Vervolgens hebben we gisteren toestemming gekregen van de burgemeester van Rennes-le-Château, om de nieuwe website van het dorpje, die ik heb ontworpen en in elkaar heb gezet, vandaag online te zetten! Graag wil ik Corjan de Raaf bedanken voor zijn inzet, adviezen en tijd!!!
Website van de gemeente: www.rennes-le-chateau.fr
Alles over Rennes-le-Château: www.rlcresearch.com
Nieuw e-mail adres
Dan nog even een praktische mededeling: Ik heb een nieuw e-mail adres: anneke@barinca.fr. Binnen niet al te lange tijd zal anneke@barinca.nl komen te vervallen. Alvast bedankt voor het aanpassen in jullie e-mail adresboek!
Wat een verdriet he, op 30 april, Koninginnedag! We zaten hier naar de televisie te kijken met Franse tompoesjes (millefeuilles) toen we het zagen gebeuren. Peter en ik zijn die middag een wandeling gaan maken om onze gedachten te verzetten. We besloten die middag Bezu te beklimmen, de ruïne van een oud Tempelierskasteel dat hoog op een rots lag. We waren getuigen van een reddingsactie met helicopter op de berg Bugarach (1230 meter). Maar het uitzicht vanaf de rotspunt was onvergetelijk. Even waren we het drama van Apeldoorn vergeten...
WilfridOp de valreep moesten we toch nog een kleine week op een hond passen, Wilfrid, terwijl de Engelse eigenaars naar Londen moesten voor o.a. een verjaardag. Wilfrid is een 'Griffon', twee jaar oud, en opnieuw heb ik geconstateerd dat deze hond geen ballen kon vangen, niets terug gaf wat je gooide en ik besloot om te kijken of ik ook deze knul het e.e.a. kon bijbrengen. Wilfrid was, net als Grendel, erg slim. Dus die bal vangen had ik hem in 1 minuut al geleerd. Het afgeven had ie op de derde dag door, en om een glimlach op de gezichten van de eigenaars te toveren, heb ik ook Wilfrid geleerd om 'high five' te doen. Hij slaat dus nu letterlijk tegen je hand aan, in plaats van een pootje te geven. Dit was ook in 3 dagen voor elkaar en het is dus echt geen gezicht. De eigenaar moest er zo om lachen toen ik het voordeed! Prachtig! Wat wil je nog meer, hond blij, wij blij, eigenaars blij... en ook wel weer blij dat de hond weer weg is... grijns... Het zijn handenbinders hoor!
Het enigma van Kentucky Fried Chicken
Peter heeft iets met KFC. Hij is er altijd dol op geweest, maar hij heeft op de een of andere manier een banvloek op een maaltje kip van Kentucky Fried Chicken. Het begon allemaal op Cyprus, waar we dertien jaar geleden waren voor een korte vakantie. Aan de hoofdstraat door het plaatsje waar we verbleven ontdekte Peter een KFC! Daar zouden we die week zeker een keer gaan eten. Maar, toen we op een dag dus naar KFC wilden gaan, konden we hem nergens aan die hoofdweg meer vinden! Bizar!
Afin, een paar jaar later waren we in Londen, waar we als VIP gasten een van de laatste Bee Gees concerten in Wembley Stadium mochten bijwonen. Tuurlijk zouden we tijdens die dagen even een KFC aandoen, Peter keek er watertandend naar uit. Maar we konden helemaal nergens een KFC vinden! Toen we de laatste avond in een buitenwijk liepen, waar ons hotelletje toen lag, waaide er provocerend een servetje van Kentucky Fried Chicken vlak langs Peter's benen....
Afin, jaren later en Peter greep altijd naast de kans om te snacken bij een KFC, want overal waar we kwamen, was er geen een te bekennen. Dus, toen we afgelopen keer in Nederland waren, was Peter steevast van plan om in Breda naar een KFC te gaan, maar daar kwam toen even niets van. Maar, Peter moest toch de week erop weer naar Nederland toe, dus zou hij dan zeker goed plannen om naar de KFC te gaan in Breda. Maar we weten inmiddels dat die dag zijn vliegtuig niet vertrok! Hoe erg is het dan, als je naar de tv kijkt een paar weken terug, om dan te horen dat er in TILBURG een vestiging is geopend van Kentucky Fried Chicken!!! Aaaaaaaaaarrrrrrrrrrrrcccccccccchhh!!
Maar goed. Ooit.... De eerste vestiging hier in het zuiden is inmiddels in Narbonne geopend, dus er is nog hoop!
Sprong vooruit!
Onze bank BNP Paribas hier in Quillan heeft het nieuwste van het nieuwste nu als service voor zijn klanten ontwikkeld. De manager van de bank heeft nu ook een antwoordapparaat aangeschaft! Ja, dan heb je niks!! Hoezo, men is hier vast blijven zitten in de vorige eeuw? Toch? En wij maar klagen...
Achter de schermenDe afgelopen drie dagen hebben we weer tours gehad, dit keer met twee Amerikaanse Belgen, die al 28 jaar in The States wonen. Ze hebben veel van de wereld gezien maar waren nog nooit in de Languedoc geweest. Ze huren altijd overal privé gidsen in, en zo kwamen ze bij ons terecht. Ze huurden Peter in als chauffeur voor hun huurauto, zodat ze zelf niet hoefden te rijden in dit bergachtige landschap, met mij als hun privé gids. We nemen even een kijkje achter de schermen...
Als ik word ingehuurd als gids, wordt er altijd van te voren een programma gemaakt, zodat ik alle informatie, verhalen, legenden e.d. uit mijn hoofd ken als we de tour gaan maken. Die informatie verpak ik dan, afhankelijk van de smaak van de klant, op een sappige manier, zodat het geen schoolreisje wordt maar een gezellige vakantiedag met achtergrondverhalen. De bezienswaardigheden komen dan zo tot leven.
Al vroeg in de ochtend staan we klaar en repeteer ik nog even wat data en namen, en dan rijden we naar de klant, die vaak in een van de hotels in Quillan is ingeboekt. In dit geval stapten we over in de huurauto van de klant. Het kinderslot van de huurauto ging echter een geheel eigen leven leiden. Dit had hilarische gevolgen! Degenen die op de achterbank zaten, moesten dus 'bevrijd' worden van buitenaf. Op dag 1 zat ik achterin met de vrouw, en op dag twee zat ik achterin met de man van het stel. De man was de fotograaf, dus die had nog wel eens de neiging om onderweg te willen stoppen voor een foto. En iedere keer weer vergat hij, dat iemand hem van buitenaf moest bevrijden! Miljaar! Dus, Peter zit te zoeken naar een knopje of een hendeltje om 'het probleem' op te lossen. Met als gevolg dat mijn deur wel lukte, maar juist die van hem nu noch van binnen, noch van buiten open kon! Woehahaha! Maar, uiteindelijk vond Peter het juiste knopje en kwam alles weer goed.
We reden door de Pyreneeën, zagen de kastelen Puivert en Montségur, het Katharendorp Montaillou met zijn burchtruïne en we kwamen onderweg als bonus zelfs nog een herder tegen met zijn schapen inclusief Pyrenese berghond! Dat was een schitterend gezicht hoor! De Katharendagtocht was een groot succes, vooral, omdat het zulk schitterend weer was! Voor het eerst deden we ook een Mystery Tour. Dat is dus een dagtocht waarvan de KLANTEN niet weten waar ze naartoe gaan. Wij hadden natuurlijk wel een prachtige tocht door de Haute Corbière uitgestippeld met zijn elfensprookjes, kastelen, bergen, bossen en wijngaarden. Maar het zou toch anders lopen dan we hadden gepland!
Al het eerste kasteel dat we die ochtend zouden bezoeken, was later open dan alle andere kastelen en omdat we toch een planning hadden, en de klanten toch niet wisten waar ze die dag zouden heengaan, hebben we plan B in actie gezet. We zouden vanaf Villerouge-Termenes dwars doorsteken naar Cucugnan en de twee kastelen Peyrepertuse en Queribus gaan bekijken en dan via de Fenouiiet en door de kloof van Pierre Lys terug rijden. Maar al meteen na de afslag misten we de weg naar Maisons en reden we over een b-weggetje, dat weliswaar over een schitterende bergrichel liep, en gelukkig toch nog in Maisons uitkwam. Het viel onze twee klanten natuurlijk wel op, dat we een alternatief plan hadden, en lagen uiteraard in een deuk, maar ze vonden het wel prachtig! Een echte Mystery Tour, met een mysterieus kinderslot op de autoportieren en een route die zelfs voor de organisatoren een mysterie zou zijn! De man was een ongelofelijke zoetekauw; zodra we langs een bakker reden zou hij bijna rijdende weg zijn uitgestapt om er watertandend in de etalage te staren. Natuurlijk hebben we er een paar keer aan moeten toegeven, inclusief de pecanbroodjes uit Couiza, die onderhand bij de 'ingewijden' een absolute 'must' zijn als je hier in de streek bent, liefst iedere dag! Hè Theo, Maggie en Simonne? Grijns...
Eigen huis en tuin
Er breken nu een aantal klusdagen aan. Reparaties, de tuin netjes maken, zwembadje opzetten en Peter zet vandaag o.a. de partytent op bij de gite op het terras. Dat is supergezellig en fijn bij warm weer! Dus Erik en Sandra, hij staat er hoor, zaterdag, inclusief een fles Blanquette in de koelkast!! Zoals beloofd! :)
De lente is de mooiste tijd van het jaar, vooral de maand mei! Alles staat hier in de bloei, rots- en alpineplanten, oeverplanten, bloesem die naar honing ruikt, het lichte jonge groen tussen het donkere groen van de naaldbomen, de ideale temperaturen met een schitterende blauwe lucht, maar pokkedepokkede wat moeten we vaak maaien! En als je dan 2600 vierkante meter hebt, waarvan het grootste deel gras is, dan is het dus voor mij een paar middagen werk om het geheel te doen. Ik ga dus snel aan de slag, voordat we met kapmessen door de jungle moeten! Tot de volgende blog entree!! Heel veel liefs uit Belvianes!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten