Klik HIER om het radio interview te beluisteren.
Stilte voor de storm
De tijden zijn zo zwaar voor Peter en mij dat ik de kans om een Boeddhistische Lama te ontmoeten met beide handen aangreep. Enkele weken geleden mocht ik hem bezoeken in de Boeddhistische Tempel van Fourtou. Ik mocht een ochtendgebed bijwonen, een schitterend ritueel, dat ik alleen maar van TV ken. Het gesprek dat daarna volgde duurde bijna drie kwartier en hij leerde me over de Buddha, en enkele van de leringen. Het duurde even voordat ik alles begreep, maar dankzij de Lama kon ik beter begrijpen wat er afgelopen vrijdag is gebeurd. Het bezoek was een soort van inwijding voor mij en ik ben hem en het centrum erg dankbaar voor de gastvrijheid en zijn wijze woorden...
De maand mei en begin juni stonden in het teken van vele tours, dus na het bezoek aan het Boeddhistische centrum wilde ik even tijd nemen om te ontspannen en weer iets te gaan schrijven. En even aan de rozen ruiken...
Babar is er nog steeds. Hij is zo lief!
Vip Tours
Het is altijd leuk om even op stap te zijn met beroemdheden. In dit geval waren ze vooral beroemd in de modewereld. En daar sta je dan op de luchthaven van Carcassonne, wachtend op je klanten, en dan zie je ineens dat er stakingen zijn. Maar anderhalf uur later kwamen ze dan toch nog aan. De zoon van modegigant Dame Vivienne Westwood en zijn oom Stuart, de broer van wijlen Malcolm McLaren. Allebei bijna 2 meter, dus dat ging maar net in onze Citroën C3! Maar we hebben 5 dagen lol gehad met elkaar en dat wil heel wat zeggen. Hieronder wat foto's van de dagtochten.
Joe Corré in Rennes-le-Chateau.
In Rennes-les-Bains.
Zicht op de berg Canigou vanaf Galamus.
In het kerkje van Vals. De geboorte van een seraphim.
Vanuit de auto.
De Fontaine de Fontestorbes.
Met Joe bovenop Montségur op mijn favoriete plekje waar ook hij even moest staan en genieten. Uncle Stuart riep nog bezorgd dat ik van dat muurtje moest afstappen. Geen nood, riep Joe. Het lijkt enger dan het is! :-)
Uitzicht vanaf Montségur.
Joe samen met zijn Uncle Stuart.
Naar Collioure. Wat hadden ze het hier naar hun zin!
Vanaf het kasteel.
Collioure.
De acanthus. Deze bloem trekt me op de een of andere manier aan...
Het waren prachtige dagen en het was moeilijk afscheid nemen. Dikke knuffels en pakkerds van beiden. Joe's secretaresse schreef later nog, dat ze het zo naar hun zin hebben gehad. Wat heerlijk om te horen!
Heling
De vermoeidheid slaat toe, dus even pas op de plaats. Het verzamelen van kruiden en rozenblaadjes voor de potpourri en het even helemaal niets doen een hele dag lang, is dan wel even helend.
Gazebo weggewaaid
Na een dagje boodschappen doen kwamen we thuis en schrokken we ons helemaal kapot. De gazebo bij de gite was over de schutting gevlogen en op zijn kop terechtgekomen. De schutting was kapot, enkele dakpannen waren eraf en de muur is beschadigd. Het heeft Peter heel wat uurtjes gekost om alles weer zo goed mogelijk te herstellen. De huurders waren ook flink geschrokken. Zulke windvlagen zijn er de afgelopen tijd steeds vaker.
Ach ja...
Op stap met twee Californische dames
Altijd leuk, een dagje gidsen met twee hele lieve vrouwen met een enorm gevoel voor humor. We hadden zulk schitterend weer, en er was zoveel rust, dat de hele dag magisch werd. Hieronder enkele foto's.
Met Alison McLean bij de Fontaines des Amours.
De Fontaine des Amours.
De Roques Tremblantes.
De Pas de la Roque.
We eindigden in Rennes-le-Chateau waar we een schitterende serene namiddag beleefden. De witte wijn van Morgan is overigens wel heel, heel erg lekker! ;-)
Etentje met vrienden
Lieve vrienden uit België trakteerden ons op een lunch bij de Rebenty! Wat was dat weer gezellig en heerlijk! Merci Rik! Het was leuk jullie te zien! :)
Even pauze
Er was even rust, het weer was regenachtig maar wat rook het lekker buiten! Babar is dan veel binnen.
We hadden zoveel kersen dat we ze niet op konden! We hebben de helft voor de vogels achtergelaten. De merels waren daar heel blij mee! ;-)
De tuin heeft nog nooit zoveel rozen en bloemen gehad.
En met nat weer komen er ook... slakken! Ik heb ze verzameld en heel ver weg in de bostuin weer uitgezet, want al mijn plantjes en zaaigoed werd opgevreten. En dat is zo zonde he....
Op stap met een Australische familie
Er brak een drukke week aan. Een lieve familie uit Australië had ons een week lang ingehuurd om te worden rondgereden en gegidst. Dat was ver vantevoren gepland door de zoon, Craig, die zelf een klein Sissinghurt heeft in Australië, genaamd Sunnymead. We hebben een heerlijke week gehad met deze bijzonder lieve en sportieve mensen. Pas later hoorde ik dat Craig en zijn moeder mijn boek hadden gelezen en de documentaire hadden gezien, waarin ik een klein rolletje had. "Himmler and the Holy Grail" werd namelijk in de afgelopen 6 maanden wereldwijd uitgezonden. Het bezoeken van enkele lokaties uit mijn boek en een ontmoeting met Mevrouw Couquet uit Monségur werd voor hen extra bijzonder. Altijd leuk!
We bezochten op de eerste dag het Pre-historisch Park en Montségur.
Naar Montségur.
Middagje Rennes-le-Chateau
Op de tweede dag bezochten we uitgebreid Rennes-le-Chateau, waar ze heel erg hebben genoten.
Kasteel van Puilaurens
Op dag drie bezochten we Puilaurens en Galamus.
Craig had echt geen hoogtevrees, maar zijn moeder vond het maar eng.
Een schitterende vlinder! En die ging zo maar op de pink van Craig zijn pa zitten zeg!
Galamus
Vervolgens reden we naar de Galamus kloof, waar we de hermitage bezochten en een beetje de kloof in liepen.
Ik vind het heerlijk om met de mini bus te reizen. Lekker kijken door de mooie getinte panoramaramen...
Toen we naar het kerkje van de ND de Laval reden, begonnen we de wandeling bij de kapel van Ste. Anna. We vonden het zo gaaf om te zien dat er een vogelnestje was gebouwd op het boek dat Maria vast houdt!
Dagje Kust en Fontfroide
Op dag 4 reden we naar de kust bij Sète voor een bezoekje aan een tuincentrum in Mèze, waar we lunchten.
De oesterbanken bij Sète. Vervolgens reden we naar de abdij van Fontfroide en zijn schitterende rozentuin.
Wat hebben we hier genoten! Via een schitterende route dwars door de Corbières reden we terug naar Belvianes.
Middagje Alet-les-Bains
Op dag 5 bezochten we uitgebreid Alet-les-Bains, waar we ontzettend genoten van de rustige sfeer en de sereniteit van de kathedraalruines.
Ook bezochten we de Engelengalerij van Lorrie. Dat was heel gezellig!
Mijn zus Lenie was die dag nog jarig, en omdat ze zo van klaprozen houdt, heb ik deze foto gemaakt in Alet, speciaal voor Lenie. xox :) Ze groeiden zo prachtig op die plek!
Dagje Collioure en Elne
Op dag 6 hebben we een lange tocht gemaakt naar de Vermeille kust en bezochten we het mooie havenplaatsje Collioure. Wat een schitterend weer was het! De blauwe lucht en de donkere vulkaanbodem van de haven creëerden een schitterend kleurenpalet. We konden er geen genoeg van krijgen.
Lekker aan de koffie helemaal vooraan bij het strand. Normaal zijn deze plekken allang bezet, maar we waren deze keer lekker vroeg! :)
In de namiddag vertrokken we naar Elne, waar we de kloostergang en de kathedraal bezochten. Elne is heel bijzonder en al heel oud. Duizend jaar lang was dit de Christelijke hoofdstad van de Roussillon. De kloostergang is beroemd om zijn bijzondere beeldhouwkunst, met name van de pilaren.
Op de Visigotische sarcofaag was wederom een acanthusblad te zien, symbool van reïncarnatie. In het vroege Christendom was dit namelijk helemaal geen taboe. Dat werd later pas ingevoerd.
Weer die acanthus...
Lief: Peter had voor mij in Mèze een acanthusplant gescoord, als een vroeg verjaardagscadeautje. Lief he? Hier wat foto's:
Het bijzondere blad, dat vaak terugkomt in de vroeg-christelijke beeldhouwkunst en hieronder de bloem.
De Australische familie heeft het zo naar hun zin gehad, dat er tranen waren bij het afscheid. En een bijzondere kaart...
Wow... Heel erg gaaf dit!
Weer even rust...
Er zijn zoveel mooie bloemen in de tuin, dat ik toch weer even wat foto's wil delen...
De jasmijn bloeit weer en ruikt zo lekker!
En Babar is helemaal gek met het baasje...
Stijgende belangstelling
Tja, hoe bestaat het he? Toch weer zoveel belangstelling! Maar het houdt niet op. Deze week ben ik alweer meer als een miljoen plaatsen gestegen op IMDb. En honderden bezoekers op mijn website. Nu nog boeken verkopen. ;-)
Een kleine overwinning...
Terwijl wij dus tours hadden in de eerste week van juni, was ook de Amerikaanse schrijfster - die ons dus nog bijna 22.000 euro schuldig is en ons al 16 maanden lang zwaar belastert op Facebook - ook hier in de streek met haar groep van meer dan 30 inmiddels zwaar gehersenspoelde vrouwen. Het zat er dus dik in, dat ik haar een keer tegen het lijf zou lopen. En dat is dan ook gebeurd op vrijdag 6 juni...
Ik had een tour met een bijzondere vrouw, die me al een hele poos geleden had ingehuurd en ontzettend vastberaden was. Met geen mogelijkheid kon ik haar ompraten om het schema te veranderen of de dag te verplaatsen, dus ons schema stond rotsvast. Inmiddels was ik ook op de hoogte van het dagschema van de groep van de schrijfster, dus wist ik vantevoren dat ik haar op de helling van Montségur zou tegenkomen als zij naar boven komt en wij naar beneden zouden lopen.
Samen met mijn klant, Valarie.
De dag ervoor was ik erg zenuwachtig. Hoe zouden zij reageren? Ze had tegen iedereen verteld dat ik haar zou vermoorden. Het was een eng punt met diepe afgronden waar we elkaar zouden gaan kruisen. Maar op de een of andere manier was ik door mijn angst heen op het moment dat ik bij mijn klant en haar man in de auto stapte. Ik besloot haar op de hoogte te brengen, maar het eerste dat ze tegen mij zei is, "je wordt beschermd, heb geen angst!" We bezochten het kasteel en ik was eigenlijk heel kalm. Toen we aan de terugtocht begonnen, kwam ik al iemand van de groep tegen die me herkende. Ze schrok zich kapot, en rende terug om iedereen in het oor te fluisteren dat ik er aan kwam. Toen ik haar eindelijk bereikte, wist ik niet wat ik zag!
Ze had zichzelf verstopt onder een sjaal, met twee rijen fans om haar heen, doodsbang, en duidelijk niet in staat om me onder ogen te komen.
Ik heb ze gewoon laten staan en ben doorgelopen. Wat een zielig vrouwtje is dat toch. Ik heb echt medelijden met haar. Ook mijn klanten, die toch een zekere vorm van amusement ervaarden, vonden het een zielig plaatje. Voor mij was het een kleine overwinning (vooral op mezelf), maar de dag was nog niet voorbij. Er zou namelijk nog iets heel moois gaan gebeuren...
Na de lunch in Tarason-sur-Ariège bezochten we de Bethlehem grot. Het stond zeer hoog op het verlanglijstje van mijn klant. Op weg naar boven zat er een grote dikke pad op ons pad. Ik wees hem aan en maakte zo goed als het ging een foto met mijn kleine eenvoudige Sony Cybershot, die altijd zelf wel beslist wat ie wel of niet wil scherpstellen, dus de foto is niet scherp maar je ziet de pad goed zitten. Het symboliseert vernieuwing, wedergeboorte en... de magie van water...
Eenmaal in de grot vertelde ik over het pentagram en dat het bij het Gouden Rozenkruis een soort van inwijding is als je erin gaat staan. Een overwinning op angst en het compleet overgeven aan vertrouwen. Ik klom er als voorbeeld even in, alhoewel ik niet zo zeer de vorm van het pentagram aanhield, maar een eigen balans zocht. Ik had het wel vaker gedaan maar toen was ik heel erg angstig om te vallen. Nu stapte ik er zo in. Ik vond het ontzettend leuk om te doen. Toen ik ervan af kwam, gebeurde er iets bijzonders. Mijn schouder is in verband met een ontsteking en calcificatie al 18 maanden een beetje uit de kom, en kan zonder operatie niet worden hersteld. Alleen de ontsteking is nu over. Toen ik een beweging maakte met mijn rechterarm en ik met mijn volle gewicht erop steunde, klikte alles simpelweg op zijn plek. Ik ben nu bijna pijnvrij na anderhalf jaar ellende. Een bijzonder cadeautje... ;-)
We hadden interessante gesprekken over de mystiek en de Hermetica, en ik zong speciaal voor hen het Abwoen (Onze Vader in het Aramees). Toen ik mijn ogen weer opende, stond ze voor me met een flesje. Ze vertelde me dat iemand in Chartres mij had opgegeven om haar gids te zijn hier in Occitanië en dat ze werkte voor de Egyptische Mysterieschool. Zij was een van de mensen die de heilige blauwe lotus weer terug bracht op de heilige plaatsen (o.a. in Egypte) en ik moest als een soort van inwijding van het zoete lotuswater drinken. Daarmee installeerde ze mij als 'caretaker' van de heilige plaatsen van Occitanië. Ik was daar zo van onder de indruk, dat ik wel even een traantje moest laten...
Ze zei: 'Zie je wel dat je vanmorgen niet bang hoefde te zijn? Je was altijd al beschermd, want dit moment stond al een poos gepland.' Ik weet dat dit bijna niet te geloven is maar hier was ik even stil van...
De dag was nog niet voorbij, want er stond nog iets heel moois op het programma. De grot van Bedeilhac. Ik ben er al vaker geweest maar nog nooit heb ik de grot gezien met mist, en nog nooit heeft een gids ooit alle lichten aangedaan om ons van het schitterende magische onderaardse landschap te kunnen laten genieten. De heilige sereniteit van deze grot en de kunst van de natuur en van mensenhanden maakte ons nederig maar tegelijkertijd ook intens vereerd. We mochten geen foto's maken, dus moeten jullie het even met de poster doen...
Het was een magische dag, een inwijding, een overwinning op mezelf, en een dag die ik niet gauw zal vergeten.
Zomerplannen...
Nu is er weer stilte na de storm. De komende drie maanden hebben we amper tours, alleen een enkele gidstocht. Pas in de herfst komen de groepsreizen weer op gang en hopen we dat we genoeg centjes kunnen verdienen om de winter te overleven. Nog steeds hebben we geen nieuwe hypotheek en nog steeds durven we geen kippetjes te kopen. De zomer wil ik besteden om alles op te ruimen en netjes te maken zodat we, als het moet, het huis voor een redelijke prijs kunnen verkopen. Ook wil ik alles op alles zetten om mijn tweede boek af te maken. Mijn doel is om het voor 1 november op Amazon te hebben staan. En als een engel verscheen er een professionele editor op mijn pad die het boek gratis wil gaan editen. Ze was onder de indruk van mijn eerste boek, White Lie, en dankbaar dat ik de moeite had gedaan om mijn theorieën met de wereld te delen. Het editen van het tweede boek, The Eye of Ra, ziet ze als een mogelijkheid mij hiervoor te bedanken. Onlangs kwam er nog een nieuwe recentie binnen op Amazon van iemand die me 5 sterren gaf. Wat ben ik hier blij mee! Dus deze zomer ga ik vooral schrijven, en uiteraard hou ik iedereen weer via mijn blog op de hoogte van alle ontwikkelingen. Maar eerst moet ik even uitrusten. Even toestaan om lui te zijn...
Liefde is... Samen lui zijn... ;-)
Wij wensen jullie een heerlijke zomer toe! Heel veel liefs uit Occitanië! xox
