From Occitania, with Love...

Wat zijn die eerste twee maanden omgevlogen! Natuurlijk vooral omdat mijn beide boeken in januari en februari zijn uitgebracht en daar ontzettend veel werk voor moest worden verzet. Maar het is allemaal gelukt! Straks meer hierover.

Het jaar begon met een prachtige zonsondergang.

Uiteraard hebben we elke dag die warm en zonnig genoeg was, even buiten gezeten voor de frisse lucht en wat vitamine D. Ook Babar was weer van de partij, zeker als er kip of vis op het menu staat.

Hij kan overigens ook behoorlijke grappige gezichtjes trekken. Het is een apart menneke, onzen Babar...

Lekker hoor, die eerste zonnestralen. Ik moet alleen oppassen, want nu kan hij er wel erg makkelijk bij... ;-)

Vanaf het huis. Uiteraard hebben we ook onze winterse kou gehad.

We zijn ook nog even een kleine wandeling gaan maken, achter Belvianes de heuvels in. Levert altijd mooie plaatjes op.

Eerste gidsdag achter de rug!
Ik heb ook al 1 dag gegidst, met een lieve dame uit de States en onze vriend Jaap Rameijer. We bezochten het havenplaatsje Collioure en het daar niet ver vandaan gelegen Elne, dat maar liefst 1000 jaar lang de belangrijkste stad van de Roussillon is geweest.

Na de koffie bezochten we het kasteel van Collioure, waar aan het eind van de 12de eeuw de Grootmeester van de Tempeliers zetelde.

Toen we van het kasteel weer naar het plaatsje liepen, zag ik ineens een grote groep vogels overvliegen. Het waren flamingo's, op weg van Afrika naar de Camarque.

Nu er niet zoveel mensen zijn, konden we goed het vierkante labyrinth zien, dat men in het centrum in de betrating heeft verwerkt.

In Elne bezochten we de abdij en de abdijkerk, waar ik ook maar meteen het Abwoen heb gezongen (Onze Vader in het Aramees), het klonk wel mooi en er was toch niemand. ;-)

Jaap maakte deze foto terwijl ik van alles stond uit te leggen. :)

De Ourobouros van Elne: Kennis.

Na deze dag, die ik gewoon even nodig had (even eruit!!) heb ik een signeer-weekend gehouden voor enkele mensen die ons financieel hebben gesteund en die ik een gratis exemplaar van The Eye of Ra (mijn nieuwste boek) had beloofd. Helaas had ik zo'n miniscuul budget dat het bij een kleine stapel is gebleven. Ik had er graag wat meer weggegeven. Wat een heerlijk gevoel is het toch om dingen te kunnen weg geven. Alleen daar al voor zou ik veel geld willen hebben. ;-)

Babar was die dag erg aanhankelijk.

Dagje picknicken in de Pyreneeën
Uiteindelijk zijn ook Peter en ik een dagje weggeweest om de minibus weer even op toeren te brengen. We zijn wezen picknicken in Arles-sur-Tech in de Pyreneeën en hebben genoten van de schitterende route, welke begon in het oude stadje Thuir en ons via Amelie-les-Bains naar Arles-sur-Tech leidde.
In Thuir was zowat alles dicht, maar dit kerkje was wel interessant. Het kruis in het ronde raam leek wat op een Tempelierskruis omdat de hoeken iets waren ingedeukt. Boven de deur kun je de bekende Alpha en Omega zien en de woorden "Dit is het huis van God" in het Latijn. Het briefje "ik zit bij de pizzeria" is zeker weggewaaid... ;-)

De Canigou lag er zo mooi bij! Dit is de hoogste berg van de Roussillon.

De brug bij Ceret en links een bloeiende mimosa.

De kloostergang van de abdij van Arles-sur-Tech.

in de abdijkerk zagen we een liggende Maria Magdalena onder een wel heel bijzondere Antonius van de Woestijn (patroonheilige van de heremieten).

Hier nog een mooie Franciscus van Assisi.

Een groene man.

Het stadhuis van Arles-sur-Tech is in Jugendstil stijl gebouwd. Schitterend! Ook het omliggende park met zijn eeuwenoude cederbomen en sequoias is prachtig.

Hermes. :)

Wat nu zo bijzonder was: Ik heb van iemand een boekje gehad, genaamd Anastasia. Het begint allemaal in Siberië met een zingende ceder die zo oud is, dat hij zijn energie van eeuwenlange zonnestralen wil teruggeven aan de aarde. Hij moet worden omgehakt. Een stukje hout, zelfs alleen maar de bast, heeft werkzame, helende kracht en wordt door de mensen daar als hanger gedragen. Ik dacht direct; wat zou ik graag zo'n stukje willen hebben, om mijn energie weer wat te herstellen. Geen idee dat er zo'n ongelofelijke oude ceder in het park van Arles-sur-Tech staat natuurlijk. Ik heb een klein stukje van de schors meegenomen en ben daar dus zo blij mee! Het voelt als een cadeautje. Maar daar hield het niet mee op. Ik zag al die mimosa en dacht, die zou ik best in de tuin willen hebben, zo prachtig geel! We liepen een straatje in en op de grond voor mijn voeten lag een klein afgesneden takje van een bloeiende mimosa. Zo mooi! Je kon die glimlach niet meer van mijn gezicht krijgen die dag!

Voor we terugreden, hebben we nog even een sangria gedronken in Amelie-les-Bains. Mooie stad! Hieronder de nieuwe en de oude stad

Het was een schitterende dag!

Zoals je waarschijnlijk al wel weet, zit ik ook op Twitter. Ik volg ook een aantal mensen uit de filmwereld en toen ik hoorde dat Johnny Depp weer in een nieuwe komische film ging spelen, genaamd Mortdecai, sprong ik er direct bovenop. Nu is het altijd grappig als je Tweet favoriet wordt maar om dan ook nog een privé berichtje te krijgen van het productie-team op een zelfde, komische wijze als in de film, vond ik erg grappig. De film draait nu in de bioscoop. De film is ook door Depp geproduceerd.

Op de radio in de States!
Vannacht was ik te horen op intrepid Radio in de States. Gaap. Ik moest er wel om 2 uur voor op. Maar het was echt gaaf en ik heb me heel erg vermaakt met de beide gastheren. Je kunt het programma veilig downloaden via deze link: www.mediafire.com/?x923z0e2h8vb7in. Ik ben pas na 35 minuten aan de beurt, maar dan ben ik er tot aan het eind. ;-)

Lang geleden begon mijn carrière in het toerisme bij reisbureau Star Travel, waar ik enkele jaren heb gewerkt als reisagente. Ik heb dit krantenknipsel een tijdje geleden nog ingescand om het te bewaren. Ik kan bijna niet geloven dat ik al 23 jaar in het vak zit.

Al twee boeken op Amazon!
Trots ben ik op mijn beide boeken, White Lie, geheel herschreven en opnieuw uitgebracht en natuurlijk The Eye of Ra, uitgebracht in februari en al 5 sterren op Amazon! Het is vreselijk veel werk geweest, maar het was het waard! Ik hoop, dat veel mensen ervan zullen gaan genieten. Bijzonder trots ben ik ook op de commentaren van 3 andere schrijvers...

“In The Eye of Ra, Jeanne D'Août cleverly uses fiction to bring alive ancient Egypt and its magic. A most entertaining and fun book to read!”
Robert Bauval, author of The Orion Mystery

“A real page-turner, great plot, fast moving and a fun read!”
Tim Wallace-Murphy, Writer, TV Personality & Lecturer

“The Eye of Ra is a brilliant new esoteric thriller that captivates the reader from the start. Intelligent, well-informed and absorbing, it propels you on a dangerous quest to Akhenaten’s Egypt. If you are a fan of Dan Brown or Umberto Eco, then strap yourself in for a wild ride through ancient lands, intrigue and Egyptian magic. I highly recommend it.”
Andrew Gough, presenter of historical documentaries and Editor-in-Chief of the Heretic Magazine

Gaaf he? :D - De boeken zijn te bestellen via mijn website: www.jeannedaout.com.

Hier is de trailer die ik voor de promotie heb gemaakt:


Nieuw Leven
De lente komt er aan en wij hopen van harte dat we binnenkort weer wat tours kunnen maken. We hebben op dit moment weinig tours en ook veel minder gasten in onze vakantiewoning, Le Conte du Graal, hetgeen heel erg jammer is. We hebben de inkomsten harder nodig dan ooit en dan breekt er zo'n mager jaar aan. De geplande tour in juni met Tim Wallace-Murphy (The Lure of the Languedoc) loopt ook erg slecht, terwijl we maar 5 mensen nodig hebben om de mini bus te kunnen laten rijden. Ik zat er ook aan te denken een tour te doen voor de AMORC, maar daar ben ik nu te laat mee. Ook hier zou ik al met 7 mensen de reis kunnen uitvoeren, uiteraard een stuk goedkoper dan de Lure of the Languedoc tour. Wat wel leuk is; we hebben in september een tour met de beroemde schrijver Steve Berry (Het Geheim van de Tempeliers), waarop ik mag gidsen. Hij gaat definitief door.
Op 30 maart is er ook de rechtszaak nog, waar wij alle hoop op vestigen nu. Als wij deze uiteindelijk winnen, kunnen we proberen ons al reeds aan bussen en hotels uitgegeven geld terug te halen van een niet-betalende klant. De kans is klein, maar hoop doet leven, nietwaar? We werken hard voor onze centjes en komen er maar net van rond. Het is niet juist dat daar misbruik van wordt gemaakt. Het is een ingewikkelde, maar vooral pijnlijke zaak, waar na 2 jaar nu hopelijk snel een einde aan komt, zodat iedereen weer gewoon door kan gaan.

Wij gaan in ieder geval dit jaar door, want deze streek heeft een bedrijf nodig dat met het hart werkt, die de restaurants en hotels niet uitwringt, die de streek en de unieke Occitaanse cultuur promoot en de lokale toeristische industrie steunt. Het is hier schitterend, maar er is weinig infrastructuur. Bij ons zijn groepsreizen in goede en veilige handen. Het is geen Turkije of Griekenland; prijzen van busreizen kunnen niet worden vergeleken, maar het is wel zeker de moeite van een bezoek waard! Dit is Occitanië, het land van de troubadours, de katharen, de tempeliers, de gnostiek, de adembenemende natuur en de heerlijke gastronomie. Het land van de Graal; het land van het Hart. Dus, allemaal deze kant op! ;-)

From Occitania, with Love!

Oudejaarsblog 2014

Lieve allemaal,

Het jaar zit er weer zowat op. Vanaf vandaag gaan de dagen weer lengen en de komende anderhalve week zijn we nog allemaal in een kerstroes, maar in sommige gezinnen is er veel verdriet. In de afgelopen periode zijn er diverse vrienden van ons heengegaan; anderen vechten nu nog steeds om er nog zo lang mogelijk bij te kunnen zijn. Wij wensen hen vanuit ons hart veel sterkte toe!

Ook in onze directe omgeving lopen er diverse mensen vreselijk te tobben en waar we kunnen, helpen we. Maar soms kunnen we niet zoveel energie geven als we wel zouden willen, want ook zelf zitten we in een hele moeilijke tijd. Dit jaar is een heftig jaar geweest, ook voor ons, zakelijk en privé. Opnieuw is de rechtszaak uitgesteld; dit keer in verband met een staking van de rechters. Vive la France! ;-P Hopelijk komt de zaak in januari voor, maar dan nog is het weer een week of 6 wachten op de uitslag. Als er dan eindelijk ergens eind februari zwart op wit rechtvaardigheid kan worden binnengehaald, dan gaan we eerst een fles openmaken en dan met volle kracht achter ons geld aan. Het heeft al veel te lang geduurd (juli 2012).

Natuurlijk zijn we vreselijk moe. We werden dit jaar geconfronteerd met diverse mensen die bizar uit de hoek zijn gekomen en dan heb ik het niet alleen maar over die schrijfster, maar ook over anderen in onze omgeving die echt niet sporen. Aan de andere kant hebben heel veel mensen ons op allerlei manieren gesteund en hebben we ook gemerkt dat we enkele hele lieve vrienden hebben. Kijk maar eens hoever we al zijn met de fundraiser! Klik HIER om naar de Fundraiser te gaan die voor ons werd opgestart om te helpen met de advocaatkosten. Wij zijn heel erg dankbaar en we hadden niet geweten wat we hadden moeten doen als deze fundraiser er niet was geweest.

Ook Babar voelt alles heel goed. Hij is de laatste tijd erg aanhankelijk. Peter noemt hem mijn stalker. ;-)

Maar, als ik alles op een rijtje zet, is 2014 ook een zeer productief jaar geweest. We hebben ons absoluut niet uit het veld laten slaan en alles op alles gezet. We hebben keihard gewerkt en doorgezet, tours georganiseerd en uitgevoerd, ook de vakantiewoning zat redelijk vol dit jaar weer, ik heb een nieuw boek geschreven dat hopelijk in januari wordt uitgebracht en we hebben een kippenhok met ren gerenoveerd, waarin nu de drie dames rondlopen die ons iedere ochtend 3 eitjes schenken.

Dit is the Widow Mrs. Peel...

En dit zijn Dame de Hautpoul-Blanchefort en de Comtesse de Pujol-Murat. ;-)

Ik heb tussendoor heel veel tuinklusjes gedaan nu het met mijn schouder veel beter gaat en het begint er allemaal wel strak uit te zien. Ondanks de winter is de sfeer prachtig. Er bloeien nog rozen, zelfs de fuchsia doet het gewoon nog!

Peter heeft alle hout mooi opgestapeld, we kunnen er weer tegen deze winter! :)

Onze bostuin aan de Aude met het gerenoveerde kippenhok en daarachter de ren.

Een prachtige, zilverkleurige slang. Nu zijn we niet meer zo bang voor elkaar. ;-)

De gebroken sierpot, zonde om weg te gooien, in het zand zie je er niks van! :)

Ons huisje - de terraszijde.

Het is genieten op het terras. Met een zelfgemaakte glutenvrije, magere, bijna suikervrije kwarktaart bijvoorbeeld;

Of met een lekker glaasje muscat;

Of kat... ;-)

We vinden het ook ontzettend fijn dat er steeds meer vrienden uit Nederland en België naar onze omgeving verhuizen. Natuurlijk moet iedereen ontzettend wennen aan de Franse bureaucratie en de ongelofelijke administratieve ellende bij telefoonmaatschappijen, de elektriciteitsmaatschappij, ziektekostenverzekeringen en de belastingdienst, om de grootste maar even te noemen. Wie daar werken? Ik heb geen idee. Ze zullen hun lagere school diploma bij een bordje moule-frites hebben gekregen denk ik. Maar onze vriendenkring wordt hier met het jaar groter en je kunt wel aan sommige 'Dutch ex-pats' zien dat ze al wel goed zijn ingeburgerd; want dan zie je elkaar op de weg en dan klets je bij terwijl je de auto's even parkeert op een rotonde. Toch? ;-)

De laatste gidstochten
Heel laat in het seizoen werd ik toch nog ingehuurd door drie Duitse Amerikanen, waarvan er een ontzettend geïnteresseerd bleek te zijn in Otto Rahn en de ander in de Katharen. Tijdens deze drie dagen hebben we van alles bezocht, waarvan hieronder akte.

Rennes-les-Bains; het oude 'Romeinse' badhuis. De stoom van de hete bron vermengde zich zo mooi met de vroege ochtendzon.

Rennes-le-Chateau (daar waren we geloof ik nog niet geweest dit jaar, tjonge jonge...).

De rotspartij vlak achter de Bethlehem Grot, boven in de bergen bij Ussat/Ornolac.

Het oude kerkje van Ornolac.

Montségur, vanaf de top.

Vanaf de zijkant, achter de katharenhuisjes.

De schaduw van het kasteel van Montségur.

Helemaal achterin zie je de berg Tabor, oftewel de Bartholomeus piek, met wat sneeuw erop.

Chateau de Queribus.

Chateau de Peyrepertuse.

Lijkt me zo gaaf, dit!!

Dit vogeltje zat gewoon in het raam en bleef ook gewoon zitten toen ik er in ging met mijn camera voor een foto. Lief!

Arenden, raven, adelaars, gieren; de roofvogelstand is enorm vooruit gegaan de afgelopen paar jaar.

Het waren hele fijne dagen, altijd comfortabel als je klant een luxe Mercedes huurt, grijns...

Noodweer!
When the weather outside is frightful... ;-)

The fire is so delightful!

Het zat er een keer aan te komen, heul veul regen in korte tijd. Overal om ons heen was het code rood en ook bij ons was het water van de rivier tot aan de rand van onze bostuin. Ik vond het allemaal wel een beetje eng hoor...

Maar na een paar dagen was het noodweer voorbij en viel de schade gelukkig mee. Een klein lekje en veel modder. Helaas was de bron van het dorp, waaruit wij water krijgen, door de hoge grondwaterstand verzand en moesten we drie dagen over op reservewater, maar ook dat kwam uiteindelijk weer goed. Op Sinterklaas Avond was het volle maan en uiteraard moest ik hier even een foto van nemen, hij scheen tenslotte door de boom...

Veel doe ik nooit rond kerst maar een mooie boom en wat kleinigheden op de schoorsteenmantel vinden we toch wel heel gezellig. Van onze laatste klant kreeg ik nog een fooi, maar ik moest beloven dat we er iets voor zouden kopen voor onszelf. We mochten er geen eten van kopen. Dus hebben we een kunstwerkje gekocht bij de Comforama, een soort Franse Leen Bakker, voor boven de TV. Daar hing al sinds 2007 iets dat geeneens meer paste en ook nog scheef hing in verhouding en veel te laag, dus hebben we nu eindelijk een mooie muur! Daarbij kwamen we er thuis pas achter dat de kaarsjes nog echt konden branden ook; er zaten ledlampjes achter! Wel gezellig meteen voor bij de kerstsfeer! ;-)

Babar geniet zichtbaar als we allebei in de huiskamer zijn, hetgeen niet zoveel voorkomt.

Een kopje chocolademelk light met 2% suiker van het merk Ligne en een glutenvrije choco Madeleine zijn voor mij een ware traktatie. Helaas zijn die glutenvrije producten zo ongelofelijk duur...

Enkele weken geleden werd mijn moeder heel erg ziek, dus hebben we direct maar weer een kaarsje aangestoken. We zijn zo machteloos hier! Gelukkig is het ergste voorbij en moet ze nu opknappen van een nogal zware verkoudheid. Beterschap hé ma! xoxoxox!!!

Schrijf schrijf kriebel kriebel gom gom schrijf schrijf
Mijn toetsenbord is onderhand versleten. Na het schrijven van The Eye of Ra ben ik momenteel heel druk met het herschrijven van mijn eerste boek, White Lie. In de afgelopen drie jaar ben ik best wel gegroeid en met name in dit jaar heb ik veel beter leren schrijven. Dus moet eerst mijn eerste boek worden herschreven en heruitgebracht, voordat ik het tweede boek - dat dus een vervolg is - kan uitbrengen. Met andere woorden, ik doe niets anders momenteel dan schrijven, editen, nalezen en laag voor laag in de Amazon template plakken. De beide kaften zijn bijna klaar, de ISBN nummers zijn al binnen en ik hoop, dat ik over een week of vier klaar zal zijn. Het is veel werk, maar ik wil het gewoon goed doen, zeker nu ik internationaal aandacht begin te trekken.

Uiteraard houdt meneer het allemaal goed in de gaten. Babar ligt hier op de tafel naast de tekstuitdraai van een herschreven hoofdstuk.

Rest mij nog om jullie allemaal van ons tweetjes hier een hele fijne feestmaand toe te wensen en een geweldig mooi 2015! Moge al jullie dromen uit gaan komen! Vanuit Occitanië, with LOVE!

***