Rare dagen...

Gelukkig Nieuwjaar allemaal! Dat al jullie dromen uit mogen komen!

Het waren rare dagen, die feestdagen. Voor ons althans. Ups en downs, lol en een gebroken hart, een prachtige wandeling en een nieuwe slijmbeursontsteking in mijn schouder. Ze vormden allemaal een onderdeel van onze kerst en oud op nieuw. Ik zal maar weer eens bij het begin beginnen...

We waren er helemaal klaar voor, de kerst en oud op nieuw. We keken erg uit naar het weerzien van onze vrienden, en het was ook heel erg gezellig en heerlijk iedereen weer te zien. Maar ik heb dus iets met dieren en kinderen. Ze komen altijd op me af en zijn dan niet meer weg te slaan. Een zwarte kat, ook weer ergens uit de buurt, wilde het liefst bij ons komen wonen maar dat vond The Smudge aka Wilma niet goed, dus die is weer verdwenen.

En toen Johnander kwam, met zijn vrouw en twee kinderen, werd ik compleet overmeesterd! Nu ben ik gek op kinderen, dus ik vond het allemaal wel goed. We hadden de grootste lol...

Maar oei, ik vergat mijn schouder en daar kon even niemand wat aan doen... Dus tijdens de feestdagen had ik erg veel pijn en moesten we helaas een etentje cancelen. Maar de dag na kerst was het ietsje beter en konden we toch de geplande excursie maken.

Ochtendje naar de kerk
De Notre Dame de Bon Secours in Puivert stond al een tijdje op onze agenda, en samen met Erik, Sandra, Christine, Johan, Aafke, Johnander en zijn vrouw en kids, hebben we vlak voor de jaarwisseling nog een mini-excursie gemaakt naar dit kerkje dat alleen open gaat op verzoek. Dan komt er een sleutelvrouwtje. Jaja, ze bestaan hier nog volop! Het was erg interessant. De kerk is niet oud maar staat op de plek van een oudere kapel die bij het kasteel hoorde, en enkele dingen waren wel leuk om te zien.

Let maar eens op de manier waarop Maria haar handen vouwt. Alles is symbolisch.

We eindigden in het cafeetje in Campagne-sur-Aude. Het was weer gezellig!!

En omdat ik de 28ste toch niet kon slapen, heb ik die nacht maar een foto gemaakt van de laatste volle maan van het jaar 2012...

Naar de bron van de Sals
Op 30 december zijn we een dagje weg geweest. Eerst naar de markt in Esperaza, toen naar Rennes-le-Chateau voor de lunch, en daarna naar de bron van de Sals in the middle of nowhere achter Sougraine in de heuvels. Koud, en een flinke klim, maar wat was het er prachtig! Ik zou er bijna van zijn gaan jodelen!

Daar zijn we overigens ook nog even Jaap Rameijer en Abraham Tol tegengekomen, en dat was weer hartstikke gezellig!

Jaap maakte overigens deze foto van mij, terwijl ik er echt niet zo lekker uitzag die dag!! Dan moet je toch een goeie fotograaf zijn hoor! ;-)

Met Abraham Tol.

De bron is heel miraculeus, want hij komt gewoon uit de grond, zo maar...

Het was daarbij ook nog zout water, dus Peter wilde even proeven...

Daarna zijn we nog even wezen thee en koffiedrinken bij Udo Vits, een researcher die al vele jaren het hele gebied heeft onderzocht. Hij liet ons enkele groene stenen zien die geologen niet kunnen verklaren. Het deed me direct denken aan de legende van de steen die uit de kroon van lucifer was gevallen. De groene steen die ook wel de Graalsteen wordt genoemd in de Parsifal van Wolfram von Eschenbach, waar onzen Otto mee onder de arm liep, toen hij hier aan het rondsnuffelen was begin dertiger jaren. Ik mocht er eentje uitkiezen van Udo, en dat vond ik ZO LIEF he!!! Die stenen zijn zeldzaam! Ik ben er ontzettend blij mee!

Wonderen en mirakelen
Hoe vreemd kunnen dingen lopen. Trouwe lezers van mijn blog zullen zich nog wel kunnen herinneren dat ik iemand op het oog had om mee samen te werken tijdens de preproductie van White Lie the Movie. Acteur Adrien Brody, die in mijn universum gewoon Otto Rahn moet spelen. Hij lijkt er niet alleen op, maar ik ben er ook van overtuigd dat hij de enige is die hem perfect zou kunnen neerzetten in de film. Hij heeft geen tijd om de film te maken, maar heeft nog geen nee gezegd tegen de rol, die natuurlijk nog ver in de toekomst ligt, want... eerst een producent, dan de casting. Maar goed...

Nu kreeg ik plots een kaartje van zijn moeder met natuurlijk een foto van haar zoon erop. De hele sfeer van de foto, het feit dat het zwart-wit is, de achtergrond, de kleding, het gladgeschoren gezicht en de tekst erboven (make movie, not war), gaven me kippenvel! Ik heb onderstaande foto gemaakt toen ik de kaart even had weggezet. De combinatie van het geheel - zo naast mijn Otto Rahn mok - gaf me een bizar gevoel...

Ik had deze foto eens doorgestuurd naar iemand die alles over Otto weet, en hij zei: "Maar, ik ken die foto van Otto Rahn helemaal niet!" Waarna ik hem moest uitleggen dat het Otto niet was, maar Adrien Brody. Hij was helemaal stil ervan. Inderdaad. Adrien zou een perfecte Otto zijn. Misschien... heel misschien... zal het toch nog eens gaan lukken... Ik geef het namelijk niet zo snel op!

Er zijn weer 14 brieven weg naar producers in de States, en enkele open sollicitaties aan CAA en WME om te kijken of ik een agent toegewezen kan krijgen die wil bemiddellen tussen mij en de producers. Showbiz consultant Fausto Callegarini (The Italian Job) drukte me op het hart dat ik grote kans maak met mijn synopsis, die hij fantastisch vond, en dat nu de tijd er ook rijp voor is. Dus... na 33 brieven en verzoeken tot een eventuele ontmoeting als ik in Los Angeles ben in februari, zet ik alles op alles om het voor elkaar te krijgen. Maar ik weet dat ik onderaan de berg moet beginnen met de klim. En misschien bereik ik wel nooit de top. Maar dat ik van het uitzicht ga genieten, is duidelijk. Na iedere 100 meter stijging zal ik eens goed om me heen gaan kijken. De dag is er om te worden geplukt. Het kan namelijk zomaar in 1 x voorbij zijn...

RIP Filip Coppens
Dit zijn ze dan. De vreselijke momenten waar iedereen bang voor is. Het verliezen van een dierbare. Filip, die in juli in Rennes-le-Chateau is getrouwd met Kathleen MacGowan, waar Peter en ik ook bij waren, was een vriend, en we gaan hem ontzettend missen. Hij is op 30 december overleden, na een gevecht tegen een zeldzame vorm van kanker dat 2 maanden heeft geduurd. De laatste keer dat ik hem zag in september, had ik al een vreemd gevoel bij het afscheid. Alsof ik het wist...

Peter en ik hadden van Dwina, de weduwe van Robin Gibb, een persoonlijke kaart gekregen met een lange tekst, waarin ze ons vertelde hoe ze de afgelopen maanden had weten door te komen. Robin is 7 maanden geleden immers ook aan kanker overleden. Ik heb haar tekst gedeeld met Kathleen. Misschien kan ze er kracht uit putten.

Rust zacht, lieve Filip... we zullen je nooit vergeten!

Het leven gaat door...
Ondanks het grote verdriet moesten we toch gewoon door, en de voorbereidingen voor oudejaarsavond waren in volle gang. Peter en Erik klusten er op los en we hebben nu een geweldige internet verbinding, ook in de gite! Merci Erik!

Ik zit natuurlijk ook volop in de social media (o.a. Facebook), en plots zag ik een berichtje op mijn Jeanne D'Aout Facebook pagina staan van ene Alistair B. waar ik heel erg blij van werd!

"A kind friend gave me a copy of "White Lie" for Christmas. I couldn't wait to read it and began a few days ago, finishing today - a marvellous read. I thoroughly enjoyed it. Thanks Jeanne!"

Mijn boek is nu al over de hele wereld gelezen en sinds kort is er ook interesse uit de Arabische wereld. Ik ben inmiddels geboekt voor 2 radio interviews in Amerika in februari, maar de plannen voor de documentaire zijn helaas even verschoven naar een latere datum. Maar, alles heeft een reden, weet ik uit ervaring. Dus ik hou mijn marketing gewoon lekker in de gaten. En toen ineens zag ik dat ik een pagina op IMDb (International Movie Data Base) heb! Ik heb hem maar direct geclaimed en er wat foto's en info op gezet! Maar eh... dat ziet er wel geinig uit he!!!

Om hem online te bekijken, klik op deze LINK.

Kortom, vreemde dagen... en die schouder, tja, ontstoken. Dus wat zwaardere pijnstillers en een zalfje van de dokter, rustig aan doen en af en toe even in de sling die ik nog had liggen toen mijn linkerschouder vorig jaar aan de beurt was. Het is even doorbijten en uitkijken, want vandaag over 6 weken rijden we naar Nederland en begint mijn avontuur door de States. En dan moet die schouder natuurlijk wel over zijn...

Ik ben benieuwd hoe lang het duurt voor mijn volgende blog weer uit komt. Januari zit niet zo vol, en staat in het teken van de voorbereidingen voor mijn reis, maar de afgelopen twee jaar hebben bewezen dat er vreemde dingen gebeuren... 2012 eindigde met rare dagen en 2013 begon ermee. Eigenlijk zijn het al 2 jaar rare dagen... En wat er allemaal in de toekomst ligt? Ik stuur even een mailtje aan Joost. Die zal het wel weten. ;-)

Warme knuffels en dikke pakkerds!!

***

Happy Endings!

Het is 21 december 2012. De hele streek is in rep en roer. Het einde van de wereld? Maja kalender? Bugarach? We aanschouwen de kermis die zich hier afspeelt en zijn vandaag lekker aan het voorbereiden voor de feestdagen. Dit weekend komen onze lieve vrienden Erik en Sandra en er zijn nog veel meer vrienden neergestreken in dit prachtige stukje Frankrijk. Niet voor de Bugarach, maar gewoon omdat het hier bijzonder is en altijd wel zal blijven.

Hierboven zicht op de vallei van Rennes op woensdag 19 december. Het is al bijna donker. Dit was het einde van mijn laatste gidsdag van dit jaar, met twee lieve meiden uit Brazilië. We hebben het meest gelachen om de enorme stoet politie, leger en brandweer, de leger helikopters, en de jet fighters met warmtemeters, die we de hele dag tegenkwamen. Helaas mochten we geen fotoos maken maar dit zegt eigenlijk al wel genoeg:

Ondertussen speelt het weer een spelletje met de streek. Het heeft amper gevroren en er zijn nog steeds bloeiende bloemen, ik heb een merel horen zingen, en Peter zal morgen toch echt het gras moeten maaien. Wel kan het soms behoorlijk spoken en tussen de buien door krijg je dan zo'n uitzicht vanuit onze woonkamer:

Met zulk weer is het heerlijk om bij de haard te zitten en in de vlammen te kijken, lekker bijkomen van een bizar jaar. Het is alweer bijna Kerstmis, een periode die heel gezellig kan zijn, maar voor sommigen ook heel erg emotioneel. Speciaal voor hen, een extra warme knuffel van mij. Alles komt goed. Er zit magie in de lucht... ;-)

En voor we het weten is 2012 voorbij, en maken we onze voornemens voor 2013. Tijd is echter maar relatief. Iedere dag is immers een nieuwe dag en proberen we het beste eruit te halen. We zijn slechts spelers op een enorm schaakbord, maar we mogen tenminste spelen! ;-)

Dit korte filmpje heb ik speciaal voor mijn familie- en vriendenkring gemaakt. Een korte 7-mijlslaarzen wandeling door 2012... ;-)


Als je dit niet kunt kijken, klik dan op DEZE LINK.

Graag wensen we jullie allemaal heerlijke feestdagen toe en een fantastisch 2013! Maak er iets moois van, en doe alles vanuit je hart, dan komt het allemaal wel voor elkaar!

Cheers! To all Happy Endings!

Warme knuffels, dikke pakkerds! XOX

***

De Laatste Werken

De kortste dag komt er alweer aan, wat gaat de tijd toch snel! Ik zit hier met mijn MP3-spelertje met Thomas Bergerson muziek, een kat naast mijn keyboard en een kacheltje naast mijn benen in mijn kantoortje alles eens even op een rijtje te zetten. Wat een jaar is het geweest! De hoogtepunten waren toch zeker wel de reis naar de Provence, mijn dagje paardijden en de Sarah viering in Stes Maries de la Mer, de filmopnames voor diverse documentaires, de ontmoetingen met zoveel interessante mensen, de groepsreizen de we mochten organiseren en het huwelijk van Kathleen McGowan en Filip Coppens in Rennes-le-Chateau. Ik heb zoveel opgestart en gezaaid dit jaar...

Maar er zijn ook vreselijke dingen gebeurd. Het overlijden van Robin Gibb, en onze oude vriend Stephan Dupont, beiden aan kanker... Het vreselijke nieuws dat er weer vrienden van ons de diagnose kanker hebben gehad... Het leven schreeuwt om hulp bij zovelen... en wat ben je dan machteloos...

Daarom heb ik besloten om eens goed te beseffen wat we hier hebbben, en hier hebben neergezet. Om iedere dag te beleven zoals je een dag moet beleven. In het heden en met de aandacht die het verdient. Ik focus me op nog meer details en ben dankbaar voor mooie lichtmomenten, muziek, onderdak, warmte, eten en drinken, voor alles wat we hebben. Voor alle bijzondere dingen die het leven biedt. Voor magie en wonderen...

We zijn allebei hartstikke verkouden geweest en dan komt er niet zoveel uit je handen. Dan ga je lekker op de bank hangen tot de bui weer over is.

Het heeft nog niet echt gevroren, en de meeste bloemen bloeien nog, bijzonder!

Zon en stortregens, en indrukwekkende luchten.

Maar zonder de combinatie van zon en regen heb je geen regenboog. Heel diep... ;-)

Wandelingetje
Vanuit ons huis kun je de kloof zien liggen, zeker nu de elektriciteitspalen weg zijn. We hebben vorige maand even een wandelingetje gemaakt naar het punt rechts, waar je bovenop de Pierre Lys tunnel staat. Erg gaaf...

En 's nachts ziet de kloof er zo uit, als je in het donker in de regen achter een grote vrachtwagen met boomstammen zit en het smalste punt hebt bereikt:

Lazy Sunday
Afgelopen zondag zijn we weer eens over de markt in Esperaza gelopen, waarna we een middagje in Rennes-le-Chateau hebben doorgebracht. Het was wel heel koud, maar schitterend mooi weer!

Peter moest nog iets doornemen voor een groep die volgend jaar komt, en ik heb nog even snel een rondje gemaakt, altijd leuk...

Humbugarach
De Bugarach, gek worden we ervan. De eindredactie van Pauw en Witteman belde op of we tours deden naar de Bugarach op 21 december, als de wereld zou vergaan. Iedereen die op of bij de Bugarach zou zijn vlak voordat de wereld ontploft, zou volgens de voorspelling door een UFO worden gered. Hoe ze erbij komen, Joost mag het weten en geloof me, die weet het echt niet. Ik ken Joost onderhand wel. Close Encounters of the Fourth Kind... ;-) Maar het blijft een mooie berg...

De laatste werken van 2012
Zondagmiddag zat ik met iemand te praten, hij wilde weten wat ik allemaal deed. Toen ik klaar was met mijn waterval, zei hij... poeh, het lijkt wel of je de werken van Hercules aan het uitvoeren bent! Ik dacht daar even over na en moest glimlachen. Tja. Misschien wel... ;-) Maar zonder de steun van Peter en mijn zus Lenie zou ik dat allemaal nooit kunnen doen!! Dat zijn mijn twee pilaren!

Hieronder een kleine opsomming van de laatste werken van dit jaar...

Smashwords eBook Special
Om mijn boek bij een groter publiek te krijgen, heb ik de tekst helemaal zitten doorwerken, zodat ik een speciale eBook editie op Smashwords kon zetten. Natuurlijk probeerde Smudge me daar zoveel mogelijk bij te helpen... ;-)

Uiteindelijk is "White Lie" geaccepteerd en nu dus te downloaden voor slechts 2,99 euro op Smashwords. Klik HIER voor de directe link.

WHITE LIE TOUR 2013
Voor iedereen die volgend jaar deze kant op wilt komen, op 29 september organiseren wij weer een prachtige rondreis Occitanië, 1 week plus hotel, vrijwel alle maaltijden, de excursies en natuurlijk de transfers zijn allemaal verzorgd. Zoals het er nu uitziet zal de prijs tussen de 900 en 1000 euro inhangen, afhankelijk van het aantal mensen. Dus hoe meer mensen, hoe lager de prijs! Mail me vrijblijvend op anneke@barinca.fr als je interesse hebt en op de e-mail lijst wilt komen!

Een nieuwe richting in...
Het was altijd al een beetje een hobby van me, filmen, vastleggen, deze foto is zeker 20 jaar oud, ik denk uit 1990.

Afgelopen jaar vond ik het heerlijk om mee te gaan naar filmsets, of mee te doen, nog leuker! Het resultaat van een van deze momenten was dit weekend te zien op de Engelse TV en ik heb erg veel hele leuke reacties hierop gehad. Voor de documentaire "Himmler and the Holy Grail" werd ik afgelopen zomer in Montségur geinterviewed door de producer die een deel van de serie "Raiders of the Lost Past" heeft gemaakt, welke nu op de Engelse TV wordt uitgezonden. Hieronder een screenshot...

"Raiders of the Lost Past" serie op Yesterday Channel: Klik HIER voor de link.

Hieronder de video van de trailer (dus maar 2 minuten), waarin ik heel even te zien ben. De aflevering zelf heb ik nog niet gezien, maar volgens de mensen die hem wel hebben gezien, heb ik er toch een leuk aandeel in! :-)


Of klik op deze link: www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=-mlsE5pe4Vw

Aangezien ik zelf steeds meer ga doen en ook zelf wil gaan produceren, heb ik een klein bedrijfje in het leven geroepen: PanOccitania Media.

Mijn eerste productie zou dus de documentaire zijn over de geheimen van de streek, die ik volgend jaar met een Amerikaans team hoop op te nemen. De treatment die ik heb geschreven is geaccepteerd, en de opnames beginnen in februari, dus eigenlijk is de docu nu officieel in pre-productie.

De website: www.panoccitaniamedia.com

En dan is er vandaag een hoofdstuk afgesloten dat ik enkele maanden geleden heb opgestart. Samen met Frank LaLoggia heb ik een synopsis (uittreksel) geschreven van het verhaal van mijn boek, en deze is met een goeie begeleidende brief naar 18 grote filmproducers verzonden.

Ik weet het, de kans is ongelofelijk klein dat ik hier nog iets van hoor, maar wie niet waagt... Als ik niks hoor, probeer ik in januari weer een volgende groep. Maar je moet bij de top beginnen, en dat doe ik dus nu. De meeste producers zitten in Beverly Hills. Er is al wel een mysterieuze bezoeker uit Beverly Hills 5 x terug geweest op mijn website. Wie zou dat kunnen zijn? Iemand die mijn boek al heeft? De enige die ik mijn boek heb gestuurd en in Beverly Hills wonen zijn Johnny Depp en Adrien Brody... Ik ben benieuwd! Duimen he?

Coming to America!
Mijn Amerikaanse reis is uitgegroeid tot een Coast to Coast avontuur, dat ik pas zal geloven als ik de tickets in mijn handen heb.

Op 18 februari vlieg ik naar Los Angeles, waar ik samen met een collega schrijver een paar dagen in een hotel in Santa Monica verblijf. Ik probeer uiteraard meteen om een afspraak te maken met een van de film producers, ik ben er dan toch. Zeker gaan we een dagje naar de Universal Studios, we doen de Hollywood Walk en willen ook een beetje hangen op het strand en de boulevard van Santa Monica. En Hollywood natuurlijk...

Daarna rijden we door de Mojave Desert naar Las Vegas, waar ik op 23 februari in een talkshow wat reclame voor mijn boek, de streek en ons bedrijf zal proberen te maken. Ik blijf enkele dagen bij een vriendin. Een uitstapje naar de Red Rock Canyon, het Aquarium en de Vegas Strip mogen natuurlijk niet ontbreken. Dan vlieg ik naar New York voor de opnames van mijn documentaire (de intro) en een stukje MET (Metropolitan Museum) als het lukt en we toestemming krijgen. Ik ga met een van de producers ook de toerist uithangen natuurlijk, dat snap je wel. En dan vlieg ik op 4 maart weer naar Amsterdam. Nogmaals, pas als ik de tickets in mijn handen heb, zal ik dit geloven...!

It's beginning to look a lot like Christmas!
Gezellig altijd wel, die kerstsfeer. Buiten donker en koud, binnen licht en gezellig. Vaak leuke films op TV, lekker eten, wat hebben we het toch goed. Maar ik denk iedere dag aan onze vrienden en kennissen die het moeilijk hebben en stuur ze warme knuffels, en veel licht... :-)

Als wij toch eens zouden beseffen dat de natuur onze religie is, en dat onze gebeden een afstemming zijn op het hogere, diepere Zijn. De eenheid waarin we eigenlijk leven, de liefde die we delen, dat is onze kathedraal. Laat er in Godsnaam Vrede zijn. Liefde zijn. Eenheid zijn. Met onze mede aardgenoten; mens, dier en plant.

Een heerlijke feestmaand toegewenst, ik kom over een paar weken nog met een korte Kerst Special!

Warme knuffels, dikke pakkerds en tot gauw!

***