Gelululukt!

Jaja! Het is allemaal gelukt gisteren! Voor de liefhebbers heb ik hieronder een compleet verslag van zondag 13 juni neergekalkt, inclusief foto's! Wat hebben we gisteren mazzel gehad!!! Het is zo'n El Niño jaar weet je wel, wisselvallig, geen bestendig warm weer zoals normaal, dus gewapend met plu reden we naar Esperaza voor een bezoekje aan de Occitaanse markt onder de platanen, altijd heerlijk! Onderweg begon het te regenen. Dan heb je dus even een "ojee" gevoel, wat dan overgaat direct op het moment dat je uitstapt en de zon weer doorbreekt!

Een paar jaar geleden was ik ook met mijn zus en Peter op de markt daar. We zagen toen een bekende en je weet hoe dat gaat in Frankrijk, twee zoenen en "ça va?" Mijn zus inclu. Naderhand vroeg ze, wie was dat? Peter en ik: de postbode. Hilarisch natuurlijk! En nu was ie er ook weer, inmiddels met pensioen, maar Lenie herkende hem nog van een paar jaar geleden en schoot direct in de lach! Voila het zwoele zuiden, het land der knuffels...

Na ons koffiestopje bij de theesalon bij de loopbrug...


(Heerlijke verse broodjes van de bio bakker en een café crême, smul!)

... kwamen de donkere wolken weer dichterbij en ineens begon het te plenzen!! Weer zo'n "ojee" gevoel... We schuilden tussen de Nepalese kleren, de wierook en de Indische godenbeeldjes, en spoedden ons uiteindelijk maar terug naar de auto, op weg naar de lunch afspraak in Rennes-le-Chateau (gelukkig kun je er voor een deel onder de kap zitten!).

Eenmaal in Rennes was alles redelijk stilletjes, het goot pijpestelen en we bestelden een aperitiefje. Al snel werd het toch droog, tot onze grote verbazing, want de weersvoorspelling loog er niet om. Het werd nog leuker, de zon ging schijnen en liet ons niet meer in de steek! Op wat wolkjes na dan... maar dat was dan wel weer even lekker. De zon is bijna op zijn hoogst en dan is ie heet meneer!

Daar kwamen Lorrie en Eugene van het Engelen Heiligdom, die nog steeds een huis in Limoux huren en leven van hun winkel in Rennes-le-Chateau en de webshop, naarstig op zoek naar een nieuw Heiligdom om Lorrie's Angels een nieuwe, welverdiende plek te geven.


We hebben een oergezellige babbel en lunch gehad met elkaar, onder het genot van live pianospel! De pianist speelde zelfs nog even "Happy Birthday To You!" Gerda van de Jardin de Marie en haar man Tobi hebben zich echt ingezet om de hele middag speciaal te maken voor mij en mijn mede-genieters! :)


David Bailey, de pianist...

Hij is niet alleen bekend om zijn prachtige pianospel. Hij speelt ook zielemuziek, als hij je hand even mag vasthouden. Dus Lenie en ik om de beurt natuurlijk even luisteren naar de compositie die hij bij ons 'voelt'. Dat was zo schitterend, dat we allebei even een traantje moesten wegpinken!!


Vervolgens zijn Lenie en ik een rondje winkeltjes gaan doen, we genoten van de uitzichten en kozen voor de route achter de Tour Magdala langs, onder het kasteel langs en via de oeroude trappen naar de hoofdstraat naar het eerste winkeltje van de glasblazerij. Via de andere winkels en natuurlijk The Angel Place van Lorrie en Eugene, liepen we weer terug naar de Jardin de Marie, waar inmiddels wat meer mensen waren gearriveerd. We verplaatsten ons van onder de kap naar in de tuin in de zon en genoten met volle teugen!


We werden verrast door een bezoek van Ankie Nolen, hartstikke leuk natuurlijk!! We hebben even bijgekletst en ik heb haar direct even voorgesteld aan Henry Lincoln, die ook was gearriveerd. Het weerzien was hartstikke leuk en we hebben lekker gekletst over van alles en nog wat.


Ani's harpconcert was schitterend! We hebben heel erg genoten. Henry ook trouwens (rechts op de foto)...


De burgemeester van Rennes, Alex Painco, kwam ook nog even aan ons tafeltje bijzitten. Ook Jaap en Joke van Les Labadous waren er, hartstikke leuk om weer te zien natuurlijk! Met Lenie en Ankie liep ik nog even naar het mysterieuze kerkje om wat mysterieuze dingen te laten zien en een paar mysterieuze verhalen te vertellen... (ik kan het toch niet laten)...

Diverse bekenden uit het dorp kwamen me nog even feliciteren, en het genieten van zo'n dag, met een onverwacht zonnetje, vrienden, muziek en lol, dat is echt het mooiste wat er is. Zelfs de wilde cervetkat kwam luisteren naar Ani's harpmuziek (rechtsonder op het muurtje):


Jaap Rameijer zei het gisteren ook al, het is een bijzondere plek met bijzondere mensen. Uiteraard miste ik vooral mijn ouders, maar ze waren er in gedachte bij. We hebben via Skype (lang leve Skype) uitgebreid verslag geleverd gisterenavond toen we weer thuis waren.

Op de terugweg zagen we de lucht weer betrekken en de zon verdween langzaam onder de dikke donkergrijze wolken.


We waren nog niet beneden aan de hoofdweg naar Quillan of het begon te hozen! Niet normaal! Wat hebben wij een mazzel gehad!!!

Een van de verjaardagskaarten die ik kreeg, luidde: "tijd om te gaan liegen over je leeftijd?" --- Kijk, je bent zo jong als je je voelt natuurlijk, maar ik ga open kaart spelen. Ik ben gisteren 44 geworden. Een prachtig getal. Een getal dat de 8 representeert in de mystiek; het "zo boven, zo beneden" gegeven, maar ook de eeuwige stroming tussen het materiële en het spirituele. De samenwerking tussen het Kosmische en het Aardse. Je hart en je hoofd. Het streven naar die perfecte balans. Het "loslaten" bij complete machteloosheid en het leren accepteren van onvermijdbare dingen. Gisteren liet ik los, toen het begon te plenzen op de markt. Ik accepteerde het. Daarna brak de zon weer door. Ik zie dit als een prachtig cadeau! En wat ben ik dankbaar dat we daarom ook allemaal hebben kunnen genieten gisteren, op mijn 44ste verjaardag...


Een hele warme knuffel, vanuit een wederom regenachtig Occitanië!
Heel veel liefs!