Ik heb wel een foto van Glastonbury Tor in Engeland, die ik op Facebook zag:
Maar eerst even een update.
Het was ontzettend leuk om Erik en Sandra een lang weekend in onze gite te hebben, veuls te kort natuurlijk, maar het was erg gezellig, zoals altijd. :)
Ook is het leuk te vermelden dat er wel degelijk met het geld dat men heeft gedoneerd, gewerkt wordt aan het opplussen van het domein en de kerk van Rennes-le-Chateau. Ook Tobi en Gerda van de Jardin de Marie zijn al maandenlang druk bezig om een paradijsje van hun restaurantje te maken.
Rennes-le-Chateau vanaf Pailhères, waarvoor wij de website hebben gemaakt. De burgemeester van Rennes-le-Chateau is vorig jaar getrouwd met een van de dochters van Pons. Op de voorgrond de prachtige koeien van de boerderij van de Ponsjes.
Met de Labadousjes gaat het ook eigenlijk best goed. Joke heeft een winkel geopend op 38 Grand Rue Barthelemy in Quillan (echt heel leuk!) en Femke gaat geweldig met haar DGbyFemke. Jaap doet nog steeds tours, en je kunt nog steeds verblijven op Les Labadous in de Corbière. We wensen jullie heel veel succes toe!
Lorrie en Eugene van het Engelenheiligdom zijn nog steeds zoekende naar accommodatie voor zowel hun gezin als voor hun salon d'art. Maar ook bij hen is er licht aan het einde van de tunnel met hopelijk binnenkort mooie oplossingen en goed verkopende producten. We blijven duimen voor deze twee bijzondere zielen!
Alweer hebben we de belofte gehad dat de elektriciteit en telefoonkabel onder de grond gaan, zodat we een onbelemmerd uitzicht hebben op de bergen en minder storingen op internet. We hopen van harte dat dit echt gaat gebeuren! Dat zal fantastisch zijn!
Vorige week was ik dus een kort weekje in Nederland, het ging allemaal niet zo lekker met mijn moeder en we hebben allemaal angstige momenten gehad. Toch is ze weer aan het opknappen geslagen, beetje bij beetje, en we hebben goede hoop dat ze binnenkort mag revalideren en toch weer naar huis kan. Dat is zeer bemoedigend natuurlijk. De week was snel om, maar het was heel goed om 'thuis' te zijn en iedereen weer te zien!
Van harte beterschap he ma, zet hem op!!
Dikke kus en warme knuffels aan jullie allemaal daar!
Eventjes was ik in Den Haag. Mijn zus Lenie bracht me naar onze lieve vrienden Joop en Annemarie, waar we een fijne avond beleefden. Ik bleef er slapen, want zondag was een belangrijke dag voor mij. Inmiddels weet iedereen wel dat ik Rozekruiser ben, en lid van de AMORC. Zondag 13 maart mocht ik mijn 10de inwijding ontvangen in de Haagse Tempel en al kan er ik natuurlijk weinig over medelen, ik kan wel zeggen dat het enorm veel energie heeft gegeven en ik genoot van het warme bad gevoel, dat je toch hebt in een orde waarin je je lekker voelt. Dank aan iedereen die er was, Joop, Annemarie, Els, ik ben jullie erg dankbaar! Wat zijn er toch veel mooie mensen op deze aarde! :)
N.B. Joop en Annemarie hebben een schitterende Siamese kater die 'bah' kan zeggen! :D
Dinsdag vloog ik weer terug. Duimen op voor KLM overigens, toch effe wat lekkerder dan Ryanair. Hopelijk blijven ze stunten!
Het was wel een 'bumpy ride' op het laatst, want het was hier flink aan het gieten. De stortregens zorgden voor overstromingen en hoog water in de basse vallée de l'Aude, dus niet bij ons, maar het water heeft wel heul heul hoog gestaan! Wel een mooi gezicht overigens. Peter zag vanmiddag de forellen springen!
Nu is het weer volop mooi weer en alles barst open, heerlijk he, die lente?
Na thuiskomst ben ik naast wat andere werkzaamheden direct weer gaan schrijven aan mijn boek, dat vrijwel af is, maar nog wel moet worden ingekleurd en uitgewerkt. Lezen en editen, nog een keer lezen en editen, affin, de laatste fase duurt vaak langer dan het schrijven zelf. Misschien kan ik in mijn volgende blog de teaser wel laten zien! Dat is dus in mijn geval een website pagina, die mensen moet overhalen het boek al in de voorverkoop te bestellen en te betalen, zodat we alvast wat boeken kunnen laten drukken eind vd zomer. Hiervoor zetten we een eigen uitgeverij op, de drukkerij hebben we al. Het zal spannend worden, want deze thriller, die in het Engels is geschreven, heeft een krachtige boodschap en ik wil zoveel mogelijk boeken verkopen.
Ook voor dit boek hebben we gisteren dus een interview gehad, om een van de personen in het boek, Otto Rahn, goed en realistisch te kunnen neerzetten in mijn verhaal. Maar wie is nou Otto Rahn?
Otto was een ex-Nazi die in de vroege dertiger jaren in de Languedoc op zoek was naar de Graal en direct onder Himmler werkte als onderzoeker naar mythen en legenden, cult voorwerpen en de oorsprong der volkeren. Zonder dat hij het zag aankomen werd hij echter meegezogen in de kielzog van een veranderend Duitsland. Toen hij erachter kwam dat hij met haaien zwom, was er voor hem geen weg meer terug. Hij zag hoe zijn Duitsland veranderde in een wreed land onder de Nazi heerschappij en had er zware depressies van. Uiteindelijk werd hij zelf slachtoffer van de rassenhaat (hij was deels joods en ook nog homosexueel) en dit leidde uiteindelijk tot zijn dood in maart 1939. Zijn erfgoed; twee boeken, waarvan 1 echt van zijn hand was, 'Kruistocht tegen de Graal'.
Otto was een poëtische ziel, een schrijver, een artiest, die hield van de Languedoc en van de mensen hier. Hij heeft enkele jaren periodiek gewoond in Montségur, en daar hebben we gisteren mensen gesproken die hem hebben gekend. Zoals de dochter van de hoteleigenaars waar Otto altijd verbleef.
Omdat ik alles wil weten over deze ex-Nazi en schrijver van het boek 'Kruistocht tegen de Graal', heb ik alles wat los en vast zit over hem gelezen en bekeken. Maar voor mijn boek is het van groot belang om de mens achter Otto te leren kennen. En dat is gisteren volledig gelukt!
Met tolk Anne Mie (mijn Frans is nog niet helemaal perfect genoeg om het Frans & Patois van de lokalen te kunnen volgen), bezochten we eerst Marius.
Marius is een hele lieve oude baas, en ongeveer 9 jaar toen Rahn in het dorp kwam. Rahn is wel eens bij hem thuis geweest om met zijn vader te praten over een stuk land dat Otto graag wilde kopen. Vanaf dat land had je namelijk een schitterend uitzicht op het Chateau de Montségur. Maar helaas, hij werd geweigerd. Het was 'not done' om zo na de eerste wereldoorlog als Fransman iets aan een Duitser te verkopen, hoe aardig Otto ook was. Iedereen vond hem super sympathiek. Marius zat lekker op zijn praatstoel. Hij is vroeger nog burgemeester van Montségur geweest en weet erg veel.
Bij hotel Couquet werd er meteen onze gedoneerde fles Blanquette opengetrokken en plukkend aan een stapel crêpes (die dunne pannekoekjes) die Emée had gebakken, begonnen we onze geanimeerde conversatie over een man die 80 jaar geleden een enorme indruk op de lokale bevolking van Montségur had achtergelaten.
Met de dochter van de hoteleigenaars, Emée Couquet, die nog paardje reed op Otto's knie.
Er kwam ook nog meer visite, waaronder een hoge vrijmetselaar. Meteen even gehanddrukt natuurlijk, altijd leuk een tempelbroeder te zien en te spreken. Kortom, het werd ontzettend interessant gisterenavond!
Hieronder nog wat foto's;
De slaapkamer waarin Rahn verbleef, was onveranderd. Ja, er is een wasbak aan toegevoegd. Het bed, zijn schrijftafel, de stoel, alles is nog hetzelfde.
Ik heb gewoon alles even moeten aanraken. Dat heb je ervan als je je in iemand verdiept die van binnen heel mystiek was en helemaal verkeerd de geschiedenis in werd geschreven. Hij zal het fijn vinden dat ik hem probeer te rehabiliteren.
Dit was het uitzicht vanuit zijn kamer. Hoog aan de horizon de besneeuwde top van de Pic de Saint-Barthélemy, waar hij graag heen wandelde.
Affijn, ik heb allerlei leuke details kunnen noteren zodat ik Rahn zo echt mogelijk kan neerzetten. Vannacht bij volle maan heb ik de hoofdstukken aangepast aan de nieuwe details, want wie kan er nou slapen, na zo'n prachtige avond?
Er is een docu op YouTube in ik geloof 13 delen, genaamd 'Secret Glory'. Mocht je interesse hebben om wat meer over Onzen Otto te bekijken, klik dan hier.
Gaap... nou ga ik het toch echt voelen hoor... Nog even onze komende plannen in het vizier: wat tours, een hond voor 1 nachtje, en vanaf eind april weer een bezette gite tot eind september. Verder 3 busreizen verspreid over de zomer, een paar websites maken (deze keer voor mijn boek) en mocht het lukken een superaanbieding te vinden; twee daagjes Rome, ook weer voor mijn boek. Hij is iets dikker dan 300 pagina's. Als alles goed gaat komt het boek deze herfst uit. Spannig! :)
Hier overigens de paradeplaat van vandaag en de verrassing van de maand (eeuw?); mijn neef Erwin, met Too Much Heaven!
Warme knuffels, dikke pakkerds, geniet van de lente!!
***
Geen opmerkingen:
Een reactie posten