Mooi he? :-)
De Rorschach Glutenvrije Pannenkoeken Test
Ach, ik had nog wat pannenkoekenmix over en ik dacht, eens kijken wat ik erin zie. Een arend die net weg vliegt? Of een verveelde geit die haar tong uitsteekt... ;-)
Januari 2013
We waren allebei verkouden, dus veel buitenshuis kwamen we niet deze maand. Het zijn de tijden van de karweitjes binnenshuis, voornamelijk computer en administratie. Peter zit reisinformatieboekjes voor SRC Cultuurvakanties te maken, en we zijn bezig met de organisatie van mijn US tour en enkele groepsreizen. Ik heb een paar gesprekken met klanten gehad via Skype, en maandag volgt er een voorgesprek met Voice America, een radioprogramma waarvoor ik een Skype interview ga doen op de 4de, en welke op de 13de wordt uitgezonden (800.000 luisteraars, mooi he!!). Het is de eerste van 4 radioshows.
Maar de keer dat we wel buitenshuis kwamen, was het vrijwel altijd rondom Filip Coppens, bekend o.a. van "Ancient Aliens", die 30 december jongstleden is overleden aan kanker. Zijn weduwe Kathleen McGowan nam samen met een grote groep vrienden en familie op 8 januari in Los Angeles op de begraafplaats van Forest Lawn afscheid van hem. Filip ligt op een schitterende plek begraven, vlakbij het grote labyrinth waar hij Kathleen ten huwelijk had gevraagd.
Tegelijkertijd, 's avonds om 6 uur, begon er hier in Rennes-le-Chateau in de Jardin de Marie een herdenkingsceremonie voor Filip, en kwamen veel vrienden bij elkaar.
Herdenking Filip Coppens - 8 januari 2013
Het was rondom het vriespunt en ik maakte snel, met wat hulp van o.a. Pierre, Sarah, Maja en Bob de houtkachel aan, terwijl anderen de lichtjes aandeden en kaarsjes aanstaken. Ankie Nolen en haar Rob waren er ook. Het was hartverwarmend allemaal. Ook Benoit, de touringcar chauffeur (inmiddels een vriend) die o.a. al onze Sacred France reizen deed, was erbij en zichtbaar geëmotioneerd.
Lorrie heeft haar prachtige gedicht "Going Home" voorgelezen. Er was erg veel liefde en energie die avond, en de mist nam, daarop leunend, prachtige vormen aan.
Hieronder Peter en Gerda.
Het moeilijkste voor mij was het zingen van het Abwoen, dat ik ook voor Filip en Kathleen op hun huwelijk zong. Nu kwam het moeilijk mijn dikke strot uit, en ik haperde meerdere keren aan het einde van een zin. Maar toen begon de kerkklok zeven uur te slaan en voelde ik me versterkt. Toen het gebed was afgelopen, kwamen de tranen er echter onophoudelijk bij me uit. Maar dat is goed. Nu mocht het.
We hebben uiteraard veel gehuild, maar ook met de mensen die er later die avond nog waren, geproost op zijn leven, want dankzij Filip Coppens hebben veel mensen elkaar gevonden die dezelfde interesses hebben. Dankzij zijn research, zijn bijdrage aan de TV serie "Ancient Aliens" en zijn interessante boeken, heeft men nu de nodige vraagtekens gezet bij wat wij in de geschiedenis automatisch als harde feiten aannemen. Het waren maar 41 jaren, maar Filip wat was jij een kei! Dus: Proost!
Kathleen terug in Rennes-le-Chateau
Het duurde niet lang of Kathleen stapte op het vliegtuig naar Frankrijk. Want er is veel uit te zoeken en op te lossen. Je hebt eigenlijk geen tijd om te rouwen, want de administratie, bankrekeningen, alle gegevens van de geboekte Frankrijk en Schotland reizen die ze aan het organiseren waren, alles moet worden uitgezocht en op orde worden gebracht. Ze kon belangrijke files in Filip's computer niet vinden, maar Peter had ze binnen een minuutje voor haar gevonden. Haar "Rennes familie", zoals wij en de andere vrienden hier liefdevol door Kathleen worden genoemd, heeft haar platgeknuffeld en opgevangen en we doen samen alles om haar te helpen weer op de rails te komen. Zo hebben we haar afgelopen dinsdag een middagje meegenomen. We begonnen in haar favoriete restaurant, en eindigden bij de Engelengalerij van Lorrie in Alet-les-Bains.
Lorrie was vervroegd teruggekomen uit Castelnaudary, na mijn telefoontje dat we die middag zouden komen met Kathleen. Ze hebben de galerij toen snel, speciaal voor Kathleen, op bijzondere wijze geprepareerd. Er waren zo weinig mogelijk lampen aan, en overal stonden kaarsen. Het was zo mooi!
Ze nam Kathleen en mij ook mee naar haar werkruimte, waar ze ons haar laatste werk liet zien; prachtige nieuwe hoofden van godinnen. Wat een kunstenares is Lorrie toch!! We waren ontzettend onder de indruk!
Kathleen en ik riepen het tegelijkertijd. Dit is Kali!
Lorrie vertelde dat er in totaal 7 hoofden zullen zijn.
Ook de winkel is helemaal omgebouwd. Nu is er meer ruimte.
Aan het einde van de middag heb ik Kathleen strategisch bij de leeuw van Alet neergezet voor de foto, want ze is een echte leeuwin. De Leeuwin van Occitania. ;-)
Kathleen komt er wel. Ze is erg sterk, ondanks haar gebroken hart, en ze heeft ongelofelijk veel vrienden. Ook de familie van Filip in België, waar ze nu is, vangt haar fantastisch op. De tours Sacred France 2013 en Sacred Scotland 2013 gaan gewoon door, dat was Filip's laatste wens. Peter zal 1 keertje buiten Occitanië moeten reizen dit keer, om haar te helpen in Schotland. Precies in die tijd heb ik een groep Amerikanen. Heel bijzonder. Het zal een bijzondere zomer worden. Dat voel ik in mijn botten.
The Smudge (aka Wilma)
Van leeuwin naar poes! ;-) Ze wordt al oud hoor, de poes van de buren, die bij ons is komen wonen (overdag dan). Hier wat nieuwe foto's van een paar dagen terug, toen ze in een hele grappige bui was.
Onzen Otto
Hij komt nu al ruim 4 jaar op mijn pad, Otto Rahn, en deed eigenlijk precies hetzelfde als ik. Het researchen van vergeten en verboden geschiedenis. Net als hij voel ik me thuis hier, en hou ik van de Occitaanse cultuur. Net als hij heb ik de drang erover te schrijven en het de wereld in te brengen. Net als hij zoek ik aandacht in de media. Net als hij probeer ik die dingen terug te vinden die door de Kerk werden verstoten. De hoeksteen die door de bouwlieden werd verworpen...
Mijn onderzoek naar Otto heeft me al heel wat ontdekkingen opgeleverd, en er zijn heel wat dingen gebeurd in een mysterieuze synchronie. Zo werd ik op 13 maart 2011 in de 10de graad ingewijd in de AMORC tempel in Den Haag. Otto is op 13 maart 1939 overleden. Nu blijkt, dat ik voor het eerst voet op Amerikaanse bodem zet op 18 februari, zijn geboortedag. En geloof me, dat was niet gepland. Mijn bezoek aan Amerika zal hopelijk leiden tot een mogelijkheid om zijn verhaal tegen een groter publiek te vertellen. Ik hoop dat hij mijn beschermengel zal zijn, op een pad dat tevens moet leiden tot zijn welverdiende rust.
International Movie Database
Ik vind het nog steeds grappig dat ik deze pagina heb, en hij is nu inmiddels aangevuld met een bio en een Demo Reel. Een Demo Reel is een korte video waarop enkele fragmentjes staan, zodat je aan producers kunt laten zien hoe je overkomt op camera. Dat kan een producer vervolgens misschien overhalen om me voor een interview te vragen voor een toekomstige documentaire of film rondom de onderwerpen van mijn boek. Als je de Demo Reel wilt zien, klik dan HIER om naar de pagina te gaan (hij staat bij related videos).
Literary Agent in LA
WHITE LIE THE MOVIE
Zonder agent kom je er niet. Dat weet ik inmiddels. Van de 33 brieven die ik aan filmmakers heb gestuurd, zijn er 3 geretourneerd waarin men duidelijk maakt, dat de filmstudios alleen maar naar materiaal kijken als het door een agent is gestuurd. Ach ja, een stap vooruit, twee stappen terug. We kennen het inmiddels. Dan maar op zoek naar een agent he? Ik ben direct, met hulp van Peter, weer opnieuw in de pen gekropen, dit keer naar Literary Agents in Los Angeles. Er heeft er 1 gereageerd die interesse heeft getoond, en dat is Paulette Victor-Lifton, die ik over enkele weken, als het allemaal meezit, in Santa Monica zal ontmoeten. Ze werkt o.a. bij Triad. Dit is ze:
Haar pagina op IMDb - > klik HIER. Het is geen kleintje, en ben al helemaal blij dat ze me persoonlijk heeft teruggeschreven.
Nu zijn we in het stadium dat we nog een tijd en datum moeten prikken voor een afspraak bij Triad. Als zij hapt, heb ik denk ik meteen een goeie. Ze zit midden in de Hollywood kliek, weet alle wegen, kent iedereen, en al werkt ze vrijwel altijd achter de schermen, ze kan een hele goeie agent voor mij zijn.
Ik heb mijn vislijnen nu allemaal in het water. Eentje heeft er gebeten. Nu is het de kunst om de vis binnen te halen zonder haar te verliezen. Ach, ze zeggen het he? "Rustig aan, dan breekt het lijntje niet"... ;-)
THRIVE the Movie (www.thrivemovement.com)
Vorig jaar zag ik hem, Thrive. Deze prachtige film staat op internet en is zelfs in het Nederlands vertaald. Gastheer: Foster Gamble. Het gaat over van alles en soms vind ik het een beetje te ver gaan, maar de film is prachtig opgebouwd en heeft toch wel wat vraagtekens bij mij geplaatst. Toen ik de film zag, ontdekte ik dat Foster Gamble het had over een soort kristal die bepaalde balanserende kwaliteiten zou hebben. Ik had er ooit een van Eugene en Lorrie gehad (van het Engelenheiligdom). Ik heb hem direct in het centrum van ons huis neergezet. Helemaal enthousiast over Thrive en de ontdekking van de kwaliteiten van dit vector kristal, zette ik een foto ervan op Facebook. Niet lang daarna reageerde niemand minder dan Foster Gamble op mijn foto.
"Wow...a gorgeous vector Equilibrium with a copper coil embedded. Someone knew what they were doing in making it ...and in giving it to you." - Foster Gamble
Mooi he?
Hij staat er nu al een paar maanden en ik heb geen idee of het kristal werkt, ik weet alleen dat ik soms vreemde dingen meemaak... ;-)
Unieke groepsreis naar Occitanië!
Op 29 september start onze rondreis van 1 week, in de voetsporen van Otto Rahn, met internationaal gezelschap. De reis is bijna helemaal volpension, en kost 999,- euro p.p. op basis van een tweepersoonskamer. Voor meer informatie, kijk op www.panoccitania.com/whitelie.html. Hieronder het bijbehorende filmpje. Kun je dit filmpje niet afspelen, klik dan HIER om naar de YouTube pagina te gaan, waarop het filmpje staat. De reserveringen beginnen al een beetje op gang te komen. Mocht je iemand weten die mee wilt, men kan een optie nemen door een mailtje te sturen naar anneke@barinca.fr.
Aftellen geblazen
Maandag over 3 weken land ik in Los Angeles, en begint mijn USA avontuur van 2 weken! Ik kijk er enorm naar uit! Niet alleen omdat ik misschien om de tafel kan met een agent om te bemiddellen voor een film, en volop promotie kan en mag maken voor Occitanië, onze reizen, mijn boek White Lie en de boodschap uit mijn boek, maar ook omdat ik veel vrienden terug zie, en we veel leuke dingen gaan doen! Ik knijp mezelf regelmatig in mijn arm, want wie had dat nou kunnen denken een jaar geleden? Ik zit als gast in een talkshow in Las Vegas, en al is het maar een kleintje, wat een schitterende oefening zal dat voor mij zijn! Een van de dingen die ik namelijk wil bereiken is het overwinnen van mijn angsten, en om meer zelfverzekerd te zijn. Want stiekem ben ik maar een klein vrouwtje hoor!! ;-)
En omdat ik vanuit Amsterdam vlieg, heb ik ook de gelegenheid om mijn familie weer even te zien, en ook daar kijk ik heel, heel erg naar uit!!!
Dus... steken jullie een kaarsje voor mij aan? Alvast superbedankt!!! Warme knuffels en dikke pakkerds uit Belvianes! Vergeet niet te genieten, want ondanks alle beproevingen kan het leven heel mooi zijn! Tot de volgende keer!
