In the Summertime

Vanuit een superheet Occitanië, ave allemaal! Het is zo warm, je wordt er melig van! Het is dinsdag 28 juni en het is weer tijd voor een nieuwe blog met veel verhalen en nieuwtjes (het houdt maar niet op!) en spannende vooruitzichten...

Lekker ding
Enkele weken geleden keek ik naar een film genaamd "The Jacket". Er was niks anders op tv en deze greep me enorm. Niet door het verhaal, maar door het fantastische acteren van ene Adrien Brody, waar ik nog nooit van had gehoord. Daarbij vond ik het wel een lekker ding ;).
Adrien leek wel wat op Otto Rahn, dus ik dacht, ha, als mijn boek ooit verfilmd zou worden, dan is dit wel een heule goeie daarvoor! Maar ja, ik lachte er nog wat om en keek de film af. Toch maar even zijn naam opgeschreven... een van de foto's gaf me kippevel. Het had Rahn zijn tweelingbroer kunnen zijn...


Bijzondere avonturen
Het begon allemaal op mijn verjaardag, de dag na mijn laatste blog. Toen we naar Rennes-le-Château reden had ik al het gevoel dat ik die middag zou moeten gidsen. En ja hoor, op een moment werd ik aangesproken door een Amerikaanse dame, die van de pianist David Bailey had gehoord dat ik gids was. Zij zouden die week door iemand worden meegenomen op een tour door Occitanië, maar de gids was uitgevallen en daar zaten ze dan, planloos...

Afijn, ik heb hun eerst even laten kennismaken met mijn gidswerk en heb ze dus 2 uurtjes meegenomen op een rondleiding Rennes, waarna ze mochten zeggen of ze me wel de rest van die week wilden hebben als gids. Want, het waren hele spirituele mensen en hun bezoek aan Occitanië had een reden die vol zat met 'toevalligheden'.

Na die twee uur waren ze toch heel enthousiast, en huurden ze me in voor de week. Ze overlegden met mij wat hen interesseerde en ik heb er mijn plan op getrokken. De rest van de week trokken we door Occitanië heen, van Montségur tot de Bethlehem grot, van Queribus naar Galamus en van Rennes-les-Bains naar Bezu.


De foto boven is gemaakt bij de Fontaine des Amours, en die straal kwam niet van de zon. Verklaring? Geen. Maar het is een mooie foto geworden, heel sereen. En zo was het ook.

Hier nog wat plaatjes:


Galamus kloof.


Sherman was helemaal verliefd op de indrukwekkende natuur van de kloof! Hij kon niet stoppen met foto's maken!


Nog een heeeel klein stukje naar achteren?


In gesprek...

We hebben ons rot gelachen ook, om diverse dingen. Maar wat veel interessanter is nog, ik heb over mijn boek verteld, hen de trailer laten zien, en mijn verhaallijn van White Lie bleek nogal in de smaak te vallen! Een van de vier heeft "toevallig" vrienden in de film- en mediabusiness en wil wel bemiddellen... Wow! Dat is gaaf zeg! Graag! Ook hier in de streek is men erg enthousiast. Men noemt het hier al de opvolger van de DaVinci Code, oi oi, hopelijk kan ik al die hoge verwachtingen waarmaken! Ik sta natuurlijk volledig achter mijn boek, en ik weet de punchline van het verhaal... grijns... dus ik hoop natuurlijk dat ie gaat knallen!

De man vertelde me de andere dag dat ie eens had nagedacht en steeds enthousiaster werd, en minstens 5 boeken wilde hebben om af te geven o.a. aan een paar bevriende scriptschrijvers in Hollywood. Doinggg, doinggg... Nou, vooruit dan maar!

Hahaha!!! Wow! Achterdeurtjes zijn altijd handig!

Maar nou komt het. Op de dag erna zei hij tijdens een lunch tegen mij; "weet je wie een goeie voor de rol van Otto Rahn zou zijn?
Adrien Brody!"
Toen viel ik zowat van mijn stoel zeg!

Dus ik nog maar weer wat neuzen op internet en ik vond toen dit filmpje: "Adrien Brody wint Oscar voor The Pianist" dus ik dacht wow, hij is dus nog beroemd in de States ook... maar goed, ik dacht, eens kijken of ik hem kan vinden op facebook, maar dat was nog niet zo gemakkelijk. Er staan wat valkuiltjes rondom Brody en het duurde even voordat ik zijn echte pagina te pakken had. Ik trok de stoute schoenen aan, want ik ben geen pantoffelheld, of een held op sokken, en ik schrijf gewoon wat op zijn profile. En ja hoor... meneer was wakker ook...


Gaaf he? First contact!!! Alleen per ongeluk zijn naam misspeld. Aaarrrcchhh... Teveel Sangria denk ik... ;)

Je weet maar nooit hoe een balletje kan rollen, maar eerst sta ik even nuchter met beide benen in het zwembadje af te koelen; eerst zien, dan geloven. Nog een kleine maand en dan heb ik mijn boeken binnen en is onze logeerkamer voorlopig opslagkamer geworden. Dan stuur ik Sherman de beloofde vijf exemplaren op, en dan maar afwachten...

Ondertussen heb ik al 10 verkooppunten hier in de streek, ontzettend veel reacties en support van alle vrienden en kennissen hier, en ik hoop dat ook de diverse boekpresentaties en signeersessies gaan loskomen in augustus en september.

Wil je ook een exemplaar? Stuur dan een mailtje naar books@jeannedaout.com of books@barincapublishing.com en dan kom je op de mailing te staan die ik rondstuur zodra het boek hier in huis is.

Voor al degenen die het vorige keer hebben gemist, hier dus nog een keertje de trailer van mijn boek "White Lie":



Sacred France Tours 2011
Maar hier is het verhaal nog niet mee op! Na wat andere gidsmomenten (poeh, het was echt even heel heftig druk) breekt nu de periode aan waarin Peter als tourmanager van de groepen van de schrijvers Kathleen McGowan en Philip Coppens aan het werk is. De eerste van de ruim 40 Amerikanen die in de eerste tour zitten, zijn al gearriveerd, Kathleen en haar team is ook al in den lande en vanaf donderdag vinden de excursies plaats. De hele organisatie ligt in handen van Barinca Travel & Tourism (wij dus). We hebben er maanden aan gewerkt, en nu is het dus zover! Spannende tijden voor Peter!!! Ik mag de komende dagen een beetje uitrusten, het duizelt me allemaal. Maar in mijn volgende blog komt een verslag van de tour met wat foto's en wie weet zijn er dan ook weer nieuwe ontwikkelingen rondom mijn boek.

Nu lekker zwemmen! Hier heeft 'thuisblijven' toch een beetje een andere dimensie dan in Nederland... de krekels tjirpen, de cycades krijsen, de lucht is blauw, de bergen zijn hoog, de Sangria staat koud en het badje lokt!

Warme knuffels en dikke pakkerds!!

***

Stardate 12062011

Het gras is weer groen! Na een periode van droogte zijn er twee weken van regelmatige regen geweest, die de uitgedroogde natuur weer heeft hersteld. De merels waren succesvol dit jaar! Twee nesten achter elkaar en papa maar fluiten de hele vooravond. Schitterend!

Het is zaterdag, en ik zit nu aan een sterke bak hete thee, even bij te komen van de vroege ochtend. De gasten uit de gite zijn alweer vertrokken, hele lieve mensen met een grote passie voor de Occitaanse geschiedenis. Vandaag zullen er voor 2 weken weer nieuwe mensen neerstrijken, dus ik heb de komende uren schoonmaakdienst. Muziekje erbij, pizza voor tussen de middag en de uren zullen snel om zijn.

Kaarsje branden
Voor mijn ouders zijn het pijnlijke tijden. Ze zijn nu al een half jaar van elkaar gescheiden. Mijn moeder revalideert in Rotterdam en maakt hele kleine stapjes voorwaarts. We hopen allemaal dat ze binnenkort naar een revalidatiecentrum in Dordrecht mag. Uiteraard zou het prachtig zijn als ze deze zomer naar huis zou mogen. Daarvoor moeten er nog wat aanpassingen komen in huis. Iedere avond brand ik een kaarsje en wens ik dat alles snel mag verbeteren.

Terugblik
Het duizelt me op dit moment, als ik terug denk aan de afgelopen weken. Waar te beginnen? Na enkele gidstochten met klanten (altijd hele speciale dagen) en het eeuwige proeflezen van het manuscript van mijn boek, dat nu ook grondig door een Engelse editor onder handen is genomen, brak de vakantie van mijn zus Lenie aan. Dit keer kwam ze met haar eigen auto, en dat is haar best goed bevallen! De eerste paar dagen hebben we heerlijk genoten van het toen nog warme weer.


Dagje Montségur
Toen het langzamerhand minder warm werd, zijn we naar Montségur gereden, waar we het monument, het museum en het dorp bezochten.


We gingen ook even op de thee bij documentairemaker Richard Stanley, die een schitterende verzameling boeken bezit waaronder enkele boeken van H. Spencer Lewis. Ik sloeg stijl achterover. Da’s mijn afdeling! Riep ik uit. Richard lachte en vertelde dat zijn vader lid was van de AMORC. Ik zag ook het boek van Glen Craney staan, ‘The Fire and the Light’, dat over de katharen gaat. Ook bladerde ik samen met Richard door unieke exemplaren van oude boeken, en liet hij me zijn dossier over Onzen Otto zien, de ‘Rahn File’s, zeg maar. De tranen welden in me op toen ik uiteindelijk een kopie van zijn paspoort zag met een door water aangetaste pasfoto, zijn laatste foto. Het paspoort zat in zijn jasje toen ze hem vonden, bevroren in de sneeuw in Tirol in maart 1939. De 35 jarige Otto zag er oud uit, met ingevallen wangen en een trieste blik… Maar in mijn boek zal ik hem weer tot leven wekken.

Stapjes uit
Tijdens Lenie’s vakantie bij ons in Belvianes hebben we diverse excursies gemaakt. En dit keer hebben we ook het Dinosaurusmuseum in Esperaza bezocht.




Ach kijk dan... de eitjes zijn uitgekomen! Net Jurassic Park!

En efkes naar de markt in Esperaza en naar Rennes-le-Chateau natuurlijk...


Meneer meneer, waar heeft u dan uw contactlens laten vallen?

Het kasteel waar de opnames zijn gemaakt voor de film The Ninth Gate met Johnnie Depp, is Puivert. De eigenaar van het kasteel ken ik, hij heeft twee prachtige wolfshonden en is een grote Doors fan. We bezochten het kasteel en de beroemde muziekkamer.






Natuurlijk waren die twee weken met Lenie weer veel te snel om.

Bekend bij bekend
In Puivert maakten we nog iets leuks mee. Vlak voor we het kasteel wilden verlaten, kwamen we een groepje mensen tegen. Met een van de dames was ik aan de praat geraakt, en ze wilde me voorstellen aan haar gids. Toen ik mezelf voorstelde, kwam er van achter haar een man naar voren. “Excuse me, are you Anneke, the tour guide?” Dus ik bevestigde dat. Het was de schrijver Glen Craney. Enkele dagen daarvoor had ik zijn boek bij Richard nog uit de kast gepakt! Wat bijzonder! Helemaal uit Californië met zijn eigen groepje fans! Inmiddels komt er binnenkort een nieuw boek van hem uit. Hij beloofde me dat hij mijn boek zou promoten, zoals ik destijds ook vurig zijn boek had gepromoot. Wat ontzettend lief!!


Over mijn boek gesproken, we hebben afgelopen donderdagochtend de korte filmopnames gemaakt voor de trailer die mijn boek moet gaan promoten via YouTube en facebook e.d. Dat was echt heel erg leuk om te doen. Door de trailer heen zie je korte shotjes van een rennende Otto Rahn, uit een scene uit mijn boek. Hiervoor moest ik iemand van Otto’s proporties zien te vinden die ook nog die kleding had die Otto in mijn boek draagt. En dat is gelukt! Onze vriend Philippe, die in Montségur woont, had direct ‘ja’ gezegd toen ik het hem vroeg. En wat hebben we gelachen tijdens de opnames! Het resultaat is, al zeg ik het zelf, heel erg gaaf. Maar een spierpijn dat ik heb!! Ik moest, uiteraard, net zo snel met mijn cameraatje meehollen als hij rende, en hij vloog!

A Dog’s Life
Iemand had een hondje in Montségur achtergelaten op de parkeerplaats en is er niet meer voor teruggekomen. De burgemeester voelde zich direct verantwoordelijk, want de inwoners van Montségur zijn grote hondenliefhebbers, maar als de hond niet werd opgehaald, moest hij naar het asiel toe. De hond was echter direct goeie maatjes met Peter.


Maar wij kunnen ivm ons werk geen hond hebben, dus dat was wel pijnlijk. Toen we in het restaurantje zaten om te lunchen, en bij te komen van al het gehol, kwam er een Engels groepje aan. Ik zei voor de lol, zoeken jullie geen hondje? Jazeker, zei de vrouw. Een vriendje of vriendinnetje voor onze hond! Nou zeg, was dat even mazzel! Na een korte kennismaking hebben ze de hond inderdaad meegenomen. Het was echt een heerlijk beestje, nog heel jong, en nu met een nieuwe baas! Hopelijk leven ze nog lang en gelukkig!

Inmiddels is het alweer zondagavond. Het was een heerlijke zwoele zomerdag die we grotendeels hebben besteed met het uploaden van de twee websites, het uploaden van mijn trailer op YouTube en een korte wandeling naar de rommelmarkt in Belvianes. Nu werkt Blogger weer niet mee. Internet ligt er om de haverklap uit, en daar kan Blogger niet tegen. Maar als jullie dit lezen, is het toch nog goedgekomen! ;)

Sterrendag
Op 3 september komen er allerlei schrijvers naar Rennes-le-Chateau. Ze gaan tijdens een boekfestival hun eigen boeken signeren en verkopen. Halfgoden als Umberto Ecco bijvoorbeeld, zijn al onder contract. Ook ik heb op deze dag een tafeltje, waar mensen mijn boeken kunnen kopen en kunnen laten signeren. Ik heb mijn boek onder een zogenaamde ‘nom de plume’ geschreven, dus nu moet ik handtekeningen oefenen… haha, wel grappig!!

Mijn boek:


De dag erop begint de excursiereis Mystiek Occitanië, die door ons is georganiseerd en door mij word gegidst. Wat kijk ik naar deze reis uit!! Een week lang fraters en sorores verwennen met verhalen en mooie uitstapjes, en daarbij, we hebben het hele hotel afgehuurd! Lekker privé, lekker samen…

Maar wat loop ik al ver vooruit, terwijl er nog zoveel in het heden is! Nieuwe gasten in de gite, de websites en de trailer online gezet, morgen jarig, en in deze komende weken worden de laatste verbeteringen in mijn boek aangebracht. En dan gaat het gebeuren. Dan gaat mijn boek naar de drukker en online als e-book. Dan zal ik me volledig moeten storten op het promoten en verkopen. Helpen jullie mee?

Hier is het dan eindelijk: de trailer en de websites!



www.jeannedaout.com
www.barincapublishing.com
YouTube trailer

Tot de volgende keer! Happy Pinksterweekend!
Warme knuffels, dikke pakkerds!

*

Sir Piet!

Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Het zou je titel maar wezen! Ik moet mijn broer van nu af aan dus maar Sir Piet gaat noemen! ;D

Ook leuk: Piet kreeg zijn lintje precies op de dag dat mijn ouders 63 jaar waren getrouwd! Voor hen was het dus extra feest!

Het nieuws staat in heel veel kranten, maar een mooie omschrijving is wel de volgende:

"De heer Koremans zet zich als pleitbezorger op nationaal niveau in voor gedupeerden door woekerpolissen en andere financiële producten. Hij was initiatiefnemer en bestuurslid van de stichting Pay Back. Ook richtte hij de stichting Platform Aandelenlease op, waar hij plaatsnam in het bestuur en de drijvende kracht achter het geheel vormde. Hij beheert een internetdatabase waarop de jurisprudentie (en adviezen) worden bijgehouden. Hij kan gezien worden als een regelrechte vechter tegen het onrecht."
Aldus de Nieuwsbank (Interactief Nederlands Persbureau).


Namens een supertrotse Peter en mij, van harte gefeliciteerd!!!
Je hebt dit zo verdiend!!!

Toeval?
Ze zeggen wel eens, toeval bestaat niet.
Jullie weten onderhand wel dat ik, in verband met mijn boek, ben gedoken in het leven van Otto Rahn, die in de dertiger jaren onderzoek deed naar de Graal en vervolgens deze hele regio uitkamde. Daarvoor heb ik alles gelezen wat los en vast zat en de prachtige documentaire van Richard Stanley bestudeerd.



Richard Stanley en Nigel Graddon zijn beiden de echte Otto experts. Al 2 jaar ben ik op zoek naar Richard Stanley, maar hij is onvindbaar. Dat vind ik dus jammer, want wat zou ik graag met hem over Otto hebben gepraat!

In mijn vorige Blog schreef ik dat ik dolgraag naar de grotten wilde, waar Otto rondsnuffelde op zoek naar Graalschatten. Onze nieuwe vriend, de Vrijmetselaar uit Montségur, was vorige week woensdag een middagje op visite. We zijn er nog mee naar Rennes-le-Chateau geweest en tjonge wat was dat openbarend! We raakten in gesprek, ook over Onzen Otto, en hij vertelde dat hij een vriend had, ook een hoge Vrijmetselaar, die precies wist waar die grotten waren. Bijvoorbeeld, deze:


Hij wilde hem best even bellen, om te kijken of we iets konden afspreken. Voor we het wisten, waren we donderdag al uitgenodigd op de lunch en zouden we die middag minstens één van die grotten gaan bezoeken.

Ik was helemaal blij! Dus, wij komen de volgende dag aan in Montségur, en wie is die hoge vrijmetselaar die ons naar de grotten zou brengen?

Nou?

Richard Stanley!

Dan val je toch gewoon van je stoel?

Het zou een perfecte middag worden. Lekker lunchen, knuffelen met Aramis, de Jack Russel van onze vriend:


Praten over Otto met Richard en zijn lieve vriendin Scarlett:


Het bijzondere uitje naar de grot bij Ussat-les-Bains, ondergetekende moest en zou natuurlijk ook in die vijfhoek.... oi, da's iets minder als je hoogtevrees hebt!!


Het huisje van Gadal, waar Otto vaak verbleef in de vroege dertiger jaren:


En de mysterieuze bloedstenen (haematiet, maar dan hele zeldzame) kwamen tevoorschijn:


En dan tenslotte, Richard et moi:


Die dag kon dus niet meer stuk.
Toeval? Of zit Onzen Otto hierachter? ;)
Iedere twijfel die ik had over kleine details m.b.t. Otto zijn weggenomen en ik kan nu met een gerust hart mijn boek publiceren.

Nu eerst nog mijn Engels bijschaven, gelukkig heb ik hulp van een lieve Engelse vriend, bij wie we vandaag de laatste uitdraai gaan brengen. De komende twee maanden staan in het teken van editing.
In juli gaat het boek naar de drukkerij en kijk ik nog 1 x door een exemplaar heen, voordat we de 500 stuks gaan bestellen die in augustus in Occitanië naar de boekwinkels gaan en naar de mensen die het boek in de voorverkoop hebben besteld. Het boek gaat 15,- euro kosten, excl. porto (ik geloof dat boeken hier maar 1,75 kosten om op te sturen). Het ISBN nummer en de streepjescode heb ik al, en alles is aangemeld. Spannend hoor... :)

Warme knuffels, dikke pakkerds en een super knuffel aan ma in Rotterdam! We denken aan je!! Dikke kus!

***

Happy Pasen!

Tjongejongejonge wat een sprongen hebben wij de laatste paar weken gemaakt! Opnieuw moesten we enkele zaken regelen voor de groepsreizen en kwamen zo in Rennes-les-Bains, Mas-Cabardès, Lastours, Chateau Pennautier en Chateau Lalande, wederom Montsegur voor onroerend goed bemiddelling, en in Belesta, waar we door de eigenaar een korte tour door het kasteel kregen. Hieronder enkele foto's.


Schilderklas in Rennes-les-Bains.


Mas-Cabardès in de Montagne Noire. We woonden hier vlakbij tussen 2000 en 2005 (half-half met Nederland).


Vakwerkhuis in Mas.


Hele leuke Madonna en kind met uitdrukkingen op het gezicht. Trotse moeder, blij kindje. Je ziet wel meer bijzondere beelden hier in de streek. Niet dat standaard strakke maar meer speels en echt.


Even praten met de mevrouw van de Belvedère bij de kastelen van Lastours (achtergrond) was erg vruchtbaar.


Hier in Le Puits du Tresor kookt een chef met een Michelin ster. Na een uitprobeerseltje boekten we hier 3 groepen. Top prijsafspraak gemaakt dankzij Peter! Ik denk dat het de eerste keer is, dat ik een 1-ster Michelinkok twee zoenen heb gegeven!

Een paar dagen geleden bezochten we op verzoek van Kathleen McGowan een huis in Montségur dat te koop staat. We hebben een hele reeks foto's gemaakt om haar afgelopen weekend te laten zien. Na het bezoek was het tijd voor een ontbijtje in de tuin van een restaurantje, en ja hoor, de zon schijnt weer! Heerlijk!




Bezoek aan het kasteel in Belesta.


De eigenaar leidde ons rond, hij heeft het grotendeels gerestaureerd en ingericht, echt heel erg mooi!! We hopen hem dit jaar wat bezoekers te kunnen bezorgen.


Zijn Dobermann, die toen we aankwamen luid blaffend op ons afrende. Maar ik begroette het dier hartelijk en alles was direct koek en ei. Hij viel zelfs in slaap! :D


Tenslotte even praten met het wijnkasteel Chateau Pennautier, waar we de tuinen in mochten. Binnenkort hebben we ook hier een rondleiding, zodat we dit in de dagtocht Carcassonne kunnen aanbieden als afsluiter van de dag met wijnproeverij voor een individuele tour of toekomstige groepsreizen.

Swallow...
Ondertussen heb ik via Facebook aan een wedstrijdje meegedaan, wie de eerste zwaluw zag. De prijs: Jaffa-cakes. En wie won er per ongeluk?


En lekker hoor!!

Onze boompioen. Hij bloeide kort maar prachtig!




Paaszondag
Gisteren was eerste Paasdag en voor ons een heerlijke dag! We reden met Kathleen McGowan en Filip Coppens mee naar Montsègur om hen samen met de eigenaars het huis te laten zien, dat we voor hen hebben gevonden. De eigenaars stonden al op ons te wachten met een knapperend haardvuurtje (het was even kouder geworden hier na een heftige regebui vrijdag en zaterdag) en lekkere kaneel cakejes en koffie en thee. Ze waren enorm onder de indruk van het huis en het is dan ook op hun lijf geschreven.

Daarna reden we naar Rennes-le-Chateau waar we de middag doorbrachten om hun tours goed door te nemen en bij te praten. Het was ontzettend gezellig!!


In de lage zon van de prachtige middag in de Jardin de Marie in Rennes-le-Chateau.


Filip en Kathleen met Lorrie en Eugene (Engelenheiligdom, hopelijk binnenkort weer geopend!). En dan gaan ook onze petebeeldjes weer naar "huis". Het zal wel even kaal zijn hier in de tuin zonder de beelden, maar de eerste de beste beeldenboer die in de uitverkoop gaat krijgt mijn opgespaarde tips! :)

Boekplannen
Het gaan spannende tijden worden! Met 5 personen spitten we nu mijn boek door op fouten en verhaallijn, waarna de gecorrigeerde versie weer naar de drukkerij gaat voor 1 proefexemplaar. Als die helemaal in orde is, worden er 500 besteld en zal het boek in augustus in de verkoop gaan. Peter maakt de e-book versies klaar voor Amazon en Barns & Noble. Via hen kan ook een hardcopy worden besteld (ze hebben een eigen pod-systeem). Deze zomer gaan de sites online en begin ik mijn virtuele book tour. Ik hou de spanning erin, en de kaft nog even geheim ;).

De nieuwe gasten in onze gite waren gisteren ook nog even op de borrel, wat een heerlijke mensen weer! Ze hebben komende vrijdag een dagtocht geboekt! Hartstikke leuk!

Een heerlijke Paasmaandag toegewenst en tot de volgende keer!
Warme knuffels, dikke pakkerds!

***

Kwijlebabbel

Ongelofelijk hoeveel je kunt beleven in een kort bestek tijd. Mijn boek is af, 320 pagina's in grote paperback, en ik heb eergisteren een nieuw design gemaakt voor de kaft. We gaan het boek zelf uitgeven en zijn dus enorm in de wereld van self-publishing gedoken. Hij komt op 1 september uit, zowel als e-book bij enkele grote jongens zoals Amazon, en als hard copy.

Nu ligt de "editor's version" bij de drukkerij, en hopelijk hebben we de bestelde exemplaren voor Pasen nog in huis. Die gaan dan naar enkele experts om te worden proefgelezen. Op de Engelse taal, de continuïteit, verhaallijn, historische juistheid, etc. Ik kan dan zelf ook nog hier en daar wat aanpassen, mocht ik dat willen. De uiteindelijke versie wordt dan deze zomer gedrukt en de teaser gaat dan ook online (twee websites voor voorverkoop en promotie). Spannend hoor!

Uithuizig
Voor de busreizen moeten we overal de groepsbezoeken (voor de bezienswaardigheden en de restaurants voor de lunches) gaan aankondigen, zodat we worden verwacht. In deze periode zijn we dus veel uithuizig, om "verplicht" al die sites af te rijden en goede afspraken te maken. Een echte straf. Rotbaan...

Het inmiddels beroemde pecan broodje van de bakker in Couiza, kwijl. Op de achtergrond Chateau d'Arques.

Return to Montségur
Op 5 april zijn we terug geweest naar Montségur, dit keer met schrijfster Ankie Nolen erbij. Het was een stralende dag en we genoten van de rust. Normaal is het snel hierheen, snel daarheen, afspraken maken, weer naar huis. Dit keer hadden we de tijd genomen om eens lekker relaxed door en rond het dorp te lopen.


De prachtige Pic de Barthelemy, gezien vanaf de camping in Montségur.


Naar de andere kant toe genomen, Montségur zelf, hoog op de pog.


Het warme weer doet de sneeuw op de Pyreneeën hard smelten. Maar dan heb je ook prachtige watervallen waar normaal dunne stroompjes zijn.


Ankie Nolen met haar prachtige reisgids door Katharenland, een Kathaarse Bonne Dame, en moi... Montségur.

En 's middags bezochten we met Anne Mie van de VVV Marius nog een keer, waarna we richting het veldje vertrokken, dat Otto Rahn in 1931 wilde kopen. Ik snap het volkomen hoor, waarom Otto dit stukje grond dolgraag wilde hebben...




Nog steeds mijn grootste hobbie denk ik, plaatjes schieten... :)

Een heerlijke plek trouwens, hierboven! Peter had zijn verrekijker meegenomen en kon de adelaars die rond de rots vlogen prachtig zien.


We dronken nog wat bij Aimée Couquet op het terrasje, waar we nog wat doorkletsten over Onzen Otto. Na 80 jaar houd deze Graalzoeker en rolmodel voor Indiana Jones uit het Duitse vooroorlogse Hessen ons nog steeds bezig. De volgende stap wordt Ussat en de grotten van Ornolac en Vic de Sos, waar ik persoonlijk enorm naar uitkijk. Hier bracht Otto vele gelukkige maanden door en ook hier liet hij sporen achter...

We eindigden in de Templière in Belvianes, een heerlijke melige avond!


Hoog zomer
Vorige week was het hoog zomer in Occitanië. De temperaturen liepen op tot soms over de dertig graden! Dus wilden we ons opblaasbadje neer gaan zetten. Maar toen het eenmaal recht lag, en we er water in wilden gaan doen, bleek er een lek in de ringband te zitten! Ai!


We hebben eerst geprobeerd het lek te vinden en iets wat er op leek hebben we zelfs geplakt, maar het mocht niet baten. Weer liep de band leeg. Maar, ik was niet voor 1 gat te vangen! Vrijdag was het flink heet, en ik ben in de 20 centimeter water gaan zitten met een glaasje Muscat Royal, weekend vieren! Heerlijk!

Uiteraard moeten we dus een nieuwe gaan kopen. En die badjes komen pas begin mei binnen. Maar inmiddels is het alweer afgekoeld tot jas aan / jas uit temperaturen. Alhoewel we dus nu net buiten in de zon hebben gegeten, zweet... die zon is heet!

Kwijlebabbel
Zaterdag en zondag hadden we een logeerhond. Jasper heette hij.

We hadden direct een band, ik heb iets met beesten...

Spelen met de buurhonden!

Even een straatje om is hier toch altijd wel schitterend...

Jasper is een echte jachthond, hij werd knettergek van de konijnen in onze tuin, en heeft ook die arme Smudge twee keer achterna gezeten. Maar hij was wel lief, en slim. Binnen een half uur had hij van nooit geen pootje geven een high five geleerd! Wel was het een ontzettende kwijlebabbel, waardoor ik de woonkamer helemaal moest poetsen toen hij weer weg was. We hebben hiermee ook weer voorlopig onze Holiday Home for Dogs gesloten en weten nog niet of we dit deze komende winter weer gaan heropenen.

Moeten moeten
Gisteren "moesten" we dus naar Minerve, dat heel gek niet in de Minervois ligt maar in de Herault. We kennen het durp goed, maar dit keer moesten we wat zaken regelen. Maar een rondje door het prachtige Katharendorp mag je natuurlijk niet missen, want het is niet alleen oeroud, het ligt ook nog eens temidden van een indrukwekkende kloof!


Moi...


Peter...


Oud...


Kloof...


Het oude pad van Minerve naar St. Pons ging door de kloof en over deze brug. Pittoresk he?


De Gorge bij Minerve. Kwijl...


De beroemde duif van het monument in Minerve ter herinnering aan de 180 katharen die hier op de brandstapel werden gegooid in 1209. De duif komt trouwens ook voor op mijn familiezegel (14de eeuw):


Op dit moment is er een nieuwe Franse vriend van ons onderzoek aan het doen naar dit familiezegel/wapen, en naar de oude Franse naam die vooraf ging aan Koremans/Cooreman. Hij zag direct dat het uit deze streek kwam en was enorm onder de indruk. Misschien ben ik daarom zo "thuis" hier...

Ter afsluiting moesten we even het sleuteladres van een kerkje in Aigne vinden, dat niet open is voor het publiek. Steeds meer kerkjes zijn gesloten en dan moet je dus als touroperator wel zorgen dat je de sleuteladressen hebt, als je een groepje de kerk wilt laten zien. In dit geval 3 groepen. Gelukkig hadden we direct beet en hebben we ook meteen even binnen gekeken. Het kerkje is beroemd om zijn nogal heftige layline.


Ook denk ik dat er vroeger een commanderij heeft gezeten van de Tempeliers, omdat de hele lay-out rondom de kerk sterk lijkt op de vele andere plaatsen waar zo'n commanderij is geweest.




La douce France...

Aan het einde van de middag waren we weer in Belvianes, waarna we vrijwel direct weer doorreden naar Ankie voor een keigezellige avond met veel heerlijkheden. Anneke uit Lapradelle was er ook en we hebben het heel gezellig gehad! Dankjewel Ankie!

Vandaag is het weer wassen, poetsen, tuinieren, kantoorwerk, afspraken maken, en morgen gaan we wéér eten bij vrienden, dit keer in Esperaza, waarna we doorrijden naar Limoux voor wat boodschapjes. Een Muscat Royal voor 1.90 kun je niet laten liggen natuurlijk... veul te lekker! Kwijl...

Last but not least wensen Peter en ik en een hele boel anderen mijn moeder heel veel sterkte en succes toe met het revalideren in Rotterdam! We denken altijd aan je hoor!! Dikke kus!

Tot de volgende keer maar weer! Wie weet wat we de komende maand weer gaan beleven! Warme knuffels en dikke pakkerds vanuit het prachtige Occitanië!

***