Spannende tijden

Lieve allemaal,

Hier weer een update in de chronieken van Les Contes de l'Aude. De zomer zit er weer op, en we kijken terug op een succesvol seizoen met onze gite, Le Conte du Graal. De vakantiewoning is 19 weken verhuurd geweest en er staat in december nog 1 week op aanvraag, dus met 20 weken zitten we bij de meest succesvolle vakantiewoningen van de Languedoc, en dat hadden we in ons eerste jaar zeker niet verwacht! Het gastenboek staat vol leuke teksten en we hopen dat we volgend jaar veel repeaters gaan krijgen, maar ook veel nieuwe gasten die het prachtige gebied hier willen ontdekken. Volgend jaar is het namelijk 800 jaar geleden, dat de Katharenkruistocht begon (1209) en dat wordt hier ruimschoots herdacht.

In het kader van, "die Katharenkastelen hadden we nog niet beklommen", hebben we op een mooie september zaterdag de ruïnes van Queribus en Peyrepertuse beklommen. Hieronder een aantal plaatjes van deze dag.

Iedereen die mij goed kent weet dat ik dus vreselijk veel hoogtevrees heb. Vind je me niet heeeeel erg dapper hier? Okay, mijn knieën knikten wat, en ik was blij toen de foto genomen was, maar het is een feit dat hoe vaker je zoiets doet, hoe makkelijker het wordt! Deze foto is genomen op Peyrepertuse, het bovenkasteel. Het is echt een van de mooiste kastelen van de streek en de ligging is spectaculair!!

Hier nog wat plaatjes van de tuin en de kipp'n van de bur'n. Ze zitten vaker bij ons dan in hun eigen ren... ach ja..





Alhoewel het kouder begint te worden, is het wederom schitterend weer vandaag. Morgen en overmorgen zou het wel eens 27 graden kunnen worden. Dat is mooi, want ik wil de tuin winterklaar maken, en met 2600 m2 is dat niet ff snel gedaan. Eergisteren hebben we de appelboom geplant die we van Piet en Sjouk hebben gekregen als huwelijkscadeau (nogmaals heel erg bedankt!!), een Golden Delicious. Toen hebben we het gras gemaaid in de parktuin (waar de fruitbomen staan, een gele pruim, een peer, een amandel, druiven, een granaatappel, twee vijgen en een enorme kers) en van de amandeloogst heb ik spijs gemaakt die ik vanavond in de vriezer zet, voor kerstmis. Dan bak ik een kerstbrood met rozijnen en spijs en poedersuiker. Wel gaaf hoor, om zelf dingen te maken!!

In het kader van "Redt Rennes-le-Chateau van de Ondergang" hebben we gisteren een vergadering gehad met de stichting die bovenstaande wil waarmaken. In de stichting zit niemand minder dan Henry Lincoln, de schrijver van vele boeken over het enigma van Rennes-le-Chateau en tevens de inspirator voor de Da Vinci Code. Het was een heerlijk weerzien, en hij is weer begonnen met een nieuw boek! Dat is mooi!

Hier staan we dan allemaal. De hele groep van Aparc. Als je goed kijkt, zie je mij als tweede van links staan en Peter iets meer naar het midden achter. De grote grijze geitenbreier vooraan is de nieuwe president en rechts van hem in de grijsblauwe jas, Henry Lincoln. Het was heel bijzonder om erbij te mogen zijn, onze inzet wordt ook enorm op prijs gesteld. Wat er nu dus gaat gebeuren is het opstellen van een plan de campagne om te voorkomen dat monumenten in Rennes-le-Chateau, zoals de wereldberoemde Tour Magdala, in verval geraken en moeten sluiten. Het dorpje trekt namelijk honderden duizenden toeristen over de hele wereld per jaar, en daar profiteert de economie van de streek natuurlijk van. Het is en blijft een van de armste provincies van Frankrijk, tot dat men de toeristische infrastructuur eindelijk eens kan verbeteren en er over het hele jaar verspreid meer toeristen komen. Ook daarop hopen wij, omdat wij natuurlijk ook 50% inkomsten uit het toerisme moeten halen om te kunnen rondkomen.

Maar goed, om een lang verhaal kort te maken, gisteren was een groot succes en we hebben ook veel plezier gehad alle kennissen en vrienden weer te ontmoeten.

We hebben eindelijk ons antieke Heilig Hart beeld kunnen opzetten met hulp van Erik (bedankt Erik!!) en vandaag ga ik aan de slag om de achtergrond in de grondverf te zetten, want nu staat het beeld tegen twee formicaplaten aan en dat is geen gezicht. Maar als dat eenmaal af is, zet ik een mooie foto op dit Blog van het eindresultaat!

Over een kleine twee weken hebben we diverse malen honden voor onze hondenopvang. Keigezellig dus! En Maggie en Simonne komen een lang weekend logeren! Ook daar kijken we enorm naar uit!

Op de achtergrond horen we af en toe mensen hout zagen voor de winter. Nog even, en ook bij ons gaat de kachel weer aan. Gezellig, een houtkachel, maar het is wel werk! Iedere ochtend schoonmaken, stapelen, en dan na vier of vijf uur 's middags afhankelijk van de temperatuur gaat de fik erin. Dan heb ik de taak om de boel bij te houden, want Peter valt dus regelmatig in slaap 's avonds. Grijns...

We hebben in de bostuin al wel stapels sprokkelhout, groot en klein, en een kleine 2 kuub stookhout onder het afdakje liggen. Nu nog 3 kuub bijbestellen en we kunnen de hele winter stoken. Hartstikke gezellig!! Ons jaarverbruik is nog geen derde van wat we in Nederland moesten betalen, deels door het mooie weer hier, deels omdat we hier goedkoop hout kunnen stoken dat zo uit de bergwouden komt. Uitdunningshout en speciaal hout dat gecontroleerd wordt gebruikt om de veroudering van de bossen te voorkomen (en de erosie tegen te gaan). Er wonen hier niet zoveel mensen dus dat is goed bij te houden.

Tot het volgende Blogbericht!! En nog bedankt voor alle leuke reacties!