High allemaal! We zijn er nog steeds een beetje van in de wolken, ons avontuurtje in het Ruimtepark van Toulouse. Dit is een mini Disneyland voor iedereen die interesse heeft in de ruimtevaart en de galaxy. Vooral voor kinderen is het ontzettend leuk opgezet, maar Peter en ik hebben heel erg genoten van de prachtige 3D Imax filmvoorstelling, waardoor je echt het gevoel hebt, dat je de ruimte in bent geweest en in verre stelsels bent geweest...
Een knoeperd van een raket (Ariane) op ware grootte, poeh!! Je ziet hoe klein ik ben tegenover de raket.
Mooi om te zien hoor!
Haha, nu kan het...
A small step for man... a giant leap for mankind!
We reisden dankzij de Hubble telescoop naar de Orion belt. Kippevel!!
De Mir (Russisch ruimtestation).
In de Mir...
We mochten als professionals gratis naar binnen, en dus gingen we na de lunch gratis weer naar buiten, om naar ons volgende doel te gaan, de Kerstmarkt op het Capitool in Toulouse. Gezellig joh!!
Het Capitool. Hier zit overigens ook de VVV.
De sfeer was echt gezellig met gluhwein, veel lekkere dingen, prachtige spulletjes en een heerlijk zonnetje.
En uiteraard moet er op de boom wel een Occitaans kruis natuurlijk ;)
Drukdrukdruk Na ons bezoek in Nederland hebben we geen moment rust gehad. We hebben de kerstboom opgetuigd, regelmatig bezoek gehad, en ik ben tussendoor nog naar de Thermen in Ax geweest met vrienden uit Esperaza! Dat was geweldig!!! Ik ben door alles heel erg oververmoeid en dan is het super als je vrienden je even in de watten leggen hoor... Karen heeft me 2 keer een full body massage gegeven en dan die middag in de Thermen, heerlijk hoor!
We moesten vervolgens veel berekeningen maken voor diverse tours voor 2011 en het e.e.a. uitzoeken, nazoeken, aflopen e.d., en op dit moment staan er maar liefst 5 groepsreizen in de planning:
- Een Wijntour genaamd "A Taste of Occitania". - De reis met Ankie Nolen "Land der Katharen". - De AMORC reis "Mystiek Occitanië". - En "Sacred France" met Kathleen McGowan en Filip Coppens die 2 x wordt uitgevoerd!
De laatste (met Kathleen en Filip) zijn zeker (minimum aantal bereikt) en de andere drie staan nog in optie.
Dan zijn er 2 websites waar we hard aan werken, een gedoneerde aan de nieuw opgerichte associatie Patrimoine St. Martin Lys, en een voor pianist David Bailey, waar enorm veel werk aan is. Hij wil namelijk een webshop voor cd's en downloads. Maar we maken vooruitgang met beiden en hopen begin volgend jaar alles zo goed als af te hebben.
Klusresultaten De kamerdeur is gemaakt, ik heb verf uitgekozen voor de gang en de deur naar Peter's kantoortje, er is een hoop klaar in de tuin al, en we hebben bijna alles in huis om het toilet onder handen te nemen. De zolder is helemaal leeg (vooral speelgoed en restanten behang en vloerbedekking) zodat deze op een mooie dag kan worden geisoleerd, en de logeerkamer is opgeruimd. Maar met de zakelijke drukte hebben we nog geen grotere klussen kunnen aanpakken.
Decemberplanning Over een kleine 2 weken strijken onze logeerhond Wilfrid en de gasten van de gite voor de feestdagen bij ons neer. We hebben besloten om vanaf 21 december tot en met 2 januari ons bedrijf te sluiten voor een welverdiende rust, die alleen zal worden verstoord door het honden-uitlaat-proces in moeilijke weersomstandigheden, en het ontbreken van poes Smudge, die eieren voor haar geld zal kiezen en weer een dag of 11 thuis zal gaan wonen. We hopen het rustig te houden... want 2011 wordt heftig!!
Kerstwensen! In de kachel branden de door Peter gehakte houtblokken prachtig (net nep), en na een zwoele zonnige dag gisteren (18 graden, we hebben zelfs buiten gelunched) creëerden de lage wolken vandaag een mysterieuze sfeer, waarbij de bergen grillig werden. Het is december.
Nu de posterijen staken gaan we hier onmiddellijk over op digitaal met onze kerstwensen! Hieronder ons filmpje namens de "Rennes Gang", onze vrienden Lorrie en Eugene van Lorries Angels, Henry Lincoln et nous, naturellement! :) Lorrie, Eugene en Henry hebben weer behoorlijk gelachen om deze kerstversie van ons!
Klik op het filmpje om het af te kijken.
Wij wensen iedereen een heerlijke kerst toe, en een prachtig 2011!!
Heeeeeeeeeeeeel veel liefs, warme knuffels en dikke pakkerds!!!
We zijn weer terug van weggeweest. Het weerzien met de familie & vrienden was wel weer veel te kort, maar we hebben er prachtige foto's en herinneringen aan overgehouden die we kunnen koesteren. We hebben de week weer behoorlijk overbelast, maar we zijn tevreden met wat we hebben kunnen doen. Peter is zelfs nog even een dagje heen en weer naar Groningen gereden voor zakelijke ontmoetingen! En na een kilometertje of 4000 te hebben gereden, zijn we weer in ons honk in Belvianes.
We begonnen onze reis op zondag 14 november, en de eerste 6 uur verliepen voorspoedig. Na een paar uur rijden was er een prachtig ochtendgloren...
Daarna veranderde het landschap van de Lot en de Dordogne in pastelkleuren toen de zon zich met de mist mengde. Het was een prima eerste deel van de lange autorit. Maar helaas, bij Parijs schoten we een lange file in, en ook bij Lille was er file. Op de grens met België begon het te hozen, en op de grens met Nederland was er wederom een file door grenscontrole. We kwamen na 15 uur rijden pas op onze honk in Liempde aan, helemaal op. We hebben dan ook besloten dit niet meer met de auto te doen.
We hebben maandag wat boodschapjes gedaan in het leuke St. Oedenrode, en genoten van het boerenland met de prachtige oude boerderijen onderweg. We zagen zelfs een ooievaar en een witte reiger, spechten, ganzen, en uiteraard de Lakenvelder koeien van onze gastheer en gastvrouw van De Hopbel, Dick en Marina.
Dinsdagochtend vertrok Peter al vroeg richting Groningen. Ik bleef achter want om half 9 stond Lenie voor de deur. Lenie en ik zouden namelijk vandaag naar Dordrecht gaan om onze ouders te bezoeken. Het was keigezellig. We hadden tompoezen van de warme bakker, meegebracht door vriendin/schoonmaakster Annemieke. Ook trokken we een fles Blanquette open, die pa nog had liggen. Het was echt een feestje!
Lenie liet haar schitterende foto's zien die ze in Nieuw Zeeland had genomen, met prachtige kustlijnen, een watertuin en dolfijnen! En pa draaide een oud, recentelijk op de kop getikt filmpje uit 1939 waar zijn ouders en zus nog op staan! Dat was heel bijzonder! Bewegende beelden uit die tijd zijn schaars, en dit was echt uniek om te zien.
Woensdag moesten we door grote vermoeidheid even wat plannen wijzigen, dus namen we die dag even rust. Op donderdag reden Peter en ik samen nog naar Dordrecht. We zijn 's middags nog even met zijn allen naar de kerstshow geweest van tuincentrum Pap, hartstikke leuk natuurlijk! Het was veel te kort, maar we hebben heel erg genoten.
Ondertussen waren onze lieve vrienden Joop en Annemarie die donderdagmiddag naar de Hopbel gereden, en toen wij om 6 uur daar aankwamen rook het naar lekker eten en was het zo gezellig! Het was een heerlijk weerzien natuurlijk, en omdat we 2 slaapkamers hadden, konden ze ook blijven slapen!
De volgende ochtend vertrok Peter naar zijn zus Mieke, terwijl Joop, Annemarie en ik van een lekker ontbijtje genoten en een wandelingetje maakten door het mooie landschap. Ze reden rond twee uur weer naar Den Haag terug. Die middag heb ik lekker verse soep gemaakt zodat Peter lekker kon aanschuiven toen hij terug kwam van zijn zus.
Op zaterdag reden we al vroeg naar Nieuwegein, voor een heerlijk weerzien met mijn broer en schoonzus en hun kinderen. Mijn zus Lenie kwam ook, en ik kon dan eindelijk de kleine Mike in mijn armen houden!
Deze kleine heeft een oud zieltje. Ik heb het gevoel dat hij belangrijke dingen gaat doen in zijn leven. Maar vandaag had hij last van buikkrampjes, de arme schat...
Van links naar rechts, mijn broer Piet, schoonzus Sjoukje en hun jongste zoon Jeroen met zoontje Mike.
Ik wil ook bijzonder graag van deze gelegenheid gebruik maken om mijn familie even in het zonnetje te zetten. De liefde, warmte en ongelofelijke steun die ze ons altijd geven, maakt me trots en dankbaar dat ik zo'n familie heb. Iedereen staat altijd klaar, en je komt altijd in een warm bad bij een weerzien. Duizend maal dank voor alles, ik hou heel veel van jullie!!
Op de terugweg reden we voor de verandering langs St. Cirque Lapopie, een dorp met een grote kerk dat in een schitterend gebied ligt.
Een prachtig gebied, de Lot!
Het zit er weer op, en het was me een weekje wel. We zijn nu weer volop aan de gang, alles opruimen, wasjes draaien, mailtjes beantwoorden, reizen voor 2011 voorbereiden, websites afmaken... affijn, back to work dus! Ach ja, en Smudge ligt weer voor mijn toetsenbord te spinnen... zolang ze maar van het toetsenbord afbhhfggv52fh hdhdhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh ijft... zei ik...
Hieronder een greep uit de mooiste herfstfoto's die ik inmiddels hier in het mooie Occitanië heb mogen maken. Gegoten in de bekende filmstijl die jullie inmiddels wel van me gewend zijn. :)
De laatste loodjes Deze week is het organiseren, afronden, inpakken en wegwezen. We hebben hard gewerkt aan onze nieuwste pagina's (groepsreizen, aanbiedingenpagina voor de gite) en p.r. en inmiddels hebben we voor de kerst inderdaad een boeking voor de gite binnengekregen en een aanvraag voor een groepsreis voor 2011! Maar we moeten nog veel promotiewerk doen, dus als het mogelijk is, reclame maken he! :) Alvast bedankt!!
Hieronder enkele doorlinks voor nieuwsgierigen:
Klik hier voor de nieuwe landingspagina van Barinca. Klik hier voor de aanbiedingenpagina (met winterfilmpje). Klik hier voor de nieuwe groepsreizenpagina. Klik hier voor de rondreis Mystiek Occitanië. Klik hier voor de rondreis Land der Katharen.
Een heerlijke zondag toegewenst! Warme knuffels, dikke pakkerds! xxx
Sinds gisteren is het uitzicht vanuit ons huis is een palet van okergeel, mosgroen en vlammend rood, tegen een achtergrond van mistige bergen. Vorige week was de Indian Summer weer even terug. Buiten eten, buiten klussen, het werd zelfs eventjes behoorlijk warm (ver in de twintig)!
Maar na een paar koude nachten drijven er nu wolken met buien over, die ook weer het nodige vocht aan de natuur moeten leveren. Smudge de buurpoes ligt (natuurlijk) weer naast mijn toetsenbord te slapen. Peter en ik hebben flink doorgewerkt afgelopen week en er is een aanvraag binnengekomen voor een busreis met een wereldberoemde schrijver (ik zeg nog niks tot het helemaal rond is, grijns)...
Zoals beloofd hier de url naar onze nieuwe Barinca Travel landingspagina:
En natuurlijk is het dit weekend griezelweekend! De Fransen brengen chrysanten naar overleden familie of vrienden, zodat de kerkhoven de komende weken helemaal vol bloemen zullen staan. Altijd wel een mooi gezicht!
Omdat wij komende week een bepaalde periode kunnen afsluiten, wil ik vandaag beginnen met een verhaaltje:
Storm Er was eens, nog niet zo lang geleden en vlakbij, een klein veerbootje met een kapitein en een stuurman. Ze waren niet gelukkig in de kille havenstad waar ze verbleven, en de havenmeester maakte het hen niet gemakkelijk. De kapitein en de stuurman voeren met hun veerdienst langs de kusten en op een dag namen ze een paar reizigers mee, waaronder een hele rijke reiziger, die een groot deel van de reis financierde. Ze konden nu veel verder varen dan normaal en de kapitein en de stuurman besloten om al hun bezittingen mee te nemen, op zoek naar een nieuwe aanleghaven, in de hoop daar het geluk te vinden.
De reis liep voorspoedig, op af en toe een hoge golf of een dwars-stroom na, en er werden nieuwe kusten verkend. De kapitein en de stuurman werden beiden verliefd op een havenhuisje aan een van de mooiste kusten die ze ooit hadden gezien! Ze konden hun geluk niet op en besloten het te kopen!
Maar de reis was nog lang niet ten einde gekomen, want er waren nog passagiers die naar hun bestemming moesten worden gebracht. En toen keerde het tij. De rijke reiziger stapte voortijdig van boord en nam een groot deel van het geld weer terug van de arme kapitein. Met de overige passagiers voer het schip op halve kracht verder.
De volgende ochtend kreeg de kapitein van de havenmeester het advies om via het westen te varen. Vol vertrouwen gingen ze op weg. Het advies werd het scheepje echter fataal. Ze voeren rechtstreeks een zware storm in. Daar hingen de zwarte wolken al dreigend aan de horizon en de kapitein probeerde nog voortijds het schip te wenden. Maar het was al te laat. Met volle kracht 12 blies de storm tegen de zeilen, de masten kraakten onder het gewicht en het schip dreigde slagzij te gaan. Zo snel als ze konden, hielpen de kapitein en de stuurman de passagiers in een reddingsboot, maar konden er helaas zelf niet meer bij. Ze duwden de sloep af en besloten zelf zo lang mogelijk bij het schip te blijven.
Toen de reddingsboot uit zicht was gebeurde het. Het veerbootje stortte met volle kracht op een rots en versplinterde in duizenden stukken. Ook de kostbare lading van de kapitein en de stuurman, met alle bezittingen die ze samen hadden verzameld, verdween in de hoge golven. De kapitein en de stuurman hielden zich hoestend en proestend vast aan de rots tot de volgende ochtend.
Die ochtend kwam de zon weer op, het water was weer wat gekalmeerd, en vanaf hun rots was het uitzicht dat ze hadden hoopgevend. Een kust! De afstand was lang, maar al watertrappend aan een aangespoelde boomstam goed te doen. Uitgeput sliepen ze urenlang op het strand. Toen ze wakker werden, zagen ze waar ze waren. Het strand waar hun havenhuisje stond! Daar was ook de sloep aan land gegaan met hun passagiers, die gelukkig niets mankeerden! Hoera!
Even was er hoop, toen ze uit de verte wat van hun oude lading ontdekten, dat op het strand was aangespoeld. Ze renden er snel naartoe, maar een groep strandjutters had net voor hun neus alles al meegenomen. Ze wisten toen maar al te goed dat ze helemaal opnieuw moesten beginnen, maar ze hadden hun havenhuisje en een sloep, en met goede moed begonnen ze met de sloep weer een miniveerboot service van haven tot haven en verbouwden ze hun havenhuisje tot herberg, waardoor ze veel mensen leerden kennen en nieuwe vrienden kregen. De passagiers die ze met de sloep hadden gered bleven hen trouw, en dankzij de herberg werden ze gelukkig. Want al is de pot niet vet, niets geeft een groter geluk dan vrienden, liefde en trouw!
Het houtwerk van onze herberg heeft een beurt nodig, dus gisteren en vandaag zijn we aan het beitsen.
Een eigen huis heeft nu eenmaal veel aandacht nodig en om het in een goede staat te houden, zijn de herfst en wintermaanden goed geschikt voor kluswerk. Tussendoor heb ik ook wat foto's in een online foto album geplaatst:
Daggie uit Afgelopen vrijdag hebben we een bezoek gebracht aan Aguilar, waar we nog nooit zijn geweest. Aguilar staat namelijk op het programma van een touroperator die geen idee heeft of het kasteel wel te doen is met een bus cq groep. Nee dus. Daar waren we al spoedig achter. Het is leuk om individueel te bezoeken, maar zeker niet geschikt voor een bus, want het terrein rondom het kasteel is van wijnboeren en er is geen weg die breed genoeg is voor bussen of campers, zodat de wandeling wel heel lang zou worden, met de klim naar het kasteel er op volgend.
Er is niet zo heel veel meer van over, maar de uitzichten zijn adembenemend! We zagen namelijk, dat de eerste sneeuw op de Pyreneeën was gevallen. De Canigou (links) lag er al even oliebollerig bij! ;)
Nou, voor de lunch zijn we toch maar even naar de kust gereden, daar zaten we nu toch dichtbij. Peter vindt het niet zo leuk als ik weeeeeer een foto maak van hem als hij zit te eten, maar ja, ach, he, ik kan het toch niet laten... dreiging of geen dreiging...
Wel merkten we dat het op Canet-Plage dus echt helemaal uitgestorven was. Alle winkeltjes waren dicht op een enkeling na, en alleen op het pleintje naar de boulevard toe, waren enkele restaurantjes open. Het strand was vrijwel verlaten! En het was prachtig weer! Moet je bij de Hollanders komen, als het effe mooi weer is loopt het storm op Scheveningen. Nee, Hollanders gaan 365 dagen naar de kust, al was het maar om even uit te waaien en te boulevaren. Hier kan dat dus niet. Jammer!
Maar het iets zuidelijker gelegen Collioure is wel het hele jaar door levendig en bruisend. Gelukkig maar! Maar daar gingen we die dag niet meer heen, we moesten nog een bouwzaak in voor wat onderdelen van de afvoer en net voor het donker waren we weer thuis. Het is daarna heel koud geworden! De aanvoer was Polarisch, brrrrr.... met stormachtige wind erbij, je zou er verkouden van worden. Eutjsjjjbraaaa... snotter, kuch, merci!
Stoer Afgelopen zaterdag 16 oktober reisde mijn sussie naar Nieuw-Zeeland! Poh! We hopen dat ze een heerlijke vakantie heeft bij haar lieve vriendin Annet! Lekker genieten he Lenie!! Je hebt het verdiend hoor!!
Zondag 17 oktober Zondag had ik een gidstochtje. Twee Amerikanen uit Californië hadden me ingehuurd voor een lange dag gidsen; Montsegur en alles rondom Rennes-le-Chateau. Om 8 uur 's morgens pikten ze me op vanaf het station bij Quillan en we hebben eigenlijk de hele dag heel veel lol gehad. Ik was aan het einde van de dag wel schor van het kletsen hoor... Ze hadden mazzel, want we dronken koffie in de hostel waar Otto Rahn nog heeft gelogeerd, gebruikten de lunch in de gouden loge in Rennes-les-Bains waar we genoten van een lichte lunch en de humor van de eigenaar, hadden een zonnetje toen we naar de Duivelsstoel klommen en zagen Henry Lincoln in Rennes-le-Chateau, waar Ani Williams een harpconcert gaf. Nou, neus en boter en zo, dus!
Je kunt aan Henry zien, hoe koud het was! Lekker goed ingepakt!
Dus nu zijn we weer aan het beitsen. Inmiddels heb ik een website gemaakt voor een nieuwe stichting (Patrimoine St. Martin Lys), een donatie die wij 1 x per jaar doen aan een goed doel hier in de streek. En ik heb een Franse pagina gemaakt voor Barinca Travel, om aan de Fransen uit te leggen wat we nu eigenlijk doen. Klik hier om hem te zien. Er zullen nog wel wat schoonheidsfoutjes inzitten want mijn Frans is nog niet zo goed. We werken ook aan een nieuwe landingspagina voor Barinca Travel, zodat mensen vanaf de landingspagina kunnen kiezen tussen Nederlands, Engels en Frans. Als de landingspagina af is, dan geef ik weer een gil, want hij wordt heel mooi! :)
Ach en we hopen maar dat er binnenkort weer eens een hond komt voor onze Holiday Home for Dogs, en wat voorboekingen voor de gite voor 2011, of voor een tour enzo... in ieder geval zijn we druk bezig met marketing, en hopen dat we snel weer in april zitten! Nou ja, snel, effe uitrusten mag wel... we zijn echt versleten.
Mail me als je ons nog wilt zien in november (kan dus alleen op donderdagavond 18 november bij ons in de Hopbel in Liempde, Brabant).
Ter afsluiting een van mijn favoriete scenes van inspecteur Clouseau (Peter Sellers), vale plusear! ;)
Lieve groetjes vanuit een burgeroorlogachtig Frankrijk! Poh... straks bestormen ze de bastille weer! Warme knuffels, dikke pakkerds!!
Smudge de buurpoes ligt weer op mijn bureau, het huis ruikt nog naar de verse nasi die ik tussen de middag heb klaargemaakt, en we hebben een Indian Summer! Warm en zonnig, heel af en toe es een buitje. Gisteren lag ik nog even in het zwembadje rondjes te draaien (misschien wel de laatste keer dit jaar!) en we hadden enkele visites (vrienden die langs kwamen en onze gasten uit de gite die op de borrel kwamen (wederom hele lieve mensen!).
Touroperator Topic Travel heeft onze gite bezocht en de contracten verlengd voor 2011, Peter is met consulting werk begonnen (horeca) waar hij zijn 2 decennia lang opgebouwde kennis kan delen met hotels en restaurants die lopen te tobben, en de herfst is ook een tijd ook om te klussen. In een week tijd is er ineens veel gebeurd. Onze klusjesman kwam om de zijkant van de gite te repareren (weet je wel, in ruil voor de oude auto?) en het hout werd geleverd. Nu nog een verfbeurt en dan ziet de achterkant van de gite er weer prachtig uit!
Hout bezorgd:
Hout opgestapeld:
Slakkengangetje We moesten ook even wat opruimen en kwamen een restant van een regengoot tegen, die als slakkenparadijs werd gebruikt. Er zijn dit jaar wel heul veul slakken in de tuin!
Ook heb ik weer wat filmpjes online gezet die ik hieronder zet voor de liefhebbers.
Dit is het filmpje voor Lorries Angels:
Nog 2 nieuwe filmpjes voor het trekken van geïnteresseerden naar deze streek.
Prehistorie in Occitanië:
Het Mysterieuze Occitanië:
Op de foto hieronder; onze vrienden Lorrie en Eugene (van het voormalige Engelen Heiligdom) tijdens een heerlijke melige middag bij de Templière, nadat ik hun filmpje op YouTube had gezet.
Condoleances Eind september is Roland van den Hout overleden na een lange slepende ziekte. Wij wensen alle familie en vrienden van Roland heel veel sterkte toe in deze zware tijd! Wel moet ik er even bijzeggen dat ik ontzettend trots ben op mijn sussie, Lenie, die maandenlang heeft geholpen en een grote steun is geweest voor Roland en zijn familie. Hele dikke knuffel en pakkerds voor Lenie, Chris, Erna, de ouders Rian en Jan en alle andere familie en vrienden. Van hart tot hart.
Lenie, ma en de kleine Mike (mijn achterneefje):
Voor de boeg... Nog een paar beitsklusjes en wat opruimwerk en dan zijn we klaar voor de herfst en de wintertijd. Op 17 oktober heb ik nog een lange dagtocht als gids met twee klanten uit Florida. Daar kijk ik erg naar uit! Verder is het wat stilletjes op het gebied van de tours, maar we hebben 2 busrondreizen gepland voor volgend jaar. "Land der katharen" met Ankie Nolen (van 22 t/m 29 mei 2011) en "Mystiek Occitanië" (12 t/m 19 juni 2011). We hopen dat ze doorgaan, dat zou fantastisch zijn! Er hangen verder nog wat potentiëeltjes in de lucht (tours/gidstochten en busreizen) die nog moeten worden bevestigd. We houden moed! Volgend jaar 'geht es loss'!
Volgende maand staat er een bliksembezoek op het programma aan Nederland, helaas zonder "hadiedag" uit tijdgebrek, maar misschien kunnen we nog wel eens op een avondje in ons verblijf "de Hopbel" (omgeving Boxtel/Deurne in Brabant) afspreken. Als je interesse hebt, mail me dan even. :)
Nog wat foto's van de voorzijde van ons huis
(zie je de reclame op onze auto? Gaaf he!)
De entree:
Mijn kantoorraam:
Onze Osha:
Nieuwe ronde, nieuwe kansen Sinds een paar dagen ben ik begonnen aan een experimentje nieuwe medicijnen voor mijn ME. Het is homeopatisch maar blijkt het enige te zijn dat enigszins bij andere ME patiënten aanslaat. Ook heb ik een bijzondere kristal gekregen die in mijn slaapkamer de energieën zou moeten zuiveren en balanceren, zodat ik beter slaap (heb erg veel moeite met goed slapen). Na een paar dagen moet ik constateren dat ik een kleine verbetering heb opgemerkt. De symptomen van ME hebben vooral met spierzwakte te maken en dat merk je naast het altijd moe zijn vooral ook aan je hart, longen en slappe benen, maar ook aan pijnlijke gewrichten, en ik heb het idee dat dit nu aan het verminderen is. Ik hou mijn hart vast, want al helpen de medicijnen maar een beetje, als ik er op vooruit ga spring ik een gat in de lucht! Ik kan dus zeggen, we zijn voorzichtig enthousiast! :)
En Smudge ligt nog steeds op mijn bureau te dromen. Sommigen onder ons hebben toch maar een hondenleven he... Fijne dierendag, en tot de volgende keer! :)
