe, zondag en maandag, 11 en 12 september, beetje uitrusten van de zware tijd, beetje genieten van het mooie weer, wijntje, kaasje... de buren zijn op vakantie en ik genoot van de rust. En toen kreeg ik maandagmiddag een galsteenaanval. En niet te weinig!! De pijn was ondragelijk, ik werd er knettergek van! Toch maar naar de dokter, de stuwingen duurden al een paar uur... En precies toen ik bij de dokter binnenstapte was de pijn weggetrokken! Maar hij stuurde me toch maar naar de eerste hulp, en aangezien het even was weggetrokken, gaf hij me wat verzachtende pillen en adviseerde hij ons dinsdagochtend vroeg naar Carcassonne te rijden en ons te melden bij de EH van Polyclinique Montreal. Zo gezegd zo gedaan.

Dus ik pakte maandagavond mijn overnachtingstasje maar in, want ik was nog steeds niet lekker en doodop van die pijnaanval, ik vond alles best. Dan de galblaas er maar uit. Ik werd bij de eerste hulp direct geprept voor een operatie, bovenkleren uit, jasje aan, infuus erin, bloedonderzoek, scan, echo voor de exacte locatie... He, geen steentjes! Was mijn gal zo slim geweest om het steentje er nog voor de operatie helemaal zelf uit te werken zeg!! Toch nog maar even een urine-onderzoek... Dus ik met zo'n mobiele infuusmolen in een klein toiletje, tobben natuurlijk, maar het is gelukt. De dokter kwam vervolgens maar even zeggen dat alles goed was, en ik weer naar huis mocht. Het steentje was eruit en ze hadden geen zin om een zo'n goed functionerende galblaas te gaan verwijderen natuurlijk.

Heel gek, ik was voor die operatie niet bang, de medische kennis hier is fantastisch, ik baalde gewoon dat ik die week geen vakantie kon pakken! Dus toen we weer naar huis reden dinsdagmiddag, was dat heel onwerkelijk. Het kwartje viel pas toen ik weer thuis was, en mijn overnachtingstasje maar weer uitpakte. Toch nog vakantie!! En wat heb ik genoten van die paar 'vrije' dagen thuis!! Heeeerlijk!

Oja?
Het is zover, morgen gaan 2 exemplaren van mijn boek naar twee scriptschrijvers in de elite cirkel in Hollywood. Via de achterdeur naar binnen. Heul, heul spannig!! En vanmiddag zijn we nog even na mijn behandeling met de mini bus naar Rennes-le-Château geweest, even uitproberen met rijden, gelijk hapje eten, en zoals altijd ontmoetten we allerlei bijzondere mensen. Enkele zoekers met prachtige verhalen, veel potentiele klanten, de eigenaar van een Amerikaanse touroperator die volgend jaar met ons gaat samenwerken en Johan Boswinkel (de uitvinder van de Chiren lichttherapie). Maar ook Henry Lincoln waar we enorm mee hebben zitten lachen (ik hou echt van die man, heerlijke droge humor), en we hoorden een nieuwtje... Een grote jongen in de States had mijn boek gelezen en wil me in november dus naar Minneapolis halen voor een lezing op een grote expo die hij organiseert. Over 2 weken staat ie op de stoep. Slik... Oja? (Binnenkort meer)... Gniffel....

Mini bus gereed
Uiteindelijk, na 4 x van het kastje naar de muur te zijn gestuurd i.v.m. de carte grise, hebben we onze mini bus nu geregistreerd en verzekerd klaar staan voor gebruik. Er moet nog wel wat aan worden gepoetst en er komt ook nog een tekst op te staan, maar vanaf 1 oktober is de bus inzetbaar voor groepjes van 7 gasten, of voor airport transfer met max. 8 gasten. En wat een ongelofelijk nummerbord hebben we!! BT (Barinca Travel) 155 (1 + 5 + 5 = 11 en 1 + 1 = 2) - WE (....)...

Tot de volgende Blog!
Warme knuffels, dikke pakkerds!!