Storm
Er was eens, nog niet zo lang geleden en vlakbij, een klein veerbootje met een kapitein en een stuurman. Ze waren niet gelukkig in de kille havenstad waar ze verbleven, en de havenmeester maakte het hen niet gemakkelijk. De kapitein en de stuurman voeren met hun veerdienst langs de kusten en op een dag namen ze een paar reizigers mee, waaronder een hele rijke reiziger, die een groot deel van de reis financierde. Ze konden nu veel verder varen dan normaal en de kapitein en de stuurman besloten om al hun bezittingen mee te nemen, op zoek naar een nieuwe aanleghaven, in de hoop daar het geluk te vinden.
De reis liep voorspoedig, op af en toe een hoge golf of een dwars-stroom na, en er werden nieuwe kusten verkend. De kapitein en de stuurman werden beiden verliefd op een havenhuisje aan een van de mooiste kusten die ze ooit hadden gezien! Ze konden hun geluk niet op en besloten het te kopen!
Maar de reis was nog lang niet ten einde gekomen, want er waren nog passagiers die naar hun bestemming moesten worden gebracht. En toen keerde het tij. De rijke reiziger stapte voortijdig van boord en nam een groot deel van het geld weer terug van de arme kapitein. Met de overige passagiers voer het schip op halve kracht verder.
De volgende ochtend kreeg de kapitein van de havenmeester het advies om via het westen te varen. Vol vertrouwen gingen ze op weg. Het advies werd het scheepje echter fataal. Ze voeren rechtstreeks een zware storm in. Daar hingen de zwarte wolken al dreigend aan de horizon en de kapitein probeerde nog voortijds het schip te wenden. Maar het was al te laat. Met volle kracht 12 blies de storm tegen de zeilen, de masten kraakten onder het gewicht en het schip dreigde slagzij te gaan. Zo snel als ze konden, hielpen de kapitein en de stuurman de passagiers in een reddingsboot, maar konden er helaas zelf niet meer bij. Ze duwden de sloep af en besloten zelf zo lang mogelijk bij het schip te blijven.
Toen de reddingsboot uit zicht was gebeurde het. Het veerbootje stortte met volle kracht op een rots en versplinterde in duizenden stukken. Ook de kostbare lading van de kapitein en de stuurman, met alle bezittingen die ze samen hadden verzameld, verdween in de hoge golven. De kapitein en de stuurman hielden zich hoestend en proestend vast aan de rots tot de volgende ochtend.
Die ochtend kwam de zon weer op, het water was weer wat gekalmeerd, en vanaf hun rots was het uitzicht dat ze hadden hoopgevend. Een kust! De afstand was lang, maar al watertrappend aan een aangespoelde boomstam goed te doen. Uitgeput sliepen ze urenlang op het strand. Toen ze wakker werden, zagen ze waar ze waren. Het strand waar hun havenhuisje stond! Daar was ook de sloep aan land gegaan met hun passagiers, die gelukkig niets mankeerden! Hoera!
Even was er hoop, toen ze uit de verte wat van hun oude lading ontdekten, dat op het strand was aangespoeld. Ze renden er snel naartoe, maar een groep strandjutters had net voor hun neus alles al meegenomen. Ze wisten toen maar al te goed dat ze helemaal opnieuw moesten beginnen, maar ze hadden hun havenhuisje en een sloep, en met goede moed begonnen ze met de sloep weer een miniveerboot service van haven tot haven en verbouwden ze hun havenhuisje tot herberg, waardoor ze veel mensen leerden kennen en nieuwe vrienden kregen. De passagiers die ze met de sloep hadden gered bleven hen trouw, en dankzij de herberg werden ze gelukkig. Want al is de pot niet vet, niets geeft een groter geluk dan vrienden, liefde en trouw!
Het houtwerk van onze herberg
heeft een beurt nodig, dus gisteren en vandaag zijn we aan het beitsen.Een eigen huis heeft nu eenmaal veel aandacht nodig en om het in een goede staat te houden, zijn de herfst en wintermaanden goed geschikt voor kluswerk. Tussendoor heb ik ook wat foto's in een online foto album geplaatst:
- My Eighties
- My Travels
Waar Facebook allemaal niet voor dient! :)
Daggie uit
Afgelopen vrijdag hebben we een bezoek gebracht aan Aguilar, waar we nog nooit zijn geweest. Aguilar staat namelijk op het programma van een touroperator die geen idee heeft of het kasteel wel te doen is met een bus cq groep. Nee dus. Daar waren we al spoedig achter. Het is leuk om individueel te bezoeken, maar zeker niet geschikt voor een bus, want het terrein rondom het kasteel is van wijnboeren en er is geen weg die breed genoeg is voor bussen of campers, zodat de wandeling wel heel lang zou worden, met de klim naar het kasteel er op volgend.
Er is niet zo heel veel meer van over, maar de uitzichten zijn adembenemend! We zagen namelijk, dat de eerste sneeuw op de Pyreneeën was gevallen. De Canigou (links) lag er al even oliebollerig bij! ;)
Nou, voor de lunch zijn we toch maar even naar de kust gereden, daar zaten we nu toch dichtbij. Peter vindt het niet zo leuk als ik weeeeeer een foto maak van hem als hij zit te eten, maar ja, ach, he, ik kan het toch niet laten... dreiging of geen dreiging...
Wel merkten we dat het op Canet-Plage dus echt helemaal uitgestorven was. Alle winkeltjes waren dicht op een enkeling na, en alleen op het pleintje naar de boulevard toe, waren enkele restaurantjes open. Het strand was vrijwel verlaten! En het was prachtig weer! Moet je bij de Hollanders komen, als het effe mooi weer is loopt het storm op Scheveningen. Nee, Hollanders gaan 365 dagen naar de kust, al was het maar om even uit te waaien en te boulevaren. Hier kan dat dus niet. Jammer!
Maar het iets zuidelijker gelegen Collioure is wel het hele jaar door levendig en bruisend. Gelukkig maar! Maar daar gingen we die dag niet meer heen, we moesten nog een bouwzaak in voor wat onderdelen van de afvoer en net voor het donker waren we weer thuis. Het is daarna heel koud geworden! De aanvoer was Polarisch, brrrrr.... met stormachtige wind erbij, je zou er verkouden van worden. Eutjsjjjbraaaa... snotter, kuch, merci!
Stoer
Afgelopen zaterdag 16 oktober reisde mijn sussie naar Nieuw-Zeeland! Poh! We hopen dat ze een heerlijke vakantie heeft bij haar lieve vriendin Annet! Lekker genieten he Lenie!! Je hebt het verdiend hoor!!
Zondag 17 oktober
Zondag had ik een gidstochtje. Twee Amerikanen uit Californië hadden me ingehuurd voor een lange dag gidsen; Montsegur en alles rondom Rennes-le-Chateau. Om 8 uur 's morgens pikten ze me op vanaf het station bij Quillan en we hebben eigenlijk de hele dag heel veel lol gehad. Ik was aan het einde van de dag wel schor van het kletsen hoor... Ze hadden mazzel, want we dronken koffie in de hostel waar Otto Rahn nog heeft gelogeerd, gebruikten de lunch in de gouden loge in Rennes-les-Bains waar we genoten van een lichte lunch en de humor van de eigenaar, hadden een zonnetje toen we naar de Duivelsstoel klommen en zagen Henry Lincoln in Rennes-le-Chateau, waar Ani Williams een harpconcert gaf. Nou, neus en boter en zo, dus!
Je kunt aan Henry zien, hoe koud het was! Lekker goed ingepakt!
Dus nu zijn we weer aan het beitsen. Inmiddels heb ik een website gemaakt voor een nieuwe stichting (Patrimoine St. Martin Lys), een donatie die wij 1 x per jaar doen aan een goed doel hier in de streek. En ik heb een Franse pagina gemaakt voor Barinca Travel, om aan de Fransen uit te leggen wat we nu eigenlijk doen. Klik hier om hem te zien. Er zullen nog wel wat schoonheidsfoutjes inzitten want mijn Frans is nog niet zo goed. We werken ook aan een nieuwe landingspagina voor Barinca Travel, zodat mensen vanaf de landingspagina kunnen kiezen tussen Nederlands, Engels en Frans. Als de landingspagina af is, dan geef ik weer een gil, want hij wordt heel mooi! :)
Ach en we hopen maar dat er binnenkort weer eens een hond komt voor onze Holiday Home for Dogs, en wat voorboekingen voor de gite voor 2011, of voor een tour enzo... in ieder geval zijn we druk bezig met marketing, en hopen dat we snel weer in april zitten! Nou ja, snel, effe uitrusten mag wel... we zijn echt versleten.
Mail me als je ons nog wilt zien in november (kan dus alleen op donderdagavond 18 november bij ons in de Hopbel in Liempde, Brabant).
Ter afsluiting een van mijn favoriete scenes van inspecteur Clouseau (Peter Sellers), vale plusear! ;)
Lieve groetjes vanuit een burgeroorlogachtig Frankrijk! Poh... straks bestormen ze de bastille weer! Warme knuffels, dikke pakkerds!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten