zondag 18 september 2011

BT-155-WE

Daar zijn we weer met de laatste avonturen, en wat hebben we weer veel beleefd! Waar te beginnen? In de week voor de Grote Drukte werd ik door pianist David Bailey geattendeerd op een nieuwe geneeswijze die ook ME (dat vermoeidheidsgedoe waar ik al sinds Pfeiffer last van heb) aan kan pakken. Een collega van Johan Boswinkel, Karoline van Hout, is met haar Chiren therapie incl. machine neergestreken in Les Labadous om een zwaar zieke man te helpen, maar neemt ook af en toe extra patienten aan. Misschien moest ik er eens mee gaan praten. Glen reed direct de Mercedes voor en we gingen diezelfde middag nog naar Les Labadous. Het zag er interessant uit en ik besloot het erop te wagen.



Na 3 behandelingen zijn er inderdaad een aantal symptomen aan het vertrekken. Ik heb geen leesbril meer nodig, mijn stofwisseling is stukken beter, en ik heb 8 hele zware dagen achter elkaar gehad zonder in te storten. Ook heb ik niet meer zoveel last van fel licht. Vanmorgen had ik mijn 4de en (voorlopig even) laatste behandeling en dan zou ik me over enkele weken een stuk fitter moeten voelen. Ik ben erg benieuwd!! Hieronder met de uitvinder, Johan Boswinkel, en therapeute Karoline van Hout in Rennes-le-Chateau (Karoline heeft me behandeld).



Meer info over de Chiren: Klik hier.

White Lie Booklaunch, 3 september Rennes-le-Château
Dit was een bijzondere dag, waarop we de Book Launch van mijn boek White Lie vierden. Mijn zus Lenie was speciaal overgevlogen om erbij te kunnen zijn, en dat vond ik fantastisch!

De dag begon heel druk, veel vrienden kwamen langs, maar ook kopers en 'fans' die met je op de foto willen. Ik heb aardig verkocht en veel handtekeningen gezet, maar het mooiste was het bij elkaar zijn van zoveel vrienden, die je niet vergeten zijn! Een hele stoot mailtjes en facebook messages van mensen die niet konden komen maar me toch veel succes wensten, was ook hartverwarmend! De eigenaars van de Jardin de Marie, het restaurant in Rennes-le-Château, waren ontzettend lief en hebben ons enorm geholpen met de tafels en de promotieborden en de promo poster.

Ik heb hier wat foto's onder elkaar gezet, we hebben het allemaal te druk gehad om echt veel foto's te maken, maar je krijgt hier wel een beetje beeld:

Met vrienden en gasten!



Val Wineyard heeft onderstaande foto gemaakt, het was haar idee om Peter boven het bord uit te laten kijken. Lachen he?



Mensen die het boek al uit hadden waren zo enthousiast! Heerlijk!



Even lunchen! Aan de tafel: Alistair, Ankie Nolen, Lenie en ik.



Onderstaande foto heeft Jaap Rameijer gemaakt, wel leuk geworden! Merci Jaap! (P.s. Jaap heeft ook een nieuw boek geschreven; Jamie on his Cloud). Succes he Jaap!



Schrijfster Val Wineyard heeft een leuke review geschreven over White Lie op haar website: klik hier of klik op het plaatje voor een leesbare versie.



Mijn Amazon pagina: Klik hier.

Mystiek Occitanie - 4 t/m 11 september
Een dag na mijn Book Launch kwamen de deelnemers aan van de excursiereis "Mystiek Occitanië", die Peter en ik speciaal voor de Amorc hebben georganiseerd. De welkomstmaaltijd was ontzettend gezellig, Lenie was er ook nog bij en heeft die mooie foto gemaakt van John met zijn paella!



Het zou een prachtige week worden met veel zon, boeiende gesprekken, prachtige bezoeken, indrukwekkende momenten. Ik zal deze week dan ook nooit vergeten! Ik heb nog van niemand foto's gehad, en heb zelf maar een paar foto's gemaakt, maar hieronder alvast een paar souvenirs van de tour week.

Maandag zijn we naar Carcassonne en St. Hilaire geweest, en dinsdag begonnen we bij Lorrie en Eugene in hun nieuwe Engelen Heiligdom in Alet-les-Bains, waarna we Alet zelf bezochten. Na de lunch reden we naar de Notre Dame de Marceille met zijn mystieke en mysterieuze symboliek.

Bij de ND de Marceille (Limoux)



We besloten de dag met een wijnproeverij. Woensdagochtend reden we naar de grotten van Bedeilhac, waar we een privé rondleiding hadden, afgestemd op onze groep. Het was zeer bijzonder, de twee momenten van stilte bij de heilige bron en later in het donker, 1 kilometer diep in de aarde.

Bij de grotten van Bedeilhac



Woensdagmiddag reden we naar Montségur, waar het grootste deel van de groep de pog beklom waarop het kasteel ligt. Met enkele anderen bleef ik beneden in het dorp, waar we een winkel, het museum en de kerk bezochten, waar we weer van alles vonden aan symboliek. Nog even naar het uitzicht punt en daarna zou de hele groep elkaar weer ontmoeten in de tuin van de auberge. Ik had in de bus ivm de link Otto Rahn-Montségur al zoveel verteld over Richard Stanley, die filmmaker die ruim 10 jaar geleden een docu over Otto Rahn had gemaakt, en de bijzondere manier waarop we elkaar hebben ontmoet in maart tijdens het schrijven van mijn boek, dat het enkele mensen nieuwsgierig maakte, dus ik had op hun verzoek Richard en zijn vriendin Scarlett uitgenodigd om wat te komen drinken. Dat was super gezellig natuurlijk. Richard en Scarlett zitten nu in Duitsland, waar hun nieuwste film "The Mother of Toads" deze week in première gaat.

Donderdag bezochten we Rhedae, oftewel de twee Rennes.

Lunch in Rennes-le-Château



Fontaines des Amours, Rennes-les-Bains



Vrijdag, de 9de dag van de 9de maand, beklommen we eerst Puilaurens, een van de katharenkastelen van de Aude, waar Henry een foto van mij maakte.



Na een lekkere lunch reden we naar het rotsklooster van Galamus om een bezoek te brengen aan de zeer mystieke plek waar het klooster van Antonius van de Woestijn ligt.





Voor Joop was het een enorme prestatie om naar het rotsklooster te klimmen via de trappen aan de achterkant. En daarom, lieve mensen, mocht hij de klok luiden! ;)



Zaterdag bezochten we Arques en Villerouge-Termenes, en de prachtige tocht terug met zijn indrukwekkende wolkenluchten boven de bergen was adembenemend. De week ging veel te snel, het waren bijzondere momenten met bijzondere mensen. Het was een week om nooit meer te vergeten! Ik hoop binnenkort dus nog wat foto's te mogen ontvangen van enkele deelnemers, en ik zal die dan binnenkort nog in deel 2 van dit blog met jullie delen.

Heb ik weer
Hehe, zondag en maandag, 11 en 12 september, beetje uitrusten van de zware tijd, beetje genieten van het mooie weer, wijntje, kaasje... de buren zijn op vakantie en ik genoot van de rust. En toen kreeg ik maandagmiddag een galsteenaanval. En niet te weinig!! De pijn was ondragelijk, ik werd er knettergek van! Toch maar naar de dokter, de stuwingen duurden al een paar uur... En precies toen ik bij de dokter binnenstapte was de pijn weggetrokken! Maar hij stuurde me toch maar naar de eerste hulp, en aangezien het even was weggetrokken, gaf hij me wat verzachtende pillen en adviseerde hij ons dinsdagochtend vroeg naar Carcassonne te rijden en ons te melden bij de EH van Polyclinique Montreal. Zo gezegd zo gedaan.



Dus ik pakte maandagavond mijn overnachtingstasje maar in, want ik was nog steeds niet lekker en doodop van die pijnaanval, ik vond alles best. Dan de galblaas er maar uit. Ik werd bij de eerste hulp direct geprept voor een operatie, bovenkleren uit, jasje aan, infuus erin, bloedonderzoek, scan, echo voor de exacte locatie... He, geen steentjes! Was mijn gal zo slim geweest om het steentje er nog voor de operatie helemaal zelf uit te werken zeg!! Toch nog maar even een urine-onderzoek... Dus ik met zo'n mobiele infuusmolen in een klein toiletje, tobben natuurlijk, maar het is gelukt. De dokter kwam vervolgens maar even zeggen dat alles goed was, en ik weer naar huis mocht. Het steentje was eruit en ze hadden geen zin om een zo'n goed functionerende galblaas te gaan verwijderen natuurlijk.

Heel gek, ik was voor die operatie niet bang, de medische kennis hier is fantastisch, ik baalde gewoon dat ik die week geen vakantie kon pakken! Dus toen we weer naar huis reden dinsdagmiddag, was dat heel onwerkelijk. Het kwartje viel pas toen ik weer thuis was, en mijn overnachtingstasje maar weer uitpakte. Toch nog vakantie!! En wat heb ik genoten van die paar 'vrije' dagen thuis!! Heeeerlijk!

Oja?
Het is zover, morgen gaan 2 exemplaren van mijn boek naar twee scriptschrijvers in de elite cirkel in Hollywood. Via de achterdeur naar binnen. Heul, heul spannig!! En vanmiddag zijn we nog even na mijn behandeling met de mini bus naar Rennes-le-Château geweest, even uitproberen met rijden, gelijk hapje eten, en zoals altijd ontmoetten we allerlei bijzondere mensen. Enkele zoekers met prachtige verhalen, veel potentiele klanten, de eigenaar van een Amerikaanse touroperator die volgend jaar met ons gaat samenwerken en Johan Boswinkel (de uitvinder van de Chiren lichttherapie). Maar ook Henry Lincoln waar we enorm mee hebben zitten lachen (ik hou echt van die man, heerlijke droge humor), en we hoorden een nieuwtje... Een grote jongen in de States had mijn boek gelezen en wil me in november dus naar Minneapolis halen voor een lezing op een grote expo die hij organiseert. Over 2 weken staat ie op de stoep. Slik... Oja? (Binnenkort meer)... Gniffel....

Mini bus gereed
Uiteindelijk, na 4 x van het kastje naar de muur te zijn gestuurd i.v.m. de carte grise, hebben we onze mini bus nu geregistreerd en verzekerd klaar staan voor gebruik. Er moet nog wel wat aan worden gepoetst en er komt ook nog een tekst op te staan, maar vanaf 1 oktober is de bus inzetbaar voor groepjes van 7 gasten, of voor airport transfer met max. 8 gasten. En wat een ongelofelijk nummerbord hebben we!! BT (Barinca Travel) 155 (1 + 5 + 5 = 11 en 1 + 1 = 2) - WE (....)...



Tot de volgende Blog!
Warme knuffels, dikke pakkerds!!

Geen opmerkingen: