Saai leven hier...

Wat een saai leven hebben we toch. Niet alleen hebben we van alles beleefd in de afgelopen maand, maar we hebben ook veel interessante mensen ontmoet. Wat ik ook heel erg leuk vind, is dat ik een oude jeugdvriendin weer heb gevonden. Ze woonde in dezelfde straat en we zijn dus praktisch met elkaar opgegroeid. Hartstikke leuk!

Hieronder een samenvatting van de afgelopen maand, met zoals gewoonlijk een ruime hoeveelheid foto's. ;-)

Volop gidstochten
Ze komen van heinde en verre, zeiden ze vroeger. Met een Australisch stel 3 dagen de omgeving verkennen bijvoorbeeld. Zo kwamen we o.a. in Minerve...

En in Peyrepertuse...

In Foix...

In Mirepoix...

Fotostop bij Montségur...

Dwars door de Pyreneeën...

En in het rotskerkje van Vals...

Ik vond het fijn dat er dit jaar zoveel mensen zijn met andere wensen dan gewoonlijk. Ik moest dan wel wat meer huiswerk maken, maar dan kom je tenminste op andere plaatsten dan steeds weer dat Rennes-le-Chateau. Hoeveel keer zou ik daar nu al niet geweest zijn? Ik wil het niet weten.

Schrijfster Ankie Nolen trouwt met Rob v.d. Gaast!
Tussen de tours en de wisseldag van onze vakantiewoning door, gingen Ankie Nolen en Rob v.d Gaast trouwen. We zijn er toch nog even geweest op 29 juni en hebben het allemaal gezien. Dus het is waar! ;-)

Van harte gefeliciteerd lieve twee! We moeten gauw weer eens borrelen!

Dagelijkse saaie kost...
Uiteraard ben ik een groot deel van mijn tijd kwijt aan de marketing van zowel dit gebied als onze zaak, en uiteraard mijn boek. Langs het raam van mijn kantoortje bloeit jasmijn, en als ik dan achter mijn computer zit, dan heb ik het raam open. Dan ruik je de jasmijn, maar ook de lavendel, en dan hoor je de cicades tjirpen.

Hop, weer weg. Dit keer met onze vrienden Paul en Ida, en wat een heerlijke dag was het! Een dag van watervallen en Occitaanse koederen, prachtige orchideeën en indrukwekkend mooie blauwe libellen.

Op de terugweg kwamen we nog even langs de donjon van Arques. We eindigden in Quillan, waar Ida en ik nog even gauw het kasteeltje opliepen. Daarna dronken we wat op het terrasje van La Palace.

Na een heerlijk diner in Le Platane (merci he jongens!) zat het er weer op. Wat een prachtige dag! En wat hadden we een schitterend weer!

Afstemmingen...
Als je veel naar buiten treed, zoals ik in mijn gidstochten, is het ook wel eens lekker om even naar binnen te gaan. Even niet praten maar voelen. Met de golven van de dag mee drijven, en kijken waar het je brengt. Op mijn blote voeten door het natte gras en dan opkijken en dan zie je dit...

Ineens zat de granaatappelboom vol met bloemen en was er een bij bezig om de bloemen te bevruchten. Dat was voor mij even een mystiek momentje. De symboliek ervan deed tranen in mijn ogen opwellen, en een 'alles komt goed' gevoel verwarmde mijn buik. Die middag lag er een pakje in de brievenbus met daarin de oplader van een klein fototoestel (Sony Cybershot 14.1) met een Carl Zeislens, dat we nog hadden liggen. Het fototoestel was door iemand uit Amerika vergeten en we mochten het houden, maar we hadden er zonder oplader niks aan. En nu lag deze in de brievenbus! Had ze hem gevonden en opgestuurd! Wat een schat! Deze Sony is wel niet zo goed in het belichten, maar wat is ie zuiver! Helemaal geweldig! Ik was weer zo blij als een kind met een nieuw speeltje. Hieronder het resultaat van wat speelwerk... ;-)

Oja, dit kopje heb ik ooit eens van mijn ouders gehad, vele jaren geleden, en ik heb er hier dus sempervivum in gedaan. En dit jaar wilde het perse in deze vorm in de bloei schieten. Lachen he! :-)

De Tour de France 2013
Ja hoor, hij kwam weer langs, en dwars door ons dorp. En, omdat we nu eens alles vanuit een andere hoek wilden bekijken, zijn we, toen de tour langs kwam, van bovenaf gaan kijken. Maar eerst even lunchen bij de Auberge, om de reclame caravaan te zien. En wie draait er de parkeerplaats op? Het Nederlandse Belkin team. Ach wa leuk... ;-)

En vervolgens liepen we dus door het dorp omhoog naar het hoogste punt, met dit resultaat:

Oproepbasis
Als je op oproepbasis werkt voor het kasteelhotel in Couiza, komen er soms wel eens klanten op je pad op het allerlaatste moment. Zo ook een vrouwtje uit Australië, weer Australië, het barst van de Australiërs hier de laatste tijd. En da's dus niet even om de hoek, dus er moet hier iets zijn wat deze mensen overhaalt helemaal hierheen te vliegen. We zijn een middagje naar Alet en Limoux (Notre Dame de Marceille) geweest, en hebben samen het avontuur over ons uitgeroepen toen we op gevoel afgingen. Ik maak op dagtochten met mensen nooit zoveel foto's en als ik dan even moet wachten, dan neem ik er gauw eentje uit een hele andere hoek. Voor de verandering. Ik heb namelijk al bijna 100.000 foto's onderhand. En ik kan het toch niet laten... Hieronder Alet en de N.D. de Marceille, en een geheimzinnige omgedraaide negen op een steen in Limoux.

De N.D. de Marceille in Limoux.

Zielige bol
Anderhalf jaar geleden kocht ik voor 1 euro uit de bak bij de Lidl een zielige bol. Hij heeft heel die tijd in de aarde gestaan, met 1 heel groot blad. Toen dat geel werd, kwam er een klein nieuw blad voor in de plaats, dat weer heel groot werd. Nu had ik hem buiten gezet, en he, er kwamen wat meer bladeren uit. En toen een knop. He... een amaryllis! Gaaf he?

Hilarische dag!
Weer een dagtocht, dit keer met twee Amerikaanse vrouwen die volgend jaar met groepen gaan komen. Ik werd ingehuurd om mijn ding te doen, zodat ze zagen hoe ik gidste. We hebben zo'n lol gehad die dag! In plaats van het drukke, hete Carcassonne zijn we naar St. Polycarpe, St. Hilaire en Limoux geweest. Hieronder enkele plaatjes.

St. Polycarpe. Hier heb ik ook nog het Abwoen voor ze gezongen, en dat is opgenomen. De kerk is speciaal gebouwd voor zang, dus het klonk heel bijzonder!

St. Hilaire, waar de bubbels zijn uitgevonden. De oermoeder van de champagne, genaamd de Blanquette de Limoux.

Het slot van de dikke oude poort van de N.D. de Marceille...

Weer thuis. En, hoe doet mijn amaryllis het, een paar dagen later?

De drie goudvisjes zwemmen lekker in de ton, en wat een heerlijk plekje als ik even mag zitten... De fuchsia is een cadeautje van het tuincentrum in Belvianes. Ik krijg steeds allemaal cadeautjes. Wierook in Mirepoix, en medailles van Benedictus in Galamus... Wat is iedereen toch lief!

De bestendige zomer met veel mooi en warm weer en dreigende onweersbuien bijna iedere avond, creëren wel zo'n mooi licht! We waren van vermoeidheid even bij een restaurantje gaan eten in Quillan, en toen we om kwart over acht naar buiten kwamen, moest ik dit even fotograferen. De hoofdstraat, met dat prachtige avondlicht op het zoete pastel... Met recht la douce France!

En, hoe gaat het met de sempervivum in de pot? Ah, een gewei! ;-)

Peter is jarig!
Op 21 juli was Peter jarig en naar traditie gaan we dan altijd een dagje naar een bestemming waar we vrijwel nooit komen met klanten of gasten. We kozen voor een tocht over het koelere Plateau de Sault, en genoten van een veels te goedkope ongelofelijk lekkere lunch in Camurac (Les Sapins, aanrader!) en met alle ramen open en gezellige muziek op, reden we door de bossen en de kloven rondom Niort, JouCou en de Sapins Géants (reuzensparrenbos). Een heerlijke dag!

Nee... hier kunnen we niet met een bus doorheen... ;-)

Met een beroemdheid op stap
Even een paar daagjes op adem komen en voorbereiden, want de twee dagen met een hele beroemde celebrity kwamen eraan! En omdat ik dus niet wist waar hij heen wilde, kon ik maar beter even alles doornemen... voor het geval dat... En dat was maar goed ook. Het zou niet professioneel van mij zijn om alle details hier te gaan vertellen, maar neem van mij aan dat het een uitdaging voor me was om met hem op pad te gaan 2 dagen achter elkaar. Het is duidelijk dat iedereen in Amerika hem kent, en ik deed gewoon net alsof ik hem niet kende. Wij kunnen zijn TV shows namelijk hier niet ontvangen. Hij kon zo lekker zichzelf zijn, en ik klikte enorm met zijn vrouw. Ik ben benieuwd of iemand van jullie hem herkent... ;-)

We deden alles rondom Rennes-le-Chateau en Galamus, dag 1 was heel gezellig. Ze vonden het rozenijs van schapenmelk in Rennes zo lekker! En de zonnebloemen stonden in Coustaussa zo mooi!

Op dag 2 gingen we eerst naar de donjon van Arques en het museum van Déodat Roché (katharenmuseum). Vanuit Arques reden we naar Alet, waar we naast de ruïnes van de kathedraal en het marktplein ook de engelengalerij van Lorrie bezochten. De Engelengalerij heeft helaas weer een gigantisch probleem. Hun huurcontract in het badhuis van Alet wordt niet verlengd en ze zijn dus in hoge nood op zoek naar een nieuw pand met tuin in de omgeving. We hopen, dat ze snel iets prachtigs vinden!

We lunchten in het restaurant van hotel l'Eveché. 's Middags bezochten we het troubadourskasteel van Puivert en het Tempeliersdorpje Campagne-sur-Aude. De Tempelierskerk was open, dus we hadden mazzel!

Arques...

Déodat Roche, hier op een oude foto uit de dertiger jaren in Montségur. Op de bovenste etage van het museum in Arques zijn veel foto's van deze neo-kathaar te vinden.

Puivert...

Campagne-sur-Aude...

Ik vond het een geweldige ervaring, en ben benieuwd of ik ooit nog wat van ze hoor, maar ik vond de drie dikke pakkerds en stevige hug van beiden al helemaal geweldig, toen we afscheid namen. Oef... weer gelukt! ;-)

De dag erop had ik 's morgens een groep in het kerkje van Rennes-le-Chateau. Altijd een feestje! Met dank aan Les Labadous! xox

Lenie op bezoek!
Mijn zus Lenie is anderhalve week hier geweest op een welverdiende vakantie. Alhoewel we het redelijk rustig hebben gehouden, hebben we een keertje lekker gewandeld in Cavirac, en zijn we een dagje weggeweest met zijn drietjes. Zondag hebben we heerlijk gelunched bij Maison Templière in Belvianes, en zaten op het "Petite Coin des Amoureux" boven de Aude. Hartstikke leuk! We hebben zelfs nog een sleuteltje in het water gegooid met een wens eraan vast. ;-)

Cavirac is al meer dan duizend jaar oud en ligt op een van de oudste Jacobsroutes. Als je er door loopt vind je nog dit soort oude raampjes...

Op de begraafplaats van Cavirac liepen we ook nog tegen een bijzondere tombe aan. De vraag is, is het een klaproos of een roos? Beiden zijn gebruikelijk. De klaproos symboliseert de eeuwige slaap en met 5 blaadjes de slapende godin. De familienaam komt overigens ook bekend voor. Hier ligt Marie Saunière, waarschijnlijk familie van de beroemde priester van Rennes-le-Chateau.

De lunch!

Marguerita van de Maison Templière

En moi... ;-)

Dagtocht Mirepoix, Vals, Camon, Chalabre
Deze dag was echt helemaal perfect, met het mooiste weer ter wereld reden we naar de Ariège voor de Occitaanse markt in Mirepoix.

In Vals zagen we de rotskerk met zijn prachtige details, zoals het reliëf van de opstanding van Lazarus.

Camon is een stadje dat rondom de abdij is gebouwd die door Karel de Grote rond het jaar 800 werd gesticht. Het is een plaatje! Het plaatsje is ook bekend om zijn rozen.

En we eindigden op een terrasje in Chalabre.

Folklore Festival van de Haute Vallée de l'Aude!
Op woensdagavond was er de opening van het Folklore Festival in Quillan. Lenie en ik zijn lekker een avondje uit geweest en genoten van het zwoele sfeertje, de warme avond, de muziek van Neil Young dat door de luidsprekers kwam, en de optocht die avond. Hieronder foto's van de Limoux Fecos, Georgië met hun Tempeliersvlag, India, en Nieuw Zeeland met de Maori haka. Helemaal geweldig!

Na nog een dagje te hebben genoten van het zwembadje ging Lenie vrijdag weer naar Nederland terug. En op vrijdag was mijn moeder jarig! Nogmaals van harte he mam!!

Beterschap Joop!
Beterschapswensen voor onze lieve vriend Joop Magermans, die onlangs is geopereerd aan zijn maag. Hele warme knuffels en gauw weer beter worden he!

Bekendste onbekende in Hollywood
Tenslotte nog een update voor wat betreft mijn "White Lie" project. Zelfs in de zomermaanden helpt het om veel herrie te maken in Hollywood. Ik ben enkele weken terug zo vaak bezocht op mijn IMDb pagina, dat ik bijna op plaats 100.000 kwam. Er zijn ongeveer een miljoen mensen op IMDb. Er zijn dus honderden duizenden mensen die beroemder zijn dan ik, die dan onder me staan. Hilarisch toch? En dat voor een nobody. ;-)
Straks krijg je de volgende scene op feestjes in LA:
"Oh Jesus did she contact you too? Oh brother.... "

;-)

Ook de demo reel op IMDb.com is weer bijgewerkt. Ik heb twee weken geleden het laatste kwartier van mijn talk show interview in de States op YouTube gezet. Dit is het belangrijkste stukje, dat ik toch nog even wil delen.



Excursiereis Languedoc
Ook zijn er nog plaatsen beschikbaar op de excursiereis door Occitanië: Klik hier voor meer informatie.

Effe rustig?
Tot half augustus is het even rustig, en dan breekt het weer los tot ver in oktober. Dus ik ga eens kijken of we een beetje kunnen bijkomen. Want we vervelen ons helemaal suf hier, dat begrijp je wel. We hebben zo'n vreselijk saai leven hier...

Tot de volgende keer allemaal! Een heerlijke zomer toegewenst!

***

Do Epic Shit

Hier zit ik dan met een klein kacheltje bij mijn voeten, wat een weer! Godzijdank hebben we tijdens de tours die we achter de rug hebben, ontzettend veel mazzel gehad! Nu nog duimen voor de tours die nog komen! Hieronder een korte samenvatting. Uiteraard is alles weer alles behalve normaal verlopen...

De Professor en Lola
Je kent ze wel, de last minute telefoontjes. "Zijn jullie morgen toevallig vrij? Ik wil graag naar Montségur en Puivert". In dit geval waren we toevallig beschikbaar, dus we pikten de klant op bij de B&B in Belvianes, en vlak voor we de auto instapten, rende ik terug naar mijn kantoortje. Ik moest en zou, om de een of andere onverklaarbare reden, mijn kristallen schedeltje meenemen. Het schedeltje dat ik liefdevol "De Professor" heb genoemd, duwde ik haastig in mijn heuptas. Eenmaal in de auto en onderweg vertelde de klant dat ze op een spiritueel pad was en nog niet precies wist waar dit haar zou brengen. Ik dacht, ik laat haar De Professor zien, misschien vindt ze het wel leuk! Dus ik haal het kristallen schedeltje uit mijn heuptas en toen ze hem zag, verschoot ze. Onmiddellijk greep ze haar tas en haalde ze er een zelfde soort schedeltje uit, in het zeegroen, zelfde maat, en ze vertelde dat ze het schedeltje de week ervoor had gekocht, en dat het om de een of andere onverklaarbare reden precies vandaag mee moest. We waren alle drie heel erg onder de indruk hiervan. Ik neem mijn schedeltje nooit mee op een tour. En zij had haar schedeltje, die ze Lola noemde, ook nog niet eerder op een dagtocht meegenomen. We hebben beide schedeltjes maar eens goed op de plaat gezet. Want dit is heel bijzonder allemaal.

We lunchten in Montségur bij ons stam-restaurantje.

Vervolgens reden we naar het troubadourskasteel van Puivert. De eigenaar heeft wolfshonden, en ach, daar kan ik toch niet vanaf blijven...

We genoten van het kasteel en ik vertelde de verhalen van de troubadours en the Courts of Love die hier plaatsvonden. Rechtspraak door vrouwen, wanneer mannen zich hadden misdragen. Heel bijzonder voor de middeleeuwen! Maar niet voor Occitania, want hier waren vrouwen bijna gelijk aan de man en kregen ze erg veel respect.

The Lady and the Unicorn

Altijd mooi, zo'n raam...

Het was een hele bijzondere dag!!

Regen zon regen zon...
Tja en dan ga je een keer naar een brocante (rommelmarkt), harstikke leuk, oude Franse spulletjes... maar we voelden de bui al hangen. En inderdaad. We waren nog niet in het restaurant voor de lunch, of het kwam met bakken uit de hemel. Zo zielig!! Al die mensen met hun spulletjes op een kleed uitgespreid, kleding, boeken, antiek, etenswaren, ik vond het zo erg! Hier nog een kiekje van de ezels, waar de kinderen op konden rijden. Ook dat viel natuurlijk in het water...

"She's pulling that face again, isn't she?"

Wel hebben de rozen een ontploffing meegemaakt. Ik heb er wel honderd, op verschillende plekken. Ook de jasmijn staat helemaal vol bloemen en de geuren die overal vanaf komen maken je bijna dronken. Een mix van wilde tijm, rozen, lavendel, jasmijn en de door de rivier en de vele regen bevochtigde berglucht... jammer dat ik dat niet kan delen in dit blog!

Jarig!
Omdat ik op mijn verjaardag een tour had, zijn Peter en ik de dag ervoor uit wezen eten. In de Templière natuurlijk, er is niets leuker dan door vrienden te worden omringd. En het is slechts 500 meter van ons vandaan. We konden aan de rivier zitten en hadden een privé plekje. Ontzettend gezellig, en lekker!

Op mijn verjaardag toerden we met twee Amerikanen, waarvan we er al een goed kenden. Zij had mij namelijk al een paar keer gefilmd (interview) voor een studie docu. Haar grote vriend die erbij was, is een VIP en daar mag ik niets over vertellen. Het was echter een ontzettend fijne dag, met een geweldige verjaardagslunch, en toen ik thuis kwam schrok ik van de vele Facebook felicitaties en berichtjes, e-mails, etc. Ongelofelijk! In totaal over de 200! Niet te geloven! Ik werd er warm van!

De dag erop was helemaal geweldig! Met onze VIP naar Carcassonne en Puivert, volop zon en warmte, geweldige gesprekken, een heerlijke lunch in de L'Ostal des Troubadours in Carcassonne Cité, een prachtige rit via Chalabre naar Puivert en tenslotte een verkoelend drankje bij de Templière om af te koelen. De VIP heeft zelfs mijn boek gekocht en gelezen. Hij vond het bijzonder interessant. Morgen gaan we er weer een dagje mee weg. Gaaf! Hieronder wat kiekjes van Carcassonne. Het was zo helder, dat je de Pyreneeën kon zien liggen!

Zomerdag
Zondag de 16de kwam ons groepje aan op Toulouse airport, en terwijl Peter hen ophaalde met ons busje...

... heb ik even een dagje zomer gevierd. Sangria, zwemmen, en even aan de rozen ruiken. Broodnodige rust!

Minibus tours
En zo begon er een kleine week met mini bus tours naar diverse bestemmingen, waarvan hieronder akte.

Raad de plaatsen... ;-)

In Rennes-le-Chateau, in de Villa Bethania.

Stil en droog met dreigende, laaghangende wolken, maar wat een schitterende ervaring om in die sfeer bovenop Montségur te staan (1207 meter)!

Wederom lekker lunchen in het restaurant "A La Patate Qui Fume" in Montségur. Deze keer in het zaaltje, met dit uitzicht...

Raad de grot...

Natuurlijk... Bedeilhac! ;-)

En natuurlijk heerlijk genieten van het prachtige Alet-les-Bains. Hier was al heel lang geleden een Joodse gemeenschap, vandaar de Davidster in de ramen van de kerk, en het huis van de Kabbalist, dat men ook wel het huis van Nostradamus noemt. In het Franse zuiden is veel kennis in de kunst verstopt (beeldhouwwerken, schilderijen, fresco's). Deze kennis werd door Rome als ketters gezien, omdat het in strijd was met het dogma en de doctrines van de katholieke leer. In de voetsporen van deze verborgen boodschappen in de kunst, bezochten we natuurlijk ook het kerkje met de bijzondere muurschildering, waarop een mogelijk zwangere Maria Magdalena te zien is uit de 14de eeuw. Ze heeft in ieder geval wel een heel dikke buik... ;-)

Natuurlijk moesten we even een groepsfoto maken bij de leeuw van Alet...

We hebben veel gelachen tijdens deze tours, en Peter is gisteren nog met hun naar Carcassonne geweest, terwijl ik de vakantiewoning weer in orde maakte voor nieuwe gasten.

Volle maan 22/23 juni 2013
Ik heb niet veel geslapen vannacht. Ik kan bijna nooit slapen als het volle maan is, zelfs al heb ik er geeneens erg in. Maar nu was ik wel heel klaar wakker en kon ik dus een mooie foto maken van de super maan, die boven de bergen op kwam. Er zat een yin yang symboliek in, dankzij de bijzondere wolken, en het was een betoverend mooie ervaring om deze maan te zien, en het licht dat er vanaf kwam. Om de natuur te voelen en te ruiken. Dan maar wakker! ;-)

Do Epic Shit!
Soms kom je gewoon niet meer bij van Hollywood. Ten eerste moet ik even kwijt dat ik goed besef dat Hollywood enorm op zijn kont ligt. Zowel financieel als op diverse andere vlakken. Het is een moeilijke tijd voor iedereen en dus ook voor de film industrie. Veel films worden tegenwoordig vanuit Londen geproduceerd, Burbank lijkt een beetje te zijn uitgeblust. Dus wat ga je dan krijgen... Ik probeer mezelf via LinkedIn (zakelijke marketing site) te profileren en uit te reiken naar mensen in de film business, want met 1 productiemaatschappij ga je het gewoon financieel niet redden. White Lie moet dus een co-productie worden. Ik zie iemand voorbij komen die producer is in LA en via via probeer ik een connectie te krijgen. Ineens komt hij op mijn profiel, hij stuurt me een berichtje of ik wil chatten op Skype, en binnen 5 minuten zijn we aan het chatten. Ik kijk eens op internet wie hij nu eigenlijk is en ik schrik me kapot! Groot producer! Hij heeft gewerkt met de Weinstein Brothers en Scott Rudin, en is zelfs nog vice-president geweest van Imagine Entertainment (Da Vinci Code/Angels & Demons) direct onder Ron Howard en Brian Grazer en heeft gewerkt aan blockbusters zoals Apollo 13 en The Nutty Professor. Ik kreeg er kippenvel van!

Dus we spreken af voor een telefoongesprek op Skype. Ik bepraat het met de productiemaatschappij die momenteel met mij samenwerkt, en ik mag hem "pitchen". Dat wil zeggen, proberen over te halen om te co-produceren. Dus ik stuur hem van alles op, en uiteindelijk belt hij op. Binnen 10 minuten had ik al door dat hij, net als zoveel andere Hollywood giganten, totaal zonder geld zit, en wel wil, maar niet kan financieren. En alhoewel hij een sterke kracht is, moeten we dus toch uit gaan kijken naar een geldschieter. Ondertussen is hij wel in contact met mijn producer en heeft hij aangegeven interesse te hebben in een co-productie. Tenslotte heeft hij een zeer interessante vriendenkring... Het was in ieder geval heel bijzonder om met zo'n gigant 90 minuten te kletsen! Shoot for the stars! Zeiden ze. Do epic shit! Zeiden ze... Grijns...

Mijn producer is nu op zoek naar een screenwriter, en als alles meezit gaan we in oktober 2014 in Parijs alvast beginnen met een onderdeel van de filmopnames. Peter heeft me geholpen om mijn boek in de States te registreren, zodat alle rechten op mijn naam staan, ook in de States. Dit moest van mijn producer, want alleen de Franse wet die verbonden is aan de ISBN van het boek, is niet voldoende als je het zo groot wil gaan aanpakken. Nu nog op zoek naar een vierde wiel, eentje die kan investeren. Wie weet komt er wel iemand op mijn pad. Ik werk immers voor het kasteelhotel als gids, en alle belangrijke mensen die de streek willen bezoeken, verblijven daar. In juli, bijvoorbeeld, heb ik weer een VIP als klant voor tours in Katharenland. Dankzij het kasteelhotel. En dit keer wel een heule grote Amerikaanse celebrity, dus mag ik weer niks zeggen. Ik ben nu wel een beetje zenuwachtig!

Labyrinth als film
Nog niet zo lang geleden is Kate Mosse haar verfilmde boek "Labyrinth" op Channel 4 geweest. Peter en ik hebben hem inmiddels gezien, en we vonden hem echt heel leuk gedaan. Er zaten een paar kleine foutjes in, maar het is een goede promotie voor de streek. Hieronder acteur John Hurt in Carcassonne. Dit was vlak voor of na een van de scenes uit de film.

Als de film op DVD uitkomt, of op TV komt, zeker kijken, het is de moeite waard!

Michael Baigent overleden
Co-auteur van "Heilig Bloed, Heilige Graal" Michael Baigent is afgelopen woensdag overleden aan een hersenbloeding. Het waren er drie. Nu is er nog maar 1 over...

Zo zie je maar weer, het kan in 1 x afgelopen zijn. En daarom, lieve kijkbuiskinderen...

Heel veel lieve groetjes, warme knuffels en dikke pakkerds vanuit het magische Franse zuiden! xox

***