Tjongejongejonge wat een sprongen hebben wij de laatste paar weken gemaakt! Opnieuw moesten we enkele zaken regelen voor de groepsreizen en kwamen zo in Rennes-les-Bains, Mas-Cabardès, Lastours, Chateau Pennautier en Chateau Lalande, wederom Montsegur voor onroerend goed bemiddelling, en in Belesta, waar we door de eigenaar een korte tour door het kasteel kregen. Hieronder enkele foto's.
Schilderklas in Rennes-les-Bains.
Mas-Cabardès in de Montagne Noire. We woonden hier vlakbij tussen 2000 en 2005 (half-half met Nederland).
Vakwerkhuis in Mas.
Hele leuke Madonna en kind met uitdrukkingen op het gezicht. Trotse moeder, blij kindje. Je ziet wel meer bijzondere beelden hier in de streek. Niet dat standaard strakke maar meer speels en echt.
Even praten met de mevrouw van de Belvedère bij de kastelen van Lastours (achtergrond) was erg vruchtbaar.
Hier in Le Puits du Tresor kookt een chef met een Michelin ster. Na een uitprobeerseltje boekten we hier 3 groepen. Top prijsafspraak gemaakt dankzij Peter! Ik denk dat het de eerste keer is, dat ik een 1-ster Michelinkok twee zoenen heb gegeven!
Een paar dagen geleden bezochten we op verzoek van Kathleen McGowan een huis in Montségur dat te koop staat. We hebben een hele reeks foto's gemaakt om haar afgelopen weekend te laten zien. Na het bezoek was het tijd voor een ontbijtje in de tuin van een restaurantje, en ja hoor, de zon schijnt weer! Heerlijk!
Bezoek aan het kasteel in Belesta.
De eigenaar leidde ons rond, hij heeft het grotendeels gerestaureerd en ingericht, echt heel erg mooi!! We hopen hem dit jaar wat bezoekers te kunnen bezorgen.
Zijn Dobermann, die toen we aankwamen luid blaffend op ons afrende. Maar ik begroette het dier hartelijk en alles was direct koek en ei. Hij viel zelfs in slaap! :D
Tenslotte even praten met het wijnkasteel Chateau Pennautier, waar we de tuinen in mochten. Binnenkort hebben we ook hier een rondleiding, zodat we dit in de dagtocht Carcassonne kunnen aanbieden als afsluiter van de dag met wijnproeverij voor een individuele tour of toekomstige groepsreizen.
Swallow... Ondertussen heb ik via Facebook aan een wedstrijdje meegedaan, wie de eerste zwaluw zag. De prijs: Jaffa-cakes. En wie won er per ongeluk?
En lekker hoor!!
Onze boompioen. Hij bloeide kort maar prachtig!
Paaszondag Gisteren was eerste Paasdag en voor ons een heerlijke dag! We reden met Kathleen McGowan en Filip Coppens mee naar Montsègur om hen samen met de eigenaars het huis te laten zien, dat we voor hen hebben gevonden. De eigenaars stonden al op ons te wachten met een knapperend haardvuurtje (het was even kouder geworden hier na een heftige regebui vrijdag en zaterdag) en lekkere kaneel cakejes en koffie en thee. Ze waren enorm onder de indruk van het huis en het is dan ook op hun lijf geschreven.
Daarna reden we naar Rennes-le-Chateau waar we de middag doorbrachten om hun tours goed door te nemen en bij te praten. Het was ontzettend gezellig!!
In de lage zon van de prachtige middag in de Jardin de Marie in Rennes-le-Chateau.
Filip en Kathleen met Lorrie en Eugene (Engelenheiligdom, hopelijk binnenkort weer geopend!). En dan gaan ook onze petebeeldjes weer naar "huis". Het zal wel even kaal zijn hier in de tuin zonder de beelden, maar de eerste de beste beeldenboer die in de uitverkoop gaat krijgt mijn opgespaarde tips! :)
Boekplannen Het gaan spannende tijden worden! Met 5 personen spitten we nu mijn boek door op fouten en verhaallijn, waarna de gecorrigeerde versie weer naar de drukkerij gaat voor 1 proefexemplaar. Als die helemaal in orde is, worden er 500 besteld en zal het boek in augustus in de verkoop gaan. Peter maakt de e-book versies klaar voor Amazon en Barns & Noble. Via hen kan ook een hardcopy worden besteld (ze hebben een eigen pod-systeem). Deze zomer gaan de sites online en begin ik mijn virtuele book tour. Ik hou de spanning erin, en de kaft nog even geheim ;).
De nieuwe gasten in onze gite waren gisteren ook nog even op de borrel, wat een heerlijke mensen weer! Ze hebben komende vrijdag een dagtocht geboekt! Hartstikke leuk!
Een heerlijke Paasmaandag toegewenst en tot de volgende keer! Warme knuffels, dikke pakkerds!
Ongelofelijk hoeveel je kunt beleven in een kort bestek tijd. Mijn boek is af, 320 pagina's in grote paperback, en ik heb eergisteren een nieuw design gemaakt voor de kaft. We gaan het boek zelf uitgeven en zijn dus enorm in de wereld van self-publishing gedoken. Hij komt op 1 september uit, zowel als e-book bij enkele grote jongens zoals Amazon, en als hard copy.
Nu ligt de "editor's version" bij de drukkerij, en hopelijk hebben we de bestelde exemplaren voor Pasen nog in huis. Die gaan dan naar enkele experts om te worden proefgelezen. Op de Engelse taal, de continuïteit, verhaallijn, historische juistheid, etc. Ik kan dan zelf ook nog hier en daar wat aanpassen, mocht ik dat willen. De uiteindelijke versie wordt dan deze zomer gedrukt en de teaser gaat dan ook online (twee websites voor voorverkoop en promotie). Spannend hoor!
Uithuizig Voor de busreizen moeten we overal de groepsbezoeken (voor de bezienswaardigheden en de restaurants voor de lunches) gaan aankondigen, zodat we worden verwacht. In deze periode zijn we dus veel uithuizig, om "verplicht" al die sites af te rijden en goede afspraken te maken. Een echte straf. Rotbaan...
Het inmiddels beroemde pecan broodje van de bakker in Couiza, kwijl. Op de achtergrond Chateau d'Arques.
Return to Montségur Op 5 april zijn we terug geweest naar Montségur, dit keer met schrijfster Ankie Nolen erbij. Het was een stralende dag en we genoten van de rust. Normaal is het snel hierheen, snel daarheen, afspraken maken, weer naar huis. Dit keer hadden we de tijd genomen om eens lekker relaxed door en rond het dorp te lopen.
De prachtige Pic de Barthelemy, gezien vanaf de camping in Montségur.
Naar de andere kant toe genomen, Montségur zelf, hoog op de pog.
Het warme weer doet de sneeuw op de Pyreneeën hard smelten. Maar dan heb je ook prachtige watervallen waar normaal dunne stroompjes zijn.
Ankie Nolen met haar prachtige reisgids door Katharenland, een Kathaarse Bonne Dame, en moi... Montségur.
En 's middags bezochten we met Anne Mie van de VVV Marius nog een keer, waarna we richting het veldje vertrokken, dat Otto Rahn in 1931 wilde kopen. Ik snap het volkomen hoor, waarom Otto dit stukje grond dolgraag wilde hebben...
Nog steeds mijn grootste hobbie denk ik, plaatjes schieten... :)
Een heerlijke plek trouwens, hierboven! Peter had zijn verrekijker meegenomen en kon de adelaars die rond de rots vlogen prachtig zien.
We dronken nog wat bij Aimée Couquet op het terrasje, waar we nog wat doorkletsten over Onzen Otto. Na 80 jaar houd deze Graalzoeker en rolmodel voor Indiana Jones uit het Duitse vooroorlogse Hessen ons nog steeds bezig. De volgende stap wordt Ussat en de grotten van Ornolac en Vic de Sos, waar ik persoonlijk enorm naar uitkijk. Hier bracht Otto vele gelukkige maanden door en ook hier liet hij sporen achter...
We eindigden in de Templière in Belvianes, een heerlijke melige avond!
Hoog zomer Vorige week was het hoog zomer in Occitanië. De temperaturen liepen op tot soms over de dertig graden! Dus wilden we ons opblaasbadje neer gaan zetten. Maar toen het eenmaal recht lag, en we er water in wilden gaan doen, bleek er een lek in de ringband te zitten! Ai!
We hebben eerst geprobeerd het lek te vinden en iets wat er op leek hebben we zelfs geplakt, maar het mocht niet baten. Weer liep de band leeg. Maar, ik was niet voor 1 gat te vangen! Vrijdag was het flink heet, en ik ben in de 20 centimeter water gaan zitten met een glaasje Muscat Royal, weekend vieren! Heerlijk!
Uiteraard moeten we dus een nieuwe gaan kopen. En die badjes komen pas begin mei binnen. Maar inmiddels is het alweer afgekoeld tot jas aan / jas uit temperaturen. Alhoewel we dus nu net buiten in de zon hebben gegeten, zweet... die zon is heet!
Kwijlebabbel Zaterdag en zondag hadden we een logeerhond. Jasper heette hij.
We hadden direct een band, ik heb iets met beesten...
Spelen met de buurhonden!
Even een straatje om is hier toch altijd wel schitterend...
Jasper is een echte jachthond, hij werd knettergek van de konijnen in onze tuin, en heeft ook die arme Smudge twee keer achterna gezeten. Maar hij was wel lief, en slim. Binnen een half uur had hij van nooit geen pootje geven een high five geleerd! Wel was het een ontzettende kwijlebabbel, waardoor ik de woonkamer helemaal moest poetsen toen hij weer weg was. We hebben hiermee ook weer voorlopig onze Holiday Home for Dogs gesloten en weten nog niet of we dit deze komende winter weer gaan heropenen.
Moeten moeten Gisteren "moesten" we dus naar Minerve, dat heel gek niet in de Minervois ligt maar in de Herault. We kennen het durp goed, maar dit keer moesten we wat zaken regelen. Maar een rondje door het prachtige Katharendorp mag je natuurlijk niet missen, want het is niet alleen oeroud, het ligt ook nog eens temidden van een indrukwekkende kloof!
Moi...
Peter...
Oud...
Kloof...
Het oude pad van Minerve naar St. Pons ging door de kloof en over deze brug. Pittoresk he?
De Gorge bij Minerve. Kwijl...
De beroemde duif van het monument in Minerve ter herinnering aan de 180 katharen die hier op de brandstapel werden gegooid in 1209. De duif komt trouwens ook voor op mijn familiezegel (14de eeuw):
Op dit moment is er een nieuwe Franse vriend van ons onderzoek aan het doen naar dit familiezegel/wapen, en naar de oude Franse naam die vooraf ging aan Koremans/Cooreman. Hij zag direct dat het uit deze streek kwam en was enorm onder de indruk. Misschien ben ik daarom zo "thuis" hier...
Ter afsluiting moesten we even het sleuteladres van een kerkje in Aigne vinden, dat niet open is voor het publiek. Steeds meer kerkjes zijn gesloten en dan moet je dus als touroperator wel zorgen dat je de sleuteladressen hebt, als je een groepje de kerk wilt laten zien. In dit geval 3 groepen. Gelukkig hadden we direct beet en hebben we ook meteen even binnen gekeken. Het kerkje is beroemd om zijn nogal heftige layline.
Ook denk ik dat er vroeger een commanderij heeft gezeten van de Tempeliers, omdat de hele lay-out rondom de kerk sterk lijkt op de vele andere plaatsen waar zo'n commanderij is geweest.
La douce France...
Aan het einde van de middag waren we weer in Belvianes, waarna we vrijwel direct weer doorreden naar Ankie voor een keigezellige avond met veel heerlijkheden. Anneke uit Lapradelle was er ook en we hebben het heel gezellig gehad! Dankjewel Ankie!
Vandaag is het weer wassen, poetsen, tuinieren, kantoorwerk, afspraken maken, en morgen gaan we wéér eten bij vrienden, dit keer in Esperaza, waarna we doorrijden naar Limoux voor wat boodschapjes. Een Muscat Royal voor 1.90 kun je niet laten liggen natuurlijk... veul te lekker! Kwijl...
Last but not least wensen Peter en ik en een hele boel anderen mijn moeder heel veel sterkte en succes toe met het revalideren in Rotterdam! We denken altijd aan je hoor!! Dikke kus!
Tot de volgende keer maar weer! Wie weet wat we de komende maand weer gaan beleven! Warme knuffels en dikke pakkerds vanuit het prachtige Occitanië!
Het is weer lente! Hier staat alles ook in de bloesem, de bollen en de bloemen, het is ruim 20 graden en we hebben me toch een knoeperd van een maan gehad!! Hij moet in vele jaren niet zo dicht bij de aarde hebben gestaan! Gisterenavond reden we in het donker van de bergen naar beneden richting Quillan, en daar stond zij dik en groot boven de verlichte stad, wat een prachtig gezicht, helaas geen foto!!
Ik heb wel een foto van Glastonbury Tor in Engeland, die ik op Facebook zag:
Maar eerst even een update.
Het was ontzettend leuk om Erik en Sandra een lang weekend in onze gite te hebben, veuls te kort natuurlijk, maar het was erg gezellig, zoals altijd. :)
Ook is het leuk te vermelden dat er wel degelijk met het geld dat men heeft gedoneerd, gewerkt wordt aan het opplussen van het domein en de kerk van Rennes-le-Chateau. Ook Tobi en Gerda van de Jardin de Marie zijn al maandenlang druk bezig om een paradijsje van hun restaurantje te maken.
Rennes-le-Chateau vanaf Pailhères, waarvoor wij de website hebben gemaakt. De burgemeester van Rennes-le-Chateau is vorig jaar getrouwd met een van de dochters van Pons. Op de voorgrond de prachtige koeien van de boerderij van de Ponsjes.
Met de Labadousjes gaat het ook eigenlijk best goed. Joke heeft een winkel geopend op 38 Grand Rue Barthelemy in Quillan (echt heel leuk!) en Femke gaat geweldig met haar DGbyFemke. Jaap doet nog steeds tours, en je kunt nog steeds verblijven op Les Labadous in de Corbière. We wensen jullie heel veel succes toe!
Lorrie en Eugene van het Engelenheiligdom zijn nog steeds zoekende naar accommodatie voor zowel hun gezin als voor hun salon d'art. Maar ook bij hen is er licht aan het einde van de tunnel met hopelijk binnenkort mooie oplossingen en goed verkopende producten. We blijven duimen voor deze twee bijzondere zielen!
Alweer hebben we de belofte gehad dat de elektriciteit en telefoonkabel onder de grond gaan, zodat we een onbelemmerd uitzicht hebben op de bergen en minder storingen op internet. We hopen van harte dat dit echt gaat gebeuren! Dat zal fantastisch zijn!
Vorige week was ik dus een kort weekje in Nederland, het ging allemaal niet zo lekker met mijn moeder en we hebben allemaal angstige momenten gehad. Toch is ze weer aan het opknappen geslagen, beetje bij beetje, en we hebben goede hoop dat ze binnenkort mag revalideren en toch weer naar huis kan. Dat is zeer bemoedigend natuurlijk. De week was snel om, maar het was heel goed om 'thuis' te zijn en iedereen weer te zien!
Van harte beterschap he ma, zet hem op!!
Dikke kus en warme knuffels aan jullie allemaal daar!
Eventjes was ik in Den Haag. Mijn zus Lenie bracht me naar onze lieve vrienden Joop en Annemarie, waar we een fijne avond beleefden. Ik bleef er slapen, want zondag was een belangrijke dag voor mij. Inmiddels weet iedereen wel dat ik Rozekruiser ben, en lid van de AMORC. Zondag 13 maart mocht ik mijn 10de inwijding ontvangen in de Haagse Tempel en al kan er ik natuurlijk weinig over medelen, ik kan wel zeggen dat het enorm veel energie heeft gegeven en ik genoot van het warme bad gevoel, dat je toch hebt in een orde waarin je je lekker voelt. Dank aan iedereen die er was, Joop, Annemarie, Els, ik ben jullie erg dankbaar! Wat zijn er toch veel mooie mensen op deze aarde! :)
N.B. Joop en Annemarie hebben een schitterende Siamese kater die 'bah' kan zeggen! :D
Dinsdag vloog ik weer terug. Duimen op voor KLM overigens, toch effe wat lekkerder dan Ryanair. Hopelijk blijven ze stunten!
Het was wel een 'bumpy ride' op het laatst, want het was hier flink aan het gieten. De stortregens zorgden voor overstromingen en hoog water in de basse vallée de l'Aude, dus niet bij ons, maar het water heeft wel heul heul hoog gestaan! Wel een mooi gezicht overigens. Peter zag vanmiddag de forellen springen!
Nu is het weer volop mooi weer en alles barst open, heerlijk he, die lente?
Na thuiskomst ben ik naast wat andere werkzaamheden direct weer gaan schrijven aan mijn boek, dat vrijwel af is, maar nog wel moet worden ingekleurd en uitgewerkt. Lezen en editen, nog een keer lezen en editen, affin, de laatste fase duurt vaak langer dan het schrijven zelf. Misschien kan ik in mijn volgende blog de teaser wel laten zien! Dat is dus in mijn geval een website pagina, die mensen moet overhalen het boek al in de voorverkoop te bestellen en te betalen, zodat we alvast wat boeken kunnen laten drukken eind vd zomer. Hiervoor zetten we een eigen uitgeverij op, de drukkerij hebben we al. Het zal spannend worden, want deze thriller, die in het Engels is geschreven, heeft een krachtige boodschap en ik wil zoveel mogelijk boeken verkopen.
Ook voor dit boek hebben we gisteren dus een interview gehad, om een van de personen in het boek, Otto Rahn, goed en realistisch te kunnen neerzetten in mijn verhaal. Maar wie is nou Otto Rahn?
Otto was een ex-Nazi die in de vroege dertiger jaren in de Languedoc op zoek was naar de Graal en direct onder Himmler werkte als onderzoeker naar mythen en legenden, cult voorwerpen en de oorsprong der volkeren. Zonder dat hij het zag aankomen werd hij echter meegezogen in de kielzog van een veranderend Duitsland. Toen hij erachter kwam dat hij met haaien zwom, was er voor hem geen weg meer terug. Hij zag hoe zijn Duitsland veranderde in een wreed land onder de Nazi heerschappij en had er zware depressies van. Uiteindelijk werd hij zelf slachtoffer van de rassenhaat (hij was deels joods en ook nog homosexueel) en dit leidde uiteindelijk tot zijn dood in maart 1939. Zijn erfgoed; twee boeken, waarvan 1 echt van zijn hand was, 'Kruistocht tegen de Graal'.
Otto was een poëtische ziel, een schrijver, een artiest, die hield van de Languedoc en van de mensen hier. Hij heeft enkele jaren periodiek gewoond in Montségur, en daar hebben we gisteren mensen gesproken die hem hebben gekend. Zoals de dochter van de hoteleigenaars waar Otto altijd verbleef.
Omdat ik alles wil weten over deze ex-Nazi en schrijver van het boek 'Kruistocht tegen de Graal', heb ik alles wat los en vast zit over hem gelezen en bekeken. Maar voor mijn boek is het van groot belang om de mens achter Otto te leren kennen. En dat is gisteren volledig gelukt!
Met tolk Anne Mie (mijn Frans is nog niet helemaal perfect genoeg om het Frans & Patois van de lokalen te kunnen volgen), bezochten we eerst Marius.
Marius is een hele lieve oude baas, en ongeveer 9 jaar toen Rahn in het dorp kwam. Rahn is wel eens bij hem thuis geweest om met zijn vader te praten over een stuk land dat Otto graag wilde kopen. Vanaf dat land had je namelijk een schitterend uitzicht op het Chateau de Montségur. Maar helaas, hij werd geweigerd. Het was 'not done' om zo na de eerste wereldoorlog als Fransman iets aan een Duitser te verkopen, hoe aardig Otto ook was. Iedereen vond hem super sympathiek. Marius zat lekker op zijn praatstoel. Hij is vroeger nog burgemeester van Montségur geweest en weet erg veel.
Bij hotel Couquet werd er meteen onze gedoneerde fles Blanquette opengetrokken en plukkend aan een stapel crêpes (die dunne pannekoekjes) die Emée had gebakken, begonnen we onze geanimeerde conversatie over een man die 80 jaar geleden een enorme indruk op de lokale bevolking van Montségur had achtergelaten.
Met de dochter van de hoteleigenaars, Emée Couquet, die nog paardje reed op Otto's knie.
Er kwam ook nog meer visite, waaronder een hoge vrijmetselaar. Meteen even gehanddrukt natuurlijk, altijd leuk een tempelbroeder te zien en te spreken. Kortom, het werd ontzettend interessant gisterenavond!
Hieronder nog wat foto's;
De slaapkamer waarin Rahn verbleef, was onveranderd. Ja, er is een wasbak aan toegevoegd. Het bed, zijn schrijftafel, de stoel, alles is nog hetzelfde.
Ik heb gewoon alles even moeten aanraken. Dat heb je ervan als je je in iemand verdiept die van binnen heel mystiek was en helemaal verkeerd de geschiedenis in werd geschreven. Hij zal het fijn vinden dat ik hem probeer te rehabiliteren.
Dit was het uitzicht vanuit zijn kamer. Hoog aan de horizon de besneeuwde top van de Pic de Saint-Barthélemy, waar hij graag heen wandelde.
Affijn, ik heb allerlei leuke details kunnen noteren zodat ik Rahn zo echt mogelijk kan neerzetten. Vannacht bij volle maan heb ik de hoofdstukken aangepast aan de nieuwe details, want wie kan er nou slapen, na zo'n prachtige avond?
Er is een docu op YouTube in ik geloof 13 delen, genaamd 'Secret Glory'. Mocht je interesse hebben om wat meer over Onzen Otto te bekijken, klik dan hier.
Gaap... nou ga ik het toch echt voelen hoor... Nog even onze komende plannen in het vizier: wat tours, een hond voor 1 nachtje, en vanaf eind april weer een bezette gite tot eind september. Verder 3 busreizen verspreid over de zomer, een paar websites maken (deze keer voor mijn boek) en mocht het lukken een superaanbieding te vinden; twee daagjes Rome, ook weer voor mijn boek. Hij is iets dikker dan 300 pagina's. Als alles goed gaat komt het boek deze herfst uit. Spannig! :)
Hier overigens de paradeplaat van vandaag en de verrassing van de maand (eeuw?); mijn neef Erwin, met Too Much Heaven!
Warme knuffels, dikke pakkerds, geniet van de lente!! ***
Allereerst wil ik degenen graag nogmaals bedanken die mij beterschapswensen hebben gestuurd in verband met die slijmbeursontsteking in mijn linkerschouder. Merci! Peter heeft me heel goed geholpen, want wat ben je dan afhankelijk! Omkleden, douchen, dat ging dus echt niet alleen... Het gaat nu al wel wat beter, mijn rechterschouder zit wel een beetje te klagen momenteel natuurlijk van de overbelasting, dus ik doe het nog steeds een beetje rustig aan.
Schrijverstafel De weken van rust heb ik goed besteed. Naast het gebruikelijke computerwerk heb ik ook weer de draad opgepikt van mijn boek! Ik ben dus weer lekker aan het schrijven voor zolang ik er de tijd voor heb. De research voor het boek, dat een historische thriller gaat worden, gaat heel erg goed! Mijn kantoor is nu dus erg rommelig met allerlei opengeslagen boeken en aantekeningen, en ik heb de hele dag diverse websites openstaan met belangrijke gegevens. Er liggen tijdlijnen en karakter uitwerkingen in schrijfblokken, kortom, dit is SUPER! Ik hoop het boek eind dit jaar in ieder geval uit te geven als E-book. :)
Zonnige Occitaanse Winter Het is opvallend zonnig weer in januari en februari. Met een enkele storing ertussen, hebben we veel zonnige dagen gehad, en al vele malen buiten kunnen lunchen. Het bijzondere is, dat het 's nachts door de heldere lucht dus vriest, een graadje grondvorst zeg maar, en dan loopt in de loop van de ochtend de temperatuur op tot 16, 17 graden, soms zelfs 20 in de schaduw! Maar er is regen nodig. Anders wordt het hier veel te droog. Je kunt in de Pyreneeën amper skiën. Ach ja, ellek voordeel heb se nadeel. Hier wat plaatjes van zo'n bevroren ochtend. De rijp en de ochtend mist waren net verdwenen:
Occitaanse Markt Na enkele weken bijkomen van mijn schouder was het heerlijk om er weer eens uit te zijn. Afgelopen zondagochtend zijn we even naar de Occitaanse markt in Esperaza gegaan (15 minuutjes rijden maar). Ik heb gedanst met een meisje van 6 op een liedje van een muzikant, we hebben gepraat (en wat gedronken, grijns) met de wijnboer van St. Jacques over een wijnproeverij voor de Sacred France tour, ik heb vegetarische nems (loempia in de vorm van een rol) geproefd en we zijn enkele bekenden tegen gekomen, altijd leuk! Heerlijk bijgekletst! Hier een compilatie en wat foto's:
Arme ma Minder leuk nieuws. Mijn moeder is met hevige rugpijnen opgenomen in het ziekenhuis, en wordt komende week behandeld. Na foto's en mri scans te hebben bestudeerd is er nog maar 1 ding mogelijk, pijnbestrijding. Uiteraard hebben we er allemaal veel verdriet van, want ze heeft al zoveel meegemaakt. Mijn zus heb ik onderhand heilig verklaard, die is er om de haverklap bij om te helpen. Ik ben er over 17 dagen ook een klein weekje. Hopelijk helpt de pijnbestrijding (injecties op exacte plekken) heel goed, en kan ze toch zo goed en zo kwaad als het gaat, haar leventje weer een beetje oppikken. We hopen er maar het beste van! Van harte beterschap voor ma, en vele warme knuffels en pakkerds voor ma, pa en Lenie!!!
Mystiek Occitanië Op deze mooie excursiereis zijn nog enkele plaatsen vrij. Kijk voor meer informatie op deze webpagina.
Het bijbehorende filmpje staat op 2 kanalen, mijn YouTube kanaal en het kanaal van Rosicrucian TV:
Er is ook een nieuwsbrief over deze reis, waarop men zich kan inschrijven. In de nieuwsbrieven staan vluchtgegevens, transfertijden, de deelnemerslijst en wat tips en informatie over de reis en de accommodatie. Mail naar anneke@barinca.fr als je interesse hebt! :)
Helaas is de Katharenreis met Ankie Nolen nog steeds niet zeker. ondanks de grote interesse zijn er te weinig inschrijvingen van mensen die definitief willen boeken. Ik denk dat veel mensen nu nog heel erg voorzichtig zijn met het boeken van duurdere reizen.
Vergeten Heiligdom Afgelopen donderdag zijn Peter en ik met onze vrienden Maja en Bob naar het vergeten heiligdom gereden van Le Carol, in het achterland bij Foix. Nu is er niet zoveel onkruid dus konden we wat beter zien waar we heen moesten. Vroeger stond hier een prachtig klooster met een kerkje, waaraan een schitterende tuin lag. Daarin bevinden zich een grot met een beeld van Jezus, die waakt over een familiegraf. Ook is er iets verderop een van stenen, stalagmieten en stalactieten gebouwde folly grot, waarin een bron te vinden is en een prachtig beeldje van Maria Magdalena. Hier wat plaatjes:
Peter, Bob en ik in de Jezus grot.
De Jezus grot met het (inmiddels lege) familiegraf van de familie De Coma.
In de Magdalena grot.
Een bijzondere plek!!
Een tekening van het landgoed van de familie De Coma.
Het klooster is in de 20ste eeuw opgeblazen (...) en er zijn nog maar een paar dingen over van het eens zo prachtige heiligdom van Le Carol. Nieuwsgierig naar de achtergronden van dit verhaal? Kijk dan eens op: www.philipcoppens.com/decoma.
Meer foto's van afgelopen donderdag staan in dit online foto album: Le Carol
De reden van ons bezoek was, omdat het een zogenaamde "voorrijdag" was voor de Sacred France tour. We moesten even kijken of de touringcar er wel kan komen, en of we het restaurantje in Belesta konden regelen, beroemd om zijn chef kok en culinaire streekgerechten. Nou, de touringcar kan er dus net komen, het had niet smaller of bochtiger moeten zijn! En het restaurantje is geregeld. We moeten wel donderdag nog terug om de maaltijden door te nemen. En zo staan er diverse voorrijdagen op het programma, in alle richtingen, voor 3 groepsreizen.
Prachtige documentaire! Zomaar zonder zoeken vond ik onderstaande Franse documentaire over de Rozekruisersorde AMORC. Het is weliswaar in het Frans, maar zelfs dan is het nog prachtig om naar te kijken. Ik hoop dat deze docu ooit met Engelse, of misschien wel Nederlandse ondertiteling of nasynchronisatie wordt gemaakt. Het is een van de beste docu's over de orde die ik ooit heb gezien en legt alles bijzonder helder uit! Liefhebbers; zeker kijken!
Drukdrukdruk De toilet is helemaal af nu, en we hebben nog wel wat karweitjes voor de boeg. Peter is nu echter weer druk bezig met het aanmaken van reisinformatieboekjes voor SRC Cultuurvakanties (de betere touroperator voor culturele vakanties). En we staan op 18 weken verhuur voor wat betreft onze vakantiewoning. Met de boekjes en de groepsreizen, waarvan er 3 vrijwel zeker zijn, heeft onze zaak niks te klagen. Belastingtechnisch kunnen we daar privé natuurlijk niet veel van meeprofiteren anders zijn we volgend jaar blut als de taxen binnenkomen van dit jaar (...) dus we kiezen ervoor om zakelijk te investeren. Het bedrijf wordt gezonder en sterker maar er komt ook steeds meer concurrentie. Dit jaar is misschien een heel goed jaar, maar 2012 kan zomaar heel erg tegenvallen. Door te investeren in het bedrijf maken we de meeste kans om te groeien en hoe sterker we worden, hoe meer we de economie kunnen helpen. Onze werkwijze is er een van sociale samenwerking en sociaal zakendoen. Er zijn geen concurrenten eigenlijk, het zijn allemaal collega's. Door ons te bundelen en samen te werken, zal het toerisme hier in het zuiden alleen maar beter worden.
Er ligt werk te wachten, ook op zaterdag, dus ik ga snel weer verder! Ik wens iedereen een heerlijk weekend toe, geniet ervan, en tot de volgende keer! Warme knuffels, dikke pakkerds vanuit het nog steeds zonnige Occitanië!
P.s. Wanneer je graag iets wilt delen via deze Blog, mail me dan op anneke@barinca.fr. :)
