Na meerdere pogingen bij diverse banken is het onmogelijk gebleken om een nieuwe hypotheek te kunnen krijgen hier in Frankrijk. Dus moeten we nog steeds iedere maand de hoge aflossingskosten blijven ophoesten. Je kunt keihard werken, maar als je het slachtoffer wordt van fraude en laster, dan gaat het mis. De veroorzaakster van al het kwaad moeten we zelfs via de rechter gaan bestrijden.
Het is bizar hoe hardwerkende mensen, die een bestaan hebben opgebouwd in het buitenland door keihard te werken, en met het hart te werken, worden misbruikt en uitgezogen. Wij kunnen er niet over uit hoeveel schade zij heeft aangericht, en blijft aanrichten, tot op de dag van vandaag. Op 3 november is er een rechtszaak die wij alleen maar kunnen winnen door een advocaat in de arm te nemen. Nog meer kosten die we niet kunnen hebben. Gelukkig is men nu in de USA een zgn. 'crowdfunding' campagne aan het opzetten om de kosten van de advocaat bijeen te kunnen krijgen. We zijn dankbaar voor de hartverwarmende steun die we van zoveel mensen krijgen, in onze onmiddellijke omgeving en zelfs daar ver buiten. Het zal er eerlijk gezegd om gaan spannen.
We kunnen alleen maar doorgaan met wat we doen, keihard werken, alles op alles zetten om de zaak te winnen en het beste ervan te hopen. We hebben bijna geen klanten gehad deze zomer door haar lastercampagne, maar in plaats van bij de pakken neer te gaan zitten, heb ik mijn nieuwe boek afgeschreven. Voor de herfstperiode zijn er gelukkig nog enkele groepsreizen doorgegaan, die we nu aan het afwerken zijn. Deze tours moeten ons zo ver mogelijk door de winter heen trekken. Ook zoeken we nog huurders voor de vakantiewoning voor de winterperiode (www.le-conte-du-graal.com).
Maar er zijn nog een paar leuke dingen gebeurd deze zomer. Hieronder het verslag.
Verrassing!
Als je al anderhalf jaar je ouders niet hebt gezien, dan wordt het toch tijd om iets te plannen. Maar dat is niet gemakkelijk als de tijden zwaar zijn. Een reis naar Nederland is niet goedkoop. Maar ineens was daar de oplossing. Een super aanbieding van Ryan Air voor een heenvlucht op dinsdag 22 juli, en ik kon zes dagen later met mijn zus Lenie terugrijden, want die ging die zondag toch naar ons toe voor de vakantie. De grote co-ordinator voor deze reis was mijn broer, Piet, die alles tot in de puntjes had geregeld voor de eerste twee dagen. Alles moest in groot geheim, want mijn ouders mochten er natuurlijk niets van weten. En zo kwam het, dat ik die dinsdag naar Eindhoven vloog, en op dinsdag en woensdag een rondje familie kon doen.
Met mijn jongste neef Jeroen en zijn oudste zoontje Mike.
Met de jongsten van onze familie, Thom en Mike.
En woensdagochtend was het dan zover. Mijn broer en ik reden naar Dordrecht, en ik moest me verstoppen achter de muur toen hij aanbelde. Toen hij zei dat hij een verstekeling bij zich had, dachten mijn ouders eerder aan de kleinkinderen en achterkleinkinderen. Maar toen ik dus om de hoek kwam zetten, vielen letterlijk de monden open. Een hele fijne, emotionele en broodnodige hereniging van enkele dagen. Ik ben erg dankbaar voor de mogelijkheid die ik kreeg, en de manier waarop mijn broer alles regelde. Top!
Ongelofelijk trouwens, hoe mijn vader nog kan pingelen!
Deed ie vroeger ook al:
Mijn broer en mijn vader zijn op woensdagmiddag nog naar hun geboortehuis geweest in Dordrecht. Het huis, waar ook Van Gogh nog even heeft gewoond, staat er nog en wordt door de huidige eigenaar in de oude staat gehouden. Omdat hier zoveel herinneringen waren, vooral voor mijn vader, was het een emotionele middag voor allebei. Maar wel goud waard!
Wat ik ook erg leuk vond, is het ontmoeten van een hartsvriendin uit mijn jeugd, Marleen. We hadden elkaar al zeker 37 jaar niet meer gezien!
Maar helaas, donderdagochtend ging het even fout. Mijn moeder kreeg hevige bloedingen en we moesten met een ambulance naar het ziekenhuis. Die middag hebben we doorgebracht in een heel klein hokje, waar mijn moeder werd onderzocht. Tijdens die uurtjes hebben we echter heel veel herinneringen opgehaald en het beste ervan gemaakt. Gelukkig is het weer overgegaan en mochten we allemaal weer naar huis. En op vrijdag kwam mijn zus Lenie me halen, want dat weekend zouden we vanuit Den Bosch de 15 uur lange reis gaan maken naar het Franse zuiden.
In de auto met de enkelbandjes die mijn moeder heeft zitten maken. Het was een lange, warme rit, maar toen we er bijna waren, moesten we natuurlijk wel even stoppen bij het uitzichtpunt op de Cité van Carcassonne...
Lenie's vakantie
Tijdens deze vakantie hebben we af en toe wat uitstapjes gemaakt. Hieronder een korte samenvatting.
Naar de bijenkorfhuisjes van Coustaussa. Vergeleken met soortgelijke stenen hutjes in Europa en het Nabije Oosten, kunnen ze worden toegeschreven aan een vroeg-christelijke oorsprong, waarschijnlijk gnostisch, Esseens (Culdees of Caldees), en worden gelinkt aan de school van Pythagoras. Meestal gaan we naar de deels gerestaureerde hutjes achter het dorpje.
Een stoere foto van Lenie. Grijns...
In Campagne-les-Bains is er ook nog een bijzondere folly bij een bron. Heel sfeervol.
In Rennes-les-Bains zagen we de vlag van de Languedoc wapperen op de parkeerplaats en deze is heel bijzonder. Soms gebruiken ze de naam Occitania, maar dit keer heeft men besloten om de oude naam Septimania in de vlag te zetten. Dit belangrijke en machtige joodse prinsdom in Frankrijk had zelfs de zegen van Karel de Grote, maar is vandaag de dag bijna vergeten.
En natuurlijk even genieten van de oude dorpjes zoals Quillan en Esperaza, waar we de markt bezochten.
We hebben ook veel vrienden ontmoet in deze periode, en dan is het altijd heerlijk zitten in de bostuin, lekker koel.
In Rennes-le-Chateau met vrienden uit de film biz.
Op vrijdag heb ik zelfs paard mogen rijden door de bossen achter Puivert, een grote droom die uitkwam. De manege is vrij nieuw en ik heb aangeboden om ze te promoten zodra de tochten online staan voor 2015. De mooiste momenten waren de stukken in galop, die voor mij niet lang genoeg konden duren.
En wat plaatjes vanaf het paard:
En daarna lekker douchen natuurlijk! :D
Dagje Villerouge-Termenes
Met Ennio Morricone op de achtergrond reden Lenie en ik naar het oude dorpje Villerouge-Termenes, waar we het kasteel bezochten. Hieronder wat plaatjes voor de sfeer.
Onderweg in Mouthoumet.
Rondom het dorpje Villerouge liggen grote wijnvelden.
Ons lunch adres.
Het kasteel van Villerouge is nog goed bewaard gebleven.
Een leuke dag! En wie zat er weer op ons te wachten? Onzen Babar!
Rondje Niort en omgeving
Het was een beetje mistig maar de sfeer was heerlijk. Even een rondje door het achterland van het Plateau de Sault, met plaatsjes als Niort en de smalle kloven, oude straatjes en verlaten huisjes...
Na 2 1/2 week - en de traditionele wandeling naar Cavirac ter afsluiting - ging Lenie weer terug naar Nederland, en ze zit nu alweer af te tellen naar eind oktober! ;-)
Babar op de bank. Hij is nog geen dag niet komen aanlopen.
Ook onze gite loopt goed dit jaar. En als je dan ook nog tevreden klanten hebt die zoiets liefs doen, dan is mijn dag weer goed!
Lief he? :)
Heel even was het in de Carrefour supermarkt: mijn favoriete ijs. Ik mag het eigenlijk niet hebben dus ik heb er heeeeel lang over gedaan. ;-)
Even tot rust komen...
En we kregen weer visite! Dit keer Sylvia en Leo met de twee kids. Sylvia en ik gaan al vele jaartjes terug, en het was ontzettend leuk om ze weer te zien! Veel te kort ook weer...
Peter en ik hebben allebei armbandjes gehad! ;-) Ik heb ze direct omgedaan toen we op een zondagmiddag een rondje gingen wandelen achter Coustaussa, een paar paden op die we nog niet kenden.
Weer visite! Dit keer oude vrienden uit Tilburg! En wat heeft Patrick toch een geweldige camera he, bijna een professionele groepsshot dit! Goed goed, laat 'bijna' maar weg! ;-)
Lief!
Soms krijg je ze, de mailtjes van mensen die je willen inhuren als gids, en als je ze dan ontmoet en twee dagen met ze gaat stappen, dan klikt het gewoon. Twee topdagen waren het, en hieronder wat plaatjes. Rennes-les-Bains, Rennes-le-Chateau, Montsegur en Puivert waren de bestemmingen.
Het heilige hart boven de hoofdingang van de Villa Bethania in Rennes-le-Chateau.
Het glazen dak van Saunière's privé kapelletje in de Villa Bethania.
De salon van de Villa Bethania.
Het oude kasteel van Montségur zag er dus in de 13de eeuw zo uit:
We bezochten ook de weverij, altijd leuk!
Puivert, het troubadourskasteel:
En zo eindigde de zomer, een zomer waarin ik maar heel af en toe een gidstocht heb gedaan, maar wel volop heb gewerkt aan mijn nieuwe boek, The Eye of Ra. Anderhalve week geleden is het afgekomen, en de laatste 10 hoofdstukken liggen nu bij de twee editors, die met veel liefde door de teksten heen spitten. Ik voel aan mijn water dat dit 'm gaat worden. Als het meezit, komt het boek in november op Amazon. Duimen he?
In mijn volgende blog worden de groepsreizen van september en oktober behandeld. De eerste groepsreis hebben we al achter de rug, een succesvolle "Lure of the Languedoc" met schrijver Tim Wallace-Murphy en met een hele bijzondere gast in de groep. Maar daarover meer de volgende keer!
Heel veel liefs en warme knuffels uit het zwoele Occitanië!
