Het zat er dik in natuurlijk. Na twee maanden die gevuld waren met tours moest daar een keer een megablog van komen. De herfst was voor ons natuurlijk wel keihard werken, met vette dagen van soms 12 uur, non-stop achter elkaar, vroeg op, korte nachtjes en veel reizen. Ontmoetingen met bijzondere mensen en jullie kennen me natuurlijk onderhand wel; ik heb mezelf 200% gegeven. Iedere dag. Als gids heb je dan aan het eind van de rit wel een zere keel hoor! ;-)
The Lure of the Languedoc
De eerste tour was The Lure of the Languedoc, die ik samen met Tim Wallace-Murphy (schrijver, spreker en TV persoonlijkheid) heb mogen doen, side by side. Dat was een hele eer en tegelijkertijd een letterlijk broodnodige inkomstenbron. Voor het eerst in mijn leven heb ik een mooi bedrag gehad voor een week gidsen. Dat bedrag hebben we vreselijk nodig voor het aflossen van de hypotheek, die we nu eindelijk een tikkie naar beneden kunnen halen. Tim heeft ons hiermee een bijzonder grote dienst verleend! Daarbij hebben we enorm veel kennis uitgewisseld en een zeer tevreden groep door de streek kunnen gidsen. Ook Peter als tour manager heeft een fantastische prestatie geleverd. Hieronder de foto's van die week.
Welkomstmaaltijd op de eerste avond in de Templière.
We begonnen in Rennes-le-Chateau met het enigma van de rijke priester. Ik vraag me af hoevaak ik hier nu al niet ben geweest. Motje motje! En dan zie ik nu pas die ene vloertegel met dat stippeltje erin, waarbij de 64 vierkanten in de Magdala Toren dus de som heeft van 64/63, iets dat we terugvinden in de Egyptische en Arabische mystiek. Ook Tim bevestigde dit. Er moet in de kunst altijd 1 kleine fout zitten, anders is het perfectie en perfectie is alleen aan God. Bijzonder! Natuurlijk kwam schrijver David Rohl ook direct weer met zijn eigen theorie, want die zag natuurlijk weer een link naar de grot aan de overkant van de kloof van de Couleur rivier. En zo is iedereen lekker aan het theoriseren. ;-)
Tim en Cyndi met onze twee hoge heren uit de Italiaanse Vrijmetselarij en OSMTH (Tempeliers Orde) die bij ons in de groep zaten.
Op dag een hadden we een geweldige onweersbui bij Galamus, waarbij het bezoek helaas verviel. Wel hebben we dit goed kunnen maken door te stoppen bij een café en later bij kasteel Puilaurens, waar we de Graal legenden bespraken. Een toch nog fantastisch boeiende dag!
Op dag 2 bezochten we Mirepoix en Montségur, waar we diep in gingen op de Katharen. In Mirepoix heb ik wat close-ups gemaakt van de koppen van het oude huis waar in 1206 de Kathaarse synode werd gehouden. Tijdens deze synode werd Raymond de Pereille gevraagd om het kasteel van Montségur te versterken, zodat de bisschop zich er kon zetelen. Ze vonden Bezu niet meer veilig genoeg.
Montségur, altijd een beleving.
Ha, en dan moet je net in die Arthur legendes zitten. ;-)
Ook een hele mooie dag was de Prehistorische Dag in de omgeving van Tarascon-sur-Ariège. We bezochten het Prehistorisch Museum en na de lunch en de mooie wandeling door het leuke park bezochten we een echte grot, de pre-historische grot van Bedeilhac.
Lekker lunchen buiten op het terras met de groep. Heerlijk!
Wel lachen, ik blijk er aanleg voor te hebben, maar dit is dus een 16.000 jaar oude speerwerp techniek. Ook onze gasten hebben zich enorm vermaakt!
De Collioure-Elne dag. Wat een super dag was dit! Mooi weer, lekker genieten en dan in Elne een mooie zoektocht naar verborgen symboliek in de kloosterhof. Een ware traktatie!
Tim op het dak van het kasteel in Collioure.
Elne
Genieten in het bijzonder mooie mystieke Alet-les-Bains en de mideleeuwse stad Carcassonne.
Alchemisch glas-in-loodraam in Carcassonne.
De keukentuin bij het kasteel.
Bij de Porte d'Aude.
De laatste dag was misschien wel de ultieme klapper, een bezoek aan de historische abdij van St. Michel de Cuixa, vlakbij Prades en het oude plaatsje Villefranche-de-Conflent met zijn prachtige kerk.
Een 'Esseense' Jezus.
De Grote Architect.
Aartsengel Michael
Villefranche
Een Maria Magdalena in Zuid-Franse/Catalaanse stijl met kort, zwart haar.
Terwijl onze gasten vrij hadden in Villefranche, zijn Peter en ik met de jeep naar het Fort Liberia gegaan, een avontuurlijk uitstapje van een uur. Alleen het uitzicht was het al waard om naar boven te gaan.
Uitzicht op de Canigou berg.
Deze week, onze eerste tour van deze herfst, was een klapper en een groot succes. Iedereen was bloedje tevreden. Pas op de laatste avond kwam ik erachter dat we een hele hoge meneer in ons gezelschap hadden de hele week. Naast Tim dan, want die is ook niet mis. Onder ons bevond zich de Grootmeester van de Italiaanse tak van de OSMTH. Deze Tempeliers Orde heeft een echt VN nummer en wordt wereldwijd geaccepteerd als een orde die zich sterk maakt voor vrijheid en wereldvrede. Hij had een van de laatste exemplaren gekocht van mijn boek White Lie en zag achterin de vermelding naar de OSMTH die ik had gemaakt. Ik had de orde bij het schrijven ervan namelijk om hulp gevraagd ivm enkele details voor het verhaal. Bij het afscheid zei hij tegen me, dat hij me de hele week had aangehoord en mijn inzet voor het behoud en de doorgave van de Hermetische Kennis enorm op prijs stelde. Nu hij ook nog zag dat ik de OSMTH al kende en er zelfs mee had samengewerkt voor White Lie, wilde hij me gaan voordragen als erelid van de orde. Natuurlijk gaat hem dat niet lukken, want wie ben ik. Deze orde bestaat grotendeels uit hele hoge personen en/of hele rijke personen die gul geven. Maar alleen de gedachte al vond ik een enorme eer en ik was er zo verlegen mee! Later moest ik er nog een beetje om lachen, ik zie het al voor me zeg, Anneke die tot Dame wordt geslagen in Bristol. Gieren toch? Nee, dat zal echt niet gebeuren. :)
Co-Hosting met Ancient Aliens ster William Henry
Ha ja, wel leuk zoiets. Een dagje gidsen voor de groep van een beroemde meneer. Het was eigenlijk heel gezellig, we hebben gelachen, ik heb een hele lieve mevrouw leren kennen die me homeopatische medicijnen ter waarde van 150 dollar stuurde voor mijn alvleesklier (het helpt!!), zomaar, omdat ze vond dat ik mijn licht moest kunnen blijven doorgeven. Zeer dankbaar, ook voor de mogelijkheid om samen met William te co-hosten in Alet-les-Bains en Rennes-le-Chateau.
Gemengde Tours
Altijd geweldig als een groep, die al eerder met ons heeft samengewerkt, weer terugkomt. Met een Hawaiaanse groep en een dierbare vriend plus gehuurde minibus heb ik een meerdaagse tour gemaakt door Occitania. Peter deed namelijk de rest van de tour met William Henry in diezelfde week. Na de welkomstmaaltijd in de Templière gingen we de dag erop op pad naar Galamus. De groep was (zoals eigenlijk altijd) weer heel bijzonder, met lieve mensen. Het werd een magische dag, want tegelijkertijd ontmoette ik een oude bekende toen we in de hermitage waren, en er gebeurde nog iets heel bijzonders...
in White Lie en wederom in mijn nieuwe boek The Eye of Ra heb ik het heel even over de Kikkerprins, zijn symboliek en de Franse lelie. Toen ik in de souvenirwinkel was van de hermitage (bij de parkeerplaats), zag ik een houtsnijwerkje van een lokale artisan, die mijn hart sneller deed kloppen. De kunstenaar moet op de hoogte zijn geweest van deze symboliek en de achtergronden, want deze kikkerprins heeft alles wat ermee te maken heeft, inclusief het zwart wit en de fleur-de-lys. Ik pakte het op om te kijken hoeveel hij kostte. Slechts 5 euro. Ik liep er dus snel mee naar de kassa want er was er maar een. Waarschijnlijk zijn er ook geen andere exemplaren van gemaakt, want dat heb je zo vaak met lokale artisanen. Ineens pakte een van de gasten het beeldje van me over en rekende het bij de kassa af, waarna ze het aan me gaf. "Zo," zei ze, "ik zag het direct staan toen ik binnenkwam en wilde het aan je schenken. Nu dat ik zie dat je het zelf ook graag wilde weet ik zeker dat dit beeldje voor jou is bestemd." Ik was sprakeloos! En... kei blij! :)
De dag erop waren we in Carcassonne en het is voor mij dan een uitdaging om eens
andere foto's te maken, waarvan hieronder de resultaten.:)
De dag erop stond Montségur weer eens op het programma. Weer die bult op, maar dit keer was ik boven voor ik het in de gaten had. Misschien toch die homeopatische druppeltjes? ;-)
Vervolgens werd ik twee dagen ingehuurd door een andere groep en het was gewoon touwtrekken zeg. Zo kwamen we met twee Barinca groepen tegelijkertijd in Rennes-le-Chateau voor de lunch en een hele lieve Henry Lincoln die zijn eigen groep even verliet om mij een lange warme knuffel te geven. Die lieve Morgan van het restaurant Le Jardin de Marie heeft zo zijn best gedaan om iedereen op tijd eten te geven en het was allemaal geweldig! Mooie momenten, dit!
De dag erop, drie maal raden. Montségur en de Bethlehem Grot bij Ornolac/Ussat-les-Bains. De pahahaden op... ;-)
Nou ja, pad...
Het pentagram in de grot.
Het dorpje Ornolac zelf.
Het is wel lief dat een van de gasten van de tweede groep nog in mijn postvak stond vorige week, met een bedankje en een stukje film waar ik op stond. Ze moest even vertellen dat ze aan me dacht. :)
Dagje vrij
Na nog een dagje met de eerste groep naar Alet-les-Bains en de Notre Dame de Marceille te zijn geweest - waar ik toch nog even David Scherpenhuizen en Nathalie van Koot tegenkwam, die met hun busreis ook toevallig daar waren (keileuk!!) - was ik 1 dagje vrij. Even ademhalen. Wat was ik moe!! Ik kon die avond niet meer praten en niet meer lopen en ben heel vroeg naar bed gegaan. Compleet uitgeput. Dat dagje vrij bracht me weer op de been. De natuur is ontzettend helend en begint gelukkig net naast onze voordeur...
En ineens hadden we bezoek gehad van een everzwijn op onze oprit. In de symboliek is de everzwijn heel krachtig om als totem te hebben. Dat gaf ons wel een bijzonder gevoel hoor. Zeker in deze tijden, waarin we zoveel voor onze kiezen krijgen. Het everzwijn heeft verder niets kapot gemaakt en alleen dit op de oprit omgespit. Bijzonder hoor.
Vijf dagen de hort op met 70 Amerikanen
Zo'n grote groep hebben we nog nooit gehad! Twee volle bussen met nieuwsgierige 'zoekers' onder leiding van een mysterieuze goeroe, die in een geblindeerde auto voor de bussen reed. Na aankomst op de luchthaven van Toulouse stond Carcassonne op het programma. Heel vermoeiend voor de gasten, die net een lange vlucht achter de rug hadden met minstens 1 overstap. Peter zat op de eerste bus en ik op de tweede. Ondanks het feit dat deze reis door anderen was georganiseerd (een touroperator in Parijs, een touroperator in New York en een lokale gids die met de leider van de groep privé meereisde), heeft Peter een deel van de uitvoering moeten overnemen, anders werd het een complete chaos. De eigenaar van de touroperator in Parijs was erbij (ook al in een aparte auto) en zag natuurlijk wel dat zowel Peter als ik na 7 jaar de nodige ervaring hadden en allerlei problemen op de spot oplosten. Hij gaf ons al gauw enorm veel ruimte om de reis te redden, anders had deze onuitvoerbaar geweest. Maar eh... het was wel kicken hoor. ;-)
Carcassonne.
Alet-les-Bains
Galamus Hermitage.
Door de kloof Pierre Lys met twee bussen.
Lunchen met 70 man duurde ongeveer 2,5 uur (hieronder in de grote zaal van het bisschoppelijk paleis (hotel Eveché) van Alet-les-Bains). Poeh he.
Naar het meer van Bugarach.
Lunch in het kasteelhotel. Poeh he. ;-)
In Nebias bleven Peter en ik bij de bussen. Ik was vrij verkouden en moe en was bang dat ik mijn enkel zou verzwikken tijdens de 2,5 uur durende wandeling over de ongelijke rotspaden van het natuurlabyrinth. Dus bezochten we het kerkje van Nebias en slenterden we eens door het pittoreske dorpje. Hadden we nog nooit echt gedaan. Mooi hoor. :)
Op naar Vals! Het zou weer een mooie dag worden. Al snel stegen we uit boven de rivier mist die in het dal zweefde, toen we naar het Plateau de Sault reden boven Quillan. Op de gids stoel voorin de bus heb je het mooiste uitzicht, alleen niet de lekkerste stoel...
Het kerkje van Vals.
Laatse dag: Collioure en jaja, eindelijk heb ik dan toch heeeeeeel even met mijn voetjes door de zee gelopen. De laatste keer dat ik dat deed is alweer een anderhalf jaar geleden. Dan woon je dus niet ver van de Mediterranee en dan toch lukt het niet om een dagje naar het strand te gaan. Snik... Maar wat was dit even lekker zeg!
En daar gaan we weer met de lange optocht. Naar het restaurant met ons vlaggetje in de lucht. Waar we dan weer 2,5 uur moeten blijven zitten. Zucht...
Het uitwuiven was wel heel bijzonder. Mensen stonden ongeveer 20 minuten in de rij om me te knuffelen bij het afscheid. De fooi was ook niet mis, zodat we heel even kunnen ademhalen. Ook lichamelijk was vooral ik aan rust toe. Ik heb het allemaal maar net gehaald, zo merkte ik aan mijn spieren en gewichtsafname. Pas op de plek dus. Ver hoef ik niet. Met Babar op het eilandje in de rivier was een grote traktatie en ik heb hier zo van genoten! Ook Babar was weer blij dat we weer thuis waren. Hij bleef knuffelen en beet af en toe teder in mijn hand, mijn neus, wang of... voet. ;-)
We zagen nog een roodborstje en een paar grote slangen. Een ervan was zilvergrijs en minstens 1,5 meter lang. Eerst schrok ik heel erg (hij was wel erg dichtbij) maar toen hij langzaam doorgleed en geen aanstalte maakte om me aan te vallen, heb ik er nog even een praatje mee gemaakt. "Ach gossie heb ik jou zo laten schrikken? Jij hebt mij ook even laten schrikken hoor!" ;-)
Ah, we hebben elfen in de tuin. Altijd handig.
Halve dag gidsen voor Les Labadous
Dit vond ik zo leuk! Ik moest een paar weken geleden een halve dag Jaap Rameijer vervangen voor een gidstocht naar Rennes-le-Chateau, lopende vanuit Les Labadous. Dat had ik nog nooit gedaan en heb al lopende alle historische achtergronden kunnen vertellen. Toen we boven waren, kon ik dus direct aan het enigma van de rijke priester beginnen. Hieronder wat plaatjes.
Het torentje van Elisabeth van Buren.
Op het oude pad naar Rennes.
Na de lunch opende ik mijn 'loonzakje' voor de gidstocht en wat is het dan hartverwarmend om het in deze vorm te krijgen, inclusief een overheerlijke, door Joke zelf gebakken glutenvrije taart! Lief lief lief!! Nogmaals merci lieve schatten!
Tadaaaaaa!
Eindelijk hebben we dan drie kippen gekocht. Dat is iedere dag drie verse eitjes, maar ook iedere dag extra werk. Voeren, hok schoon houden, op stok zetten en 's morgens alles weer open zetten. Maar wat ik niet verwachtte: ze willen ook geknuffeld worden. Inmiddels zijn deze drie zo gewend aan de dagelijkse kroelpartij, dat ze zelfs hun eten even laten staan en eerst uitgebreid willen worden aangehaald. Babar vind het maar niks. Hij heeft klagelijk staan miauwen en aan het hok geklauwd om maar duidelijk te maken dat dit groot verraad was. Maar nadat we de kippen hadden geïnstalleerd, hebben we Babar heel veel aandacht gegeven en al snel was alles weer goed.
En zo gaan er een paar mooie dagen voorbij...
Ze hebben het naar hun zin hoor. :)
Drijfhout voor in de grote rode pot.
Ah kijk... vruchten plukken...
Wat een nazomer!
Zondagochtend even naar de markt. Wat was het druk! Het leek wel alsof het hoogzomer was. Keigezellig! :)
Onze St. Jacques, waar de lekkerste bubbels vandaan komen. ;-)
Het is weer zover, Halloween staat weer voor de deur!
We moesten nog wat zakelijke dingen afhandelen in hotel Maison Templière en wie kwamen we er tegen? Onze favoriete touringcar chauffeur Benoit. Aangezien hij James Bond als bijnaam heeft, voelde ik me op deze foto heel even Bond girl. Lachen hoor! :)
De Harley club was er trouwens ook. Stoer he?
Tours met familie uit Kaapstad
Het is zowiezo handig om een mini bus te hebben als je een tour moet doen voor meer dan 2 mensen. Drie weken geleden hadden we dus 3 dagen met een familie uit Zuid-Afrika. Uiteraard is het dan weer een uitdaging om 'andere' foto's te maken. Hieronder een greep.
De Fontaines des Amours bij Rennes-les-Bains.
Coustaussa in de vroege ochtend.
Bij de Fontaine de Fontestorbes.
Montségur.
Carcassonne.
Weer een beetje symboliek. Een bidsprinkhaan die aan de rand van de wijnton vijver hangt. ;-)
Nog meer avonturen!
Mijn zus Lenie is twee weekjes geweest. Het was prachtig mooi weer, dus genoten we buiten zoveel mogelijk van de prachtige dagen.
Ook moesten we even naar de kapper, want de dag erop had ik een belangrijke gidstocht die misschien in de toekomst nog meer klanten zou kunnen opleveren. In ons geval komt de kapper dan bij ons. Een bijzondere kapster moet ik zeggen, want ze heeft vroeger gewerkt in de filmwereld. Mijn eierkoppetje is niet zo makkelijk in model te krijgen, maar Muriel weet er wel raad op. Even geen strakke scheiding opzij en geen rechte pony please en dan knippen dezelfde handjes die ook Brad Pitt hebben geknipt mij als het goed is wel in een redelijk modelletje en Peter kan gewoon aangeven dat hij het niet zo kort wil. De vroegere kapster knipte ons altijd veel te kort. Het was leuk om even bij te praten. Wat een boeiende vrouw is dat toch.
De Dag met de Diva's
Ja hoor, op stap met drie bijzondere vrouwen naar, drie maal raden, Ornolac, Montségur en Alet-les-Bains. De diva's komen uit Florida en het was overduidelijk dat ze een bepaalde levensstandaard hadden. Onze gemeenschappelijke vriend is Tim Wallace-Murphy die, tot mijn grote verrassing, die dag op het laatste moment ook mee kwam, samen met zijn vrouw Cyndi. Met twee auto's reden we naar een voor hem nog onbekende plaats, de Bethlehem Grot bij Ornolac/Ussat-les-Bains. Hij kon helaas niet helemaal mee naar boven, maar de rest van de dag hebben we geweldige gesprekken gehad en heel erg genoten. Altijd leuk als je dan getrakteerd word op een lunch en je aan het einde van de dag ook nog wordt betaald. Maar het voelt goed als je jezelf gewoon altijd 200% geeft op zo'n dag en je ziet de mensen dan groeien. Ze waren keitevreden. :)
De Bethlehem Grot. Toch maar weer het Abwoen gezongen. Iedereen weer huilen. Tja, het blijft een bijzonder gebed.
De ongelofelijke lunch... smaak explosie in Tarascon. Grijns...
Even stoppen bij Montségur.
Alet-les-Bains bij avond. Mooi hoor!
Dagtocht Serrabona en Ille-sur-Tet
Op een mooie dag reden Peter, Lenie en ik naar Serrabona, een schitterende priorij in de Pyreneeën. In de bijzondere kerk zong ik ongepland toch nog even het Abwoen. De accoustiek was zo mooi! Het Aramese Onze Vader maakte blijkbaar indruk op de twee andere mensen die er waren, want tijdens de lunch begon de eigenaar van het restaurantje er ineens over. Hij zei dat ik zo mooi had gezongen. :)
Hieronder wat sfeerplaatjes van de priorij.
Dit is dus een vijgencactus. :)
De prachtige galerij.
Het beroemde marmeren podium met prachtig mooie details.
Enkele detail opnames.
Deze moest ik even zwart-wit zetten hoor. Stoere foto van Lenie! ;-)
In het dorpje achter de priorij, naast het restaurant waar we hebben gelunched, stond een kerkje met een zogenaamde 'zwarte' Madonna.
Op de terugweg reden we via Ille-sur-Tet. Hier moeten we toch een keer naar toe hoor, de wandeling is iets meer dan anderhalf uur en daar hadden we nu geen tijd meer voor. Ook het stadje zelf is bezienswaardig, met zijn grote gefortificeerde kerk.
Het was een super mooie dag, heel sfeervol en prachtig mooi weer! Wat boffen we toch! De laatste regenbui was op 8 september. Wat een mazzel. Poeh he.
Op avontuur in de onderwereld
Vorige week dinsdag zijn Peter, Lenie, Scarlett en ik naar een bijzondere onderaardse wereld geweest. We hebben een prachtige tocht per boot gemaakt over de onderaardse rivier de Labouiche, nabij Foix. Echt de moeite waard! Behalve de enorme lol die we hebben gehad, was het woordje "wow" wel een van de meest uitgesproken woorden van die dag.
Dit is een doorsnede van de aarde waar de grot is. Zo krijg je een beetje beeld van waar je je eigenlijk bevindt.
We mochten er echter niet fotograferen, dus de foto's hieronder van de grotten zijn scans van ansichtkaarten.
Het was de eerste koude, regenachtige dag, maar wat hebben we genoten! Eenmaal thuis merkten we dat de kippen helemaal van slag waren. Ze waren niet op stok gegaan, omdat we die namiddag niet meer waren geweest om ze extra voer en aandacht te geven. Peter heeft ze moeten oppakken en op de stok moeten zetten. Achossie... Maar Babar was wel heel blij. Hij ging maar meteen bij papa zitten. ;-)
Dagje Romeinse Baden
Samen met Lenie ben ik ook nog een dagje naar Ax-les-Thermes geweest. Het is met al die herfstkleuren een schitterende rit hoor, zeker als je dan op de Col de Chioula komt en het heeft er voor het eerst gesneeuwd. Prachtig!
Bij aankomst verplicht even een cappuccino drinken. ;-)
Dan even wandelen door het stadje en lekker lunchen met een Sangria de Maison natuurlijk. :)
Daarna heerlijk badderen in het 35 tot 38 graden warme badwater van de Romeinse Spa "
Les Bains de Couloubret". De drie foto's hieronder heb ik natuurlijk niet genomen.
Op de terugweg hebben we ook weer genoten van het schitterende landschap. We passeerden ook het kasteel van Lordat.
We zagen op het laatst de grote volle maan nog opkomen boven Puivert Castle, maar konden niet stoppen voor een foto. Wel hebben we een mooie foto kunnen maken op het uitzichtpunt boven Quillan. Wat een prachtige afsluiter van Lenie's vakantie! :)
Het is alweer half vijf en voor mij tijd om richting de kippen te gaan voor de laatste strooihand en wat onkruid. Dan doe ik het lichtje aan in het hok, zodat ze als het donker wordt zelf op stok kunnen. Peter gaat dan kwart over zes het licht uit doen en het deurtje sluiten. Zo zitten ze 's nachts veilig in hun warme hokje.
Gaaf nieuws!
Nou, The Eye of Ra is dan eindelijk af en ge-edit. Ik ben nu alleen nog even met een vlooienkam door de tekst heen aan het gaan voordat ik het ga uploaden naar Amazon. Tegelijkertijd wordt mijn eerste boek, White Lie, door niemand minder dan schrijver Ian Campbell ge-edit, zodat deze
met nieuwe cover tegelijkertijd ook wordt (her)uitgebracht (derde editie alweer). Ik ben hier zo dankbaar voor! Ian is met zijn vrouw kortgeleden op visite geweest. Hij is de co-auteur van Geneset (David Wood).
Mijn boeken hebben veel meer kans om door een groot publiek te worden gelezen als de Engelse tekst goed staat en het verhaal goed leesbaar is. Deze twee boeken zijn mijn erfgoed, dus pak ik iedere kans dankbaar aan om beide boeken goed op Amazon te krijgen. The Eye komt nu wel ietsje later uit, maar het is het wachten waard! Ik hou jullie op de hoogte! :)
Laatste nieuws rechtszaak tegen wanbetalende schrijfster
We weten dat velen van jullie enorm met ons meeleven in onze zware strijd tegen de Amerikaanse schrijfster die maar niet wil betalen en het ons het hele jaar al moeilijk maakt met haar laster en nu zelfs een rechtszaak. Een Amerikaanse Facebook vriendin was zo geshockeerd hierover, dat ze een fundraiser heeft gestart, waarop ca. 2500 euro is binnen gekomen. Dit is voldoende om een advocaat in de arm te nemen, zodat we nu op 15 december de zaak met eigen advocaat kunnen gaan voeren.
Onze eerste poging ter verdediging van onze zaak op 15 september, hetgeen we zonder advocaat moesten doen omdat we er simpelweg geen geld voor hadden, ging natuurlijk niet goed. Peter heeft geen verstand van alle rechterlijke jargon en de tegenpartij kon al snel een uitstel bedingen. In dit geval was het in ons voordeel, want nu hebben we de tijd gekregen om met de aangeboden financiële hulp een advocaat te vinden die onze zaak een fluitje van een cent vindt. De advocaat heeft zelfs een deel van haar loon in een percentage van de door ons gevraagde schadevergoeding omgezet;
zoveel vertrouwen heeft ze dat we deze zaak gaan winnen. Ons bewijsmateriaal is dan ook overduidelijk. We hebben diensten verleend, grote bedragen aan hotels, restaurants en de busmaatschappij betaald en dit is voor een groot deel nooit betaald door de klant. Het staat zwart op wit. Dat we enkele klanten hebben verloren door haar laster is ook te bewijzen.
Het gedoe duurt nu al 2 jaar. We hopen dat de uitslag, die waarschijnlijk pas in januari of februari bekend zal worden gemaakt (het tribunaal werkt nu eenmaal zo hier), eindelijk een einde zal gaan maken aan het hele gedoe. We willen afsluiting hebben en ons geld vergoed, zodat we door kunnen leven. Volgend jaar zal een uitdaging worden, maar dat zijn we inmiddels al wel gewend.
Hierbij willen we degenen die ons hebben gesteund op momenten dat we zo hard steun nodig hadden, vanuit ons hart bedanken. You know who you are. MERCI! ;-)
Ook wil ik Joop en Annemarie even een heeeeeeele warrrme knuffel geven en heel veel kracht. We denken aan jullie! XOX!
Mijn volgende Blog staat gepland aan het einde van het jaar. We wensen iedereen een heerlijke feestmaand toe, geniet van alles, pluk de dag, focus op het positieve en geef liefde en warmte waar je ook bent. De wereld heeft het nodig.
From Occitania, with LOVE! xoxox
