La Tour

Beetje nostalgie
Veertig jaar terug, maar het is net alsof het gisteren was. Ik voel het nog. Met kleine teentjes door het zand op weg naar de branding, de hele dag genieten van zon, zee en heerlijke zeelucht. We maakten een gezellig privé zitje achter het blauwe windscherm en haalden frietjes bij de tent aan de duinen. Kopje onder bij een hoge golf. Zandkastelen bouwen, en natuurlijk een dam, want anders moeten we verhuizen als het vloed wordt. Fantastische zomerdagen uit mijn kindertijd. Wat vliegt de tijd.

De zomers zien er nu iets anders uit. Ons gebiedje is nu het domein van de toerist. Overal is het gezellig druk, met veel activiteiten. Om de haverklap zitten we weer achter een sleurlander met nederhut (Nederlander met sleurhut) en bij de buren (we noemen ze altijd de Ruftende Rafters) is het een komen en gaan van sportieve toeristen die het kolkende water van de Aude durven te trotseren.


Onze buurman Solenne doet zelfs mee aan de wereldkampioenschap-pen rafting in Nederland! Hoe grappig iets kan lopen he? En terwijl Peter veel op zijn kantoortje zit om allerlei dingen af te werken, studie te maken van website design en het onder de knie krijgen van nieuwe programma’s, heb ik vandaag mijn laatste computer karweitje gedaan voor de laatste klant. Op een enkele gidstocht na en wat klein detailwerk is het voor mij nu wat rustiger aan het worden en nu kan ik eindelijk eens wat meer aandacht besteden aan het huis en de tuin, het bijwerken van mijn eigen websites en het promoten van onze tours en de gite (hij staat nog steeds 2 weken leeg vanaf 14 augustus).

Eigen huis en tuin
Nadat we de laatste abrikozen verwerkt hebben in een tulband cake, staat de gele pruim op knallen. Dat wordt weer potten vol pruimenjam maken! De eerste tomaten heeft Peter al met mozzarella naar binnen gewerkt. De rozen bloeien maar door, en ook de lavendel staat al wekenlang prachtig donkerpaars! Het is heerlijk koel aan de rivier, waar we regelmatig even zitten. Soms voer ik de eendjes, soms de kippen van de buren als ze weer eens bij ons komen scharrelen. De oleander begint te bloeien, de Griekse seringen staan nog steeds in de bloei en de geur is lekker sterk, heerlijk! De vijgen en de druiven zijn al in de kleine vrucht, en de vlinderstruik bloeit volop!

Hier wat sfeerplaatjes van de afgelopen weken, het resultaat van mijn ijverige snoei en trimwerkzaamheden, styling en getuinier:










Time out!
Na die vele maanden drukte komt het er nu wel even uit. Ik ben ontzettend moe. Tijd dus om op te laden. Tijd om ook zelf eens te realiseren waar we wonen. Want hoe gek het ook klinkt, door al die drukte, al onze stress en spanningen en harde werken om op te starten, te ontwikkelen en die crisis te overleven, staan we er amper bij stil waar we het voor doen. En als je dan iets meer tot rust komt, dan pas kun je weer om je heen kijken en beseffen, dat we door al dat harde werken nog steeds hier kunnen wonen, en daar worden we heel blij van, en dankbaar...

Vuurwerk voor de katorze
Zo’n moment is bijvoorbeeld 13 juli, wanneer men op de vooravond van de katorze-jus-jiee in Quillan op het plein bij La Palace en Café du Fleuve onder de ruïne van de Visigotische burcht bij elkaar komt om te feesten, naar muziek te luisteren en naar het siervuurwerk te kijken. Dit keer waren we met zijn drietjes, Ankie Nolen was erbij, en het was ontzettend gezellig! Hier wat plaatjes voor de sfeer:


De fanfare


Peter en Ankie op het terras


De Shanghai Groupe die echt keigoed was, bijna haar eender als het origineel, o.a. Genesis met Land of Confusion, echt heel goed!


En als klap op de vuurpijl.. eh... ik bedoel... ja precies! Het ging knallen!!


Het was het weer waard hoor!

St. Martin Lys
Ankie vertelde ons dat ze de 14de in St. Martin Lys (een dorp verderop) een lezing houdt over de geschiedenis van de abdij en het dorp, en daar wilden we maar wat graag bij zijn! Dus de 14de reden we de kloof door naar het dorpje, waar we veel van Ankie’s dorpsgenoten en de burgemeester ontmoetten. Ankie is volop bezig om het erfgoed van het dorp te bewaren en is ontzettend actief binnen de gemeente St. Martin Lys. En zo liepen we om half 12 met zijn allen naar de ruïnes van de abdij, waar Ankie haar verhaal vertelde over de geschiedenis, en waarna we samenkwamen in de Mairie voor een hapje en een drankje. Hipzzz… Hieronder weer wat plaatjes voor de sfeer:


Ankie Nolen vertelt...


Omdat de stenen van de abdij o.a. zijn gebruikt voor de opbouw van het huidige dorp is er bijna niets meer van over. Toch was het een van de belangrijkste abdijen in de streek.


Het was erg leuk en goed verzorgd met heerlijke hartige taart en we vonden het erg leuk om erbij te zijn! Bedankt Ankie!

De Tour de France
Aanstaande zondag 18 juli is het weer zover, dan komt le Tour de France door ons gebiedje heen en door ons dorp, Belvianes! (Al eens opgemerkt hoeveel mensen la tour zeggen?). De etappe is erg mooi om naar te kijken! Vanaf Mirepoix gaan ze binnendoor langs Fa met zijn Visigotische toren naar Esperaza en dan door de Haute Vallée de l’Aude naar Quillan, door Belvianes en dan door de Pierre Lys kloof, langs St. Martin Lys, Axat en dan de Pyreneeën in naar Ax-les-Thermes! Genieten dus!


Klik op de kaart voor een grotere (duidelijkere) versie.

Dus vanaf 2 uur kijken he, zondag, als je onze omgeving wil zien! We doen ons best om in beeld te komen als ze door Belvianes komen, met ons spandoekje met reclame! Dat zal ongeveer vanaf kwart voor 3 kunnen gebeuren. Je weet maar nooit!

Ter afsluiting heb ik slechts enkele woorden:

Zomer in het Zuiden

Zonneolie, zonnebril,
Het is weer dertig plus.
Boten vol met rafters,
’t Is over met de rust.

Muggenbulten, wespensteken,
Krakende cycadekreten.
Middagdutjes, ijsjes eten,
Af en toe een donderstorm.

Sleurlanders met Nederhutten,
Vuurwerk kijken, laat naar bed.
Rondje zwemmen, boekje lezen,
Zelfgemaakte pruimenjam.

Voetbal is weer afgelopen,
La Tour weer aan de gang.
Het is zomer in het zuiden,
Hopelijk duurt ie lang!


Warme knuffels, een heel fijn weekend en tot de volgende Blog!

Donderstorm

Allereerst meelevende en warme condoleances aan Peter Hofman en familie voor het verlies van broer Jan, en Willem v/d Nadort met het verlies van zijn dierbare levenspartner Corrie. De schok van zoiets onverwachts laat een gat achter in je hart, samen met verwarring en verdriet. We leggen onze handen op jullie harten, en wensen jullie heel veel sterkte toe in deze zware tijd!

Ook sterkte aan iedereen die loopt te tobben met zijn gezondheid, en dat zijn er nogal wat. We leven met iedereen mee, die het even moeilijk heeft.

Het is dan even zwaar om weer terug te klimmen uit deze sferen, naar de gewone klets die iedereen van mij gewoon is, in mijn Blogs. Maar ik zal mijn best doen!

Uitnodiging
Graag willen Peter en ik iedereen die zin en kans heeft, uitnodigen in het hart van Breda in een nog nader te bepalen café lokatie, op zaterdag 13 november a.s. We houden die middag namelijk een zogenaamde "Hadie!-middag". Maar, graag een mailtje of je wel of niet kunt komen, zodat we een beetje beeld hebben hoeveel mensen er komen, en, of er uberhaupt iemand komt! Gnuif. Alvast bedankt dus voor de response!!

Collega's
Eigenlijk is het wel kicken. Zitten we hier in een dorpje in het zuiden van de Languedoc, starten een touroperator op voor culturele tochten met of zonder vervoer en/of accommodatie voor individuelen en groepen en beginnen heul heul langzoam wat bekendheid te krijgen, ook over de grens. Settelt er een tweede touroperator in Belvianes, deze keer gespecialiseerd in sportieve tours zoals wandelen, raften, kanoën, canyoning, via ferrata, sneeuwtochten, etc.! We hebben onze handen ineen geslagen en gaan dus samenwerken, zij de sportieve tours, wij de culturele, en zonder erg bouw je een prachtig service systeem op voor talloze toeristen! Ik heb trouwens hun website gemaakt:

www.pyrenees-attitude.info

En het filmpje ook:



Gaaf he? Ik hoop, dat het toerisme lekker verspreid over het hele jaar goed gaat aanslaan, zodat we niet alleen voor onszelf (Barinca T&T en Pyrenees Attitude), maar ook voor de accommodaties, restaurants en bezienswaardigheden in de omgeving lekker wat klanten kunnen vangen! In die sfeer hebben we ook onze webpagina Packages aangepast. Ons aanbod en de mogelijkheden zijn nu overzichtelijker.

Gite verhalen
Door een annulering zijn er in augustus nog 3 weken boekbaar, dus mochten jullie mensen weten, die in een prachtige interessante streek van Frankrijk hun vakantie willen vieren, dan stuur ze svp door naar deze pagina (Le Conte du Graal). Merci!!



Momenteel zit het hoofd van de reserveringsafdeling van Topic Travel in onze gite! Dit is de touroperator die ons huisje per exclusief contract verhuurt, dus dat is wel heel erg gaaf!! En van de week kwamen er twee Belgiërs om de hoek kijken, die na 2 jaar onze gasten te zijn geweest, dit jaar echter door een te late reservering naast de gite hadden gegrepen, en een huisje in Quillan hadden geboekt. Ze konden alleen maar laat reserveren omdat ze oma en opa waren geworden en niet eerder wisten wanneer ze weg konden. Toch heerlijk, dat ze dan toch nog even op visite kwamen! We hebben er een Blanquette bij opengetrokken (hihi, ieder excuus...) Volgend jaar zijn ze er weer als de kippen bij! Top!

Even boodschappen doen
Gisteren zijn we even goedkoop boodschappen wezen doen in La Junquera, net over de grens in Spanje. In plaats van over de hoofdweg besloten we via de Col de Jau te rijden, en we genoten van de natuur en de oude dorpjes, de berg Canigou (Catalaans voor "Hondenkies") en op de terugweg het kasteel van Queribus hoog op de rotsen.



Mosset


Het Thermenhotel van Molitg-les-Bains




De Canigou


Queribus boven de wijngaarden van de Roussillon

Kortom, even boodschapjes doen is hier best bijzonder!

De WOW! Factor
Tijdens een tour met Ierse dames kwam ik voor het eerst in de grotten van Bedeilhac. Wat was dit indrukwekkend! Niet alleen is deze grot miljoenen jaren oud, getuige de gigantische pilaren van druipsteen, ze werd ook bewoond. Minstens in de Cro Magnon periode, toen enkele artiesten hun tekeningen achterlieten. Van alle grotten in de Ariège is dit zeker de meest indrukwekkende, samen met Niaux staat hij nu op een gedeelde eerste plaats op mijn lijstje. We hadden het eigenlijk niet in de gaten, maar meer dan 2 uur later kwamen we er pas weer uitzetten. Met onze handlampen en kippevel...






Donderstorm
Zondag was het raak. Een flinke onweersbui die traag opkwam maar ontlaadde in een wolkbreuk met hagel en zware donderslagen, veroorzaakte een lawine in de kloof, nog geen 2000m van ons vandaan. Ik heb het krantenartikel voor de lol weer eens door Google Translate gehaald:

"Wonder boven wonder, geen twijfel over bestaan, is er geen toeval. Maar de enorme modderlawine die zondagavond plaatsvond op de D 117, tussen Quillan en Axat, op de parade van de Pierre-Lys, kan fataal zijn voor een automobilist. Gelukkig hebben de 400 ton aarde en stenen bereikten geen driver op een rek nog overvloedig aanwezig elke zondag avond.

De storm was aangekondigd. Van daaruit naar zo'n slechte weer in de bovenste vallei te produceren, had niemand gedacht. Op de slag van 17 uur, echter de lucht donkerder totdat het bijna zwart. De regen begint te vallen, eerst langzaam en dan heftig als de donder gromt. De storm is zo slecht als snel. Op de heuvel, het dorp Saint-Martin-Lys houdt zijn adem, maar in het dal, op de smalle weg die leidt Axat Quillan, zijn de schade voelbaar."
La Depeche


Bijgesloten wat plaatjes van ons noodweer van zondag. Omdat we normaliter (met de klemtoon op liter) de dans ontspringen hier op ons plekje, dachten we dat het rondom ons heen wel erger zou zijn geweest nog, maar dat was niet zo. We hebben een hele kleine overstroming gehad en een hagelbui tijdens een van de heftigste onweersbuien die we ooit hier hebben gehad.



Niks kapot, beetje troep op het terras dat ik heb weggespoten in mijn rrrrrubbberrre kaplaarrrzen, dus we hebben er geen last van gehad, maar alles bij elkaar was het best spannend. Zo spannend, dat we de rampenfilm waar we naar zaten te kijken hebben afgezet en naar buiten zijn gaan kijken.... grijns...


Smudge de poes was zo bang, dat ze dicht tegen Peter en mij aankroop en zich soms op gekke plekken verstopte. Uiteindelijk moest ze perse door Peter worden gerustgesteld, en dit was dus de eerste keer in 5 jaar (zolang we Smudge dus kennen) dat Peter haar heeft geaaid. Stoer he, met zijn allergie? Geen effect overigens. Misschien is hij onderhand wel aan onze Smudge gewend...

Ik had een grote cappuccino klaargemaakt met slagroom, en haar ook wat gegeven, om haar te troosten. We hoorden trouwens de sirenes voor de rafters hier helemaal. "Allemaal uit het water", betekent dat! Vissers, rafters, kanoërs, pootjebaaiers, zwemmers, blauwe vinvissen, etc. De rivier is nog steeds bruin, en opnieuw bouwen de cumuluswolken zich op boven de kloof. Misschien krijgen we straks wel weer een donderstorm...

Graag tot mails en warme knuffels uit het warme zuiden!

Gelululukt!

Jaja! Het is allemaal gelukt gisteren! Voor de liefhebbers heb ik hieronder een compleet verslag van zondag 13 juni neergekalkt, inclusief foto's! Wat hebben we gisteren mazzel gehad!!! Het is zo'n El Niño jaar weet je wel, wisselvallig, geen bestendig warm weer zoals normaal, dus gewapend met plu reden we naar Esperaza voor een bezoekje aan de Occitaanse markt onder de platanen, altijd heerlijk! Onderweg begon het te regenen. Dan heb je dus even een "ojee" gevoel, wat dan overgaat direct op het moment dat je uitstapt en de zon weer doorbreekt!

Een paar jaar geleden was ik ook met mijn zus en Peter op de markt daar. We zagen toen een bekende en je weet hoe dat gaat in Frankrijk, twee zoenen en "ça va?" Mijn zus inclu. Naderhand vroeg ze, wie was dat? Peter en ik: de postbode. Hilarisch natuurlijk! En nu was ie er ook weer, inmiddels met pensioen, maar Lenie herkende hem nog van een paar jaar geleden en schoot direct in de lach! Voila het zwoele zuiden, het land der knuffels...

Na ons koffiestopje bij de theesalon bij de loopbrug...


(Heerlijke verse broodjes van de bio bakker en een café crême, smul!)

... kwamen de donkere wolken weer dichterbij en ineens begon het te plenzen!! Weer zo'n "ojee" gevoel... We schuilden tussen de Nepalese kleren, de wierook en de Indische godenbeeldjes, en spoedden ons uiteindelijk maar terug naar de auto, op weg naar de lunch afspraak in Rennes-le-Chateau (gelukkig kun je er voor een deel onder de kap zitten!).

Eenmaal in Rennes was alles redelijk stilletjes, het goot pijpestelen en we bestelden een aperitiefje. Al snel werd het toch droog, tot onze grote verbazing, want de weersvoorspelling loog er niet om. Het werd nog leuker, de zon ging schijnen en liet ons niet meer in de steek! Op wat wolkjes na dan... maar dat was dan wel weer even lekker. De zon is bijna op zijn hoogst en dan is ie heet meneer!

Daar kwamen Lorrie en Eugene van het Engelen Heiligdom, die nog steeds een huis in Limoux huren en leven van hun winkel in Rennes-le-Chateau en de webshop, naarstig op zoek naar een nieuw Heiligdom om Lorrie's Angels een nieuwe, welverdiende plek te geven.


We hebben een oergezellige babbel en lunch gehad met elkaar, onder het genot van live pianospel! De pianist speelde zelfs nog even "Happy Birthday To You!" Gerda van de Jardin de Marie en haar man Tobi hebben zich echt ingezet om de hele middag speciaal te maken voor mij en mijn mede-genieters! :)


David Bailey, de pianist...

Hij is niet alleen bekend om zijn prachtige pianospel. Hij speelt ook zielemuziek, als hij je hand even mag vasthouden. Dus Lenie en ik om de beurt natuurlijk even luisteren naar de compositie die hij bij ons 'voelt'. Dat was zo schitterend, dat we allebei even een traantje moesten wegpinken!!


Vervolgens zijn Lenie en ik een rondje winkeltjes gaan doen, we genoten van de uitzichten en kozen voor de route achter de Tour Magdala langs, onder het kasteel langs en via de oeroude trappen naar de hoofdstraat naar het eerste winkeltje van de glasblazerij. Via de andere winkels en natuurlijk The Angel Place van Lorrie en Eugene, liepen we weer terug naar de Jardin de Marie, waar inmiddels wat meer mensen waren gearriveerd. We verplaatsten ons van onder de kap naar in de tuin in de zon en genoten met volle teugen!


We werden verrast door een bezoek van Ankie Nolen, hartstikke leuk natuurlijk!! We hebben even bijgekletst en ik heb haar direct even voorgesteld aan Henry Lincoln, die ook was gearriveerd. Het weerzien was hartstikke leuk en we hebben lekker gekletst over van alles en nog wat.


Ani's harpconcert was schitterend! We hebben heel erg genoten. Henry ook trouwens (rechts op de foto)...


De burgemeester van Rennes, Alex Painco, kwam ook nog even aan ons tafeltje bijzitten. Ook Jaap en Joke van Les Labadous waren er, hartstikke leuk om weer te zien natuurlijk! Met Lenie en Ankie liep ik nog even naar het mysterieuze kerkje om wat mysterieuze dingen te laten zien en een paar mysterieuze verhalen te vertellen... (ik kan het toch niet laten)...

Diverse bekenden uit het dorp kwamen me nog even feliciteren, en het genieten van zo'n dag, met een onverwacht zonnetje, vrienden, muziek en lol, dat is echt het mooiste wat er is. Zelfs de wilde cervetkat kwam luisteren naar Ani's harpmuziek (rechtsonder op het muurtje):


Jaap Rameijer zei het gisteren ook al, het is een bijzondere plek met bijzondere mensen. Uiteraard miste ik vooral mijn ouders, maar ze waren er in gedachte bij. We hebben via Skype (lang leve Skype) uitgebreid verslag geleverd gisterenavond toen we weer thuis waren.

Op de terugweg zagen we de lucht weer betrekken en de zon verdween langzaam onder de dikke donkergrijze wolken.


We waren nog niet beneden aan de hoofdweg naar Quillan of het begon te hozen! Niet normaal! Wat hebben wij een mazzel gehad!!!

Een van de verjaardagskaarten die ik kreeg, luidde: "tijd om te gaan liegen over je leeftijd?" --- Kijk, je bent zo jong als je je voelt natuurlijk, maar ik ga open kaart spelen. Ik ben gisteren 44 geworden. Een prachtig getal. Een getal dat de 8 representeert in de mystiek; het "zo boven, zo beneden" gegeven, maar ook de eeuwige stroming tussen het materiële en het spirituele. De samenwerking tussen het Kosmische en het Aardse. Je hart en je hoofd. Het streven naar die perfecte balans. Het "loslaten" bij complete machteloosheid en het leren accepteren van onvermijdbare dingen. Gisteren liet ik los, toen het begon te plenzen op de markt. Ik accepteerde het. Daarna brak de zon weer door. Ik zie dit als een prachtig cadeau! En wat ben ik dankbaar dat we daarom ook allemaal hebben kunnen genieten gisteren, op mijn 44ste verjaardag...


Een hele warme knuffel, vanuit een wederom regenachtig Occitanië!
Heel veel liefs!

Bijkleleleleppen

Goeienavond allemoal, hier een berichtje uit het zwoele zuiden, waar de Tramontana, de wind die door de bergen raast, de kop heeft opgestoken. Maar daar bleef het niet bij. Er heeft nog iets zijn kop opgestoken! Op een dag was ik net bezig om de tegen het huis opgewaaide troep weg te vegen, toen ik een bloedspoor zag. De buurpoes Smudge kwam even aanwijzen met haar neusje, waar de patient was, die dat bloedspoor (door haar aandoen overigens) had getrokken. Achter het luik van de terrasdeur. En daar zat ze! Opgekruld in een driedubbele prop, waardoor ik meteen moest denken aan de naam van een kapperszaak in een film; "Curl up and Dye". Een vette, ruim 1 meter lange couleuvre rayoné, die we maar even met haar neef de waterslang hebben weggejaagd:


Het arme beest, inmiddels voorzien van de naam Mien, trok zich na een kwartiertje spuiten (terras meteen lekker schoon) terug onder de rododenderon, nee, rozemarijn. Toch wel bijzonder, het buitenleven, he? Zeker, als je wat konijntjes hebt rondhuppelen, Pjotr met zijn familie, inmiddels met puppies!


Leuk he?

Leuke ontmoeting!
Onze trouwste gasten en vrienden Erik en Sandra waren er in mei voor 2 weken, heerlijk genieten van de omgeving en zijn mysterieuze geschiedenis. Naast wat korte uitstapjes en het inslaan van wat voorraad bij onze favoriete wijnboer Domaine St. Jacques bij Montazels (onder)...


wilde Sandra graag het boek kopen van Ankie Nolen, Het Land der Katharen. Nou, Ankie was zo lief om het persoonlijk af te geven en te signeren, tijdens een borrel!


Dankjewel Ankie (rechts op de foto), dat was ontzettend tof!!

Over Katharen gesproken, ik heb inmiddels ook een pagina aangemaakt voor het Studiecentrum Als Catars, waar o.a. de schrijvers Bram Moerland en Willy Vanderzeypen (meteen goed gespeld he Marc!!) aan meewerken. Klik hier om naar deze pagina te surfen.

Masseur!
Als mijn zus op visite komt, blijft ze altijd 2 weken. Dat heb je ervan, als je 1300 km van elkaar woont, dan is een bakkie doen er niet meer bij! Voor Peter en mij een goeie kans om tijdens die 2 weken ook een beetje kalmpjes aan te doen en te genieten van dagjes uit, of dagjes aan, afhankelijk van het weer natuurlijk! En zo waren we al een keertje diep de Pyreneeën ingereden, om nog wat remsporen van de laatste winterse sneeuw te kunnen zien. Altijd goed voor een mooi kiekje natuurlijk!


Mijn zus Lenie (rechts). We hebben mooie plannen voor de komende periode en kunnen meteen weer eens lekker bijkleppen (normaal zitten we allebei op skype iedere dag, dus we hebben nogal wat in te halen, niewaar?)...

Wat gidswerk tussendoor
Ondertussen had ik nog enkele tours gedaan, waaronder een groepje Australische dames, allemaal Reiki masters, die dus een auto hadden gehuurd en waar we dan alle 7 in moesten. En dan heb ik het over dit groepje:


Ik zat tussen de 2 rechtse dames in, in het midden van de auto. Twee dagtochten lang. Zucht... Maar, ze hebben weer genoten en daar gaat het om. En ik ben weer wat vocht kwijt.

Filmpje Carcassonne
Verder heeft het verkeersbureau van de Languedoc-Roussillon mijn Carcassonne filmopnames van Via Vacance gemonteerd en in een 5-minuten lange versie op hun website gezet! Klik hier om deze versie te zien. Ze vinden het natuurlijk prachtig, dat we zo vol vuur de provincie promoten, en ons enthousiasme is besmettelijk! We stimuleren de hele omgeving om niet te concurreren maar om samen te werken, de handen ineen te slaan en een eenheid te vormen, want alleen op die manier kan er gestruktureerd worden gepromoot, en klanten worden verdeeld en opgevangen, ondergebracht en voorzien van gidsen. De toerist moet kwaliteit krijgen voorgeschoteld, geen geforceerde kortingen door concurrentie met als resultaat dat alles dan maar wat minder wordt... ook de Kamer van Koophandel luistert naar onze adviezen, omdat we zien wat er scheelt. En er wordt vooruitgang geboekt, al is het soms traag...

The Great Escape
Aanstaande zondag 13 juni vier ik lekker mijn verjaardag buitenshuis!! Even geen visite, geen catering, geen duizend keer opstaan, geen grote afwas, lekker chillen op de Occitaanse markt in Esperaza en dan lunchen en genieten op mijn favoriete plekje, Rennes-le-Chateau! Voor degenen die in de buurt zijn, we zullen hoogstwaarschijnlijk te vinden zijn in de Jardin de Marie, onder het genot van een Blanquette de Limoux! Grijns... Hipzzz... dat moet lulululukken, toch?

De Koevinkjes
Weten jullie nog, in april zaten Peter en ik een weekje in Het Koevinkje in Brabant. De verhuurders van dit huisje waren zo onder de indruk van de streek waar wij wonen, dat ze op dit moment van schrijven in een huisje in Belvianes zitten voor hun vakantie! Leuk he? Wij zaten vol. Immers. Maar Belvianes heeft genoeg accommodatie en het is werkelijk een uitstekend uitgangspunt voor talloze excursies. Daarbij heb je altijd een mooi uitzicht op de eerste grote jongens van de Pyreneeën...


Het leven gaat niet over rozen, maar kan soms erg mooi zijn...

Oja, voor de Facebook kijkers: ik heb een foto album aangemaakt genaamd "Memories" met wat schokkende beelden van mijn reizen... gnuif...

Hale vale leaves en tot de volgende Blog! Dag vogels, dag bloemen, welterusten!