Als we de draad weer oppikken bij waar ik gebleven was in maart, dan komen we uit bij het roodborstje, dat per ongeluk tegen het raam was gevlogen. Ik dacht eerst dat het was overleden, maar het vogeltje was nog warm en ik besloot het in mijn handen te nemen en het warm te houden. Toen greep een van de pootjes mijn vinger en wist ik, dat het nog kansen had. Zeker een half uur hebben we zo gezeten; hij keek me regelmatig aan. Uiteindelijk heb ik het op een veilige plek gezet, poes Babar naar binnen gehaald en het heeft een hele poos zitten slapen in het mandje. Gelukkig is het goed afgelopen. Het vloog later weg en alhoewel ik het nog meerdere keren zag en hoorde, is het niet meer zo dichtbij geweest.
Als je een eigen huis hebt, dan ga je altijd wat klussen. Deze kast stond al jaren buiten en we gebruikten hem ook echt. We vonden nog wat verf terug in de schuur en op een zonnige dag hebben we er dus een nieuw leven aan gegeven.
Voor:
Na:
Vrijdag 20 maart - Zonsverduistering
Met poes Babar gaat het overigens prima, hij is erg slim en we moeten nu al woorden gaan spellen. Op 20 maart hadden we natuurlijk de zonsverduistering overdag en hier was het goed te zien. Ik heb de aloude truck van de cd-rom maar gebruikt; het was wel gaaf om het gebeuren zo mooi waar te kunnen nemen.
Dat weekend hadden we nog wel de kachel aan.
Nieuw tragedie voor Lorrie's Angels
Er is weer slecht nieuws te melden over de Engelengalerij van Lorrie en Eugene. De afgelopen maanden zijn erg moeilijk geweest voor hen. Niet alleen kunnen ze maar geen privé woning rond krijgen, ze moeten ook met de galerij weer gaan verhuizen, want de huidige locatie in het voormalige badhuis van Alet-les-Bains kan niet meer worden gehandhaafd; het huurcontract loopt af aan het eind van het seizoen en dan wordt het ook niet meer verlengd. Ze hebben geen alternatief nog, dus de spanningen werden Lorrie teveel. Ze heeft een toeval gehad en moest met een helikopter naar het ziekenhuis worden gebracht, waar ze kon worden gestabiliseerd. Nu is ze wel weer thuis, waar ze op krachten moet komen. Ze zal zelf niet meer in de galerij aanwezig zijn dit seizoen. We voelen zo met hen mee! We kijken mee rond voor een alternatieve locatie voor zowel hun woning als een galerij voor de engelenschilderijen en maken ook herrie, want mede door dingen te kopen zoals prenten, kaarten of andere artikelen en door donaties, kunnen mensen hen helpen om over die drempel heen te komen. Hieronder sta ik naast het bronzen beeld van een van haar indrukwekkende sculpturen. We houden hen in het licht.
Website www.lorriesangels.com
Een paar algemene plaatjes
Hieronder wat karakteristieke foto's van het gewone dagelijkse leven hier in de hoge Aude vallei.
Occitaanse cola...
Katharenmelk...
De voorouder van de champagne...
De paard en wagens mogen hier niet rijden.
Zonsondergang, genomen vanaf ons huis op 31 maart.
De Aude aan de overkant, tegenover onze bostuin.
Zicht op het 2 millennia oude Belvianes vanaf het middeleeuwse zusterdorpje Cavirac.
De oude treintunnel achter Cavirac.
Ach, zo wordt boodschappen doen of een blokje om heel bijzonder...
Dagtochtjes met mijn zus Lenie
Lenie was er vroeg bij dit jaar en het was toevallig ook een vrij koude week. We hebben de beste dag uitgekozen om een lange tourdag te doen en dit keer besloten we om weer eens te gaan rondkijken in de Montagne Noire. We startten de dag in Carcassonne, waar we in de nieuwe binnenstad even zo'n kerkje inliepen waar iedereen gemakkelijk voorbij loopt. Daar vonden we een bijzonder trio; Jacobus, Johannes de Doper en Maria Magdalena.
We reden door naar de ruïnes van het Katharenkasteel van Lastours en maakten een fotostop aan de achterkant, waar, net als in Montségur, de Katharenhuisjes tegen de achterkant waren aangebouwd. Nu is daar niet veel meer van te zien.
Na een heerlijke lunch in Roquefère reden we naar Cubserviès, waar we de 90 meter hoge waterval zagen.
Hieronder de oude muur van de bijzondere, cirkelvormige, oeroude begraafplaats bij het kerkje van Cubserviès, dat volgens een oude buurman uit Pradelles-Cabardès een Tempelierskerkje is geweest.
We reden uiteindelijk door naar het doel van onze dagtocht, St. Pierre de Vals, waar we de ruïne van de kerk bekeken. Heel romantisch. Het had een Efteling Spookhuis gevoel. Maar dan overdag. Alsof de geesten van de monniken er 's nachts al zingend doorheen zweefden.
Het was een topdag, die werd afgesloten met een tweede radio interview voor het Amerikaanse radioprogramma "NightVision Radio", ook weer in het midden van de nacht, welke leidde tot een leuke boekverkoop. De links naar de shows en nog veel meer nieuwtjes en feitjes staan op www.jeannedaout.com. Alle beetjes helpen en herrie maken is nodig, niet alleen voor mijn boeken maar ook voor onze tours, dus: zie hieronder onze mini-bus, waarmee we ook allerlei gecharterde tours doen voor kleine groepjes. ;-)
Lentesferen
Uiteraard waren er ook hier weer zoveel schitterende lentebloemen, gekweekt en wild, waarvan ik er enkele graag wil delen. Hieronder dus even wat lentesferen.
En af en toe druppelen er enkele dagtochtjes binnen en dan kan ik het niet laten om snel tussendoor wat foto's te schieten. Heel snel, soms zonder kijken uit de losse hand.
De Fontaine des Amours en het wandelpad boven Rennes-les-Bains.
Ik ben graag thuis en soms is het een komen en gaan van bezoekers. Babar houdt dan regelmatig de wacht bij de kleine poort.
Een lieve vriendin heeft ons uitgenodigd voor een etentje bij de Carnotzet; Peter heeft met haar zitten racletten, dat was lang geleden! :)
En toen kreeg ik ineens cadeautjes uit Texas van een dankbare lezeres, lief he? :))))) Het kikkerde me zo op!
Dagje naar de watervallen en Roquefixade
Zo heel af en toe maken Peter en ik een tochtje naar plaatsen waar we nog niet zijn geweest; de watervallen van Roquefort-de-Cascades bijvoorbeeld, in een sprookjesachtige natuur, waar het met het nog niet al te dikke bladerenplafond een sprookje was. Op verschillende niveaus komt het riviertje naar beneden gevallen en het speciale poreuze gesteente is prachtig geërodeerd en bemost/begroeid. De grote waterval heb ik met blote voeten beklommen, een heerlijke belevenis! Hieronder enkele foto's.
Na de belachelijk goedkope doch heerlijke lunch in de Intermarché in Foix, kozen we ervoor om de oude route van de Katharen te nemen richting de ruïne van Roquefixade, welke we beklommen. Het was een prachtige, warme dag en nog vroeg genoeg in het seizoen om de sneeuw op de Pyreneeën te kunnen zien liggen.
We vonden in het dorp een nieuwe herberg waar we heerlijk hebben gezeten met een drankje en een ijsje. Even afkoelen hoor!
Het was een heerlijke dag!
De week erop ben ik nog met een vriend Chateau de Puilaurens opgeklommen. Daar was hij nog nooit geweest. Het laatste stuk laat heel goed de fantastische verdedigingswerken zien van de steile toegangsweg.
Hieronder (zicht vanaf het kasteel op het stadje Lapradelle) kun je het toeristentreintje zien (in het rood) dat van Axat naar Rivesaltes gaat.
Op het uitzichtpunt helemaal aan de achterkant.
Een paar dagen later liet ik twee Zweedse vrienden Galamus zien; de prachtige kloof met de kluizenaarsgrotten.
Er zijn nu 2 nieuwe caretakers; een jong stelletje, die zowel het winkeltje op de parkeerplaats als het winkeltje in de hermitage runnen. Ze hebben er iets moois van gemaakt.
De dag erop heb ik voor het eerst de kippen uit de ren vrij in de tuin laten rondlopen. Nu zijn ze er al veel vaker uit geweest, maar toen was het heel spannend. Wat zou Babar doen? Zouden ze kunnen wegvliegen? Zouden ze in het water springen? Natuurlijk maakte ik me weer helemaal voor niks ongerust. ;-)
Toen de avond erop de eerste echt zware donderbui losbarstte boven Belvianes, had ik het geluk om het weerlicht te kunnen fotograferen achter de donkere wolken boven de kloof. Wat een sfeer was dat die avond!
Enkele dagen later gidste ik voor twee superlieve Nederlandse vrienden. We bezochten eerst de ruïne van het kasteel van St. Pierre de Fenouilles, waar vanaf ik een mooie foto kon maken van de nog oudere Tour Sabardo aan de overkant. Wat was de sfeer mystiek, met die flarden van ochtendmist tussen de heuvels.
Daarna reden we naar Galamus, waar we de kloof en de hermitage bezochten.
Er was ook een Harley club en een wat oudere meneer met een loodzware motor, die het rondrijden door de streek wel pittig vond met al die bochten. De Harley was gloednieuw. Ik moest er even een foto van maken hoor...
De rotskerk.
Het Verloren, eerste Woord... Hier zit een prachtig verhaal aan vast, maar daarvoor moet je me dus echt eerst inhuren hoor. ;-)
Hieronder mijn aantekeningen van de bezienswaardigheden. Ik neem mijn werk als plaatselijke gids hier heel serieus; ik moet er tenslotte wel mijn brood mee verdienen.
Dagje naar de markt in Mirepoix
Met een goeie vriendin even naar de markt in het pittoreske Mirepoix, een oude Katharenstad met vakwerkhuizen. Ik heb er 3 biologische tomatenplantjes gekocht en die zijn al 2 x zo groot nu.
Op de terugweg stopten we nog even in het oude Camon, beroemd om zijn rozen en 9de eeuwse abdij.
We mochten ook nog even binnen kijken.
Een heerlijke dag!
Middagje Montségur
Dit was de eerste van 2 Vip tours en vanmiddag bezochten we het Katharenkasteel Montségur. Ik nam de klant mee naar boven, de berg op en wat heeft hij genoten van de uitzichten, de stilte, de verhalen en de zwijgende doch alles-zeggende overblijfselen. We dronken nog even iets bij de 'Bitropot' voor we gingen klimmen en hup, ik was alweer ingepakt.
Eerst even uithijgen bij het Monument.
Op verzoek heb ik bovenop de Barbicane / Tour de la Roque het Abwoen gezongen; dat doe ik overigens altijd met mijn ogen dicht. Op zo'n plekje is dit een hele eer vind ik en het geeft me altijd zoveel energie.
De klant op het muurtje waar ik normaal altijd sta.
(Onder: afgelopen september met twee van mijn klanten op diezelfde plek).
En als je je dan omdraait en naar de toren loopt, zie je dit.
Vanaf de hoge rots onder de toren kun je goed zien dat er gebouwtjes op het binnenplein hebben gestaan.
Een bijzondere middag met een bijzondere klant. Mensen vragen me wel eens, hoe vaak ik al op Montségur heb gestaan, maar ik ben al heel lang de tel kwijt. Wel heb ik er een enorme band mee gekregen en heb het kasteel al in veel weersomstandigheden bezocht; ik voel altijd die omhelzing als je door de grote poort naar binnen loopt en altijd dat geweldige gevoel als je dan door de noord-poort naar de achterkant loopt, naar de uitzichten. I love my job...
Toespraak White Eagle Lodge
Voor de groep van de Britse White Eagle Lodge was ik gevraagd een soort van toespraak te houden in Galamus, dus hup, weer die kant op, lunchen, bijkletsen met de mensen die ik al eens eerder had ontmoet (altijd zo bijzonder!) en dan het hele verhaal in de hermitage, inclusief het Abwoen natuurlijk. We eindigden bij ons thuis, waar de helft mijn boeken wilde kopen, geweldig! Ik was zo blij! Vooral, omdat de toespraak en alles wat ik die middag deed, op vrijwillige basis was (zoals meerdere dingen de afgelopen 2 maanden trouwens). Om de een of andere manier kwam het geld toch binnen, iedere keer weer en dat is zo magisch!
Mediterranee, zo blauw, zo blauw...
De tweede dag met de Vip bracht ons in Collioure, waar we eigenlijk een heerlijke dag hadden. We werden getrakteerd op een ongelofelijke lekkere lunch en genoten van de zee, de boulevard, de sfeer, de winkeltjes, het eten en de sangria. Ik heb flinke korting gegeven op deze tour, gewoon omdat ik in mijn gevoel bijna niet heb hoeven werken; ik heb alleen alles maar laten zien. Peter heeft nog het hardst gewerkt met het rijden en regelen. Een heerlijke dag, waarvan hieronder akte.
De reflectie in de zonnebril van mijn tafelgenote. ;-)
Weer thuis, met mijn hartendief, Babar.
Het waren drukke weken en wederom had ik een tour door de Rennes vallei, met een bezoek aan de bijenkorfhuizen van Coustaussa...
... en de Pas de la Roque.
Als ik dan een dagje vrij heb, dan kan zoiets simpels zo lekker zijn op een hete, zomerse dag! Mozarella met tomaat en een glas ijskoude Sangria...
Dat warme weer trakteerde ons op een ontploffing van rozen en irissen, een lust voor het oog!
Afgelopen week waren we uitgenodigd door onze Zweedse vrienden in Limoux, voor de lunch. En dan kom je binnen en dan zie je zo'n prachtig versierde tafel. Hoe welkom kun je je dan al niet voelen! Wat lief en wat prachtig!
We lieten ze die middag de abdijruïne in Alet-les-Bains zien.
En het kerkje dat ernaast staat met de zwangere Maria Magdalena.
Ondertussen repareerde Peter hun navigatiesysteem. Zij blij! Een bijzondere dag, weer.
Boek signeer dag in Rennes-le-Château, 14 mei 2015
Omdat ik op het allerlaatste moment nog een hoofdstuk had geschreven voor het nieuwe boekje over Rennes-le-Château, genaamd "My Take 2015" uitgegeven door Val Wineyard, was ik uitgenodigd om, zowel in april op de presentatie, als op 14 mei op de signeer dag te komen proosten en handtekeningen uit te delen. Wat ik het allermooiste vind op zulke dagen is het ontmoeten van mooie mensen, zoals Ad en Anneke Broere.
Ook Tim Wallace-Murphy was er en nog vele anderen, maar het was te druk voor mij om meer foto's te maken.
Dikke knuffels voor Ad en Anneke, wat vond ik het leuk jullie te zien! Merci!! xoxox :)
Genieten van de tuinen
De afgelopen dagen was het een beetje een beestenboel, met name een kippenboel, want met dat mooie weer waren ze vaak los in de bostuin. Ik vind het leuk om met oude materialen een sfeertje te maken en ook hier, achter het kippenhok, heb ik een soort van pleintje gemaakt met wat zaaigoed en een oude tafel, oude stoelen, etc; een mooie plek om de dames een beetje in de gaten te houden. ;-)
De Aude
De kersenbomen hangen vol!
Lekker zonnebaden. Dit is The Widow Mrs Peel. De twee anderen, de Comtesse de Pujol-Murat en de Dame Hautpoul-Blanchefort lopen wat verderop te scharrelen.
Ons plekkie...
Ja, en als je dan even niet kijkt he...
Het is hier echt een paradijsje en we hopen er nog vele jaren van te mogen genieten en het te delen.
Dagboek van een kastanje baby
En dan is het niet zomaar een kastanje die ineens wortel schoot. Het is een kastanje van de grote kastanjeboom uit de Jardin de Marie van Rennes-le-Château, de boom die meer dan 100 jaar geleden door de inmiddels wereldberoemde priester, Abbé Béranger Saunière, werd geplant. Zover ik weet, heeft alleen schrijver Henry Lincoln (Heilig Bloed, Heilige Graal) een baby van deze boom aan het groeien kunnen krijgen. Ik weet niet wat de kansen zijn hoor, als je zo lukraak een kastanje van de grond plukt en hem dan zonder veel verwachtingen in de grond stopt, maar het is gelukt! Hieronder een fotoverslag.
De geboorte:
Als peutertje:
Als kleutertje:
Volgende keer hoop ik een nieuwe te plaatsen, dan is het wederom enkele maanden verder. ;-)
Grappig, ik vond deze foto per ongeluk bij het online surfen. De foto is genomen door een van mijn Amerikaanse klanten tijdens een tour vorig jaar. Hier zien je me dus in actie tijdens een gidstocht in Alet. Mijn publiek was dit keer erg groot, in totaal waren het er 75. Ik zal die mooie week nooit meer vergeten.
Op 5 mei werd mijn vader 90 jaar. Oh wat had ik er graag bij willen zijn, maar ik zat helemaal vast in afspraken en moest wel werk accepteren. Maar dankzij Skype ben je er toch nog een beetje bij! En dan deze mooie foto! Helemaal goed! Nogmaals van harte, pa!
Ik wil ook mijn broer heel veel sterkte wensen met het revalideren met de nieuwe heup! Veel beterschap en knuffels van ons beidjes! xoxox :)
Onuitblaasbaar
De komende zomer is redelijk rustig ingedeeld; we hebben niet erg veel boekingen nog, maar de ervaring heeft geleerd dat veel boekingen last-minute zijn. We zien wel hoe alles gaat lopen dit jaar maar een ding staat vast, over enkele maanden krijgen jullie wel weer een mailtje dat mijn nieuwe blog online staat en wat daar allemaal in zal staan, dat weet nog niemand. Ik weet wel, dat ik op de een of andere manier altijd wel avontuur zal aantrekken. Men zegt wel eens, "je bent een ziel en je hebt een lichaam, niet omgedraaid", en die vlam, die kan niemand uitblazen. ;-)
Vanuit Occitanië, heel veel liefs! xox
