Weer jarig!
Op 13 juni was ik toch weer jarig, alweer 48... wat gaat het hard. Maar van binnen ben ik nog 20 hoor! ;-) Ik had zo eens rondgevraagd of mensen toevallig in de buurt waren die dag, en toen was het die middag ineens supergezellig! 's Morgens al hele lieve vrienden op de koffie, en na de lunch druppelden ook andere vrienden binnen. Het zou een heerlijke dag worden!
Wat kan die Jaap Rameijer toch een leuke foto's maken he... ;-)
Proost hoor! Op gezondheid en wonderen!
In de bostuin was het lekker koel en rustig.
Met Tim Wallace-Murphy. Die avond hebben we nog gezellig zitten naborrelen in de huiskamer met Ankie Nolen en haar lieve man Rob, want inmiddels was er een hevige onweersbui aan het losbarsten. We waren al wel bijna uitgefeest toen het ging gieten en hebben gelukkig alles nog op tijd binnen kunnen halen. Een mooie afsluiter, met vuurwerk uit de hemel. Wat wil je nou nog meer. ;-)
En sinds we de tijd hebben gehad om die bostuin eindelijk eens op te knappen, zijn we er ook weer wat vaker. Het is een veel te mooie plek om te verwaarlozen. Vorig jaar hebben we nagenoeg geen tijd gehad en was het hele stuk overwoekerd geraakt. Nu zijn de hokken vrijwel helemaal gerepareerd en is alles netjes gesnoeid en gestrimd. Even genieten dus...
De ren. Nu nog kippetjes kopen...
Het hok is inmiddels bijna af en gebeitst. Er hangt een nieuw deurtje in en we zijn nu bijna toe aan het prepareren van de binnenkant.
Onze dikke boom uit het boek 'Geheimen van de Languedoc' van David Scherpenhuizen en Nathalie van Koot, waarin ik af en toe voorkom als de roodharige Jeanne... ;-)
En rondom ons huisje:
Babar in de zwarte kers! Hij heeft het altijd zo naar zijn zin in de tuin!
Ons huisje...
Babar oefent voor een sollicitatie...
Deze vlinder bleef gewoon zitten en ik zat er toch bijna bovenop met mijn cameraatje...
Gite 'Le Conte du Graal'
Op zaterdagen heb ik regelmatig een wisseldag in de gite. Nog altijd ontvangen we ontzettend lieve mensen en is het een groot plezier voor mij om het huisje weer helemaal mooi en netjes op te leveren voor de nieuwe gasten. En wat is het toch eigenlijk een mooi uitzicht he? Le Conte du Graal staat overigens nu ook op Facebook: Klik HIER om naar de Facebook pagina te gaan.
Middagje op stap
Altijd leuk, een middagje weg met onze vrienden Paul en Ida, even het achterland in naar wat bijzondere kerkjes. In St. Hilaire staat een bijzondere sarcofaag, welke is vervaardigd door de 'Maitre de Cabestany'.
Met Paul bij de ingang van de abdij in St. Hilaire.
Er zat een mot op een van de pilaren van de kloostergang.
En als je omhoog kijkt, zie je soms wel eens hele bijzondere dingen... ;-)
Naar St. Polycarpe. We konden hier echter niet naar binnen, want er was iemand aan het oefenen voor een concert en haar manager wilde ons met geen mogelijkheid doorlaten. Volgende keer dan maar weer... ;-)
Zonsopkomst
Op een ochtend werd ik zo vroeg wakker dat ik dacht, ik ga lekker naar buiten, de natuur wakker zien worden. Dus zat ik om vijf uur al met mijn kopje thee in de bostuin en later op het terras te genieten van de opkomende zon. Om klokslag zes uur werden de eendjes wakker. Babar vond het allemaal interessant. "Maar wat is er dan met die lucht dan?"
Weer aan het werk? Welnee, Babar duwde net zo lang tot mijn toetsenbord niet meer te hanteren was. Hoe bedoel je, aandacht vragen? ;-)
Dagje weg met Paul en Ida
Op de donderdag hebben we een korte dagtocht gemaakt naar de Conflent, waar we de Tempelierscommanderijen van Caramany en Belesta bezochten en een prachtige autorit maakten in een gebied waar zij nog niet waren geweest. Het was eigenlijk het mooiste weer van de wereld, met een zacht zonnetje, en wat hebben we genoten. We hebben dit keer de mini bus meegenomen. Die moet af en toe ook eens rijden he? Hieronder een Romeins aquaduct.
De commanderij van Caramany, waarvan een deel is bewoond. De rest is tot ruine vervallen.
Uitzicht vanaf Caramany.
In het prehistorisch museum van Belesta, gevestigd in de commanderij.
Het stuwmeer.
Paul met Peter's security petje. :)
Weeeeekend!
Op zondag was er weer even rust. En aangezien ik wel een glaasje sangria mag hebben, kan ik toch nog even lekker genieten op het terras met een glaasje. We weten waar we voor knokken hoor! ;-)
En soms hebben we wel eens een wolkbreuk, maar de tuin had de regen wel hard nodig hoor. Maar zo'n hoop in een kort bestek tijd is altijd wel een beetje heftig.
Ah kijk, het is weer droog. Uitzicht vanuit de keuken. Geen afwasmachine nodig hoor... ;-)
Op visite
We zijn ook nog even op bezoek geweest bij schrijver Tim Wallace-Murphy en zijn vrouw Cyndi, die nu in Esperaza wonen. We hebben kennis gemaakt met Princess, de kat van Tim. Mooi beestje! En dan zie je zo je eigen boek staan tussen zijn indrukwekkende bibliotheek met boeken waar je je vingers bij aflikt. Een hele eer hoor! En wie hing er aan de muur? Achnaton! En laat ik daar nou net over aan het schrijven zijn. :)
Bijzonder
Dit kopje heb ik ooit van mijn ouders gehad. Ik heb er hier sempervivum ingezet en die heeft het goed naar zijn zin. Het is, alsof ze een gewei heeft nu. Ervoor ligt een groene steen, geglazuurd door de hitte van een meteoriet die miljoenen jaren geleden hier in het zuiden is ingeslagen. Zoiets wordt ook wel peridot, tektiet of impaktiet genoemd. Binnenkort krijg ik van iemand uit Zwitserland een paar hele kleine stukjes van zo'n zelfde tektiet, maar dan uit Egypte. Hij heeft deze van een expeditie in 2002 meegenomen. Van datzelfde materiaal is o.a. een scarabee gemaakt, welke is ingelegd in de prachtige borstplaat van Tutanchamon. Dus ook uit de Amarna periode waarover ik nu schrijf. Bijzonder, dat zoiets dan op je pad komt he?
De rozen staan overigens nog steeds mooi...
Heel bijzonder!
Eergisteren kreeg ik ineens een mailtje met een bijzonder verzoek. Of ik op korte termijn een dagtocht wilde doen in de omgeving, met als doel Rennes-le-Chateau. Het was iemand die mijn boek op zijn pad had gekregen, en er zo van onder de indruk was, dat dit heel belangrijk voor hem was. Ik heb direct ja gezegd natuurlijk. Het is hier doodstil. Peter's senseo apparaat is van de week stuk gegaan, en ik voelde al aankomen dat er een gidstocht zou komen die onze portemonnee weer zou aanvullen. Maar ik had nooit kunnen weten dat dit zo'n bijzondere dag zou worden...
Hij was een hele dag even helemaal van mij. Grijns. De roadie van Lady Gaga, EminEm, Rihanna, etc. die met mensen rondloopt zoals Bradley Cooper (slik), Harrison Ford, Elton John, etc. Gaaf! Wat een verhalen had hij! En hij vind het dan geweldig om met MIJ een dagje op te trekken! Wow! Ik ben daar altijd verlegen mee. Hij wandelt op de afgesproken plek het café binnen en was gewoon zenuwachtig. Maar wat heeft hij genoten van de gidstocht en van de prachtige omgeving!
Een heerlijke dag die ik niet snel zal vergeten. En dat was dus gisteren. Vandaag staat hij alweer alles te regelen in de arena van Nimes. Druk baasje. Bijzonder baasje...
Lorrie in New York!
Onze vriendin Lorrie (Lorrie's Angels) van de Engelen Galerij in Alet-les-Bains staat in New York op een exhibitie met twee bronzen hoofden uit de serie 'The VII Sounds'. We zijn heel erg trots op haar! Hier hebben ze zo hard aan gewerkt! Zie dan hoe ze straalt... Ik vind het zo gaaf, dit!
Vol goede moed
Morgen levert Peter alles in bij de bank in Chalabre voor het oversluiten van de hypotheek. Het kost een boel geld, een boel tijd, en we zitten er weer 15 jaar aan vast in plaats van 6, maar voor ons is het de enige manier om ons huis te behouden na de financiele klap van vorig jaar. Zodra die nieuwe hypotheek rond is, kunnen we weer ademhalen. Het zal dan nog wel zeker een jaar duren voordat we weer op orde zijn, maar de potentiële tours met groepen in 2015 staan alweer in de agenda en de eerste boekingen voor de gite zijn ook alweer binnen, dus we hebben goede hoop dat dit hele avontuur een positieve wending zal gaan krijgen. Eind augustus plan ik weer een nieuwe blog in, en dan weten we allemaal weer wat meer!
Een hele fijne voortzetting van de zomer en warme knuffels en dikke pakkerds vanuit het zomerse Occitanië!
