Sneeuwopnames

Lieve allemaal,

Hieronder wil ik jullie graag een aantal recente sneeuwfoto's laten zien, zowel van ons huis en er omheen als van Rennes-le-Chateau. Het heeft hier, zoals je al wel op het weerbericht hebt gezien, flink gesneeuwd, en ook hier is dat heel bijzonder en minimaal 40 jaar geleden. Zeker half maart. We hebben een foto van de tuin opgestuurd naar weerfoto@rtl4.nl en ja hoor, bij het late nieuws kwam die foto even voorbij!


Omdat we op hout stoken en dus blij zijn dat we een kleine noodvoorraad hebben aangelegd vorig jaar zomer, anders hadden we het binnen wel heel koud gehad! We hebben er meer dan 6 kuub doorheen gejast! De houtman stond vorig jaar zomer Peter nog uit te lachen, 6 kuub! Dat stook je nooit op! Jaja... Grijns... hier dan het resultaat van onze witte wereld!









Rennes-le-Chateau:


Coustaussa en de Pech Cardou, vanaf de weg naar RLC


De Villa Bethania vanaf de Magdala Toren


De ingang van de Magdala toren vanaf de rondgang


Het kerkje met enorme ijspegels!


De Magdala Toren vanaf de parkeerplaats op de Belvedere

Binnenkort dus een nieuwe Blog met de avonturen van de groepstour en prachtige opnames van de grot van Cabrespine! Fijn weekend allemaal!!

Tussenstand

Goeiesmiddags allemoal!
Allereerst wil ik iedereen heel erg hartelijk bedanken, voor alle leuke reacties op mijn tv-debuut op RTL4! De Amaretto is in nog intact! Haha! Heb je de aflevering gemist? Dan kun je links in het menu onder "mijn websites" op "Aflevering Via Vacance" klikken om het alsnog te zien. Het is door het eerste kwartier van het programma heen gemonteerd.

Niet lang daarna kwam er alweer een tweede vraag voor een televisie uitzending, dit keer voor medewerking aan een documentaire over Rennes-le-Chateau! Natuurlijk heb ik ja gezegd, want naast het feit dat het altijd goed is voor onze p.r., is het ook belangrijk dat RLC weer eens in de media komt, en daarmee dus ook deze regio! Of het doorgaat weten we nog niet, ze zitten nog in de onderzoeksfase, dus duimen he!! :)

De restauratie van de Tour Magdala in Rennes-le-Chateau is bijna klaar, men heeft net als bij de toren van Pisa een metalen band om de toren bevestigd, en van alles vervangen dat vervangen moest worden zoals het plafond.

Iemand die we nog extra in het zonnetje willen zetten is Ankie Nolen, schrijfster van o.a. "Land der Katharen", die binnenkort weer met een nieuw boek uitkomt over deze streek en de geschiedenis van de Katharen. Ze woont slechts 1 dorpje verderop, en omdat we nog lang niet zijn uitgepraat, waren we eind februari nog een avondje bij haar op visite.


Waarom in het zonnetje? Omdat zij heel fanatiek bezig is om het culturele erfgoed van het oude Occitanië - en dan met name de Kathaarse geschiedenis - te bewaren en te promoten. We herkennen onszelf in zoveel dingen waar zij voor staat! Daarom een warme knuffel voor haar inzet, haar energie en haar toewijding! Haar boek kun je overal kopen, o.a. ook online. Vul "Ankie Nolen" in bij auteurs, bij bijvoorbeeld Bol.com of Bruna.nl, en je ziet meteen wat ze heeft geschreven (Nederlandstalig).
Zodra haar nieuwe boek uit is, zal ik alle info doorgeven in deze Blog.

Toen wij in 2005 ons huis in Belvianes kochten, was alles heel erg verwaarloosd. De tuinen met name, waarvan o.a. de diverse laurierhagen gewoon waren doorgegroeid tot onmogelijke lengtes en breedtes. We hebben door de jaren heen wel wat bijgesnoeid, zover onze kennis en gereedschappen toelieten, maar het werd nu wel tijd om een vakman in te roepen. Je weet hoe het gaat, een vriend van een vriend is inderdaad tuinman en daar kwam Nico om ons te helpen de ergste haag, die bij de gite, onder handen te nemen. In record tempo was het opgelost en we hebben weer een schitterende haag! Ineens kunnen we zo de kloof in kijken.


Gaaf!... Maar nu mijn klovenzalf nog terugvinden...


Nico en Peter in actie.


Onze oprijlaan. Nu nog wat rotzooi opruimen en dan is alles weer netjes!

En dan nu: (trompetgeschal en trommels)....
Tatatatatataaaaaaaaaaaaaaa... Met trots presenteren we onze nieuwe catalogus!!

Nederlandse versie: KLIK HIER.

Er is dus ook een Engelse versie uit. Meteen heb ik ik weet niet hoeveel mailtjes gestuurd naar eventuele potentiele klanten. We hebben goeie hoop dat het aantrekken van de economie, onze promotie activiteiten en reclame, onze profilering en websites die aantrekken, ons een goed seizoen zullen gaan opleveren.

Onze eerstvolgende klanten zijn een internationaal gezelschap van 34 mensen die op Magdalena reis zijn in Frankrijk, en 17 maart aankomen in Couiza voor een verblijf van 5 nachten in het kasteelhotel Les Ducs de Joyeuse. We hebben voor 6 dagen een touringcar geregeld, en ik ga dus 3 dagen gidsen naar Rennes-le-Chateau, Rennes-les-Bains, Montsegur, Carcassonne en de grotten van Cabrespine. Op 2 van die 3 dagen hebben we ook de lunches geregeld in de restaurants "en route". Een hele organisatie dus, maar wel weer een goeie ervaring! Ik ben nu mijn teksten aan het doornemen, zodat alles voor elkaar gaat komen. In mijn volgende Blog hoop ik jullie verslag te kunnen doen!

Verder word ik oudtante... poh. Oudtante klinkt... oud! Mijn neef Jeroen en zijn kersverse vrouw Froukje zijn beiden in verwachting van hun eerste kleintje. Dat wil dus zeggen dat mijn ouders overgrootouders worden en mijn broer en schoonzus opa en oma!! Het is ontzettend gaaf, maar even wennen... hahahaha!! We wensen de gelukkigen heel veel succes en gezondheid toe!!!

Nu zet ik de spagetti op, en daarna rijden we naar de twee restaurantjes om de aantallen, de dieten en vegetariërs door te geven. Daarna rijden we naar de busmaatschappij om het definitieve programma met de tijden door te geven. Dit weekend zullen we waarschijnlijk alle afgeknipte takken en bladafval gaan opruimen bij de geschoren haag. Afgelopen week heb ik het ijzeren schuifhek bij de gite nog in de zwarte hammerite gezet, hij is nu mooi zwart en ziet er weer als nieuw uit!


Onze kluslijst is nog heel groot, we wachten alleen nog op mooi weer om het houtwerk in de beits te zetten. Het is hier namelijk Jantje lacht - Jantje huilt weer. Buitje, zonnetje. Beetje fris soms nog, te fris en te vochtig om te beitsen.

Tot zover onze tussenstand, tot de volgende Blog! Een heel fijn weekend allemaal!!

Hemel en Aarde

Goeiesmorges allemaal,

De kop is eraf. Noord-Europa heeft het behoorlijk te verduren gehad deze winter, sneeuw, ijs, gladheid, zout op, kapotte wegen, lange files, grote griep- en verkoudheids-gevallen, valgevallen, botsgevallen en nog meer glij- en slipwerk. Ook hier in het "zwoele" zuiden hebben we een koudere winter gehad, dan normaal. Er is flink wat sneeuw gevallen, dat ook langer bleef liggen. Ook hier is er niet echt op gerekend. Peter kwam met ons toetoetje amper de helling op om de weg op te komen. Maar André, de man van de gemeente die eigenlijk ons manusje van alles is, van bomen snoeien tot afval opruimen, grofvuil ophalen en andere zaken, heeft het na 1 x vragen direct opgelost, zodat we weer gemakkelijk de weg op konden rijden.

En dat was nodig, want op 15 januari hadden we een tour. Een dagtocht Rennes-le-Chateau met Lastours als afsluiter, geboekt door een bijzondere Nederlandse vrouw die research deed naar het verleden. Gelukkig zonder sneeuw, maar wat was het koud! Het waterige zonnetje gaf de dag echter een heerlijke sfeer! We zagen meteen hoe de Tour Magdala in de steigers stond en hoe men druk bezig was om de nodige reparaties te doen, zodat het in het zomerseizoen de vele bezoekers weer kan dragen.

Wat ook bijzonder was, was de afsluiter in Lastours. Lastours zijn de ruïnes van de kastelen van Cabaret in de Montagne Noire. De meesten van jullie weten nog wel dat we in de Montagne Noire tussen 2000 en 2005 een huis hadden, dus het bezoek aan Lastours was ook heel nostalgisch. De ondergaande zon van januari kleurde het landschap in een bijzondere, gouden gloed. Op de terugweg genoten we van het in rood gehulde silhouet van de besneeuwde Pyreneeën.

Zoals je links al kunt zien, zit ik tegenwoordig ook actief op Facebook! Heel bijzonder! Ik heb mijn eerste kikkerhartje gehad en een paar hartverwarmende welkomsberichtjes van oude schrijversvrienden. Wel grappig allemaal...

De hemel werkt op bijzondere wijze. Het leert je om te vertrouwen, dat je wordt gedragen. Net toen het water ons aan de lippen kwam, belde er een Australische dame op vanuit Egypte, die op doorreis naar Engeland een verblijf van 5 nachten zocht in de Languedoc op haar Maria Magdalena pelgrimstocht, die ze samen met haar vriendin Karen deed. Ze wilden ook een dagtocht boeken en zowel opgehaald worden in Carcassonne als weggebracht worden naar Perpignan. Joechei! Kwam dat effe goed uit! Dus wij de gite klaarmaken en de dagtocht organiseren. Ik heb zelfs even B&B gespeeld toen ze de dag erop ontbijt bijboekten, omdat ze nog geen boodschappen hadden kunnen doen. En wat een bijzondere mensen waren het! Beiden astroloog, met klassen en al en zelfs beroemd in Australië! Het was een boeiende dag, toen we de omgeving verkenden en ze genoten van de natuur en de oude Keltische Cromlech.

We besloten de dag met een bezoek aan de ruïnes van de bijenhuisjes van Coustaussa, overblijfselen van de stenen hutjes waar de vroegste Christelijke gemeente van de omgeving zich bevond. De stenen huisjes zijn gebouwd naar voorbeeld van de Esseense bijenkorfhuisjes in Carmel, met de deur min of meer op het zuiden gericht. In dit geval, zuidelijk en richting Rennes-le-Chateau kijkend. De ruines staan aan de rand van de zogenaamde Tempelvallei, en vlakbij het oude astronomische draaipunt van de Pech Cardou, hetgeen bij de oude Essenen belangrijk moet zijn geweest als sterrenwacht. Ik legde de dames ook meteen uit hoe men aan de term bijenkorf huisjes kwam. Dat had o.a. te maken met de vorm van het bouwwerk en de gemeenschap die als een bijenvolkje leefde, en omdat de Essenen "bijen" werden genoemd. Op de foto: Ashtara, astrologe en Maria Magdalena fan, en zoals je ziet, helemaal blij!

Peter kwam vervolgens aanzetten met 2 van de duizenden fragmenten van enkele inmiddels compleet vergane bijenkorfhuisjes, om mee te nemen als souvenir. Ik dacht, he, da's een mooi idee! Je pakt het van een enorme stapel dus doe je er geen schade mee. Dus ik buk me en pak de eerste de beste steen die me aanspreekt. En toen zag ik wat eronder zat. Een opgedroogde, gekrompen oude bijenkorf...



Zaterdag 23 januari kwam Nicolas de Léon lunchen bij ons. Rennes-le-Chateau liefhebbers kennen hem allemaal wel. Hij werkt bij de VVV in Alet-les-Bains en is vice-voorzitter van APARC, de stichting waar wij inmiddels dus alweer uit zijn. We hebben hem zijn eigen pagina op internet gegeven, omdat hij ook als gids te huur is. Hij mocht zijn eigen tekst typen op mijn toetsenbord, dat enorm verschilt met het Franse. Dus hij wilde typen en keek, en keek, en riep 'ah merde', toen hij snapte dat ie er iets langer over zou doen als thuis op zijn eigen toetsenbord. Ach ja, het verschil tussen qwerty en azerty... Wel lachen!

Toen de Australische dames weer waren vertrokken (Peter moest midden in de nacht op om ze om half zeven op het station van Perpignan in de trein te helpen) en de gite weer schoon was, konden we heeeeel even uitpuffen. Maandagmiddag om 2 uur had ik een voetreflex massage (martel-massage kun je het beter noemen) bij mijn vriendin Karen, die mijn rugpijn probeert te verzachten door reflexpunten te bewerken. Ze is gediplomeerd en behandelt me al enkele jaren voor mijn M.E., rug- en maagklachten. Daar tegenover houden we haar wesbites bij.

Om kwart over 4 stond Ankie Nolen voor de deur, voor een kennismakingsborrel. Wie is nou weer Ankie Nolen, zou je je afvragen. Nou, er is dus een mooi boek op de markt, genaamd Het Land der Katharen, dat ik o.a. als naslagwerk gebruik, en zij woont dus een dorp verderop. Afgezien van het feit dat ze ook wel eens gidst en we natuurlijk veel interesses delen, is het alleen maar leuk om eens kennis te maken. Nou, we hebben kennis gemaakt hoor! Om 8 uur ben ik toch maar wat pannekoekjes gaan bakken en om 11 uur ging ze naar huis, nadat we dus onophoudelijk aan het babbelen waren geslagen. Wat hadden we elkaar veel te vertellen!! En wat een bijzondere vrouw weer! Toen ze weg ging zei ze; "ik vond het heel gezellig, maar wat ik minder vond waren die lange... pijnlijke stiltes..." Fantastisch, ik hou zo van mensen met humor!

Donderdag 28 januari kregen we bezoek van mensen met een gigantische Lexus 4x4, die hun kleine yorkshire terrier met ons kennis wilde laten maken, en eens wilden kijken of ze hun kindje in april een paar nachtjes zouden kunnen laten overblijven als zij op visite gaan bij vrienden in Spanje. We hebben immers een Holiday Home for Dogs, nietwaar? Wat een schatten weer, en die kleine vent, Sparky, was weer een karakter op pootjes. Ze hebben hem definitief ingeboekt voor eind april, 2 nachtjes. Ik ben benieuwd. Hij is nogal een mama kindje...

Daarna weer druk druk met boekjes maken, websites verbeteren, promotie maken, e-mailtjes schrijven en tussendoor wat adem happen tijdens welverdiende rustpauzes. Ineens liep er een vreemde hond door de tuin. Ik er achteraan. Maar hij liet zich niet vangen. Ik moest hem in een hoek van de tuin in het nauw drijven en toen kon ik hem bij zijn halsband mee naar huis nemen.

Buurpoes Smudge, die op de bank lag (zie foto, helemaal van de wereld), eiste direct dat ze via de achterdeur naar buiten werd gelaten, en liep met een dikke staart weg, waarna ze op de schutting achter het zwembad-vlonder is gaan zitten. De hond had een halsband met een telefoonnummer, en Peter belde op. Het was de geitenkaasboer! In Belvianes! Bilbo was al 2 dagen weg en zijn andere 2 honden ook. Hij was zo blij dat ie Bilbo weer had! Normaal jagen ze hem van het erf af, vertelde de man. Als er weer nieuwe kaas wordt gemaakt, zal hij aan ons denken, zei hij. En met een olijke toet liepen hij en zijn hond Bilbo naar huis.

Dinsdag 2 februari stonden Elvire en Andy Andrews op de klep, om te praten over een nieuwe website voor hun gite en chambre d'hôte en haar gidstochten (mysteries, natuur- en aardkrachten in Engels en Frans). Dus ik maar weer direct aan de slag gegaan en een leuk ontwerp gemaakt dat bij haar past. Ze is nu druk bezig om de inhoud te schrijven in 2 talen en dan kan ik de site afmaken en online zetten.

Dan denk je meteen, ha, weer geld in het laatje, maar de zaken gaan hier net zoals bij het Kleine Huis op de Prairie, de dokter wordt in appels betaald omdat de zieke geen geld heeft. We werken hier bijna letterlijk voor peanuts, omdat de sector tourisme de l'Aude erg arm is. Maar zodra iedereen goed op internet kan worden gevonden, hetgeen wij dus stimuleren, zal dat gaan veranderen. We zetten Hemel en Aarde in beweging, om iedereen in het gebied te kunnen helpen, als is het voor een appel en een ei. Als het toerisme hier eenmaal goed wordt gepromoot (en daarbij is internet een absolute must), dan heeft iedereen daar baat bij en gaat de economie hier ook vooruit. Daarom is het fijn dat er op 15 februari een bijeenkomst is in het gebouw van de Conseil Général in Carcassonne, waarop we zijn uitgenodigd, en waar we onze ideeën en plannen hopen te kunnen bespreken.

Ondertussen heb ik bij SunFrance, dus de VVV van dit deel van Frankrijk, aandacht kunnen krijgen voor onze Rennes-le-Chateau dagtochten. Klik hier om naar de pagina in kwestie te gaan.

Vrijdagochtend ontving ik een mailtje van Power Places Tours, een van de grotere touroperators in de States die naar krachtplaatsen gaat. Ze willen me als gids voor enkele dagen inhuren in maart, tijdens hun Maria Magdalena Tour. Het is een groep van ca. 30 mensen, internationaal gezelschap, een echte uitdaging dus! Ik heb natuurlijk ja gezegd. We regelen ook de bus tijdens deze tochten. Kicken hoor! Het is mijn eerste grote groep. Maar ik heb er zin an! Ze wisten me maar toch te vinden en wisten ook al wie ik was en wat ik aan kennis had en waren ervan overtuigd dat ik de juiste kwalificaties had. En dat is fantastisch natuurlijk! Ik zal mijn uiterste best doen, want deze job hebben we zo hard nodig!

Om 11 uur diezelfde vrijdagochtend stond Wilfrid weer voor de deur voor een nachtje of 4, 5. De witte briard is kind aan huis onderhand en ik heb natuurlijk ook zijn BLOG weer bijgewerkt. Minder is het weer momenteel. Hij komt terug van de wandeling met vieze modder aan zijn poten en buik maar hij tilt, heel geduldig, alle 4 zijn pootjes (op willekeurige volgorde) op, zodat ik alles rustig kan schoonmaken. Knap hoor, voor een hond die ze van de straat hebben gehaald. Willy is echt een prachtvent!

Komende maandag heb ik weer een voetmartelmassage (echt anders kan ik het niet noemen, grijns) bij Karen en loop ik daarna weer een paar dagen op wolken. Peter is druk bezig om twee website klanten te helpen om hun website aan te passen en ik ga weer een nieuw filmpje maken voor de rafting maatschappij Sudrafting, we hebben ongelofelijk mooie, professionele foto's gehad om te gebruiken en in mijn volgende Blog zal ik alle resultaten die ik hierboven heb genoemd, zeker laten zien! Het is een fantastische kans voor ons, om bekendheid te krijgen door ons werk, want de directeur van Sudrafting kent vrijwel iedereen in de streek en is het roerend met ons eens dat er meer moet worden ondernomen om het toerisme in betere banen te leiden en de economie en infrastructuur in de haute Vallée en de rest van Occitanië te verbeteren. Het sleutelwoord is samenwerken, een grote groep vormen en zo gewicht in de schaal leggen. We doen ons best! Al is het met een appel en een ei!

Ondanks de krappe port'monnee beleven we hier het ene na het andere avontuur en zijn de toevaligheden alles behalve toevallig meer. Er komen bijzondere mensen op ons pad, en er gebeuren dingen (zoals die bijenkorf op de steen van een ingestort bijenkorfhuisje) die ons vaak achter ons hoofd doen krabben. Ik krijg advies over zelfgenezing van astrologe Ashtara, hetgeen me bijzonder boeide en ik direct in praktijk bracht, en de eerste de beste les van mijn Amorc studie die ik opensla gaat exact over dat advies. Toevallig? Welnee... er is meer tussen Hemel en Aarde...

Op 14 februari, Valentijnsdag, om half 5 naar RTL4 kijken dus he? Via Vacance, c'est moi à Carcassonne!

Tot de volgende keer!

Gelukkig Nieuwjaar!

Gelukkig Nieuwjaar allemaal! Moge geluk ende gezondheid op uwen kopjes nederdalen en het fortuin in uwen buideltjes rinkelen... We zijn het nieuwe jaar ingegaan met onze eerste klant, Wilfrid Ashbury, de witte briard. We hebben nu ook een hondenblog! Zo houden we de baasjes op de hoogte tijdens het verblijf van hun hond bij ons.

Onze feestdagen waren zeer bijzonder. Op Tweede Kerstdag hadden we onverwachts toch nog een weekje de gite verhuurd, dit keer aan onze lieve vrienden Erik en Sandra, die op de valreep toch maar niet in het kleine hokje in Rennes-les-Bains wilden blijven, dat ze oorspronkelijk hadden gehuurd, omdat ze er in de buurt wandelingen wilden maken. Gelukkig was alles netjes en konden ze toch nog een weekje genieten, en wat hadden we een mooi weer!! Veel zon, en niet zo koud. We zijn zondag nog naar de Occitaanse markt in Esperaza geweest, waar we een Franse vriend tegen het lijf liepen, die ons uitnodigde voor de lunch. Wat ontzettend lief! Dus wij daarheen om te lunchen. Kip met friet en salade, en Marokkaanse groentenschotel voor mij. Als hij bij ons komt krijgt hij Chinees-Indisch. Grijns...

Oudejaarsdag was leuk, gezellig en dikmakend. Het was heerlijk warm, meer dan 20 graden in de schaduw op ons terras, en dat betekende natuurlijk dat tijdens het oliebollen bakken alle deuren open konden. Het werden heerlijke bollen, en ook de ananananananasflappen waren niet te versmaden. Godzijdank is dit maar 1 x per jaar!

We hadden ook allemaal lekkere hapjes, hatsjikidee!! Erik en Sandra kwamen o.a. met kabouter-mutsjes, waar wij dus nog nooit van hadden gehoord. Ik had nog gezegd, dat er veel in de bossen bij Puylaurens zaten, want een van de gasten van de gite had er een gezien toen we daar een beetje melig door de bossen liepen op zoek naar een gaaf doorkijkje naar het kasteel. Ach ja...

Op Oudejaars-avond hebben we met zijn viertjes een lampion naar de hemel gezonden. Het was net, alsof er een nieuwe ster bij was gekomen. Zo mooi! En wat hadden we mazzel, want het weer sloeg rond kwart voor 1 radikaal om, storm en regen, en de week erop trad de winter in, brrrrr.....

Voor Wilfrid was de sneeuw dus helemaal het einde. Hij werd compleet gestoord! Renne renne renne, en happen naar de vlokken en in de sneeuw... Er is dan ook behoorlijk veel gevallen en het is heel bijzonder wel hoor, voor deze streek, dat we zoveel sneeuw hebben. Het is rond het vriespunt en gisteren was er zelfs een sneeuwstorm!

Maar het geeft wel weer hele mooie plaatjes.






Net kwam Peter helemaal enthousiast mijn kantoortje ingerend. Op 23 maart openen ze een Kentuckie Fried Chicken in Carcassonne!!! Joechei! Nou. Na al die jaren KFC gemist te hebben, letterlijk en figuurlijk, is dat dus wel heel goed nieuws voor onze Peer! Ha!

Twee vrienden van ons, Philip Gardiner en Corjan de Raaf, werken samen aan een film genaamd The Stone. De opnames beginnen binnenkort. Succes Corjan!!



Om mijn nieuwe website PanOccitania.com te promoten, heb ik wallpaper, een banner en een filmpje online gezet. Het filmpje heb ik ook geupload naar YouTube:



Ik hoop, dat ik hiermee mensen kan lokken, het is hier zo'n fantastische streek! Echt perfect voor vakanties, voor ieder wat wils! Mocht iemand kunnen helpen met het promoten van PanOccitania, onze excursies, onze gite en website service, er is promotiemateriaal beschikbaar, dus stuur me gerust een mailtje! Alvast bedankt!

Interesse in het huren van onze vakantiewoning? Klik hier.

Ook Vakantiewereld.nl heb ik weer bijgewerkt, je kunt veilig bij de touroperator een vakantie boeken, en online via de website bladeren en een keuze maken. Er staat veel informatie op de site. Veel surfplezier en vakantie voorpret toegewenst!!

Snelle link naar mijn reproducties: Klik hier. Voor de Rennes-le-Chateau liefhebbers, er staan een paar nieuwe bij!! Grinnik....

Morgen nemen we afscheid van Wilfrid, die door zijn baasjes weer wordt opgehaald. Dan zal heel voorzichtig de poes van de buren, Smudge, haar kopje wel weer laten zien. Aanstaande vrijdag hebben we een tour Rennes-le-Chateau. We halen het nog net, omdat het domein in februari voor reparaties dicht gaat, en de Magdala toren is nu al gesloten voor renovatie. Het is goed dat men aan de slag gaat nu, er moest hoognodig wat aan gebeuren. Alles brokkelde af waar je bij stond. En omdat het domein van historische waarde is, en een grote toeristische trekpleister, moet het voor bezoekers wel veilig blijven. Het is dat we zelf geen geld hebben anders hadden we zeker geholpen. Dat is wat we het meeste missen, met die crisis van ons. Dat we niet meer gul kunnen zijn...

Het is tijd om een lekker kopje thee te zetten. We gooien nog een houtblok op het vuur en kruipen op de bank, lekker even zondag vieren... vijven... zessen...

Tot de volgende keer! Heel veel liefs en warme knuffels uit een wit Occitanië!

Petebeeldjes

Ons durpke heeft vrijwel overal de houtkachels en haarden weer aan, de lucht is op windstille dagen vervuld met de geur van brandend hout. Het heeft hier niet zoveel gesneeuwd als in Nederland, en de weersverwachting met de Kerst is maar liefst 16 graden. Toch is het Kerstgevoel duidelijk aanwezig. Niet zozeer door de constante lawine van kerstliedjes op Sky Radio, of door de winterse sferen in de natuur. Maar vooral door de mensen om ons heen.

Een waar gebeurd Kerstverhaal
Zo was er het Engelen Heiligdom in Alet-les-Bains. Jarenlang hebben Lorrie en Eugene geknokt voor hun paradijs in de bergen boven Alet, waar de schilderijen van de Engelen pronkten in een speciaal daarvoor ingericht zalencomplex. Waar de tuinen een serene sfeer hadden om iedere bezoeker te betoveren. Maar het is er niet meer. Want de landheer bleek een echte Scrooge te zijn.

Ze konden door de recessie twee maanden hun afbetaling aan de landheer niet betalen. Dus moesten ze eruit. Met alleen een koffertje, want dat stond in de contracten. Uiteraard zijn ze direct een rechtzaak begonnen tegen deze onredelijke clausule waarvan ze geeneens afwisten, omdat de contracten nooit juist vertaald zijn tijdens het tekenen. De rechtzaak hebben ze gelukkig voor een groot deel gewonnen, maar ze wilden geen minuut langer als noodzakelijk meer in dat huis wonen, onder het juk van landheer Scrooge en zijn bizar hoge maandlasten. Ze hebben gewerkt als paarden om alles leeg te ruimen, alle beelden uit de tuinen te halen, en toen de verhuizing voor de deur stond, kwamen ze hulp te kort.

Direct zijn wij en nog enkele vrienden twee dagen gaan helpen. De tweede dag ook onze buurtjes van Rodeo Raft! Met alle auto's, aanhangers en busjes die we konden inzetten zijn hun spullen naar een tijdelijke huurwoning in Limoux vervoerd, en de beelden en Ionische zuilen van het Engelenheiligdom verhuisd naar onze achtertuin ter bewaring. Het zijn nu dus tijdelijk onze "petebeeldjes" geworden. We hebben alles gegeven wat we konden, om ze te helpen verhuizen en het landhuis boven Alet schoon achter te laten. Landhuis. Dus we waren niet zomaar klaar. Maar het is gelukt! Met alle hulp bij elkaar!!!

Iedereen heeft de dagen erna met de tong op de grond op de bank gelegen. Keikapot, maar voldaan! Ik had nog wat rijpe peulen van de wisteria die over de pergola's hing, geplukt, om die te zaaien in het vroege voorjaar. Ze hebben zoveel moeten achterlaten, niet alleen herinneringen, maar ook al hun arbeid, planten en bomen, etc. Het Engelenproject heeft enorme verliezen geleden door deze gebeurtenis, en we hopen dat ze in de toekomst weer snel een nieuw, beter Heiligdom kunnen vinden om met hun gezin en de Engelen van Lorrie te wonen. Woensdagmiddag zien we elkaar weer in Limoux, om nog even bij te praten en ze zoveel mogelijk te steunen. Met veel hartepijn moeten ze overigens ook een nieuw huis vinden voor een lief klein poesje en een mooie kat, dus liefhebbers die in de buurt wonen, geef gerust een gil!

Hun webshop werkt nog wel gewoon, dus kan iedereen die interesse heeft in bijvoorbeeld kaarsen, schilderijen of andere producten van Lorrie's Engelen, nog steeds via hun website bestellen.

Dieven!
De andere ochtend word ik vroeg wakker van herrie in de keuken. Ik maakte Peter wakker en die is gewapend met een zgn. "ploertendoder" direct gaan kijken. Met heel veel bravoer opende hij de deuren maar we zagen niemand. Er leek ook niets te zijn verstoord, of weggehaald. En toen zagen we ze liggen...

De geklapte peulen van de wisteria... over de keukenvloer, op en achter de kastjes, de kruidenpotjes en de magnetron, overal! Met hartslag 230 begonnen we te lachen. Even uitblazen hoor!!! Wat een mop!!!

Uitzending Via Vacance bekend!
Op 14 februari is het zover, rond half 5 op RTL 4 komt de uitzending van Via Vacance France waarin ik af en toe te zien ben als gids met Pauline de Wilde, in Carcassonne. De aflevering wordt de week erop herhaald, in de ochtend op RTL4, op zondag 21 februari. Ik herinner iedereen er wel aan nog, vlak van te voren!

Nieuwe website
Ik moet er nog wel wat aan opplussen, maar hij is klaar, mijn nieuwe privé website: PanOccitania.com! Het is een samenvoeging van twee oude websites, languedocvakantie.nl en zuid-frankrijk.eu, die komend jaar gaan verdwijnen. Altijd wel spannend, de lancering van een nieuwe website. Mochten jullie nog iets zien dat niet goed overkomt, foutjes, etc. dan hoor ik het graag! Alvast bedankt!

Snelle link naar mijn reproducties: Klik hier.
Snelle link naar onze begeleide gidstochten: Klik hier.

Dankwoord
Graag willen Peter en ik iedereen van harte bedanken die ons op welk gebied dan ook heeft gesteund, geholpen, de gite (zie foto rechts) heeft geboekt, etc. Dat stellen wij enorm op prijs! Dankzij deze steun hebben wij de mogelijkheid om weer een jaar door te gaan hier in het prachtige Occitanië. Doorgaan ook, met hier in de streek een overkoepelend orgaan te creëren waarvan alle mensen die hier in het toerisme zitten, kunnen profiteren. Sociaal zakendoen en samenwerking is wat wij hier voor elkaar willen krijgen. Ondanks de idyllische reputatie van Zuid-Frankrijk en de mooie omgeving hier, is de streek zeer arm en zijn er amper sociale wetten. Iedereen moet hier keihard werken. Met onze kennis en ondernemingslust willen wij proberen om de streek een beetje te helpen om vooruit te komen. We zullen ons in 2010 met nog meer kracht gaan inzetten hiervoor.

Plannen 2010
Volgend jaar is vooral een verrassing, een cadeautje. Een heel nieuw jaar om ons bedrijf verder uit te bouwen, en er staan enkele gesprekken met instanties op het programma. Ook staan er enkele geplande tours op het programma deze winter, we hebben al 15 weken verhuur van de gite op de kalender staan, we zijn begin januari een hele week oppasouders van de hond Wilfrid (zie foto) en we hebben een enorme kluslijst aan ons eigen domeintje, zoals beitsen, kitten, tuinieren, etc. (jippiejajajippiejippiejee). Binnenkort starten de voorbereidende werkzaamheden aan een nieuwe website voor een van onze klanten, er is een optionele bestelling voor 2 reproducties binnen en een optie op een paar tours in maart/april. Kortom, we gaan ervoor!!

Oudejaarsboodschap
Zo aan het eind van het jaar ga je altijd een beetje terugkijken, balans opmaken, en je hebt hoop op mooie dingen in het nieuwe jaar. Je wenst de mooiste dingen toe aan iedereen die je kent, je krijgt kaarten van oude bekenden, vrienden, familie... het is een periode waarin je ook stilletjes naar binnen treedt, om te contempleren, of gewoon even de stilte op te zoeken. Zoals op dit Blog te lezen was, hebben Peter en ik een behoorlijk enerverend jaar achter de rug. In deze decembermaand hopen we even pas op de plaats te maken, even bijkomen, even rust.

En zo rond de Winterzonne-wende is ook de natuur naar binnen getreden, in afwachting van de terugkeer van de zon, die op 21 december opnieuw is herboren om iedere dag weer sterker te worden.

De hoop die wij koesteren, voor onze omgeving, onszelf, en de wereld, is als een knop in de winter, in stille afwachting van warmte, licht en lente. Zo visualiseer ik de wereld als een knop, waarbij de warme zon een alchemie veroorzaakt die nieuw leven creëert. Ook visualiseer ik een wereld die oplicht van geluk, van vrede, van liefde, van troost en vooruitgang in het menselijk bewustzijn.

Laat er Licht, Leven en Liefde zijn en laten we dit uitstralen naar buiten toe. Liefde, vriendelijkheid of een glimlach overwint alles, ontdooit het hardste ijs. Er is geen kamer meer donker zodra er licht in schijnt. Licht, de Zon, overwint alles. Sol Invictus.

En dat, lieve allemaal, is mijn Oudejaarsboodschap.
Peter en ik wensen jullie een gezellige, liefdevolle Kerst toe.
Tot in het Nieuwe Jaar, met de aller- allerbeste wensen voor iedereen!