Nieuwtjes uit Belvianes!

Langzaam wijken de wolken boven de kloof waar we op kijken, uiteen voor de krachtige zon. Het is zwoel, en het gras begint alweer te groeien. Spreeuwen doen zich te goed aan de regenwormen die na de lange regenbui vannacht naar de oppervlakte zijn gekropen. Mist hangt boven de rivier de Aude en binnen brandt de houtkachel. Het is zondag. Even een beetje rust, voordat vanavond Grendel de Airedale terriër wordt gebracht voor 7 dagen.

Een week geleden verwoestten de harde stormen vele bomen en gebouwen. Gelukkig hebben wij zelf geen schade gehad, het diepe dal van de zuidelijke Hoge Aude Vallei is wonder boven wonder gespaard gebleven! Maar enkele vrienden van ons die wat hoger wonen of verder landinwaarts, zijn er niet zonder kleerscheuren vanaf gekomen helaas. Wel stond de rivier de Aude zo hoog, dat hij nog maar ca. 30 cm van onze laagste tuin af stond (normaal anderhalve meter). Op de foto: de oude houtzagerij, een paar honderd meter verder stroomafwaarts. Wel een mooi gezicht he?

De afgelopen weken hebben we veel honden gehad en als de telefoontjes en e-mails nog loskomen die we hebben gehad, zullen er ook binnenkort weer honden gaan komen. De hondenopvang is voor de Engelsen hier een absolute 'blessing' en voor ons een leuke bijverdienste. We betalen er ons stookhout van en andere kleine uitgaven, die er stiekem toch inhakken. Het Roer Om betekent de eerste jaren keihard werken, het hoofd boven water houden, maar ook het genieten van iedere overwinning!

Sam is een springer spaniel, zo'n middelgrote overactieve lieverd, en ogen waarbij je gewoon wegsmelt. Hij is een hele week geweest, 8 dagen. We waren compleet uitgeput toen hij werd opgehaald. Hier enkele foto's van de energieke Sam:



Verder ben ik trots op 2 Peters. De ene is "mijn" Peter, die momenteel keihard zit te zwoegen op een fffupermoeilijke zelf ontworpen website voor een klant en het niet opgeeft. De tweede is Peter Hofman, die een fffupermooie videoclip op U-tube heeft staan:



Fffuper he? (hee, het is net, alsof ik flif)... Teveel Terry Pratchett gelezen denk ik. Grijns...

Om te integreren in een vreemd land is het van groot belang om dingen samen te doen met de lokale bevolking. Zo zijn we immers betrokken bij een stichting voor het behoud van Rennes-le-Chateau, waardoor we veel mensen hebben leren kennen die hebben gemerkt dat we hard werken en dat we voor vriendenprijzen sociaal zaken doen t.b.v. de streek en het behoud van de indrukwekkende Occitaanse cultuur. Dat dit op prijs wordt gesteld is duidelijk, dat merken we aan de opdrachten die we nu ook van de Fransen zelf beginnen binnen te krijgen. En dat is een goed teken!

Ook hadden we afgelopen week gasten in de gite, hartstikke gezellig! Ze kwamen op de aanbieding af (Topic Travel had korting gegeven en wij een gratis gidsdag en gratis opgemaakte bedden).

We zijn donderdag met zijn drietjes naar Carcassonne geweest, dat was hun gratis gidsdag. (Deze foto is van mei 2008 overigens, ik had mijn camera niet bij me). Het was 's morgens nog wat bewolkt met een koud windje, maar na een bak café crème hadden we het weer helemaal lekker warm en begonnen we aan de wandeling door de middeleeuwse binnenstad. Veel winkeltjes waren dicht en helaas ook het kasteel, dus heb ik hen de mooiste hoekjes en doorkijkjes laten zien. Ik geloof wel dat ze er heel erg van hebben genoten. Omdat we nog wat tijd over hadden, zijn we ook nog via Rennes-le-Chateau gereden. Het verhaal kenden ze niet en ze vonden het hartstikke interessant! Het was toen ook schitterend weer geworden en we genoten ook van de uitzichten. Ik kon meteen even inspecteren of de storm van afgelopen zaterdag nog schade had aangericht en ik ontdekte slechts een gebroken ruit in de tour Magdala, en dat hebben we ook meteen via een mailtje aan de gemeente doorgegeven. Maar nu komt het:

Toen we terug liepen naar de parkeerplaats ontdekte ik iets in het zand, iets ovaals. Ik dacht, wat is dat nou? Dus ik graaf het uit, en nu blijkt het een hanger te zijn, voor aan een ketting. De hanger was vrij groot, ovaalvormig en erin zat een grote geslepen halfedelsteen. Het was flink beschadigd, dus voor het mooie hoeft niemand het meer te dragen, en aangezien het al een tijdje in de grond zat zo te zien, en alle winkels waren gesloten, heb ik het schoongewreven en meegenomen. Ik heb het de hele tijd in mijn hand gehouden en voelde het helemaal warm worden. Eenmaal thuis heb ik hem schoongemaakt en omgehangen aan een bestaande ketting. Binnen een kwartier smolt ik helemaal in een lekkere rust, alsof ik 3 Blanquettes achterover had gegooid, weet je wel? ;)-

Nadat ik wat onderzoek had gedaan, bleek het hoogstwaarschijnlijk een jaspis te zijn. Dat is een geneeskrachtige steen die, en nou komt het, heel goed is voor precies die klachten die ik vooral i.v.m. mijn M.E. heb. Wat ongelofelijk "toevallig" dit he? Wat voor steen het uiteindelijk ook mag zijn, de werking van de steen stijgt mijlenver boven zijn materiële waarde uit.

Op dit soort tourdagen, als ik me uitsloof om de geschiedenis en cultuur van Occitanië te promoten en de geheimen van de streek probeer uit te leggen, is er altijd iets dat op mijn pad komt als "cadeautje". Deze keer vond ik het cadeautje wel erg lief. Daarbij, het prijskaartje hing er nog aan en je kon er net nog op lezen dat de hanger oorspronkelijk 39 euro had gekost. Ik heb hem constant om. Samen met mijn AMORC rozenkruisje, beiden aan één ketting. (...)

Vrijdag moesten we op 2 honden passen, omdat hun baasje even naar het ziekenhuis moest: Clyde en Murray. Twee zwervers die de man liefdevol in huis had opgenomen, maar helaas geen enkele opvoeding hebben gehad. Clyde plaste dan ook meteen 5 x in huis, maar gelukkig stopte hij ermee toen ik hem steeds corrigeerde. Het gedrag van een hond verandert meteen als je aangeeft dat jij de baas bent. Clyde voelde zich snel op zijn plek en was de rest van de dag niet meer van me weg te slaan. Murray gaf geen enkel probleem, die had het de hele dag enorm naar zijn zinnetje. Maar toch is het dan wel weer lekker als ze weer weg zijn, en ik wat uitgebreider aan de schoonmaak kan... grinnik...

Zaterdagochtend heb ik van mijn vriendin Karen een heerlijke aromatherapie body massage gehad. Wat kan een mens daarvan opknappen!! Wel handig hoor, zo'n vriendin! Grijns... Ach, ik maak voor haar weer websites voor haar appartement en bedrijf. En zo helpen we elkaar de winter door.

In januari heb ik ook onze website
www.barinca-travel-and-tourism.info
vernieuwd. Hopelijk krijgen we ook wat meer klanten voor de tours op deze manier. Het gidsen bevalt me enorm. In plaats van het opdreunen van jaartallen, architecten, historische figuren en maten en gewichten hou ik mijn 'preekjes' liever in de vorm van verhalen. Dat spreekt veel meer aan en ik merk, dat mensen dan ook helemaal enthousiast worden. Het gaat allemaal wat meer leven, als bepaalde plaatsen worden geïllustreerd door achtergrondverhalen. En die achtergrondverhalen, die ken ik ondertussen van buiten. Het is de mooiste baan ter wereld en ik hoop dat ik dit jaar veel mensen mag rondleiden door het prachtige Occitanië!

N.B. De Airedale terriër is gearriveerd, Grendel. Echt een bakbeest!! Hij heeft hele sterke kaken dus spelen is even uitkijken, maar het is een echte schat. Hij is pas 20 maanden dus erg jong nog, maar uitstekend opgevoed en dat is echt een enorme opluchting. De eigenaar heeft hem in België gekocht en allerlei commando's geleerd. We zijn al een eind wezen wandelen en hij is fantastisch aan de riem! We gaan dus een leuke week tegemoet, want we hebben nog een paar wandelroutes niet gedaan, en daar is nu een uitstekende gelegenheid voor om die te gaan verkennen!

NIEUWE BIJLAGE 3 FEBRUARI:

Diederik en Anneke uit Groningen/Lapradelle hebben de steen uit de hanger kunnen identificeren, knap hoor! Het is een Labradoriet!! En weet je wat nou zo frappant is? De werking is net zo super als die aan een Jaspis wordt toegeschreven. Ik zal er dus zeker baat bij hebben en ik kan er nog niet over uit dat deze hanger op mijn pad is gekomen. Diederik en Anneke, heel erg hartelijk bedankt!!!

Tot de volgende blog!

Gelukkig Nieuwjaar!

...

We hebben de feestdagen weer achter de rug. Peter en ik hebben genoten van een rustige Kerstmis, die we hard nodig hadden, want we waren compleet uitgeput. Traditioneel heb ik op 31 december oliebollen gebakken, ananananasflappen en een slaatje gemaakt, en we hebben een Blanquette (oermoeder van de Champagne wijn) opengetrokken! Hier was er geen 1 rotje, geen enkele vuurkogel, niets, heeeeerlijk! Lekker rustig, geen kruiddampen en overspannen dieren en 's nachts met frisse lucht slapen om op 1 januari weer een nieuw jaar te beginnen.

We hebben eind 2008 toch nog sneeuw gehad, het begon op 2de Kerstdag al te sneeuwen, en op zaterdag lag het zo dik, dat er veel takken in onze tuin waren afgebroken, zelfs enkele toppen uit bomen! Maar, we kwamen er wel mee in de krant!!



De vertaling die de automaat van Translate Google laat zien, heeft ons ontzettend aan het lachen gemaakt. Komt ie:

"Het is een echte ansichtkaart scène ontdekt dat de inwoners van de stad in wakker afgelopen weekend. In feite, sneeuw viel in overvloed, net als elders in de vallei van de Boven-Aude, maar vooral in de hoeveelheid in het kleine dorp van Gaston Bonheur. De kinderen zijn verslaafd aan plezier met eindeloze gevechten sneeuwballen en sneeuwpoppen maken. De voormalige hebben echter de voorkeur aan een verblijf in hun schoenen op de hoek van de open haard terwijl het bewonderen van het landschap van achter hun ramen. Geen schade te verklaren uit de takken van hoge bomen die gekraakte onder het gewicht van de sneeuw".

Brullen he?

Hier nog wat foto's van de sneeuw en de sfeer in Les Contes de l'Aude:





Maar goed, we kregen helaas op diezelfde Tweede Kerstdag ook een bijzonder droevig bericht door van Linda uit Tilburg. Ze zit niet alleen in een periode van zware chemokuren, op Eerste Kerstdag overleed ook nog eens haar pa, en dat is natuurlijk afschuwelijk. Wij wensen haar en haar familie veel sterkte toe in deze moeilijke tijd.

Ook mijn moeder heeft 2 volle weken in het ziekenhuis gelegen en kon wonder boven wonder de dag voor Kerstmis naar huis, maar ook deze periode was erg zwaar voor zowel ma als pa en Lenie, die iedere vrije minuut in Dordrecht was. Toch hebben ze een fijne kerst en Oud & Nieuw gehad en daar ben ik erg dankbaar voor!!

We zitten in 2009 in het jaar van de Os of de Stier volgens de Chinese kalender, en het is te hopen dat de bijzondere eigenschappen (kracht, bescherming, doorzettingsvermogen etc.) daadwerkelijk zijn krachten op aarde zullen tonen. Met alle ellende in de wereld, de oorlogen, de gevechten, de haat en de nijd, alle kleinere problemen van de mensen onderling, zowel lichamelijk als financieel tijdens de pittige tijden van de krediet crisis, moet er toch eens zegen van boven komen, om iedereen kracht te geven, maar ook liefde, verdraagzaamheid, en vrede. Enne, oja, eindelijk eens een keertje wat extra geluk.

Weet je wat? We zetten gewoon een joker in!

Tot de volgende Blog!

Kerstelfendans

Op de valreep van de feestdagen nog even een bijzondere kerstgroet!

Klik hier om naar de pagina te gaan waar je onze kerstelfendans kunt zien! (Leg een pakje zakdoekjes klaar!)

Heel veel plezier en geniet tijdens deze laatste dagen van het oude jaar. Vergeet alle nare dingen, onthoud alle goede. Moge het nieuwe jaar alle goeds, gezondheid en geluk brengen!

De Zeven Provinciën Tour

Lieve allemaal, het is weer december, tijd voor gezelligheid.


En omdat we hier geen Sinterklaas vieren, hebben we afgelopen weekend alles al helemaal in de Kerstsfeer ondergedompeld. Kaarsjes, lampjes, kerstboompje, slingers, de kaarten zijn geschreven en gaan morgen of woensdag op de post (alhoewel wel ook veel mensen een speciale mail zullen toesturen dit jaar). We zitten al na te denken wat we met Kerstmis en Oud op Nieuw voor lekkere dingen gaan klaarmaken. Op de tv wordt iedereen zowat ondergesneeuwd door alle kerstmissferen, en op de radio komt er al menig kerstliedje voorbij. En voor je het weet, ben je weer meegezogen in een kerstwereld, een wereld van magie, licht, warmte... Wij wensen iedereen een heerlijke feestmaand toe. Laat je dus niet opjagen omdat je perse dingen moet doen omdat het moet met kerstmis, nee, laat de kerstsfeer jou serveren. Go with the flow en vergeet vooral niet te genieten. Iedere minuut is er een in dit leven.

So:

"Take it slow, take it slow, take it slow!"
(variëteit op Let It Snow, maar dat hadden jullie al wel door denk ik).

Miljoenen mensen hebben het duizenden malen slechter dan wij. Laten we daar niet aan voorbij racen, maar dankbaar zijn voor wat we hebben. Het kerstfeest is de wedergeboorte van de zon, die, nadat hij op zijn laagste punt is gezakt, weer langzaam in krachten zal gaan toenemen. Ook wij treden naar binnen toe. Wij nestelen ons in de warme kussens en steken het Licht in zoveel prachtige vormen binnenshuis aan. Dát is Kerstmis. Het Licht binnen in onszelf koesteren zodat het in volle kracht naar buiten kan schijnen. Zo kunnen we energie op doen om een zonnetje in huis te zijn totdat we de bloemetjes weer buiten kunnen zetten.

Peter en ik hebben een behoorlijke heftige week in Nederland gehad, midden november. De auto was enkele dagen voor vertrek weer naar de garage gegaan voor de derde keer (...) en kwam vrijdag voor vertrek pas weer terug, en volgens de garage was het dit keer dik in orde. Toch ga je gespannen rijden, maar alles is gelukkig goed gegaan! Verder hadden we een overvolle agenda in de week zelf, en verschrikkelijk noodweer op de terugweg. Er is gelukkig wel veel goed gegaan, de zakelijke gesprekken gingen fantastisch, het weerzien van familie en vrienden was ontzettend gaaf, en we hebben tijdens hele snelle winkelmomenten wat kunnen inslaan dat we hier niet kunnen kopen, of, dat hier vreselijk duur is. We hebben met dank aan de Kuustertjes uit Tilburg de garage kunnen opruimen (dank dank!) zodat we ons laatste scheepje achter ons kunnen verbranden en de garage per 1-2-2009 kunnen opzeggen. Dat is zeker een mijlpaal, want we hebben veel in Frankrijk moeten opstarten maar nog meer in Nederland moeten afsluiten. De garage zien we dus als de (hopelijk) laatste mijlpaal.

We logeerden deze week in Den Bosch bij mijn zus Lenie (merci merci!!), en hebben vanuit Den Bosch allerlei dingen ondernomen. Lenie moest het grootste deel van de week werken, maar op dinsdag hebben we saampjes lekker even kunnen winkelen terwijl Peter wat zakelijke adresjes afliep. Zo zijn we twee keer naar mijn ouders geweest, hebben we een bezoekje gebracht aan mijn jarige broer op 18 november (gaaf!) en zijn Peter en ik nog helemaal naar Groningen geweest! Kortom, een echte... juist! Zeven Provinciën Tour! Noord-Brabant, Zuid-Holland, Utrecht, Gelderland, Overijssel, Drente en Groningen.

Tijdens onze Zeven Provinciën Tour hebben we dus een bezoek gebracht aan Groningen, waar we naast een fijn zakelijk gesprek met een van onze grootste klanten, ook oude vrienden weer hebben kunnen ontmoeten! Het was voor mij zeker een enorm genoegen om na bijna 20 jaar weer iemand te zien, die altijd erg belangrijk voor mij is geweest. Peter Hofman. Zijn vrouw Marianne was er ook bij en we hebben gelunched in een heel leuk café in de Oude Boteringstraat. Het was echt heel erg gezellig en heerlijk om weer eens te kunnen bijpraten!! Nogmaals, heel veel succes met de muziek en misschien, je weet maar nooit, duiken we samen een keer de studio in voor een cover... je weet wel... grijns...

Ook was het heerlijk om bij twee andere vrienden te logeren, Diederik en Anneke en de twee hondjes Wietske en Zusje! Hartelijk dank nogmaals voor de gastvrijheid! Kun je nagaan, dit zijn dus lieve vrienden, die wij hier vlakbij hebben leren kennen als de eigenaars van een van de mooiste panden van Lapradelle: Maison 1800, en waar we dan in Groningen bij logeren. Supergaaf he? We hebben 's avonds gezellig kunnen uitpuffen en bijpraten, en de volgende ochtend vertrokken we naar de zus van Peter, Mieke, in Neede. We hadden nog wat dozen bij ons met boekjes die we uit onze garage hadden meegenomen, en die zij graag wilde hebben, dus hebben we die afgegeven. De rit vanuit Neede naar Nijmegen om de Macro te bezoeken was een kriem. Wegopbrekingen, omleidingen, pffff, onze TomTom hield er mee op door het slechte weer, maar aan het eind van de middag bereikten we Nijmegen. Jammer wel, dat de dekbedovertrekken uit de aanbieding nou net waren uitverkocht! Bugger!

Op vrijdag waren we grotendeels in Tilburg. Kopje koffie bij onze oude buurvrouw Lies uit de Haydnstraat (wat hebben we gelachen he!!) en een heerlijke lunch bij onze vrienden Charlotte en Jac. Met zijn allen hebben we de garage alvast een heel eind opgeruimd en onze aanhanger gevuld met alle spullen die we toch nog mee naar Frankrijk wilden meenemen. Van de rest hebben we afscheid moeten nemen, je kunt nu eenmaal niet alles meenemen. In de vroege avond reden we terug naar Den Bosch en tegelijkertijd met Lenie de parkeerplaats op, nou nou, hartstikke toevallig!

Zaterdag hebben Lenie, Peter en ik het grootste deel van de dag in Dordrecht doorgebracht bij mijn ouders, een hele fijne dag die we afsloten met het gebruikelijke etentje bij het Chinese restaurant Langkawi Baru.



Na een vooral waterachtige terugreis van 2 dagen met onze volle aanhanger, kwamen we maandagmiddag doodmoe in Belvianes aan. Er brak een week aan van opruimen, herorganiseren, wegwerken van opgestapeld werk, en afgelopen weekend dus het in een gezellige kerstsfeer dompelen van onze huiskamer. Er staan nog wel een paar volle dagen op ons programma, en op de 13de van deze maand is er wederom een vergadering in Rennes-le-Chateau in de Mairie, van de stichting APARC. Deze keer ook een klein beetje in de feeststemming in verband met de feestdagen, want er staat een glas Blanquette de Limoux voor ons klaar als de vergadering is afgelopen! Kijk, daar kun je Anneke midden in de nacht gerust voor uit bed trekken. Ik geloof wel, dat Blanquette de Limoux tot mijn liefste drankjes behoort! Vooral de Blanquette de Limoux methode ancestrale doux Domaine st. Jacques dan he? Huhum. Laten we daar helder over blijven...

Verder heb ik van de week nog een vervolg zitten schrijven op Het Roer Om, tevens een dankwoord aan alle mensen die afgelopen seizoen in onze vakantiewoning hebben vakantie gevierd en ons zulke prachtige cijfers hebben gegeven, waardoor wij nu bij Topic Travel 5 sterren hebben en een waardering van een gemiddelde 9.1! Zie: Terugblik 2008 en Dankwoord.

En mochten er nog mensen zijn die een heel bijzonder cadeautje zoeken voor de Kerstdagen, en mijn boek Het Grimwald Mysterie nog niet hebben besteld... grinnik...

Hale vale leaves, een hele fijne feestmaand, en een fantastisch, gezond en gelukkig 2009 toegewenst!!!

Warme Winterknuffels aan jullie allemaal!

Nieuwe avonturen

Er zijn weer nieuwe avonturen in Les Contes de l'Aude. Allereerst heb ik beloofd, dat ik een foto zou plaatsen van het Heilig Hart beeld, als het klaar was. Bij deze:



Kijk, en waarom heeft dit beeld voor ons nu een grote betekenis? Omdat het Heilig Hart voor de Graal staat, en we zitten hier immers midden in het Land van de Graal? De Graal, die door de Katharen werd bewaakt? De Graal, die staat voor Liefde. Otto Rahn vertelde het prachtig in zijn boek over de Kruistocht tegen de Graal in 1933, toen hij kind aan huis was in Occitanië (Languedoc-Roussillon & Midi-Pyrénées): Het was de Kerk van AMOR (Liefde) tegen de Kerk van ROMA (de RKK). Ik kan over dit onderwerp boeken schrijven. Volgend jaar is het precies 800 jaar geleden, dat de noordelijke legers Occitanië binnenvielen en binnen 2 eeuwen waren er een miljoen mensen over de kling gejaagd of op de brandstapel gestorven. De bizarre oorlog van de christenen tegen de christenen. Hopelijk heeft de mens er een les van geleerd.

Dit Heilige Hart beeld symboliseert voor ons al het Goede, dat de stichter van het christendom ons heeft proberen te leren 2000 jaar geleden. Liefde, verdraagzaamheid, genegenheid, acceptatie zonder oordeel, en de leer van de Hermetica. De Hermetica, die aan de bron staat van de Graal. Want de Graal symboliseert immers het Hart.

Er is een grote band tussen Occitanië en deze Grote Meester Jezus of Oshu, want de Occitanen probeerden zijn oorspronkelijke leer vast te houden. Er is tevens een grote band tussen de geschiedenis van Rennes-le-Chateau en deze Occitaanse Erfenis. Sinds Henry Lincoln samen met Baigent en Leigh de Bijbel van Rennes-le-Chateau: "Heilig Bloed, Heilige Graal" heeft uitgebracht, dat in diverse documentaires op o.a. Discovery Channell onder de aandacht werd gebracht van de rest van de wereld, kwam Rennes-le-Chateau vaak in het nieuws en inspireerde zelfs Dan Brown om zijn Da Vinci Code bestseller te schrijven. Rennes-le-Chateau is dan ook flink bezocht, honderden duizenden mensen per jaar bezoeken het dorpje. Ongelofelijk!

Na vele jaren van bezoekersvoetjes, aangebrachte veranderingen en vernielingen, zijn er diverse dingen in Rennes enorm aan renovatie toe. Dat kost kapitalen, en dit is niet zo gemakkelijk door een klein dorp op te brengen. Daarom is er een tijdje terug een stichting opgericht, APARC, om wereldwijd geld in te zamelen zodat de meest dringende restauraties deze winter nog kunnen worden uitgevoerd. Peter en ik hebben voor hen de website gemaakt en online gezet:

www.aparc-rennes-le-chateau.com

Afgelopen zaterdag werd de website tijdens een Top vergadering in Rennes-le-Chateau gepresenteerd. Ook Henry Lincoln was hierbij aanwezig:



Het ziet er melig uit, en dat was het ook. Na de vergadering hebben we erg gelachen. Dat komt vooral, omdat er zoveel enthousiasme is. De oprichter van APARC, Jean-Luc Robin, overleed heel plotseling in maart dit jaar, en iedereen is gewoon maandenlang kapot hiervan geweest. Nu we op 4 oktober hebben besloten om door te gaan met de stichting, is er weer hoop. Er is weer enthousiasme. En dat is goed.

Onze lieve vrienden Maggie en Simonne hebben vorige week in onze gite gelogeerd. We hebben dagtochtjes gemaakt en prachtige dingen beleefd. Echt een week om nooit meer te vergeten!!! Een week waarin de overheerlijke pecanbroodjes van de bakker in Couiza, de mysterieuze omgeving, de prachtige natuur en de bijzondere ontmoetingen en belevenissen centraal staan.

Vanmorgen hebben we twee honden te logeren gekregen, die zondag weer vertrekken. De Engelse eigenaars moesten naar Ierland en konden ze niet meenemen. Daar wij een Holiday Home for Dogs hebben, konden ze bij ons logeren. Ik heb mezelf in de logeerkamer geïnstalleerd zodat de honden op het tweede bed kunnen en ik ze in de gaten kan houden. Wel weer gezellig, die snuitjes om je heen, en die kwispelstaartjes. Ze zijn erg lief!

Peter rijdt nu weer in de witte C15 diesel, want onze eigen auto staat alweer bij de garage. De computer had een black-out, en hopelijk hebben we onze C3 weer terug voordat we naar Nederlanden rijden, want dat staat op de 16de november gepland. Het was wel heel bijzonder, want de dag nadat de auto er mee op hield, zouden we er de bergen mee in gaan met Maggie en Simonne. Veronderstel, dat de auto er ergens in the middle of nowhere op een berghelling mee had opgehouden. Nee, de auto hield er op 40 meter van de garage in Quillan mee op. Dankjewel beschermengel!!!

Afin, we kregen de auto die zaterdag wel heel even op gang nog, maar toen Peter 's maandags naar Limoux wilde, om hem bij de Citroën garage te laten uitlezen, hield de auto er onderweg mee toch mee op. Niet ergens onderweg op een stuk door de heuvels, nee, wéér 10 meter van de garage in Quillan. Het was ongelofelijk!!! Peter kon hem nog net de garage in rollen, waar hij later met de takelwagen werd opgehaald om naar Carcassonne te worden gebracht. Peter wilde net zich gaan voorbereiden op het uurtje lopen terug naar Belvianes, toen de buurman voorbij kwam. Kon ie meteen meerijden. DAT IS TOCH ONGELOFELIJK!! Nogmaals, dankjewel beschermengel!!!

Gelukkig was de oude witte Citroën C15 nog niet verkocht, dus hebben we hem nu even in gebruik als reserve wagen. Peter is nu boodschapjes doen. Ik heb net de honden geïnstalleerd, de houtkachel schoongemaakt en klaargemaakt zodat straks de vlam erin kan als het te fris wordt. Tja, het is weer die tijd van het jaar!



Prachtig he? Maar pas vanaf gisteren is het weer slechter geworden, met regen en wind, nu is het even droog, maar het is echt kachelweer nu. Maar wel gezellig!!

We zijn momenteel werkzaam aan een nieuwe website voor Carl Nielsen, de componist, in opdracht van een grote bewonderaar uit Glasgow. Die zal hopelijk rond de jaarwisseling online gaan. Ook zijn we begonnen aan de nieuwe website voor de Aude & Ariège Flyer, een soort van nieuwsbrief en gouden gids ineen, voor de buitenlanders (met name Engelsen) in deze streek. En uiteraard zijn we nog steeds bezig met het aanpassen en bijwerken van de website voor APARC, want die is nog niet compleet. Ik wacht nu op nieuwe teksten en gegevens om verder te gaan. Druk dus, maar dat is goed.

Ook voor SRC Cultuurvakanties gaan we de boekjes vernieuwen in samenwerking met deze touroperator. Hiervoor zullen we in de week in november ook naar Groningen gaan voor een vergadering. Het zal een drukke week worden!! Ha!

Nog even buitenlands nieuws, grijns: de single van Peter Hofman is nu definitief uit, en ziet er leuk uit, klinkt goed! Ben erg benieuwd hoe de single het gaat doen! Succes Peter!!!



Sterkte voor Linda uit Tilburg, haar eerste Chemo-behandeling zit erop, en nog 4 te gaan. YOU GO GIRL!!

Terwijl mijn neef Erwin dus lekker eventjes naar de Niagara watervallen en Toronto is geweest, hebben mijn broer Piet en zus Lenie, schoonzus Sjoukje en mijn twee andere neven Ronald en Jeroen met zijn vijfjes een avontuur in Egypte, Sinaï en Jordanië beleefd! Geweldig! Stoer hoor!! Thee drinken bij de bedoeïenen in de Sinaï, wandelen door een Canyon, op een kameel rijden, in bewaakte kolonne naar de Rode Zee, overnachten in een tent in de woestijn... prachtig allemaal! Maar wel weer heel fijn dat iedereen weer heelhuids is thuisgekomen. Ik ben zo benieuwd naar de foto's!!

Succes ook aan Willem en Corrie uit Tilburg, die ook een huis in Frankrijk aan het opknappen zijn, spannende avonturen in een schitterend gebied in het noordoosten, we hopen het snel een keer van dichtbij te kunnen bekijken!!!

En Jac Kuster uit Tilburg wensen we van harte beterschap toe!!!

Ik ga nu de houtkachel opstoken, de temperatuur binnen is nu gezakt naar 17 graden. Da's mij te gortig. De hondjes liggen nog steeds op de bank te slapen, en ik denk dat ik er ook voor vandaag lekker mee stop. We hebben hele zware weken achter de rug en er staan er nog een boel voor de deur. We hebben van Topic Travel die onze gite verhuurt tijdens een bliksembezoek van 4 mensen van de reserveringsafdeling gehoord, dat we alleen maar positieve reacties van onze gasten hebben gehad, en er zijn ook al 6 weken verhuurd voor volgend jaar!! Gaaf he? Moet ook!! De plek is te mooi voor zo'n gezellig huisje om leeg te staan.

Tot de volgende keer, waarschijnlijk begin december! Warme knuffels!

Herinneringen

Zo aan het einde van het jaar komen de herinneringen weer naar boven. Je gaat opruimen en er komen foto's of andere artikelen tevoorschijn, die een glimlach op je gezicht toveren. Maar in deze Blog wil ik ook graag een aantal andere mensen in het zonnetje zetten, die herinneringen hebben, of herinneringen gaan krijgen...

Herinneringen van twee keien!

Nu staan er dit jaar 2 mensen in het zonnetje. Pa en ma Koremans zijn dit jaar namelijk 60 jaar getrouwd!! Speciaal daarvoor hebben we een filmpje gemaakt, een soort virtuele wandeling door hun huwelijksjaren (voor zover de foto voorraad strekte uiteraard). Voor degenen die dit nog niet weten, ik heb dus een broer en een zus, Piet (1949) en Lenie (1955). Ik ben de derde peuter die in 1966 om een hoekje kwam kijken.

Mijn pa en ma hebben een hoop meegemaakt, en ik ben apetrots op ze. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik me geen betere ouders had kunnen wensen, en ook heel erg blij ben met zo'n kanjer van een broer die zich enorm heeft ingezet (en nog) voor de gedupeerden van de aandelen lease, en met een zus met een gouden hart, waar ik zielsveel van hou. Maar dat mijn ouders in 2008 nog hun 60-jarig huwelijksfeest zouden vieren, dat hadden we alleen maar kunnen dromen. Dus we heffen het glas op twee keien, met diepe dankbaarheid en respect! IK MIS JULLIE! Nog even aftellen, in november zien we elkaar weer!

Pa en Ma Koremans, 60 jaar bij elkaar!

Stelletje avonturisten...

Graag willen Peter en ik Lenie, Piet, Sjoukje, Ronald en Jeroen een fantastische vakantie toewensen. Deze avonturiers gaan namelijk naar Egypte, de Sinaï en Jordanië!! Gaaf he? Deze droomreis zal hopelijk fantastische herinneringen schenken! Jullie weten het he, nooit geen "hat hat hat" zeggen als je op een kameel zit, en hou je vast want ze gaan niet door de knieën maar door de ellebogen als ze gaan zitten! Geniet met volle teugen!!

Ook wensen we Erwin veel plezier in The States en succes met schrijven! Deze oudste zoon van mijn broer zit alleen maar een paar maanden in Hollywood hoor, niks bijzonders.. grinnik...

Dat was toen en dit is nu

Ook wil ik nog iemand in het zonnetje zetten. Peter Hofman staat op het punt een singeltje uit te brengen en ik ben dus apetrots op hem, voor zijn doorzettingsvermogen en omdat hij de muziek zo trouw is gebleven.

1988:



We traden op samen, en zongen oude Bee Gees liedjes. Dat was toen. Maar niet alleen ik schreef eigen songs, ook Peter Hofman schreef een aantal hele goeie songs, en hij klinkt beter dan ooit! Kijk maar eens op zijn website:

www.peterhofmansongs.com

Peter zet hem op! Heel veel succes! Toi toi duim duim!

Muzikale herinneringen

Mensen die dus nog niet zo erg veel van mij weten, zitten nu denk ik even van, opgetreden? Liedjes schrijven? Grinnik. Ik zal het uitleggen. Ik was heel jong toen ik mijn eerste gitaar kreeg. Na wat oefenwerk en accoorden onder de knie krijgen, begon ik mijn eigen liedjes te schrijven. Ik heb er in 5 jaar tijd zo'n 53 geschreven, waarvan het grootste deel niet aan te horen is. Maar er zijn mensen, zelfs nu nog, die een paar liedjes heel erg leuk vinden. Tussen deze liedjes zitten er drie, die ik wil plaatsen.

Klik hier om naar deze fragmenten te luisteren op een hiervoor speciaal aangemaakte pagina over muzikale herinneringen uit de 80-ger jaren.

Doorzettingsvermogen

En last but not least een hartverwarmende knuffel en een hart onder de riem aan Linda uit Tilburg voor de moedige keuze om voor chemo te gaan, na een heel zwaar jaar achter de rug te hebben in verband met borstkanker. Zet hem op! Iedereen is trots op je! Je gaat hier doorkomen! Heel veel liefs van Peter en mij!!

Het is wat allemaal

En zo zien we allemaal, met herinneringen, met de dingen die nog komen gaan, het leven is een vreemde achtbaan met plotselinge scherpe bochten, soms ga je over de kop, soms maak je een spectaculaire afdaling, maar wat een prachtig uitzicht vanaf het hoogste punt! Het leven is, armen omhoog en gaan met die banaan! Iedere dag die je goed hebt afgesloten is er 1, die niemand meer kan afpakken! Hou vast die mooie herinneringen, maar in de toekomst, armen omhoog en let it be...

Warme knuffels!

Spannende tijden

Lieve allemaal,

Hier weer een update in de chronieken van Les Contes de l'Aude. De zomer zit er weer op, en we kijken terug op een succesvol seizoen met onze gite, Le Conte du Graal. De vakantiewoning is 19 weken verhuurd geweest en er staat in december nog 1 week op aanvraag, dus met 20 weken zitten we bij de meest succesvolle vakantiewoningen van de Languedoc, en dat hadden we in ons eerste jaar zeker niet verwacht! Het gastenboek staat vol leuke teksten en we hopen dat we volgend jaar veel repeaters gaan krijgen, maar ook veel nieuwe gasten die het prachtige gebied hier willen ontdekken. Volgend jaar is het namelijk 800 jaar geleden, dat de Katharenkruistocht begon (1209) en dat wordt hier ruimschoots herdacht.

In het kader van, "die Katharenkastelen hadden we nog niet beklommen", hebben we op een mooie september zaterdag de ruïnes van Queribus en Peyrepertuse beklommen. Hieronder een aantal plaatjes van deze dag.

Iedereen die mij goed kent weet dat ik dus vreselijk veel hoogtevrees heb. Vind je me niet heeeeel erg dapper hier? Okay, mijn knieën knikten wat, en ik was blij toen de foto genomen was, maar het is een feit dat hoe vaker je zoiets doet, hoe makkelijker het wordt! Deze foto is genomen op Peyrepertuse, het bovenkasteel. Het is echt een van de mooiste kastelen van de streek en de ligging is spectaculair!!

Hier nog wat plaatjes van de tuin en de kipp'n van de bur'n. Ze zitten vaker bij ons dan in hun eigen ren... ach ja..





Alhoewel het kouder begint te worden, is het wederom schitterend weer vandaag. Morgen en overmorgen zou het wel eens 27 graden kunnen worden. Dat is mooi, want ik wil de tuin winterklaar maken, en met 2600 m2 is dat niet ff snel gedaan. Eergisteren hebben we de appelboom geplant die we van Piet en Sjouk hebben gekregen als huwelijkscadeau (nogmaals heel erg bedankt!!), een Golden Delicious. Toen hebben we het gras gemaaid in de parktuin (waar de fruitbomen staan, een gele pruim, een peer, een amandel, druiven, een granaatappel, twee vijgen en een enorme kers) en van de amandeloogst heb ik spijs gemaakt die ik vanavond in de vriezer zet, voor kerstmis. Dan bak ik een kerstbrood met rozijnen en spijs en poedersuiker. Wel gaaf hoor, om zelf dingen te maken!!

In het kader van "Redt Rennes-le-Chateau van de Ondergang" hebben we gisteren een vergadering gehad met de stichting die bovenstaande wil waarmaken. In de stichting zit niemand minder dan Henry Lincoln, de schrijver van vele boeken over het enigma van Rennes-le-Chateau en tevens de inspirator voor de Da Vinci Code. Het was een heerlijk weerzien, en hij is weer begonnen met een nieuw boek! Dat is mooi!

Hier staan we dan allemaal. De hele groep van Aparc. Als je goed kijkt, zie je mij als tweede van links staan en Peter iets meer naar het midden achter. De grote grijze geitenbreier vooraan is de nieuwe president en rechts van hem in de grijsblauwe jas, Henry Lincoln. Het was heel bijzonder om erbij te mogen zijn, onze inzet wordt ook enorm op prijs gesteld. Wat er nu dus gaat gebeuren is het opstellen van een plan de campagne om te voorkomen dat monumenten in Rennes-le-Chateau, zoals de wereldberoemde Tour Magdala, in verval geraken en moeten sluiten. Het dorpje trekt namelijk honderden duizenden toeristen over de hele wereld per jaar, en daar profiteert de economie van de streek natuurlijk van. Het is en blijft een van de armste provincies van Frankrijk, tot dat men de toeristische infrastructuur eindelijk eens kan verbeteren en er over het hele jaar verspreid meer toeristen komen. Ook daarop hopen wij, omdat wij natuurlijk ook 50% inkomsten uit het toerisme moeten halen om te kunnen rondkomen.

Maar goed, om een lang verhaal kort te maken, gisteren was een groot succes en we hebben ook veel plezier gehad alle kennissen en vrienden weer te ontmoeten.

We hebben eindelijk ons antieke Heilig Hart beeld kunnen opzetten met hulp van Erik (bedankt Erik!!) en vandaag ga ik aan de slag om de achtergrond in de grondverf te zetten, want nu staat het beeld tegen twee formicaplaten aan en dat is geen gezicht. Maar als dat eenmaal af is, zet ik een mooie foto op dit Blog van het eindresultaat!

Over een kleine twee weken hebben we diverse malen honden voor onze hondenopvang. Keigezellig dus! En Maggie en Simonne komen een lang weekend logeren! Ook daar kijken we enorm naar uit!

Op de achtergrond horen we af en toe mensen hout zagen voor de winter. Nog even, en ook bij ons gaat de kachel weer aan. Gezellig, een houtkachel, maar het is wel werk! Iedere ochtend schoonmaken, stapelen, en dan na vier of vijf uur 's middags afhankelijk van de temperatuur gaat de fik erin. Dan heb ik de taak om de boel bij te houden, want Peter valt dus regelmatig in slaap 's avonds. Grijns...

We hebben in de bostuin al wel stapels sprokkelhout, groot en klein, en een kleine 2 kuub stookhout onder het afdakje liggen. Nu nog 3 kuub bijbestellen en we kunnen de hele winter stoken. Hartstikke gezellig!! Ons jaarverbruik is nog geen derde van wat we in Nederland moesten betalen, deels door het mooie weer hier, deels omdat we hier goedkoop hout kunnen stoken dat zo uit de bergwouden komt. Uitdunningshout en speciaal hout dat gecontroleerd wordt gebruikt om de veroudering van de bossen te voorkomen (en de erosie tegen te gaan). Er wonen hier niet zoveel mensen dus dat is goed bij te houden.

Tot het volgende Blogbericht!! En nog bedankt voor alle leuke reacties!