De eerste helft van 2017 in een notendop

Even bijkletsen
De rommel dondert De donder rommelt terwijl ik deze nieuwe Blog begin te schrijven. Het is hier heet hoor. Na een drukke periode van 6 maanden heb ik dan eindelijk even tijd om de hoogtepunten van het afgelopen half jaar op een rijtje te zetten. Kort gezegd, het gaat allemaal goed met ons en met de katten, die inmiddels een jaar oud zijn. We hebben veel werk en kunnen het daarom weer een volgende winter volhouden. :) We hebben wel stiekem een klein feestje gevierd, want we zijn nu precies 10 jaar definitief in Frankrijk! Het was wel een super heftige 10 jaar en ik wou dat Rob's Grote Tuinverbouwing ook hier eens langs kon komen. :P De kippen hebben we niet meer; twee zijn er overleden en de derde verblijft momenteel op Lavaldieu. Ze was veel te eenzaam. Ook de goudvissen zijn nu - na 10 jaar - overleden. Niet slecht hoor, 10 jaar voor die kleine visjes! Maar goed, we hebben nu even aan 2 katten genoeg. ;-)

Ravi en Noa hebben nu ook een eigen Facebook pagina: www.facebook.com/The-Adventures-of-Noa-and-Ravi-in-Occitania. :)

Eind dit jaar verhuren we ook precies 10 jaar onze gite. Dit jaar gaat het redelijk, maar het kan veel beter. Een groot deel van september en heel oktober staat de gite gewoon leeg en dat is ongebruikelijk. Mochten er dus liefhebbers zijn die een weekje, of twee weken, er tussenuit willen, dan kun je HIER klikken om naar de juiste pagina te gaan. Nu zijt wellekome! :)

Onze avonturen? Nou, pak maar vast een flinke mok thee of koffie...

Het begon allemaal met een paar dagen gidsen in februari voor de Amerikaanse afdelingshoofden van de AMORC (Rozenkruisersorde) Julie Scott (Grootmeester USA) en Karen Wark. Dat waren twee bijzondere dagen, waarbij we ook in de sneeuw terecht kwamen toen we Montségur bezochten. Het waren voorbereidingen voor hun eigen tour door Frankrijk later dit jaar, waarvoor ik 4 dagen zal worden ingehuurd om hun groep te gidsen in Occitanië. Hieronder wat plaatjes van de twee dagen in februari.

Sporen van een vosje in het weiland, met op de achtergrond de katharenburcht Montségur.

Montségur.

Vals, de vroeg-christelijke muurschilderingen in het rotskerkje.

Het einde van de tweede dag met uitzicht op de Val d'Amour bij Belesta.

Ik hoop dat het weer meezit als ze met de grote groep komen, want eind oktober begin november kan het weer omslaan, al kun je er hier ook geen pijl meer op trekken. We zitten op half juli nu, en hebben al 3 hittegolven achter de rug; de eerste was in mei! Dus we zien wel. Dat zal allemaal wel in mijn volgende blog komen eind dit jaar. :)

Voor de Nederlandstalige jurisdictie van de AMORC wordt er in 2018 eind mei een unieke reis georganiseerd naar Katharenland. Meer info staat er op de AMORC website, maar als er interesse is, geef dan maar even een gil op anneke@barinca.fr, dan kom je op de lijst van geïnteresseerden en ontvang je informatie over de reis per email.

Bezoekje van mijn neef Erwin
In maart is mijn neef Erwin op bezoek geweest, hartstikke gezellig, en we hebben natuurlijk weer van alles ondernomen. Een van de leukste dingen vond ik wel de fotografie, want Erwin is een uitstekend fotomodel en dat dan tegen die historische achtergronden hier. Hier enkele plaatjes van deze leuke week:

Erwin in Puivert (troubadourskasteel en opname plek voor het einde van de film "The Ninth Gate" met Johnny Depp).

Herinneringen aan de opnames van de film, te zien op een TV in het kasteel.

Op weg naar de sneeuw, Font Romeu, in de Pyreneeën.

De zonnespiegel achter Font Romeu.

Carcassonne, de Romeinse wijk.

We hebben ook flink geklommen, naar de grotten boven Ornolac en met windkracht 10 of zo Montségur op. Deels op handen en voeten dus. ;-)

Erwin bij de ingang van de Bethlehem Grot.

Naar de Hermit's Cave, het is net Jurassic Park daar.

De Hermit's Cave.

Een prachtige regenboog boven de bergen van de Sabarthes.

Erwin bij de poort van Montségur.

De indrukwekkende berg Tabor oftewel de St. Barthelomeuspiek.

Het was een mooie week. :)

Eventjes onze paspoorten vernieuwen
Wanneer was dat ook alweer, die allerlaatste keer dat Peter en ik een weekje op vakantie zijn geweest, een echte vakantie wel te verstaan. Een weekje chillen op een warm eiland. Dat was in 1999 geloof ik, en daarna hebben we eigenlijk alle 'vrije' tijd in ons Franse avontuur geïnvesteerd. We waren bekaf begin dit jaar, tong op de grond, totaal uitgeput, en toen hoorden we dat we alleen maar in Amsterdam, Parijs of Madrid onze bijna verlopen paspoorten konden vernieuwen. Na wat rekensommetjes te hebben gemaakt, wisten we, dat we op alle drie deze bestemmingen een bepaald bedrag aan vluchten en accommodatie kwijt zouden zijn. En toen dacht ik ineens aan een last minute vakantie terwijl we op onze paspoorten wachten. Zo'n last-minute vanuit Amsterdam, want die zijn het goedkoopst. En dat is uiteindelijk gelukt met dank aan Sunweb voor het meedenken en mee zoeken!

Dus, koffers ingepakt, naar Toulouse airport gereden, naar Amsterdam Schiphol gevlogen en meteen foto's laten maken. Daarna bezochten we de balie voor "Nederlanders in het Buitenland", waar we op afspraak nieuwe paspoorten konden bestellen (een lang formulier invullen natuurlijk met foto's, vingerafdrukken, kopietjes van dit en dat, etc.) en dan maar wachten (korte week) tot de nieuwe paspoorten binnen zouden komen. Met het oude paspoort konden we nog net in dat kleine weekje naar Lanzarote met een super laag geprijsde last-minute! DE oplossing voor onze uitputting! En wat hebben we er van genoten! Op de terugweg pikten we onze nieuwe paspoorten op en de dag erna vlogen we weer terug naar Toulouse. Mission accomplished! :D Hieronder mijn mooiste plaatjes...

Nou ja, deze heeft Peter natuurlijk gemaakt. ;-)

Dag mooi eiland! Het was geweldig!

Weer aan het werk
Het voorjaar is weer begonnen en dus ook het toeristenseizoen. Voor de voorbereidingen van een tour in oktober moest ik een dagje op pad met een tourleidster, die me deze foto toestuurde. Nou, zo zie ik er dus wel eens uit als het zonnetje te heet is voor mijn bolletje. Grijns... Hoedjes waaien alleen maar af... ;-)

De Fontaine des Amours is een geliefde plek om even tot jezelf te komen. Gewoon jij en de planeet. Weet je wel?

Nou, en dan heb je altijd wel weer van die moeilijke dagen waarop je het gevoel hebt dat de hele wereld je tegenwerkt, maar toen stond ineens Jaap Rameijer voor de deur met allemaal Hollandse lekkernijen, en ik mocht met Jaap een middagje mee naar Spanje om te shoppen! We eindigden in Collioure voor een lekkere maaltijd met uitzicht op de haven. En dan denk je wel eens, engelen bestaan echt. ;-)

Kijk, dit zie je dan in zo'n Spaanse supermarkt in La Jonquera. Leuk he?

Jaap in Collioure. :) Het was een fijne dag! Nogmaals bedankt, Jaap! xox

Met een vaste klant naar Villerouge-Terménes, het kasteel in de Corbières met het verhaal van de laatste Kathaar, Guilhem Bélibaste.

Kortom, druk druk druk. En dan heb je natuurlijk ook kantoorwerk, waarbij je je aandacht moet houden... ;-)

En zo zit ik nu weer. Dus dan heb je beeld. Grijns.

Dagje omgeving Rennes-le-Chateau, de geheimzinnige vallei...
Even niet naar Rennes-le-Chateau maar naar de prachtige vallei met zijn mystieke plekken, samen met schrijfster Ankie Nolen en haar lieve man Rob. Het was een warme, prachtige dag, en we bezochten Coustaussa met de stenen hutjes, het graf van de vermoorde priester Gélis, de Source de la Madeleine (moeilijk te bezoeken, omdat je eerst door het water heen moet of voorzichtig van rots naar rots moet huppelen), de zoute rivier de Salz en de zoete rivier de Blanque, de bron Le Cercle, de Libellensteen bij de Blanque, de Hermitage en de ruïne van het oude, oorspronkelijk Romeinse, badhuis van Rennes-les-Bains.

Ankie bij de Source de la Madeleine.

De grot bij de Source de la Madeleine.

Ankie en Rob in Rennes-les-Bains bij een van de bronnen.

Ikkes bij het graf van Abbé Gélis in Coustaussa.

Even iets koels! :D

Bij de Source de Cercle.

De Hermitage bij de Blanque.

De Libellensteen (ca. 1900) bij de Blanque.

Peter bij het oude badhuis van Rennes-les-Bains.

Wat een gave dag was dit! Het deed weer even het verleden herleven van toen we nog metersdiep in het Rennes mysterie zaten en de hele omgeving afliepen, van de paden af natuurlijk, op zoek naar de bijzondere plekken uit de oudheid of uit het enigma.

Dagje Tempelieren in de Fenouilledes
Zo af en toe gaan Peter er alleen op uit en dit keer gingen we op verkenning naar de Fenouilledes, een gebied dat in de Middeleeuwen grotendeels in het bezit was van de Tempeliers. We lieten ons leiden en kwamen bij een onbekend Tempelierskasteel uit, genaamd Viviers.

We konden er niet in, want dat was alleen op afspraak en met een groep. En toch ben ik nieuwsgierig! Hopelijk kunnen we het op een goede dag toch van binnen bekijken.

We kwamen per ongeluk uit bij het kapelletje van St. Michel bij Sournia, waar we vele jaren geleden al eens met lieve vrienden waren geweest. Nu voelde het een beetje 'geroepen' en ik denk niet dat ik dat in woorden kan uitleggen...

Op weg naar St. Paul voor de lunch, die deze keer door de eigenaar werd gedoneerd (we waren er verlegen van!), zagen we nog een menhir en een oude ruïne van wat een heel oud gehucht lijkt te zijn geweest. Toch eens een keer opzoeken op de Cassini kaart! :D

Het was een heerlijke dag en we hadden nog net even tijd om alles op orde te krijgen in huis en tuin, want er stonden 3 groepsreizen en twee privéreizen voor de deur. De eerste privéreis was met 4 Canadezen; lange dagen, heel veel vragen, maar we hebben veel gedaan! Een van de dagen zal ik nooit meer vergeten: een privé tour door de grotten van Lombrives met extra tijd om de handtekeningen te bestuderen, oude graffiti, soms wel uit de 15de eeuw, van bezoekers die boodschappen achterlieten. Soms mystieke boodschappen...

Het uitzicht vanaf het pad bij de ingang van de grot. Wat een mooie plek is de Sabarthes toch!

Het Prehistorisch Park bij Tarascon-sur-Ariège:

Wat een bijzondere dag! De volgende dagen nam ik de Canadezen mee naar Collioure en Carcassonne.

Collioure aan de Middellandse Zee.

Het Vierkante Labyrinth in Collioure.

De Straat van de Vrede, Collioure.

Carcassonne vanaf de heuvel.


De Canadezen waren bijzonder tevreden en ik had een paar dagen 'rust' voordat de volgende tour begon.

En wat doet Anneke dan, dan bakt ze een abrikozentaart met abrikozen uit eigen tuin. Tuurlijk glutenvrij en met 50% minder suiker en 50% minder boter! Hij was overheerlijk! ;-)

Ravi en Noa zijn jarig geweest! Lekker verwend natuurlijk! Het gaat prima met de beestjes.

Ravi in de boom boven de kippenren. We hebben namelijk 3 dagen op de kippen van de buren gepast. Omdat de katten zijn opgegroeid rond kippen, vonden ze het hartstikke leuk. Ik was toch wel weer blij dat ze weer weg waren, want het blijft veel werk. Misschien als we over 4 jaar met pensioen gaan... ;-)

Een mooie regenboog achter ons huis.

Groepsreis 1 samengevat in enkele foto's
Op deze groepsreizen heb ik niet altijd foto's kunnen maken. Maar enkele zijn zeker de moeite van het delen waard.

Een bezoek aan kasteel Puivert, met middeleeuwse sferen.

Dansen op de muziek van de troubadours. Het was echt heel erg leuk!

Le Royaume Oblié. Deze meneer maakt mooie sieraden, met als thema de Middeleeuwen.

Rennes-le-Chateau.

In het museum van Rennes-le-Chateau staat nu ook de pilaar van Captièr, de holle pilaar waarin Antoine Bigou aan het eind van de 18de eeuw geheime documenten zou hebben verstopt, die Saunière, de priester van het dorp, een eeuw later op een schattenjacht zouden zetten die zijn weerga niet kent. We zijn er nog mee bezig.

Het beeld van Asmodeus is in april vernield door een gekke vrouw. Hopelijk kan het weer worden hersteld. Ook het altaar is beschadigd; het hoofd van Maria Magdalena is eruit geslagen maar gelukkig is dit wel goed te restaureren.

Er is nu ook een pottenbakster in het dorp. Schitterend!

De oude kerkbanken uit de tijd van Saunière liggen opgeslagen in het zomerkantoortje bij de begraafplaats. Ik weet niet of ze de bankjes nog willen verkopen, of dat ze ze opknappen en in de Villa Bethania gaan neerzetten als deze gerestaureerd is en weer open voor het publiek. Nu is alleen de eerste etage te bezoeken.

De dochter van de in 2008 overleden Jean-Luc Robin (schrijver van enkele boeken over Rennes-le-Chateau en bijna burgemeester van het dorp), Lucie, heeft nu de oude Pomme Bleues (de latere Dragon dus) overgenomen en het restaurant heet nu L'Antre Temps.

Het is hartstikke lekker, dus nu zijn er 3 goede restaurantjes in het kleine dorpje. Mooi!

Samen met de groep genoten we van een concert van David Bailey in het kasteel van Rennes-le-Chateau.

De Bugarach berg in de spiegel van de bus.

De Magdalenakapel in het kerkje van de ND de Sabart. De kapel is meer dan 1000 jaar oud.

In het prehistorisch museum bij Tarascon-sur-Ariège.

Een mooie ochtend in Mirepoix, met de markt en de brocantes.

De binnenplaats van de burcht Montségur.

De Zwarte Madonna van Montségur.

Een privé tour tussendoor, klimmen naar de top van het oude fort van Bezu! En werm dat het was, werm!

Op mijn verjaardag (13 juni) zijn Peter en ik een dagje naar Canet-Plage geweest, even chillen aan de Mediterranee, zo blauw. Zo blauw. Lekker man! Dat doen we nou nooit! (1 x per jaar denk ik).

Heerlijk! :D

Maar al snel volgde er een nieuwe privé tour naar het kasteel van Queribus. Weer klimmen. En werm, niet normaal. Het was alweer de derde hittegolf met 40 graden!

Direct daarna het vervolg van de groepsreis; het ging gewoon achter elkaar door, non-stop...

Carcassonne, oh wat was het heet!

Het klooster van Galamus (St. Antoine le Désert).

Met onze vaste chauffeur, Benoit, naast de bus op de parkeerplaats bij het Galamus klooster.

Fantastische lunches maken onze reizen nog gezelliger! ;-)

Bij hoge uitzondering mocht ik een foto maken van het originele beeld van de Madonna in de ND de Marceille bij Limoux! :D Graag wil ik deze foto met iedereen delen.

Limoux, het beeld van Aphrodite op het plein; in de Renaissance ook wel de Griekse Eva genoemd, vandaar de cynische appel. De beeldhouwers en schilders van de Renaissance waren vaak ingewijd en verstopten allerlei boodschappen in hun kunstwerken.

De Notre Dame de Val d'Amour bij Belesta is bekend om zijn helende bron en de verschijning van Maria aan een herder. Normaal kun je er niet in, maar Peter heeft het voor elkaar gekregen om de sleutel te bemachtigen. Daarvoor is hij met onze auto vooruit gereden, terwijl ik vanaf het kasteelhotel met de bus naar Belesta mee kwam en onderweg de verhalen al vertelde.

Er is inderdaad een bron in de crypte en er is een bijzonder oud beeldje. Niet zo makkelijk te fotograferen, maar omdat ik moest gidsen, kon ik slechts snel even over de hoofden fotograferen. Ach het is beter als helemaal niets, toch?

Vervolgens gingen we naar de Fontaine de Fontestorbes waar we ook lunchten en dat was echt sprookjesachtig! En lekker! Aanrader!

De fantastische lunch!

Welkom in het Occitaans (en andere talen), in de auberge van Montségur. :)

Vanaf Belesta reden Peter en ik aan het einde van de dag weer naar huis, eerst een stukje achter de bus aan. Weer eens wat anders.

Op weg naar Galamus moeten we eerst door de kloof van Pierre Lys.

Met chauffeur Benoit tijdens de lunch in St. Paul. Het was zeker goed voor mijn Frans en we hebben heel wat gekletst.

In de Galamus kloof. Peter vormt bijna altijd de achterhoede van de groep.

Naar Rennes-les-Bains en omgeving.

De bus moest door de nauwe hoofdstraat van Rennes-les-Bains en hoe hij het voor elkaar krijgt weet ik niet, maar Benoit is altijd in staat zich er doorheen te wurmen. Ook in St. Paul op weg naar Galamus, waar moeilijke hoeken zijn en lage draden hangen. Petje af hoor!

Terwijl de groep een paar uur bezig was bij de Duivelsstoel, ben ik naar het dorp gelopen om een kopje koffie te drinken en even over de markt te lopen. Na de lunch heeft ook de groep de markt nog kunnen bezoeken. Altijd gezellig, met het ezelsvrouwtje, het honingvrouwtje en de kristallenboer...

Lunch bij de Hostel, altijd fantastisch! Peter en ik buiken nog even uit terwijl de groep over de markt loopt.

De nieuwe Occitaanse vlag wappert stoer in Rennes-les-Bains.

Het was een fijne groep; lieve mensen en het is ook echt fijn om zo te worden gewaardeerd. Niet iedereen laat dit altijd zo lief merken.

Aan het einde van de laatste dag; enkele groepsleden zijn met hun kleren aan of in hun ondergoed het water ingegaan, zo heet was het. Lekker, zo'n stukje natuur, zo'n koude rivier, als het 38 graden is. ;-)

Die avond was er een 'laatste avondmaal' en de leidster (hier met mij op de foto) had gevraagd of ik mijn boeken op die laatste avond wilde verkopen en signeren. Lief he? :D

Een deel van de derde groep van deze zomer in de Ducs de Joyeuse, het kasteelhotel in Couiza. Een gedenkwaardige avond!

Al met al is het dus allemaal goed gegaan de eerste helft van dit jaar. De zomer is wat rustiger, met alleen privé tochten, vaak met vaste klanten. In september en oktober tot begin november is het drukker met een of twee groepsreizen, en daarna gaan we de badkamer van de gite verbouwen. De kluslijst is nog gigantisch! Maar we gaan er gewoon weer tegenaan en hopen het nog lang hier in dit mooie stukje Frankrijk te kunnen volhouden. :)

Tot de volgende keer! From Occitania, with Love. ♥