Dank, dank, dank!!!

Lieve alemaal,

Na een half jaartje weer eens een echte blog met onze laatste avontuurtjes hier in het zuiden van Frankrijk.

En toen werd het zomer!
Wat een rustig jaar was dit. De nadelen waren uiteraard het ontbreken van inkomsten (en de gezelligheid van het hebben van allerlei mensen om je heen, door de groepen die we de streek mochten laten zien, of de gasten in de gite), maar we hadden de rust ook heel erg hard nodig, zeker omdat ik erg ziek ben dit jaar. Je zou bijna zeggen, het had niet beter kunnen vallen, want nu hoefden we geen 'nee' te zeggen tegen onze klanten, die mij als gids hadden geboekt. We namen het waar om diverse dingen rondom huis en tuin wat op te knappen met de middelen die we hebben, maar voelden goed de vermoeidheid, bijna burn-out, van de afgelopen 7 jaar, die heel zwaar zijn geweest op allerlei gebied. Dus een dagje strand wilden we niet overslaan. Dus op naar Argeles-Plage aan de Middellenadse Zee, 1.5 uur rijden van ons huis. We hebben een heerlijke, relaxte dag gehad.

 

Mijn verjaardag brachten we door in Rennes-le-Chateau, waar we lieve vrienden ontmoetten. Die middag zijn Peter en ik nog een rondje museum gaan doen met Richard Stanley en Samantha Fuller (dochter van Sam Fuller, de filmregisseur). Het was een fijne dag, ondanks Corona met al zijn vrijheidsbeperkingen.

Mijn cadeau van Lenie en Peter waren twee kleine stenen leeuwtjes voor bij onze voordeur, waar ik ontzettend blij mee ben! :)

Peter's verjaardag was ook heel gezellig; hij heeft van mijn zus en ik een barbecue gehad, en daar hebben we allemaal al veel plezier van gehad! :)

Ook hebben we begin juli nog een bezoek gebracht aan een hele interessante meneer, David Lorrimer (klik op de link voor meer info), waardoor we een heel nieuw deel van onze streek zagen, en het was nog goddelijk weer ook! Een cadeautje dus!

De rivier de Hers

Colombe sur Hers, een obelisk, gemaakt door een lokale artisaan

Een oud mysterious kruis met bijzondere symbolen erop

Het kasteel van Puivert vanaf de weg

Verder heb ik nog twee halve dagtochten gegidst voor de groep van Gabriela en Reint Gaastra in Rennes-le-Chateau en in Galamus. Dat was heerlijk, even mensen ontmoeten, er even uit, want dat binnenzitten..... poef.... dat viel me wel zwaar. Gelukkig hebben wij dan nog een grote tuin.

Rennes-le-Chateau

De Jardin de Marie

De wereldberoemde kerk gewijd aan Maria Magdalena

Idem

Vanaf een andere zijde met Moeder Maria op de voorgrond

Hieronder de foto's van de Hermitage in Galamus, een oeroude plek met veel mystiek en indrukwekkende historie.

Op warme zomerdagen was ik vaak te vinden in de bostuin, waar ik eigenlijk best blij ben met al dat zand van die overstroming begin dit jaar. Het lijkt wel een privé strandje aan de rivier de Aude, met een eilandje van keien waar je heerlijk aan de grote stroom kon zitten met mijn waterschoentjes. Ravi, onze grote witte gestreepte kat, vond het ook heerlijk, en was bijna altijd bij me. Fijna herinneringen van een rustige zomer.

Met onze lieve vrienden Erik en Sandra in Rennes-le-Chateau

Het is jaren geleden dat we ze hebben gezien, en het was dan ook een heel emotioneel weerzien toen ze ineens voor de deur stonde, wat een cadeaut!! We zijn later nog wezen eten in de Jardin de Marie.

Ik heb vervolgens met Erik een rondje Domaine de l'Abbé Saunière gedaan. Vreemd om dan een heel belangrijk item van de historische collectie in de tuin terug te vinden, helemaal in stukken gehakt. Tja... zo gaat dat hier... Ooit, toen dit 1 geheel was, was dit de mysterieuze deksteen waarop Et in Arcadia Ago in Griekse letters stond gegraveerd, en welke de priester had ontcijferd, en uit voorzorg de tekst had weggebeiteld. Het heeft later nog in het museum gelegen, toen werd het naar de tuin verplaatst, en nu, tja.... Frankrijk he?

We kijken er enorm naar uit om ze volgend jaar weer te kunnen ontvangen in onze luxe gite, Le Conte du Graal. (www.le-conte-du-graal.com)

Positief in zware tijden

Na de bestraling voor mijn onderrug, waarin een tumor werd gespot, is mijn ziekte helaas weer wat harder toegeslagen, van niet agressieve kanker naar medium agressief. Er waren erg veel kleine tumoren in mijn hoofd, ook achter mijn linkeroog, ontstaan, en ook op mijn organen, dus eerst 10 bestralingen in Carcassonne en daarna een gesprek met de oncoloog in Toulouse voor de vervolgbehandeling. Ik wilde zo holistisch mogelijk, dus hebben we het eerst met andere medicijnen geprobeerd, maar helaas, chemo werd onvermijdelijk. Na meerdere gesprekken werd er gekozen voor Taxol gebaseerd op de Taxus boom, waar de minste bijwerkingen bij worden geconstateerd. Ik heb een unieke afspraak kunnen maken, en het mogen combineren met bepaalde homeopathie. Ook heb ik een lichte behandeling iedere week, in plaats van een zware om de twee of drie maanden. We maken er het beste van, en ik ervaar het als een reinigingsproces.

Van alle kanten kwamen beterschapswensen, zelfs een bos bloemen van de Phoenix Society! Wat lief he? Ze hebben ondanks de reis vanuit Engeland nog anderhalve week gestaan! Hartverwarmend!

Chateau de Saissac! Een schitterende ochtend!

Op weg naar het consult in Toulouse bezochten we de ruine van het kasteel van Saissac, waaronder ik alle plaatjes heb geplakt voor de liefhebbers. :)

Half oktober arriveerde mijn zus Lenie, die drie maanden zou blijven. Ze viel met haar neus in de boter want ik zat net in mijn eerste behandelingen, maar we hebben vlak voor de Franse lockdown nog genoten van de prachtige natuur en hebben eveneens een bezoekje gebracht aan het Prehistorisch Museum in Tarascon. Dat was een super dag!

Hier een plaatje van mij bij het Park van het genoemde museum:

Hieronder een korte stop bij de Fonteine de Fontestorbes. Wat is het hier toch mooi he? ;-)

En dit was in Limoux, letterlijk op de dag voordat de winkels en de restaurants op slot gingen. Een het was nog mooi weer ook! We konden onverwachts zelfs nog op een schitterend plekje op het centrale plein lunchen in mijn favourite restaurant! Onvergetelijk! Dit pikken ze ons niet meer af! ;-)

Filmopnames! Ja hoor! Ik was er weer bij! :D

Op het laatste moment mocht ik er nog bij zijn. We ontmoetten de filmcrew die was ingehuurd door History Channel voor een tweede serie met Hamilton White en Carl Cookson, die inmiddels een hele coole Facebook pagina hebben en ontzettend populair zijn geworden. De eerste serie, met mij in episode 4, is globaal gegaan en enkele malen al herhaald, en zelfs in de States bij Discovery Channel terechtgekomen! Nu ik weer in de tweede serie zit, hoop ik echt wat meer in de picture te komen, zodat we ook wat vaker kunnen worden ingehuurd voor dit soort dingen, die ik net zo graag doe als tours gidsen voor groepen. Het verschil is alleen een paar miljoen kijkers... ;-)

Hieronder een compilatie van de opname dag, die wonder bij wonder dan toch eindelijk in Galamus heeft plaatsgevonden. Alweer een grote wens die is uitgekomen! Dank dank!!! :)
Onze ontmoeting vond plaats in La Platane in Quillan, ook weer een week voor de lockdown dus hoeveel mazzel kun je hebben, alsof het was gestuurd allemaal... Van links naar rechts, moi, al bijna kaal van de radiotherapie, Hamilton White, Peter en Carl Cookson. Het was een heerlijk weerzien en ook het team (regie, camera, geluid), was super goed en ontzettend lief. De dag in Galamus zou dan ook heel bijzonder worden en mijn zus mocht er ook bij zijn. Onvergetelijk! :) Dank dank!!

Hamilton had voor mij een schilderij gemaakt van Montségur, wat mooi he? Lief ook!!!

Wat een avontuur he? Ik was hier nog net in staat om 'overeind' te blijven. Nog geen twee dagen later en ik had hier niet aan mee kunnen doen. De radiotherapie was heel heftig voor mijn hoofd, ik verloor meer dan 50% zicht, kon bijna niet meer loopen op enkele momenten na en sliep halve dagen en lange nachten. Na de twee weken dreunde het nog zeker twee weken door, en toen begon de chemo, die ik kreeg via een portecat, dus zo'n dingetje in je grote ader onder je vel op je borst, waar ze dan steeds de drain in prikken, dan hoef je arm niet steeds zo te worden belast. Die operatie was niet zo fijn, en ik heb er dan ook ruim een week last van gehad. Toen kwamen ze erachter dat het niet op de juiste manier was geplaatst, maar ik hoefde gelukkig geen nieuwe operatie. De portecat zat goed, het was het buisje dan mijn wond steeds opentrok. Dat hebben ze met massage op de juiste plek kunnen drukken. Nog altijd komt er om de paar dagen een zuster naar mijn wond kijken en er een nieuwe pleister op plakken. Maar ik heb er nu geen last meer van. Het gaat zo goed, dat Lenie en ik iedere week toch nog een dagje weggaan. Zoals:

De Cascades van Roquefort bij Lavelanet. Wat een sprookje!

Synchroniciteit

Zoals de meesten van jullie wel weten ben ik al heel lang spiritueel, misschien mijn hele leven al. Het is de afgelopen decennia alleen maar dieper gegaan, met test na test na test, en uitdaging na uitdaging. Nu voel ik dat ik in mijn grootste uitdaging zit, de transformatie. Het leegmaken van alle negative gedachten, gevoelens en herinneringen en het ruimte maken voor een toekomst die vervuld is van diepe vrede, acceptatie, en het afstemmen op een hoger niveau. Dat heeft me jaren training gekost, maar ik voel me meer een Esseen dan een modern mens. Mijn ziel voelt oud, maar ik voel ook dat het aan het verjongen is, aan het helen is. Ondanks de pittige strijd met kanker heb ik een gevoel van diepe dankbaarheid, en voel ik een diepe liefde uit me stromen, als of mijn hart overloopt. Ik focus me dagelijks op het positieve, de mooie dingen, mijn innerlijke kind, het hogere goed... en op de een of de andere manier heeft de chemo amper een negatief effect op mij. Ik ben nog niet 1 x ziek geweest, alleen maar moe. En vandaag, 1 dag na mijn derde chemo sessie, voel ik me net goed genoeg om deze blog te schrijven, al is het dan wat aan de late kant... ;-)

De Esenen zijn de erfgenamen van de Theraputeae die uit Egypte en Griekenland naar Frankrijk zijn gekomen rond de geboorte van Jezus. Een enorme golf vluchtelingen, waaronder vroege Christenen, Joden, en Essenen, vluchtten naar deze streek en het Noordoosten van Spanje om aan de Romeinse terreur in het Heilige Land te ontkomen. Zij brachten hun kennis over op de bevolking, en een van hun erfgenamen waren de Katharen. Nu heb ik een Kathaarse Bonne Dame in mijn vriendenkring zitten, Esclarmonde, wiens familie en voorouders al 10 generaties lang de geneeskunde doorgeven die rechtsstreeks van de Essenen afkomt. Zij behandelt mij, en hoe ongelofelijk is het dan, als ik mezelf voel als een Esseen in opleiding, die dan vervolgens geholpen wordt door een echte Kathaar? Ik voel me intens gelukkig en dankbaar dat me dit mag overkomen. Dus ik zeg maar weer, dank, dank!!! ♥

Rest mij jullie nog een heerlijke Kerst en Nieuwjaar te wensen, met het licht aan het einde van de tunnel in zicht! Laten we focussen op het positieve, de dingen die wel goed gaan, de voordelen die er te halen zijn, al moet je er soms flink naar zoeken. Uiteindelijk komt er aan alles een einde, aan het goede en het slechte. De wereld draait door, dus relax into it, vergeet niet te ademen, en zo af en toe die schouders naar beneden te laten hangen. Alles komt goed. De tijden veranderen, en dat is altijd al zo geweest, en zal altid zo blijven. Laten we er maar het beste van maken. :)

Heel veel liefs uit het mooie Occitanië, en tot de volgende Blog ergens halfverwege 2021! ♥

Anneke***

www.jeannedaout.com
www.barinca.fr
www.panoccitaniamedia.com